Канадтық әскери тасымалдау ұшағы: Airbus CC-150 Polaris жолаушылар, жүк, медициналық көмек және жанармай құюға қолданылады. 1992-93жж. пайдалануға берілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық әскери көлік ұшағы
Canadian military transport aircraft
Airbus CC 150 Polaris – бұл азаматтық Airbus A310-300 ұшақтарының Корольдік Канада Әуе Күштері үшін жолаушылар, жүк немесе медициналық тасымалдау және әуеде жанармай құю мақсатында көпүрлі, ұзақ қашықтықты реактивтік ұшаққа түрлендірілген атауы.
The Airbus CC 150 Polaris is the designation for the civilian Airbus A310 300s which have been converted into multi purpose, long range jet aircraft for passenger, freight or medical transport and mid air refueling for the Royal Canadian Air Force.
Жобалау және әзірлеу
Бес Airbus ұшағы бастапқыда Wardair сатып алып, пайдаланған азаматтық авиалайнерлер болды. Олар алғаш 1987 және 1988 жылдары жеткізілді, ал 1989 жылы екі әуе компаниясы біріккен кезде Canadian Airlines-қа берілді. Кейіннен ұшақтар Канада Қарулы Күштеріне сатылып, әскери мақсатта пайдалану үшін қайта жарақтандырылды, 1992 жылдың желтоқсаны мен 1993 жылдың тамызы аралығында қызметке кірді. Бес ұшақтың төртеуі, 15002-ден 15005-ке дейін нөмірленгендері, күшейтілген едені мен бүйінен ашылатын жүк есігімен жабдықталған Combi Freighter стандартына ауыстырылды. Бесінші, 15001 нөміріндегі ұшақ, үкіметтік шенеуніктерді тасымалдау үшін VIP көлік ұшағы ретінде өзгертілді. CC 150, 1997 жылы соңғы CC 137 ұшақтары қызметтен шығарылғаннан кейін, стратегиялық тасымалдау үшін Boeing CC 137 (модификацияланған Boeing 707) ұшағының орнын басты.
The five Airbus aircraft that make up the fleet were originally civilian airliners purchased and operated by Wardair. First delivered in 1987 and 1988, they were transferred to Canadian Airlines when the two airlines merged in 1989. The aircraft were subsequently sold to the Canadian Armed Forces and converted for military use, entering service between December 1992 and August 1993. Four of the five aircraft, numbered 15002 to 15005, were converted to the Combi Freighter standard with a reinforced floor and side opening cargo door. The fifth, 15001, was modified as a VIP transport aircraft for government executive transport. The CC 150 replaced the Boeing CC 137 (converted Boeing 707) as a strategic transport when the final transport configured CC 137s were retired in 1997.
Танкерлерді қайта құру
2008 жылы бес CC 150-дің екеуі CF 18 паркі үшін жаңа әскери миссиялық авионика жиынтығымен жабдықталған, әуеден-әуеге жанармай құю танкерлеріне түрлендірілді. Бұл Multi Role Tanker Transport (MRTT) бағдарламасының бір бөлігі болды. Polaris танкерлері Атлант мұхиты арқылы төрт CF 18 Hornets ұшағын тоқтаусыз жеткізе алады, қабылдаушы ұшаққа 2500 теңіздік миль (4630 км) қашықтықта 80 000 фунт жанармай құяды. MRTT бағдарламасы неміс әуе күштерінің қажеттілігіне байланысты басталып, Канада Құралдары үшін тиімді шешім болды. Түрлендірілген ұшақтар CC 150T деп белгіленді. Танкерлердің қанаттарының астында жанармай құю құрылғылары орналасқан. Корольдік Канада Әуе Күштері (RCAF) тактикалық әуеден-әуеге жанармай құю үшін түрлендірілген C 130 ұшақтарын (RCAF тағайындамасы CC 130H(T)) пайдаланады, бірақ CF 18 ұшақтарын шетелге жөнелткенде олар стратегиялық әуеден-әуеге жанармай құю платформасымен қамтамасыз етілгені тиімді. CC 150 ұшағының MRTT түрлендіруі нәтижесінде Канада 1997 жылы соңғы жанармай құюға бейімделген CC 137 ұшақтары қызметтен шығарылғанда жоғалтқан стратегиялық әуеден-әуеге жанармай құю қабілетін қайта алды (13703 және 13704 ұшақтары 1972 жылдың ортасында CF 5 тактикалық истребителін қолдау үшін Beech жанармай құю жиынтықтарымен жаңартылды). Бірінші түрлендірілген CC 150T 2008 жылдың мамыр айында қабылдау сынақтарын сәтті аяқтады.
