Элрик Мелнибонский: Қылыш пен сиырлы әңгімелер жұлдызы

Кіріспе

Шығармалық кейіпкер
роман

Эльрик Мелнибонелік – ағылшын жазушысы Майкл Муркок жасаған және балама Жерде орын алатын қылыш пен сиқыр туралы әңгімелердің басты кейіпкері. Кейіпкердің толық аты мен лауазымы – Эльрик VIII, Мелнибоненің 428-ші императоры. Муркоктың кейінгі туындылары Эльрикті Мәңгілік Чемпионның бір жағы ретінде көрсетеді. Эльрик алғаш рет Муркоктың "Арман қаласы" повесінде жарық көрді ("Science Fantasy No. 47, 1961 жылғы маусым). Муркоктың қасіретті, альбинос анти-батыры – фантастикалық әдебиеттегі ең танымал кейіпкерлердің бірі, ол рөлдік ойындар, комикстер, музыка және кино сияқты түрлі медиаға көшкен. Осы әңгімелер 1970 жылдан бері үздіксіз басылып келеді.

Орнату

Мельнибоне (/m/ɛ/l/'n/ɪ/b/oʊ/n/eɪ/ melNIBonay), сондай-ақ Аждаһа аралы деп аталады, – Жас Патшалықтардың арасындағы ойдан туған ел, арал. Елрик дүниеге келмес бұрын, Мельнибоне өзінің әлемін сиқыр күші мен зор қуаты арқылы биледі. Елрик туған кезде ол бұрынғыдай беделді орнынан төмендеп, көптеген елдердің біріне айналды. Мельнибонеліктер толыққанды адам емес. Олар сиқырға шебер және әдемі, бірақ психологиялық тұрғыдан мысықтарға ұқсас, сезімтал емес мінезді. Олар көптеген ежелгі әдет-ғұрыптармен байланысқан. Мельнибоне астанасы және жалғыз сақталған қала – "Арман қаласы" деп белгілі Имррр. Аралдың қалған бөлігінің көп бөлігі табиғи жағдайға қайта оралды. Аралдың астында айдаһарлар ұйықтап жатқан үңгірлер бар, олар Мельнибонеліктердің соғысқа шақыруын күтеді.

Әсерлер

Муркок Бертольд Брехттің, әсіресе «Үш тиындық роман» және «Үш тиындық опера» шығармаларын «Элрик сағасының бастауына ең басты ықпал еткен туындылардың бірі» деп мойындайды; ол 1972 жылғы «Элрик Мелнибонеден» атты туындысын Брехтке арнады. Сол арнауда ол Пол Андерсонның «Үш жүрек және үш арстан» және Флетчер Пратттың «Бір мүйізді құдықтың сыры» шығармаларын да ықпалды мәтіндер ретінде атады. Муркок Элрикті әдебиеттегі ең ежелгі кейіпкерлердің бірі, «қазаға тағдырланған батырдың» типі деп сипаттайды. Осыған ұқсас кейіпкерлерге Мервин Пиктің «Тит Гроан» трилогиясындағы Стирпайк, Пол Андерсонның «Сынған қылыш» романындағы Скафлок, Т. Х. Уайттың «Бір кезде және болашақта» кітабындағы Ланселот, Дж. Р. Р. Толкиннің қарғыс атқан батыры Турин Турамбар және Джейн Гаскеллдің «Жылан» романындағы Зерд жатады. Джон Клют Элрикті Роберт Э. Говардтың Конанының әдейі пародиязы деп санайды. Фин мифологиясынан алынған Куллерво туралы әңгімеде Элрикке ұқсас элементтер бар, мысалы, сөйлейтін сиқырлы қылыш және батырдың отбасынан бөлініп, қасірет тартуы. Элрикпен қатар, Куллерво 1954 жылғы Пол Андерсонның «Сынған қылыш» романына және Дж. Р. Р. Толкиннің Турин Турамбар туындысына да ықпал еткен деп есептеледі. Муркок «Андерсоннің [Элрикке] әсері анық, атап айтқандай. Бірақ қызығы, мен жеті жаста болғанда интернатта бізге «Калеваланы» оқыған» деді, сондай-ақ «өте ерте жасымнан бері мен норвег жырларын және норвег аңыздары туралы барлық кітаптарды оқып өстім». Муркок сол жазбасында «бір нәрсені анық білем, мен профессор Т[олкин]-нің тікелей ықпалына түспедім» деп мәлімдеді. Элриктің альбинизмі, Муркок кейінірек көп әлемдік оқиғаларына енгізген Секстон Блейктің альбинос жауы Мосье Зенитке ұқсас. Муркок жастығында Зенит туралы әңгімелерді оқыған және олардың кейінірек қайта басылуына көмектескен, сондай-ақ «Менің «Зенит Альбиностың» тағы бір данасын табуыма қырық жыл кетті! Шындығында, оны кілтпен құлыпталған досым тапты және Савойға оның көшірмесін жіберді, олар, соңғы кезде, оны қайта басып шығаруға дайын! Неге мен Энтони Скеннен жасаған ұрлықтың дәлелдерін жария етуге сонша күш жұмсап жатырмын, менің өзіме де толық түсініксіз». Кейінірек Муркок былай деді: «Мен «Месье Зенит: Альбиносқа» жазған кіріспемде айтқандай, Энтони Скеннің кейіпкері үлкен әсер етті. Ал кейіпкердің қалған бөлігі, әсіресе оның екіұштылығы үшін, мен оны Элрикті жасаған кездегі өзімнің 20 жастағы бейнемнен шығардым». Зениттің Элрикке тигізген ықпалы Зенит туралы талқылауларда жиі айтылады.

