Рональд Аткинсон: Футболшы және жаттықтырушының өмірі мен мансабы

Рональд Аткинсон – ағылшын футболшысы және жаттықтырушысы. "Big Ron" лақабымен танымал, "Манчестер Юнайтед" командасымен 2 рет FA кубогын жеңді. Футбол туралы сарапшы.

14 мин оқу

100%

Дереккөз: Ron Atkinson — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Футболшы және менеджер

Рональд Фредерик Аткинсон (18 наурыз 1939 жылы туған) – ағылшын футболшысы және менеджері. "Үлкен Рон" деген лақап атымен белгілі, ол 1990-шы және 2000-шы жылдардың басында Ұлыбританиядағы ең танымал футбол сарапшыларының бірі саналды. Ойыншылық карьерасында "Танк" деп аталған ол "Оксфорд Юнайтед" клубында он екі жыл ойнады және клубтың рекордтық көрсеткішін сақтап тұр. Менеджер ретінде ол 1983 және 1985 жылдары "Манчестер Юнайтед" сапында Англия кубогын, 1991 жылы "Шеффилд Уэнсдей" клубымен Лига кубогын, ал 1994 жылы "Астон Вилла" клубымен де Лига кубогын жеңіп алды.

Ерте өмір және ойыншы

Аткинсон Ливерпульде, қаланың Ескі Сван ауданында, сондай-ақ кәсіби футболшы болған ағасы Грэм Аткинсонмен бірге дүниеге келді. Бірнеше жылдан кейін оның отбасы Шард-Эндке (сол кезде Уорвикширде, қазір Бирмингем ауданы) көшті. Ол Лиа ауылындағы орта мектепте оқыды. «Вольвергемптон Уондерерс» клубында жергілікті қызметкер болып жұмыс істегеннен кейін, 17 жасында «Астон Вилла» клубымен келісімшарт жасады, бірақ олардың негізгі құрамында бірде-бір ойын өткізбеді. Ол сол кездегі «Вилла» жаттықтырушысы Джимми Хоганды өзіне ең үлкен әсер еткен адам деп атады. Аткинсон 1959 жылғы жазда тегін трансфер бойынша «Хеддингтон Юнайтед» (1960 жылы «Оксфорд Юнайтед» деп аталды) клубына ауысты. Ол жерде кіші ағасы Грэммен бірге ойнады. Ол клуб сапында барлық турнирлерде 500-ден астам ойын өткізіп, «Танк» деген лақап атын алды және барлығы он төрт гол соқты. Ол «Юнайтедтің» 1962 жылдан 1968 жылға дейін Оңтүстік лигадан Екінші дивизионға көтерілуіне қатысты, бұл жеті жылдың ішінде орындалды. Ол Оңтүстік лигадан Футбол лигасының үш дивизионына дейін клубты капитандыққа алып шыққан және Екінші дивизионда үш маусым ойнаған тұңғыш футболшы болды.

Кеттерлинг Таун және Кембридж Юнайтед

Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Аткинсон 1971 жылы, небәрі 32 жасында, лигадан тыс Кеттеринг Таун клубының ойыншы-баптай бастады. Оның сол жердегі табысы 1974 жылдың қараша айында Кембридж Юнайтед клубымен келісімге келуіне әкелді, ол 1977 жылы Төртінші дивизионды жеңіп алды және олардың Екінші дивизионға көтерілуге азықалғанда клубты тастап кетті, бірақ сол маусымда оның көмекшісі Джон Дохерти басқаруымен олар бұл жетістікке қол жеткізді.

Вест Бромвич Альбион

1978 жылдың қаңтар айында Аткинсон Бірінші дивизионның «Вест-Бромвич Альбион» клубын басқаруға көшті. Ұзақ өтпей ол бұрынғы клубынан Брендон Батсонды шақырып алып, Лори Каннингэм мен Сирилл Региспен бірге ойнатуға қол қойды. Ағылшын футболының жоғары лигасында бұрын ешбір команда бір уақытта үш қара нәсілді ойыншыны тұрақты түрде алаңға шығармаған. Аткинсон «Вест-Бромвич Альбионды» 1978–1979 маусымында лигада үшінші орынға, ал УЕФА кубогының ширек финалына жеткізді. 1978 жылдың 30 желтоқсанында олар «Олд Траффордта» «Манчестер Юнайтедті» 5:3 есебімен жеңіске жетті. Ол кезде клуб турнир кестесінде екінші орында тұрды, бірақ гол айырмасымен ғана «Ливерпульден» төмен қалды. 1981 жылы төртінші орынды алғаннан кейін, Аткинсон Дейв Секстон жұмыстан босатылғаннан соң «Манчестер Юнайтедтің» бас жаттықтырыушысы болып тағайындалды.

