Кіріспе

Поляк дәрігер (1921–2020)

Вацлав Шибальский (полякше айтылуы: ; 9 қыркүйек 1921 – 16 желтоқсан 2020) – поляк-америкалық медицина зерттеушісі, генетик және Висконсин-Мэдисон медицина мектебінің Онкология зерттеулердегі МакАрдел зертханасының онкология профессоры.

Ерте өмір

Вацлав Шибальский 1921 жылы қыркүйекте Польшаның Львов қаласында поляк интеллигенциясының отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Стефан инженер, ал анасы Михалина Раковская химия ғылымдарының докторы болды. Шибальский отбасы Львовтағы поляк интеллигенциясының көптеген жетекші өкілдерімен, соның ішінде поляк антропологиясының негізін қалаушы профессор Ян Чекановскиймен және бактериолог профессор Рудольф Стефан Вейгльмен тығыз байланыс орнатты. 1939 жылы Шибальский Львовтағы №8 гимназияны бітірді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, 1939 жылдың 23 қыркүйегінен бастап Львов Кеңес Одағының оккупациясына түсті. Шибальский Львов политехникалық институтының химия факультетіне оқуға түсті, онда профессор Адольф Йошттың дәрістеріне қатты қызығушылық танытты, ол ферментация процестері бойынша көрнекті сарапшы еді. Йошт оның ішінде генетикалық инженерия және биотехнология бағытында ғылымды дамыту туралы көзқарас ұстанды, бұл Шибальскийдің болашақ ғылыми жетістіктеріне тікелей әсер етті. 1941 жылы Германия Кеңес Одағына шабуыл жасағаннан кейін Львов нацистер басып алды. Шибальский Рудольф Вейгльдің тиф зерттеу институтында біттерді азықтандырушы болып жұмыс істеу арқылы оккупациядан аман қалды.

АҚШ-тағы мансап

Сзыбалский кейіннен АҚШ-қа көшіп барып, Висконсин университеті Мадисон медициналық мектебінің онкология профессоры болды. АҚШ-та жүргізген зерттеулері дәріге қарсы тұрудың генетикалық тұрғысынан зерттелуімен басталды, бұл қазір бактериялық және вирустық инфекцияларды, сондай-ақ қатерлі ісіктерді емдеуде кеңінен қолданылатын көп дәрілік терапияның пайда болуына әкелді. Оның антибиотик өндіретін топырақ микроорганизмі – Streptomyces-ті зерттеуі стрептомициннің коммерциялық өндірісі үшін маңызды ақпараттар берді, стрептомицин туберкулезді емдеуде тиімді құрал болып табылады. 1976 жылдан 1996 жылға дейін «Gene» журналының бас редакторы қызметін атқарды. Ол 145 академиялық мақала жариялады, олардың 82-сі «Gene» журналында жарық көрді, бұл оның молекулалық генетика саласына қосқан зор үлесін көрсетеді. Оның ең көп сілтемеленген жұмысы – 1979 жылы жарияланған, бактериофаг лямбданың толық молекулалық картасын ұсынған өте ықпалды зерттеу. Бұл зерттеуге шамамен 300 рет сілтеме жасалған, себебі бактериофаг лямбда рекомбинантты ДНҚ-ны алғаш клондау үшін қолданылған. Лямбда сияқты рекомбинациялық векторларды қолдану, кішкентай плазмидтік векторларға сыймайтын үлкен адам геномдық ДНҚ-сын клондауға мүмкіндік берді, ал лямбданың қолданылуы қазіргі адам генетикасының негізін қалады. Ол 2020 жылдың желтоқсан айында Висконсин штатының Мэдисон қаласында 99 жасында дүние салды.