Moorcock acknowledges the work of Bertolt Brecht, particularly Threepenny Novel and The Threepenny Opera, as "one of the chief influences" on the initial Elric sequence; he dedicated 1972's Elric of Melniboné to Brecht. In the same dedication, he cited Poul Anderson's Three Hearts and Three Lions and Fletcher Pratt's The Well of the Unicorn as similarly influential texts. Moorcock has referred to Elric as a type of the "doomed hero", one of the oldest character types in literature, akin to such hero villains as Mervyn Peake's Steerpike in the Titus Groan trilogy, Poul Anderson's Scafloc in The Broken Sword, T. H. White's Lancelot in The Once and Future King, J. R. R. Tolkien's cursed hero Túrin Turambar, and Jane Gaskell's Zerd in The Serpent. John Clute considers Elric to be a deliberate parody of Robert E. Howard's Conan. The story of Kullervo from Finnish mythology contains elements similar to Elric's story, such as a talking magic sword and fatal alienation of the hero from his family. Besides Elric, Kullervo has been proposed as having influence on Poul Anderson's 1954 novel The Broken Sword, and J. R. R. Tolkien's Túrin Turambar. Moorcock has stated that "Anderson's a definite influence [on Elric], as stated. But oddly, the Kalevala was read to us at my boarding school when I was about seven", and "from a very early age I was reading Norse legends and any books I could find about Norse stories". Moorcock in the same posting stated that "one thing I'm pretty sure of, I was not in any way directly influenced by Prof. T[olkien]". Elric's albinism appears influenced by Monsieur Zenith, an albino Sexton Blake villain whom Moorcock appreciated enough to write into later multiverse stories. Moorcock read Zenith stories in his youth and has contributed to their later reprinting, remarking that it "took me forty years to find another copy of Zenith the Albino! In fact it was a friend who found it under lock and key and got a copy of it to Savoy who are, at last, about to reprint it! Why I have spent so much energy making public the evidence of my vast theft from Anthony Skene, I'm not entirely sure ". Moorcock later said: "As I've said in my introduction to Monsieur Zenith: The Albino, the Anthony Skene's character was a huge influence. For the rest of the character, his ambiguities in particular, I based him on myself at the age I was when I created Elric, which was 20". The influence of Zenith on Elric is often cited in discussions of Zenith.