Манчестер Юнайтед

Аткинсон бұрынғы бапкері кезінде жетіспеген шабытты "Манчестер Юнайтедке" әкеле алатын адам ретінде қарастырылды. Сэкстон 1980 жылы команданы лигада екінші орынға шығарғанмен, клубтағы төрт жыл ішінде бірде-бір маңызды жүлде жеңе алмады. "Юнайтед" Аткинсонның тағайындалуына дейін маусымды сегізінші орында аяқтады, ал Аткинсон "Альбионнан" кетіп, "Юнайтедті" басқару мүмкіндігінен қағылды. 1981–82 маусымында "Юнайтед" бірінші дивизионда үшінші орын алып, УЕФА кубогына қатысуға жолдама алды. Бірақ маусымның көп бөлігінде команда кестеде алға шығып тұрған бірнеше команданың бірі болды, соңынан Боб Пейслидің командасы Ливерпульдің күшті өрбуі титулды өздеріне бекітті. Маусым басында ол бұрынғы клубы "Вест-Бромвич Альбион" шабуылшысы Брайан Робсон үшін рекордтық 1,5 миллион фунт төледі, ал жақын арада "Вест-Бромнан" жартылай қорғаушы Реми Мозес пен "Арсенал" шабуылшысы Франк Стейплтон да командаға қосылды. 1982 жылғы сәуір айында ол жас шабуылшы Норман Уайтсайдқа дебют жасады, ойыншы 17 жасқа толуға аздай қалғанда. 1982–83 маусымында "Уэмблиде" өткен екі матч, оның бірі "Брайтон мен Хов Альбионға" қарсы ФА кубогындағы жеңіс, және лигада үшінші орын алғандығы "Юнайтедтің" қайтадан күшті командаға айналып келе жатқандығы туралы әңгімелерге себеп болды. Маусымның бірінші жартысында команда бірнеше рет лига кестесінде көшбасшы болды, бірақ Рождествоға дейін басталған Ливерпульдің қарқынды өрбуі титулды екінші жыл қатарынан "Энфилдке" жеткізді. 1982–83 маусымында Уайтсайд бірінші дивизиондағы ең үздік ойыншылардың бірі ретінде танылды. Уайтсайд ФА кубогы финалының қайталама матчында да көзге түсті, "Юнайтед" алғашқы ойынды 2:2 есебімен теңеп, екінші ойында "Брайтонды" 4:0 есебімен жеңді. 1983–84 маусымында Аткинсонның командасы Еуропа кубогының жеңімпаздары кубогының жартылай финалына жетті, бірақ ФА кубогын қорғауға тырысып, үшінші дивизион командасы "AFC Борнмуттан" күтпеген жеңіліспен аяқталды (2:0). Команда тағы да бірнеше рет кестеде көшбасшы болғаннан кейін лигада төртінші орынды иеленді, бірақ негізгі ойыншылардың жарақаттары оларға кері соқты және ұпайларын жоғалтты. Маусым соңында негізгі жартылай қорғаушы Рей Уилкинс 1,5 миллион фунтқа Италияның "Милан" клубына сатылды, ал маусым барысында жас шабуылшы Марк Хьюз өзінің талантын көрсетті. Үлкен трансферлерге түсудің орнына Аткинсон Норман Уайтсайдты жартылай қорғаушы позициясына ауыстырып, Уилкинстің орнын толтырды және Хьюзға тәжірибелі Франк Стейплтонмен серіктестік құруға мүмкіндік берді. 1984–85 маусымында "Юнайтед" тағы да ФА кубогын жеңіп алды. Алайда Аткинсон мен оның командасы Еуропа кубогының жеңімпаздары кубогына қатысу мүмкіндігінен айырылды, себебі сол жылы Еуропа кубогының финалында болған "Хейзел" трагедиясы ағылшын клубтарының Еуропалық жарыстардан белгісіз мерзімге шеттетілуіне әкелді. 1985–86 маусымында команда лига маусымының алғашқы он матчында жеңіске жетті және алғашқы он бес матчта жеңіліске ұшырамады, нәтижесінде кестеде жаңа жылға дейін сақталған үлкен артықшылыққа ие болды. Алайда, команданың формасы нашарлап, тағы да төртінші орынды иеленді, ал Ливерпуль маусымды лига чемпионы ретінде аяқтады. Ағылшын клубтарының Еуропалық жарыстарға қатысуына тыйым салынғандықтан, тіпті УЕФА кубогына қатысу мүмкіндігі де болмады. "Юнайтедтің" титулға жету мүмкіндігіне капитан Брайан Робсонның жарақаттары салдарынан лига матчтарының жартысына ғана қатысуы да кедергі келтірді. Маусым соңында Марк Хьюздің испан клубы "Барселонаға" сатылуы туралы хабар жанкүйерлерді көңілсіздікке түсірді. Аткинсон 1986 жылғы наурыз айында Хьюзтің кетуіне дайындық жасап, Англия шабуылшысы Питер Давенпорт үшін "Ноттингем Форест" клубына 570 000 фунт төледі. Давенпорт 1986–87 маусымында команданың үздік мергені болғанымен, Хьюз сияқты табысқа жете алмады және жанкүйерлер арасында танымал болмады. БАҚ-та Аткинсонның "Абердин" клубының бас бапкері Алекс Фергюсон немесе "Барселона" клубының бас бапкері Терри Венаблс пайдасына жұмыстан босатылуы мүмкін деген ақпараттар тарады, бірақ 1986–87 маусымы Аткинсонның әлі де команданы басқаруымен басталды. Оның екі ФА кубогы және бес рет қатарынан лигадағы алғашқы төрттікке кіруі оны Мэтт Бусбиден бері ең табысты "Юнайтед" бапкері етті, бірақ бұрынғы табыстарды нығайтуға бағытталған қысым бұрынғыдан да күшейді. 1986–87 маусымы үш рет қатарынан жеңіліспен нашар басталды, бірақ қыркүйек және қазан айларында жағдай сәл жақсарды, лигада "Саутгемптонды" 5:1 есебімен жеңіске жетті. Алайда, Аткинсонға жасалған қысым сақталды және 1986 жылғы 6 қарашада "Саутгемптоннан" Лига кубогында 4:1 есебімен жеңіліске ұшырағаннан кейін екі күн өткен соң ол бас бапкер қызметінен босатылды. "Юнайтед" маусымның үштен бірінен кейін әлі де бірінші дивизионның төменгі төрт командасының бірінде болды.