In 2008, two of the five CC 150s were converted to air to air refuelling tankers with a new military mission avionics package for the CF 18 fleet as part of the Multi Role Tanker Transport (MRTT) program. The Polaris tankers are capable of ferrying a flight of four CF 18 Hornets non stop across the Atlantic Ocean, off loading 80,000 pounds of fuel to the receiving aircraft over a 2,500 nautical mile (4,630 km) leg. The MRTT program was initiated because of a German Air Force requirement and provided a cost effective solution for the Canadian Forces. The converted aircraft have been designated CC 150T. The tankers have hose drogue pods under the wings. The RCAF uses converted C 130s, RCAF designation CC 130H(T), for tactical air to air refuelling but is limited when deploying CF 18s overseas, as they are better served by a strategic air to air refuelling platform. As a result of the CC 150's MRTT conversion, Canada regained its strategic air to air refuelling capability, lost when the final tanker configured CC 137s were retired in 1997 (13703 & 13704 were modified with Beech refuelling kits in mid 1972 in support of the CF 5 tactical fighter). The first converted CC 150T completed its acceptance trials in May 2008.
Пайдалану тарихы
Polaris ұшағы Канада Корольдік әуе күштерінде стратегиялық әуе көлігі ретінде жіктеледі. Танкер ретінде CC 150, KC 135 сияқты жанармай сыйымдылығына ие; үлкен кабинасының арқасында икемдірек, жүк, әскер, VIP тасымалы немесе басқа да мақсаттар үшін жақсы мүмкіндіктер ұсынады, бірақ үлкен көлемдегі жүк тасымалына және қиын жағдайлардағы жерлерден ұшуға қабілеті жоқ. Канада Қарулы Күштері мұндай операциялар үшін басқа ауыр жүк көтеру ұшақтарына (мысалы, C 17 Globemaster) сенеді. Бес CC 150 ұшағын Онтарио штатының Трентон әуе базасындағы 437-ші көлік эскадрильясы пайдаланады. Олар Біріккен Ұлттар Ұйымы, Қызыл Крест және НАТО бастамаларында, соның ішінде Ауғанстандағы операцияларда қызмет етті. 2011 жылы екі CC 150T әуеден әуеге жанармай құю танкерлері, «Мобильді операция» және «Біріккен қорғау» аясында Ливия үстіндегі ұшпайтын аймақты қамтамасыз ету үшін Канаданың CF 18 истребительдеріне қолдау көрсету үшін жөнелтілді. 1992 жылы Canadian Airlines компаниясынан жасалған бастапқы сатып алу келісімі ұшақтың белгілі бір уақыт бойына қызмет көрсету үшін келісім-шартты қамтыды. Air Canada 2000 жылы Canadian Airlines компаниясын сатып алғанда CC 150 қызмет көрсету келісімшартын алды, ал кейіннен бірқатар корпоративтік қайта құрулар арқылы CC 150 қызмет көрсету келісімшартын Air Canada Technical Services (ACTS), содан кейін Aveos Fleet Performance компаниясына берді. 2012 жылдың наурыз айында Aveos Fleet Performance компаниясы банкротқа ұшырағаннан кейін, Канада үкіметі L3 Communications компаниясына CC 150 ұшақ паркін қолдау үшін бір жылдық уақытша келісім-шарт берді, бұл Канаданың бәсекелі сатып алу процесі арқылы ұшақтарды күтіп-ұстау бойынша ұзақ мерзімді келісім-шартқа қол қоюына мүмкіндік берді. 2023 жылдың 22 шілдесінде CC 150 15003 ұшағы жақын жерде тұрған Франция әуе күштерінің Airbus A400M ұшағымен соқтығысып, құйрығына ауыр зақым келді. 2023 жылдың қарашасында Канада Корольдік әуе күштері ұшақты Гуамда жарамсыз деп жариялады, себебі ол апаттан кейін сонда тоқтатылған болатын. Жөндеу шығындары 7,9 миллионнан 28,5 миллион долларға дейін бағаланды.