Жинақтар

Алғашқы бес повесть «Жан ұрлаушы» (1963) жинағында біріктірілді, ал кейінгі төрт повесть алғаш рет «Штормбрингер» (1965) атты өңделген нұсқада роман ретінде жарық көрді. 1965 жылғы романның ұзындығын қысқарту үшін мәтіннің шамамен төрттен бірі алынып тасталды (көбінесе екінші және үшінші повестьтерде), ал қалған мәтін жаңа байланыс материалдарымен қайта ұйымдастырылып, құрылымдық өзгерістерге түсініктеме берді. 1977 жылы DAW Books Эльриктің сағасын ішкі хронологиялық ретімен жинаған алты кітапта қайта жариялады. Бұл кітаптардың мұқабаларын бір суретші, Майкл Уилан жасады, ол Эльрик пен оның қылышы Штормбрингердің бейнесін қалыптастыруға көмектесті. Stormbringer-дің DAW басылымы 1965 жылғы басылыммен салыстырғанда бастапқы құрылым мен мәтіннің бір бөлігін қалпына келтірді, бірақ басқа түзетулер енгізіліп, кейбір материалдар алынып тасталды. Бірнеше ерекше туындылар «Элрик уақыт соңында» (1984) жинағында топтастырылды, ол 1985 жылы DAW компаниясы АҚШ-та шығарған кезде DAW желісінің жетінші кітабы болды. Онда Эльрикке қатысты екі әңгіме бар: атаулы әңгіме және 1962 жылғы «Соңғы сиқырлау», бастапқыда Эльриктің соңғы әңгімесі ретінде жоспарланған, бірақ кейіннен Stormbringer құрамына енгендердің пайдасына тоқтатылды; ол 1978 жылға дейін жарияланбады. Екеуі де кейінгі жинақтарда пайда болды («Соңғы сиқырлау» кейде «Хаоспен әдемі әңгіме» деп аталады). 1990 жылдары Orion Publishing/Millennium екі кітаптан тұратын жинақты шығарды – «Эльрик Мельнибонеден» және «Штормбрингер» – онда қолжетімді Эльрик материалдары бар. White Wolf Publishing ұқсас екі томдық жинақты шығарды – «Эльрик: Қара қылыштың әні» (1998) және «Эльрик: Жан ұрлаушы» (2001). Бұл екі томдық жинақтар сағаның ішкі хронологиялық ретімен құрастырылған. White Wolf мәтіні Millennium басылымымен салыстырғанда шағын түзетулерге ие. Алғашқы тоғыз әңгіме – «Жалғын әкелушілер» кейінірек «Естен кеткен армандардың керуені» деген атаумен және Science Fantasy-де жарияланған Stormbringer-дің толық мәтіні «Фантазия шеберлері» сериясының 17-томы «Эльрик» (Orion/Gollancz 2001) ретінде бір томда қайта басылды. 2008 жылдан бастап Del Rey Books Эльрик материалдарын алты суреттелген кітаптан тұратын серия ретінде қайта басып шығарды: «Жан ұрлаушы», «Танелорнды құтқару», «Ұйықтаған сиқыршы», «Герцог Эльрик», «Эльрик арман әлемінде» және «Эльрик: Қылыштар мен гүлдер». Бұл сериядағы әңгімелер бастапқыда жарық көрген ретімен орналастырылған, сонымен қатар көркем және ғылыми материалдар да қосылған. Бұл жинақтағы Stormbringer нұсқасы 1977 жылғы DAW басылымынан бері жоғалған барлық бастапқы материалды қалпына келтірді, ол барлық келесі басылымдардың негізін құрады, сондай-ақ түпкілікті мәтінді жасау мақсатымен Муркоктың өңдеген материалдарының таңдалған нұсқаларын ұсынды. Бұл томдар кейіпкердің ерте жасөспірімдерге арналған әңгімелер арқылы дамуын, Муркоктың фанзиндегі ерте ойларын, Эльрик туралы әңгімелерді, оқырмандарды «Мәңгілік чемпион» тақырыбымен таныстыратын басқа туындыларды, Мельнибоне әлемінде Эльрикпен бірге өмір сүретін басқа батырлар туралы әңгімелерді, жарияланбаған прологтарды, Муркоктың «Фантазияның қырлары» эссесінің бөлімдерін, 1970 жылдардағы сценарийді, оқырманға арналған нұсқаулықты, ешқашан дамымаған Эльрик сериясынан жазбаларды, қазіргі заманғы рецензияларды және басқа авторлардың бағалау эсселерін ұсынады. 2012 жылдың тамызында Victor Gollancz Ltd. Майкл Муркоктың барлық каталогын, соның ішінде барлық Эльрик әңгімелерін, бұрын жарияланбаған материалдармен бірге ішкі хронологиялық ретімен, баспа және электрондық кітаптар түрінде қайта жариялау ниетін жариялады. Эльрик әңгімелері 2014–15 жылдары жеті томдық жинақта жарық көрді: «Эльрик Мельнибонеден және басқа да әңгімелер», «Эльрик: Жемшіннің бекінісі», «Эльрик: Тағдыр теңізіндегі теңізші», «Эльрик: Ұйықтаған сиқыршы», «Эльрик: Розаның кек алуы», «Эльрик: Штормбрингер!» және «Эльрик: Ай сәулесі жолдары».