Atkinson was seen as the man who could bring the spark to Manchester United that had been so sorely lacking under his predecessor. Sexton had taken them to second place in the league in 1980 but did not win a major trophy in his four years at the club. United had finished eighth in the season before Atkinson's appointment, and Atkinson had actually missed out of the chance of overseeing a UEFA Cup campaign by departing from Albion and taking over at United. In the 1981–82 season, United finished third in the First Division, to qualify for the UEFA Cup, though for much of the season they were one of several teams who topped the table before a late surge from Liverpool saw Bob Paisley's team seal the title. Early in the season he had paid a national record £1.5 million for Bryan Robson from his old club West Bromwich Albion, and shortly afterwards also added midfielder Remi Moses, also from West Brom, and Arsenal striker Frank Stapleton to his ranks. He also gave a debut to promising young forward Norman Whiteside in April 1982, just before the player's 17th birthday. In the 1982–83 season, two appearances at Wembley, one of which was an FA Cup victory against Brighton & Hove Albion, coupled with another third place finish in the league, fuelled speculation that United were back in a big way. During the first half of the season, they had topped the league more than once but a storming run of form by Liverpool beginning before Christmas meant that the title headed for Anfield for the second year running. 1982–83 also saw the breakthrough of Whiteside as one of the best performing players in the First Division. Whiteside was also on the scoresheet for the FA Cup final replay as United beat Brighton 4–0 after drawing the first game 2–2. In the 1983–84 season, Atkinson's side reached the semi finals of the European Cup Winners' Cup although their defence of the FA Cup ended at the first hurdle with a shock 2–0 defeat at Third Division team AFC Bournemouth. They finished fourth in the league, having topped the table at several stages once again, before injuries to key players counted against them and they dropped points. The end of the season saw the sale of key midfielder Ray Wilkins to A. C. Milan of Italy for £1.5 million, while the duration of the season had seen the breakthrough of young striker Mark Hughes. Rather than plunge into the transfer market for a big name, Atkinson shifted Norman Whiteside into midfield to fill the gap left by Wilkins and allowed Hughes to form a partnership with the experienced Frank Stapleton. In the 1984–85 season, United again won the FA Cup. However, Atkinson and his team were denied the chance of another European Cup Winners Cup campaign as the Heysel disaster at the European Cup final that year resulted in an indefinite ban from European competitions for all English clubs. In the 1985–86 season, they won their first ten games of the league season and were unbeaten after their first fifteen games to build a comfortable lead at the top of the table that lasted into the new year. However, their form tailed off badly and they again finished fourth, with Liverpool finishing the season as league champions. With the ban on English clubs in European competitions continuing, there was not even the consolation of a UEFA Cup place. United's title chances were not helped by the fact that captain Bryan Robson was only available for half of United's league games due to injuries. There was more disappointment for United's fans when the sale of Mark Hughes to Spanish club Barcelona was announced at the end of the season. Atkinson had prepared for Hughes' departure in March 1986 by paying Nottingham Forest £570,000 for England striker Peter Davenport. Although Davenport was their top scorer in the 1986–87 season, he failed to achieve the same success as Hughes and was not a popular figure among fans. Despite media speculation that Atkinson would be sacked in favour of Aberdeen manager Alex Ferguson or Barcelona manager Terry Venables, the 1986–87 season began with Atkinson still at the helm. His two FA Cup wins and five successive top four league finishes had made him the most successful United manager since Matt Busby, but the pressure to build on the earlier successes was becoming more intense than ever. The 1986–87 season began poorly with three successive defeats, and despite a minor upturn in September and October which included a 5–1 home win over Southampton in the league, the pressure on Atkinson remained intense and the board finally ran out of patience on 6 November 1986 when he was dismissed as manager two days after a 4–1 exit at the hands of Southampton in the League Cup. United were still in the bottom four of the First Division with a third of the season already gone.