The Polaris is classified as a strategic airlifter by the Royal Canadian Air Force. As a tanker, the CC 150 has a similar fuel capacity to the KC 135; it is more flexible because of the large cabin, offering good capacity for cargo, troop transport, VIP transport or other uses, but lacks the oversize cargo capacity and ability to operate from austere locations. The Canadian Armed Forces rely on other heavy lift cargo aircraft (such as the C 17 Globemaster) for these kinds of operations. The five CC 150s are operated by 437 Transport Squadron at CFB Trenton, Ontario. They served in United Nations, Red Cross and NATO initiatives, including operations in Afghanistan. In 2011, two CC 150T air to air refuelling tankers were deployed to support Canadian CF 18 fighter jets enforcing the no fly zone over Libya under Operation Mobile and Operation Unified Protector. The initial purchase from Canadian Airlines in 1992 included a support contract for service of the aircraft for a fixed number of flying hours. Air Canada acquired the CC 150 service contract when it purchased Canadian Airlines in 2000, and through a series of subsequent corporate restructurings, spawned the CC 150 service contract to Air Canada Technical Services (ACTS), then Aveos Fleet Performance. Following the collapse of Aveos Fleet Performance in March 2012, the Government of Canada awarded a one year interim contract to L3 Communications to support the fleet of CC 150 aircraft until Canada could award a longer term aircraft maintenance contract through a competitive procurement process. On July 22, 2023, the CC 150 15003 suffered severe damage to its tail in a rollaway collision with a French Air Force Airbus A400M parked nearby. In November 2023, the Royal Canadian Air Force made the decision to scrap the aircraft in Guam, where it has been parked since the accident occurred. Repair costs were estimated between $7.9 and $28.5 million.
VIP көлік ретінде пайдалану
VIP конфигурациясындағы CC 150 ұшағының шақыру белгісі ресми түрде CAN Force One деп аталады. Брайан Малруни билік құрған кезде қабылданған, бес CC 150 ұшағының біреуін Канада Премьер-министрі пайдалануы үшін VIP көлігі ретінде жабдықтау шешімі саяси тұрғыдан даулы болды. 56 миллион долларлық жаңартулардың (оның 3 миллионы тамақ бөлмесі, ойын-сауық аймағы, бүктеме төсек және душ бар жеке бөлімге жұмсалды) үкіметтік бюджеттік қиындықтар кезінде қажетсіз ысырапшылық ретінде сынға түсті. Сол кездегі Оппозиция жетекшісі Жан Кристиан бұл ұшақты "ұшатын Тәж Махал" деп атады. Көп ұзамай Кристиан Премьер-министр болды және ұшақты сатуға тырысты, бірақ сәтсіз аяқтады; ол өзінің 11 жылдық қызметі барысында CC 150 ұшағын пайдаланудан бас тартты. Ішкі жабдықталуы кішірек, сәнді емес VIP кабинасына ауыстырылды және ұшақ шектеулі байланыс мүмкіндіктерін ұсынды. Кейінгі жөндеулер, әскер тасымалы ретінде пайдалану нәтижесінде, VIP жайлылықтарының көп бөлігі төмендетілді. CC 150 ұшағы 2004 жылы Пол Мартин басшылығымен Премьер-министрдің ресми көлігі ретінде қайтадан пайдаланылды. 2011 жылы 2009 жылдың басынан бері Премьер-министр Стивен Харпер кеңсесі VIP конфигурациясындағы CC 150 ұшағын, No01 рейсін, басқа CC 150 ұшақтарымен бөліскен қарулы металл әскери бояу схемасынан арнайы бояу схемасына бояуды бірнеше рет сұрады. Ұлттық қорғаныс министрлігі, оның ішінде министр Питер МакКей, бұл өтінішке қарсылық көрсетті, өйткені бұл оның көп мақсатты табиғатына қайшы келеді және ұшақтың ұрыс аймағына адамдарды қауіпсіз тасымалдау мүмкіндігін шектеуі мүмкін еді. 2013 жылы VIP конфигурациясындағы CC 150 ұшағы жоспарлы күрделі жөндеу кезінде 50 000 долларға қайта боялды. Жаңа схема, негізінен ақ түсті, көк түстің көп мөлшерімен және қызыл түстің аз мөлшерімен, оппозициялық саясаткерлер тарапынан сынға алынды, олар бұл қайта бояудың мақсаты Канаданың консервативтік партиясының дәстүрлі көк түсіне ерекше назар аудару болды деп мәлімдеді. Соңғы жылдары түрлі механикалық проблемалар туындады. 2016 жылдың қазан айында жапсырма мәселесі ұшақты ұшып шыққаннан кейін 30 минуттан соң Оттаваға қайтуға мәжбүр етті, ал Трюдо Канада-Еуропа еркін сауда келісімін қол қою үшін Бельгияға баруға дайындалып жатқан еді. 2018 жылдың наурыз айында Премьер-министр Трюдоның Үндістанға сапары Римде жанармай құю аялдамасы кезінде туындаған механикалық мәселе салдарынан кейінге қалдырылды. 2019 жылдың желтоқсанында VIP CC 150 ұшағының мұрыны мен оң қозғалтқыш капоты елеулі құрылымдық зақымдарға ұшырады. Трентон әскери-әуе базасында келісімшарт бойынша жұмыс істейтін қызметкерлер оны сүйреп әкелген кезде, ол ангардың артқы қабырғасына соқтығысты. Ұшақтың 2020 жылдың тамызына дейін қызметтен тыс қалуы жоспарланған, бірақ COVID-19 пандемиясының салдарынан жерге тұру мерзімі ұзартылды. 2021 жылдың наурыз айында ол қайтадан пайдалануға берілді. 2023 жылдың қыркүйегінде Трюдоның Үндістандағы G20 саммитінен оралуы ұшақтағы "техникалық мәселелерге" байланысты кейінге қалдырылды. Трюдоны алу үшін Трентон әскери-әуе базасынан тағы бір CC 150 ұшағы жіберілді.