The first five novelettes were originally collected in The Stealer of Souls (1963) and the later four novellas were first published as a novel in an edited version called Stormbringer (1965). The 1965 novel had about a quarter of the text removed for reasons of length (mostly in the second and third novellas) and the remaining text rearranged with new bridging material added to make sense of the restructuring. In 1977, DAW Books republished Elric's saga in six books that collected the tales according to their internal chronology. These paperbacks all featured cover art work by the same artist, Michael Whelan, and helped define the look of Elric and his sword Stormbringer. The DAW edition of Stormbringer restored some of the original structure and text compared to the 1965 release, but other revisions were performed and other material excised. A few oddments were collected in Elric at the End of Time (1984), which became the seventh book in the DAW line when DAW released it in the US in 1985. It includes two Elric related tales: the title story and 1962's "The Last Enchantment", originally intended as the final Elric story but put aside in favour of those that eventually made up Stormbringer; it was not published until 1978. Both would appear in later collections (with "The Last Enchantment" occasionally retitled "Jesting with Chaos"). In the 1990s, Orion Publishing/Millennium released a two book collection – Elric of Melniboné and Stormbringer – containing the Elric material then available. White Wolf Publishing released a similar two volume compilation – Elric: Song of the Black Sword (1998) and Elric: The Stealer of Souls (2001). These two volume compilations are arranged according to the internal chronology of the saga. The White Wolf text has minor revisions when compared to the Millennium release. The first nine short stories – with "The Flame Bringers" using the later title of "The Caravan of Forgotten Dreams" and the full text of Stormbringer as it appeared in Science Fantasy – were republished in a single volume as Elric (Orion/Gollancz 2001), volume 17 in the Fantasy Masterworks series. Beginning in 2008, Del Rey Books reprinted the Elric material as a series of six illustrated books: The Stealer of Souls, To Rescue Tanelorn, The Sleeping Sorceress, Duke Elric, Elric in the Dream Realms, and Elric: Swords and Roses. This series arranged the stories in the sequence they were originally published, along with related fiction and nonfiction material. The version of Stormbringer featured in this collection restored all the original material missing since the 1977 DAW edition – which had formed the basis for all later editions – as well as Moorcock's preferred versions of all the revised material in an attempt to produce a definitive text. These volumes present the evolution of the character through early juvenile stories, early fanzine musings by Moorcock, some Elric stories, some others introducing the reader to the wider "Eternal Champion" theme, stories of other heroes who coexist with Elric in the realm of Melniboné, unpublished prologues, installments of Moorcock's essay "Aspects of Fantasy", a 1970s screenplay, a reader's guide, notes from an Elric series that never developed, contemporary reviews, and appreciation essays by other writers. In August 2012, Victor Gollancz Ltd. announced their intention to republish all of Michael Moorcock's back catalogue, including all the Elric stories, presented in internal chronological order along with previously unpublished material, in both print and e book formats. The Elric stories were published in seven volumes in 2014–15: Elric of Melniboné and Other Stories, Elric: The Fortress of the Pearl, Elric: The Sailor on the Seas of Fate, Elric: The Sleeping Sorceress, Elric: The Revenge of the Rose, Elric: Stormbringer!, and Elric: The Moonbeam Roads.