Вест-Бромвич Альбионға қайта оралу

Аткинсон 1987 жылдың күзінде «Вест-Бромға» қайта оралды, ол кезде команда Екінші дивизионға түсіп, Үшінші дивизионға құлаудан күресіп жатқан еді. «Албион» 1987–1988 маусымын 20-орында аяқтады, нәтижесінде сақтап қалды, және 1988–1989 маусымын сәтті бастады, көтерілуге лайық күшті талапкерлер секілді көрінді.

Мадрид атлетигі

Манчестер Юнайтедтен кейін Аткинсон Мадридтің «Атлетико» командасын басқаруға дайын болған, алайда «Атлетико» клубының ішкі саясаты оның тағайындалуын кешіктірді, сол уақытта Аткинсон Вест Бромға оралып қайтты. 1988 жылдың қазан айында Аткинсон «Атлетико» клубының бас бапкері болып тағайындалды және басқарып тұрған алғашқы ойынында «Эспаньол» командасын 6:1 есебімен жеңді. Аткинсонның «Атлетикодағы» қызметі өте күрделі болды. Лигадағы орташа табысқа қарамастан, клубтың сол кездегі иесі Хесус Гильмен жеке пікір қақтығысы Аткинсонның үш айдан кейін жұмыстан босатылуына әкелді. Оның Вест Бромвич Альбиондағы оң қолы болған Колин Аддисон тағайындалды, бұл Аткинсонның наразылығын тудырды, ол ағылшын баспасөзіне Аддисон өзіне «арқасынан пышақ саққан» деп мәлімдеді. «Атлетикодағы» оқиғадан кейін екеуі ешқашан бірге жұмыс істемеді.