The call sign of the VIP configured CC 150 is known officially as CAN Force One. The decision to outfit one of the five CC 150s as a VIP transport intended for use by the Prime Minister of Canada, made while Brian Mulroney held office, was politically controversial. The $56 million in upgrades ($3 million of that went towards a private compartment with a dining room, entertainment area, fold out beds and a shower) were criticized as a needless extravagance during a time of government budgetary challenges by then Leader of the Opposition Jean Chrétien, who labelled the aircraft a "flying Taj Mahal". Chrétien became Prime Minister soon thereafter and tried and failed to sell the aircraft; he refused to use the CC 150 during his ensuing 11 years in office. The interior was downgraded to a smaller, less lavish VIP cabin and the aircraft offered limited communications capability. Subsequent refits to and from use as a troop transport resulted in much of the VIP amenities being downgraded. The CC 150 returned to use as official transport for the prime minister under Paul Martin in 2004. In 2011, it emerged that since early 2009 the office of Prime Minister Stephen Harper had repeatedly requested that the VIP configured CC 150, aircraft #01, be repainted from the gun metal military paint scheme it shared with the other CC 150s to a specialized paint scheme. The Department of National Defence, including Minister Peter MacKay, had resisted this request, noting that it was contrary to its multi role nature and would compromise the aircraft's potential to safely transport personnel into a combat zone. In 2013, the VIP configured CC 150 was repainted during scheduled heavy maintenance at a cost of $50,000. The new scheme, predominantly white with significant quantities of blue and smaller amounts of red, was criticized by opposition politicians, who alleged the repainting was intended to give prominence to the then governing Conservative Party of Canada's traditional blue colour. In recent years, various mechanical problems have occurred. In October 2016, a flap issue forced the aircraft to return to Ottawa 30 minutes after takeoff while Trudeau was en route to Belgium to sign the Canada Europe free trade deal. In March 2018, Prime Minister Trudeau's trip to India was delayed because of a mechanical issue during a refuelling stop in Rome. In December 2019, the VIP CC 150 suffered significant structural damage to the nose and right engine cowling. While being towed by contracted personnel at CFB Trenton, it rolled into the back wall of a hangar. The aircraft was scheduled to remain out of service until August 2020, but the grounding was extended due to the effects of the COVID 19 pandemic. It was returned to service in March 2021. In September 2023, Trudeau's return from the G20 summit in India was postponed due to "technical issues" with the aircraft. Another CC 150 was sent from CFB Trenton to pick up Trudeau.
Ауыстыру
2021 жылы Канада үкіметі барлық бес CC 150 Polaris ұшағын ауыстыруға кірісті, сондай-ақ Boeing KC-46 ұшағын да алмастыру жоспарланған, бірақ кейіннен ол жобадан бас тартылды. 2022 жылғы 14 шілдеде Канада екі A330-200 ұшағын сатып алу бойынша келісімшартқа қол қойғанын хабарлады. Бұл ұшақтар Канада Корольдік әуе күштеріне (RCAF) стратегиялық тасымалдау және ауада жанармай құю міндеттерін орындауға арналады – бұл қызметтер қазіргі кезде бес CC 150 Polaris ұшағының паркі арқылы жүзеге асырылуда. Бұл сатып алу Стратегиялық жанармай құю және тасымалдау қабілетін (STTC) жобасының аясында жүргізілуде. Екі A330 ұшағы бұрын Халықаралық қаржы корпорациясына тиесілі болған азаматтық авиалайнерлер. Жаңа паркте төрт жаңа және бес қолданылған ұшақ болады, олардың барлығы бірдей мүмкіндіктерге ие болады.
In 2021 the Government of Canada began an effort to replace all five CC 150 Polaris aircraft. and the Boeing KC 46, but the latter has since been dropped. On 14 July 2022, Canada announced that it has finalized a contract to acquire two A330 200 aircraft as the first two aircraft for the Royal Canadian Air Force (RCAF) that will provide a strategic transport and air to air refuelling role — currently fulfilled by the fleet of five CC 150 Polaris aircraft — as part of the Strategic Tanker Transport Capability (STTC) project. The two A330 aircraft are former civilian airliners owned by International Airfinance Corporation. The new fleet will include four new and five used aircraft that are being outfitted to feature the same capabilities.