Эльрик сериясындағы кейіпкерлер

Ариох: Хаос иесі. Симорил: Мельнибонелік, Эриктің туысы, серігі және алғашқы махаббаты. Ол бір күні оны әйеліне айналдырып, императрица етіп алмақ. Ол Эрикті түсінуге және оған көмектесуге тырысады, бірақ оның халқы сияқты, оған да Эриктің ниеттері түсіну қиын, және ол бұрынғы императорлар сияқты билік жүргізсін дейді. Дегенмен, ол Эриктің ең әлсіз күйінде, Stormbringer-ді алғанға дейін, оның жанында тұрады және ол қауіпке ұшыраған кезде де оның армандары мен тілектерін қолдайды. Двим Слорм: Мельнибонелік, Эриктің туысы, Двим Твардың ұлы. Ол Хаосқа қарсы соңғы соғыста Эрикпен бірге қара қылыш Mournblade-ты қолданады. Дивим Твар: Мельнибонелік, Эриктің аздаған достарының бірі. Ол - Мельнибоне аждаһаларымен сөйлесе алатын Мельнибонеліктердің тобы, Дракон шеберлерінің бірі. Двим Твар Имррирді жойғаннан кейін де Эрикке адал болып қалады. Двим Твардың да моральдық қағидалары көптеген Мельнибонеліктерге қарағанда жақсы. Эрнест Уэлдрейк: Көпжаһанды ерікті түрде аралап жүретін жағымды ақын және бард. Ол махаббатқа бейім және жақсы мінезді, кенеттен өлең мен ән шығаруға бейім. Ол Эрик туралы эпикалық өлең жазып жатыр. Жагрин Лерн: Пан Танның қатыгез билеушісі, соғыс балтасын және сиқырды тиімді қолдана біледі. Эльвердің Мунглумы: Эриктің серігі, шашы қызыл, жүзі сұмдық, бойы аласа адам. Олар Эрикпен бірге көптеген қауіп-қатерлер мен сыйлықтарды бөліседі. Эрик кездесетін жас патшалықтардың арасындағы ең адал және сенімді серігі. Ол Эрикке тағдырына жете алуға көмектеседі. Заңның Мишелласы: «Таңның императрицасы» және «Канелуонның қара ханымы» деп аталатын, күшті сиқыршы Мишелла ғасырлар бойы мәңгілік чемпиондар мен саяхатшыларға Заңды іздеуде кеңесші және серік ретінде қызмет етті. Өлімсіз, жасы жоқ және түсіндіруге келмейтіндей күшті. Кейде ол зөңрөң көзді металл құсқа мініп жүреді, және бірнеше рет осы құсты Эрикке береді. Оун: Арман ұрысы, Үрейлі шөлдегі Күміс гүл оазисінде Леди Оун Эрикке Жемшін бекінісін табуға көмектеседі, өйткені оның орденінің басқа бір мүшесі бұрынғы әрекетте қайтыс болған. Оның альбиноспен болған шағын романы кейінірек «Ай сәулесі жолдары» трилогиясында маңызды рөл атқарады. Принц Гейнор Күллі: Тепе-теңдіктің құлаған рыцарі, Хаос күштерімен босатылмайтын азапқа толы тағдырға ие. Ол формасыз күйде өмір сүреді, Хаос символының 8 ұшы бар қара және алтын қару-жараққа қамалған. Ракхир, Қызыл садақшы: Адам, бұрын Пумның діни қызметкері болған, бірақ орденнен қуылған. Ол және Эрик серия бойында бірнеше рет бірге саяхаттап, оқиғаларға қатысады. Басқа сияқты Заңға немесе Хаосқа қызмет ететін кейіпкерлерден айырмашылығы, Ракхир өзін Тепе-теңдікке толығымен арнаған. Сепириз: Қалған он Нихрейннің бірі, бұл қара терілі Тепе-теңдіктің қызметшісі Эрикті оның ізденісінің соңғы кезеңдері арқылы жетелейді. Оны кейде «Қара және сары түсті рыцарь» деп те атайды. Шарилла Миррн: Өлген некроманттың қызы, Шарилла Билеуші тұман өз халқының арасында мутант және шеттенуші болып дүниеге келді. Майррнның достарынан айырмашылығы, Шарилланың қанаты жоқ. Ол Эрикке Өлі Құдайлар кітабын табуға көмектесуін сұрайды, мүмкін, ол өзінің деформациясын емдейтін сиқырлы сөзді тапса. Смиорган Балдхед: Қызғылт қалалар аралының графы және Эрикке Есімсіз құрлықтағы оқиғаларында серік болатын жағымды саяхатшы. Оның флоты Имррирді тонауға көмектесті. Телеб К'арна: Пан Тан аралдарының сиқыршысы. Эрик патшайым Ишананың кеңесшісі және бас сиқыршысы лауазымынан босатылғаннан кейін ол кек алуға тырысады және Эриктің бірнеше жоспарын бұзатын сиқырды қолданады. Роза: Эрик көпжаһанды аралап жүргенде кездесетін әдемі, қызыл шашты жауынгер. Ол Эриктің Хаоспен жасалынған «Шапқыншы» қылышының «Жылдам тікен» деп аталатын Заңға бағытталған теңдесін қолданады. Ол Заңға да, Хаосқа да қызмет етпейді, өзіне қымбат ғаламды жойғаны үшін Гайнор Арамзадан кек алуға ант берген. Жаркордың Ешанасы: Жаркордың билеушісі. Ол Эрикке бірнеше проблемалар мен оқиғалар ұсынады және оның компаниясы мен билігіне ашық құмарлық танытады. Оның өзімшілдік қалаулары Эриктің көптеген проблемаларының себебі, бірақ ол оған уақыт-уақыт көмектеседі және ақырында Хаосқа қарсы күресте маңызды одақтас болады. Еркүн: Мельнибоне ханзадасы, Эриктің туысы. Ол таққа мұрагер, өйткені Эриктің ұлы жоқ. Ол Эриктің мінез-құлқы туралы алаңдайды және оның ойлаулары мен философиялық әңгімелерін әлсіздік белгісі деп қабылдайды. Ол бұрынғы императорлар сияқты билікке келуді армандайды және құпия түрде Эриктің өлімін жоспарлайды. Еркүн - күшті сиқыршы, оның сиқырлы күшіне ие болу үшін көптеген қара күштермен келісім жасаған. Оның декаденттік жолының тағы бір дәлелі ретінде, ол өзінің қарындасы Симорилге құмарлық танытады және жоспарлары орындалған жағдайда оны әйелі және императрицасы етіп алмақ. Зарозиния: Жас патшалықтардың адамы. Ол Эрикке ғашық болып, онымен үйленеді, осылайша ол нағыз махаббат пен серіктік сезімін басынан өткізеді. Оның қадірі үшін Эрик өзінің қылышы Stormbringer-ден бас тартады және өмірін сақтау үшін сиқырлы шөптерді іше бастайды.