Шеффилд, сәрсенбі

Аткинсон 1989 жылдың ақпанынан 1991 жылдың маусымына дейін «Шеффилд Уэнсдей» клубын басқарды. 1990 жылдың мамырында клуб «Нотингем Форест» командасымен өз алаңында 3:0 есебімен жеңілгеннен кейін Екінші дивизионға түсіп қалды, бірақ Аткинсон келесі маусымда Бірінші дивизионға қайта оралды. Олар сол жылы «Уэмблиде» «Манчестер Юнайтедті» 1:0 есебімен жеңіп, Лига кубогын да жеңіп алды. 1991 жылдың 31 мамырында Аткинсон «Уэнсдей» клубының басқарушысы қызметінде қалатынын мәлімдеді, бірақ бір аптадан кейін «Астон Вилла» клубына кетіп, көптеген «Шеффилд Уэнсдей» жанкүйерлерін ренжітті.

Астон Вилла

Жозеф Венглостан кейін Аткинсон "Астон Вилланы" 1992–93 жылғы Премьер-лиганың тұңғыш маусымында екінші орынға жеткізіп, 1994 жылы Лига кубогын жеңіп алды, бұл екі жеңіске де (әлдеқандай ұзаққа соқпаған) УЕФА кубогына қатысу мүмкіндігін әкелді. 2021 жылға дейін Аткинсонның екінші орны Премьер-лигадағы ағылшын жаттықтырушысының ең жоғары жетістігі болып қала береді, кейіннен Кевин Киган 1995–96 жылдары осы көрсеткішті қайталады. 1982 жылғы Еуропа кубогынан бері "Вилланың" алғашқы маңызды жеңісіне қол жеткізгеніне қарамастан, 1992 жылдан бері "Вилла" төрағасы Даг Эллис пен Аткинсон арасында туған өзара ұнамаушылық, 1994 жылдың 10 қарашасында "Уимблдоннан" 4:3 есебімен жеңілгеннен кейін оның жұмыстан босатылуына әкелді – бұл оқиғадан үш күн бұрын Эллис Аткинсонға БАҚ арқылы "сенім білдіріп", оның Англияның "ең үздік үш футбол жаттықтырушысының" бірі екенін айтқан еді. Осы кезде 18 ай бұрын лига титулын жеңіп алуға жақын болған қартайған "Вилла" командасы енді құлдыраудан сақтану үшін күресіп жатқан командалардың қатарына кірді. Оның орнына Брайан Литтл келді, ол "Вилланы" жоғары лигада ұстап тұрып, жаңа, жас команда құрды.

Ковентри қаласы

Вилладан қызметтен босатылғаннан кейін үш ай өткен соң Аткинсон Ковентри Сити клубының жаттықтырушысы болды. Ол Фил Нилдің орнына келді, ол осы лауазымнан қасақана және қарым-қатынас бұзылып жұмыстан босатылды. 1995 жылдың ақпан айының ортасында «Скай Блюз» командасы Премьер-лиганың құлдырау аймағынан жоғары тұрғанда ол команданы басқарды. Оның жаңа командасы жақсы нәтижелер көрсетті, оның ішінде жергілікті қарсыласы «Лестер Сити» клубын өз алаңында 4:2 есебімен жеңді, «Ливерпульді» сырт алаңда 3:2 есебімен жеңді және маусымды чемпион ретінде аяқтаған «Блэкберн Роверс» клубымен тең ойнады. Маусым аяқталуға бірнеше ойын қалғанда аман қалуға көз жеткізілгеннен кейін Аткинсон 1995 жылдың наурыз айында Премьер-лиганың айының үздік жаттықтырушысы атанды. Маусымның шешімді ойынында «Скай Блюз» Солтүстік Лондонға сапар шегіп, «Тоттенхэм Хотспур» клубын 3:1 есебімен жеңді. Ақырында Аткинсон «Скай Блюз» командасын 16-шы орынға жеткізіп, аман қалғанын ресми растады. 1995 жылдың желтоқсан айында Аткинсон «Скай Блюз» командасын 1990-жылдардың ең жақсы нәтижелерінің біріне жеткізді – чемпиондық атақты қорғап тұрған «Блэкберн Роверс» клубын өз алаңында 5:0 есебімен жеңді. Ковентридің жаттықтырушысы болған кезінде ол Гордон Страхан, Ноэл Уилан және Гэри МакАллистер сияқты танымал ойыншыларды шақырды (бірақ өзінің автобиографиясында осы соңғы трансфер Страханның бастамасы болғанын және тактикалық себептермен ол оған қарсы болғанын айтады), бірақ олар Премьер-лигадағы күресті жалғастырды. 1996 жылдың қараша айында ол Футбол директоры болып тағайындалды, ал жаттықтырушылық міндеттерін Страханға тапсырды, ол бұл кезде ойыншылық жолын аяқтап, жаттықтырушының көмекшісі болған еді.

Шеффилдке қайта оралу

1997 жылы қарашада Дэвид Плейттің қызметтен босатылуынан кейін ол «Шеффилд Уэнсдей» клубына қайта оралды. «Шаршембі» 1997–98 маусымын нашар бастады, оның ішінде «Блэкберн» клубынан 7:2 есебімен және «Манчестер Юнайтед» клубынан 6:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Аткинсон басшылығымен «Шаршембі» клубының көрсеткіштері бірден жақсарды және олар құлдырау қаупінен қашыққа кетті, бірақ оған тұрақты келісімшарт ұсынылмады және маусым соңында клубты тастап кетті.

Ноттингем орманы

Аткинсонның соңғы бас бапкерлік қызметі 1998–99 маусымының соңғы төрт айында «Ноттингем Форест» клубында болды. Бұл кезең сәтті болмады, тіпті «Арсеналға» қарсы өткен алғашқы үй матчында ол қате жаққа, қарсы команданың дулығасына түсіп қалды. «Манчестер Юнайтедтен» өз алаңында 8:1 есебімен жеңілгеннен кейін ол көптеген «Форст» жанкүйерлерін ренжітті, себебі матчтан кейін берген сұхбатында командасы жанкүйерлерге «тоғыз голдық қызықты матч» сыйлағанын айтты. Аткинсон 1999 жылдың 11 қаңтарында жаттықтырушы болып тағайындалды, ал «Форст» клубының лигадан түсуі 24 сәуірде бұрынғы клубы «Астон Виллаға» 2:0 есебімен жеңіліп, расталды. Ол лига маусымының соңғы матчы 16 мамырда өткеннен кейін бірнеше сағат ішінде бас бапкерліктен кетіп, футбол менеджерлігінен толығымен қанағаттанды деп жариялады.

Теледидардағы жұмысы

Аткинсон ITV Sport телеарнасында сарапшы ретінде жұмыс істеді және менеджерлік қызметтен кеткеннен кейін де осы қызметін жалғастырды. Бірнеше жыл бойы ол арнаның көптеген тікелей эфирдегі матчтарын жамылды, кейде студияда қонақ ретінде, бірақ көбінесе екі комментатордан тұратын команданың "футболдан хабардар инсайдері" рөлінде. Оның Брайан Мурмен, содан кейін Клайв Тайлдслимен бірге жасаған комментарийлері 1990-жылдар мен 2000-жылдардың басында ITV Чемпиондар лигасының эфирлеріне негіз болды. Ол сонымен қатар осы кезеңде ITV-дің Еуропа чемпионаттары мен Әлем чемпионаттарын тікелей эфирде баяулаудың (комментировать) негізгі комментаторы болды. Ол сондай-ақ Central Television арнасы үшін Рон Аткинсонмен бірге "Extra Time" бағдарламасының екі маусымын жүргізді, онда Рон Кевин Киган, Терри Венаблс және Мартин О'Нилл сияқты футбол тұлғаларымен сұхбаттасты. 1997 жылы ол "Dream Team" сериалында "Харчестер Юнайтед" клубының бас жаттықтырушысы рөлінде пайда болды. 2013 жылдың тамызында Аткинсон "Celebrity Big Brother" реалити-шоуының он екінші маусымына қатысты. Ол 9-шы күні Шарлотта Кросби, Кортни Стодден, Лорен Харрис және Луи Спенспен салыстырғанда оны сақтап қалу үшін ең аз дауыс жинағандықтан, үйден екінші болып шығарылды.

Музыка

2002 жылы Аткинсон "It's Christmas – Let's Give Love a Try" атты Рождестволық әнін шығарды, бірақ ол хит-парадтарда сәттілікке жете алмады. Келесі жылы Аткинсон Room 101 телешоуының бір бөліміне қонақ шақырылды, ал жүргізуші Пол Мертон видеоны шоудың соңында көрсетті.

Расистік пікірлер

Атлетико Мадридтен жұмыстан шығарылғаннан кейін клуб президенті Хесус Гил 1989 жылғы қаңтарда Барселонаға қарсы өткен соңғы матчында Аткинсон өзінің ойыншысы Донатоны нәсілдік тұрғыдан кемсіткенін мәлімдеді. Сондай-ақ ол The Guardian газетіндегі колонкасын осы мәлімдемеге байланысты "өзара келісіммен" тастады. Аткинсонның Шеффилд Уэнсдейдегі жаттықтырушысы кезіндегі ойыншыларының бірі Карлтон Палмер Аткинсонды қорғап былай деді: "Мен қара терілімін және қазір осы жерде отырмын, мен Үлкен Ронды оның досы болғандықтан емес, оның қалай екенін білгендіктен қорғаймын. Егер біз расизммен күрессек, онда расизмнің жалпы мәселесін қарастырайық, одан әрі мағынасы жоқ, осылай демеуге ниет етілмеген бір сөзді қарастырмайық". 2004 жылы 16 мамырда қайта көрсетілген Бэтсон, Каннингэм және Регис туралы BBC радиосының "Үш градус батысқа" атты деректі фильмі Аткинсонның басты үлесі болғандықтан тоқтатылды. Сондай-ақ 2004 жылы Аткинсон Хиллсборо стадионында жиналған көрермендерге: "Қытай халқы әлемдегі ең жақсы контрацепцияға ие, олардың әйелдері өте жаман. Мен олардың неліктен сонша көп екенін түсінбеймін" деді. 2013 жылы "Селебрити Биг Брат" бағдарламасында ол әзілдеп, ирландиялық дәрігер Даниэль Маррға: "Сенің қасыңда бомба жоқ қой, солай емес пе?" деп сұрады, ол басын орамалмен жапқан кезде.

Теледидардағы басқа да жұмыстары

2005 жылғы желтоқсанда Рон Аткинсонды Иффи Онураға көмектесу үшін «Свиндон Таун» клубына шақырғаны туралы хабар тарады, және Аткинсон мен клуб осыны растады. Бірақ кейіннен Аткинсонның рөлі – «County Ground» стадионында клуб туралы «Sky One» арнасының деректі фильмін түсіруге қатысу екені белгілі болды. 2006 жылғы қаңтардың соңында Аткинсон мен «Свиндон Таун» жолдары айырылысты, ал «Свиндон» клубының бас жаттықтырушысы Иффи Онура деректі фильмді тоқтатудың басты себебі – араласушылық екенін мәлімдеді. Содан кейін бір апта өткен соң, түсіру тобы «Питерборо Юнайтед» клубының «London Road» стадионына келіп, «Биг Рон Менеджері» деген деректі фильмді түсіруді бастады. «Питерборо» клубына түсірілімге рұқсат бергені үшін 100 000 фунт төленді. Аткинсон 2006 жылғы әлем чемпионаты кезінде жеке видео блог жазып, оны Ұлыбританиядағы «SelfcastTV.com» видео бөлісу сайты арқылы таратты. Сонымен қатар, ол Ұлыбританияның «UKTV G2» цифрлық арнасы үшін әлем чемпионаты туралы түсіндірмелер берді. 2006 жылы Аткинсон «BBC Two» телеарнасының «Excuse My French» бағдарламасына қатысты. Аткинсон, комедия актері Маркус Бригсток және тележүргізуші Эстер Ранцен Прованс аймағындағы шалғай қалада тұрып, француз тілін үйренді, француз өмір салтына бейімделіп, француз тілінде сөйлеуге тырысты. Курстың соңында оның міндеті – француз радиостанциясы үшін француз тілінде футбол матчын («Пари Сен-Жермен» – «АС Монако») талдау жасау болды. Ол қысқа уақытқа теледидарға оралып, «Bravo» телеарнасындағы «Football Italia» бағдарламасында сарапшы ретінде пайда болды. Бірақ «Bravo» итальян футболының хабар тарату құқығын жоғалтқаннан кейін бағдарламадан кетіп қалды. Аткинсон 2009 жылғы 16 тамызда «Channel 4» телеарнасының «Celebrity Wife Swap» реалити-шоуында қайтадан көрінді. Оған өзгеріс жасаушы Тесса Сандерсон оның даулы пікірлері туралы сұрақ қойғанда, ол осы тақырыпты талқылаудан бас тартты. Аткинсон «60 минут Рон Аткинсонмен» атты өзінің өмірбаянын жарыққа шығарды, онда ол өзінің даулы пікірлері мен футбол карьерасы туралы айтады. Қазіргі уақытта Аткинсон «William Hill» компаниясының «The Punt» подкастында және «Манчестер Юнайтед» клубының «MUTV» арнасында сарапшы болып жұмыс істейді. 2019 жылғы қазан айында ол теледидарға оралып, Критте өткен 6 адамнан құралған командалар арасындағы әлем чемпионатының финалына түсініктеме берді, осы кезде британдық комментатор Джон Гвиннмен бірге жұмыс істеді.

It was reported Atkinson was being brought in to support Iffy Onuora at Swindon Town in December 2005, and Atkinson and the club appeared to confirm this. It later transpired that Atkinson's role was as part of a Sky One documentary about the club being filmed at the County Ground. In late January 2006, Atkinson and Swindon Town parted company, with Swindon manager Onuora citing interference as the main reason for stopping the documentary from going ahead. Just a week later the cameras turned up at Peterborough United's ground, London Road, to begin filming for the documentary called Big Ron Manager. Peterborough were paid £100,000 to allow the filming to take place. Atkinson spent the 2006 World Cup recording an amateur video blog and distributing it through the UK based video sharing site SelfcastTV. com. He also provided commentary on the World Cup for the UK digital channel UKTV G2. In 2006, Atkinson took part in the BBC Two programme Excuse My French. Atkinson, comedian Marcus Brigstocke and television presenter Esther Rantzen were immersed in the French language by staying in a remote town in the Provence region, being compelled to adapt to the French lifestyle and speak the language. His assignment at the end of the course was to provide a match analysis on a football match (Paris Saint Germain – AS Monaco) in French for a French radio station. He briefly made a return to television, appearing as a pundit on Football Italia broadcast on Bravo. He left the programme when Bravo lost the broadcast rights to Italian football. Atkinson returned to the screen on 16 August 2009 on the Channel 4 reality show Celebrity Wife Swap. When questioned about his controversial comments by swappee Tessa Sanderson, he refused to discuss it. Atkinson brought out an autobiography 60 Minutes with Ron Atkinson, in which he talks about his controversial comments and his football career. Atkinson is currently a pundit on William Hill's "The Punt" podcast and on Manchester United's channel MUTV. In October 2019, he made a return to broadcasting, commentating on 6 a side World Cup final in Crete, alongside UK commentator John Gwynne.

Футбол директоры

2007 жылдың 23 қаңтарында Аткинсон футбол директоры ретінде, бұрынғыдан отыз жылдан астам уақыт басқарған «Кеттеринг Таун» клубына қайта оралды. 2007 жылдың 19 сәуірінде «Солтүстік Конференция» клубындағы лауазымынан бас тартқаны жарияланды, себебі ол менеджер Морелл Мейсонды жұмыстан босатуға қарсы болған.

Демалыс лигалары

2018 жылдың желтоқсанында Аткинсон "Leisure Leagues" әлемдік алты футболдан құралған командалар ұйымының елшісі болып тағайындалды. Осы келісім аясында ол Англияның алты футболдан құралған командасының Футбол директоры қызметін атқаруға тиіс болды.