Arioch: Lord of Chaos. Cymoril: A Melnibonéan, Elric's cousin, consort and first great love. He hopes to one day make her his wife and empress. She tries to understand and help Elric, but like his subjects, she has difficulty understanding Elric's motivations and would have him rule as the emperors of old. Despite that she stands by Elric in his weakest state before his acquiring of Stormbringer and she supports his dreams and wishes even when she is put in danger by them. Dyvim Slorm: A Melnibonéan, Elric's cousin, son of Dyvim Tvar. He fights alongside Elric in the final war against Chaos, wielding the black sword Mournblade. Dyvim Tvar: A Melnibonéan, one of Elric's few friends. He is one of the Dragon Masters, a group of Melnibonéans who can speak to the Dragons of Melniboné. Dyvim Tvar stays loyal to Elric even after he destroys Imrryr. Dyvim Tvar also has more of a moral compass than most Melnibonéans. Ernest Wheldrake: An amiable poet and bard who involuntarily travels across the Multiverse. Amorous and good natured, he is given to sudden expulsions of verse and song. He is writing an epic poem about Elric during their shared adventures. Jagreen Lern: The cruel ruler of Pan Tang, skilled with both magic and the use of a battleaxe. Moonglum of Elwher: A short, red haired human with a cheerfully ugly face, adventuring companion to Elric. He and Elric share many dangers and rewards together. The most steadfast and loyal companion of all the Young Kingdom humans Elric encounters. He helps Elric in completing his fated purpose. Myshella of Law: Colloquially referred to as the Empress of the Dawn and The Dark Lady of Kaneloon, the powerful sorceress Myshella has acted as a guide and consort to Eternal Champions and adventurers alike down through the ages in the ineffable pursuit of Law. Immortal, ageless, and indescribably powerful. She sometimes rides a metal bird with emerald eyes, and more than once lends this mount to Elric. Oone: A Dreamthief by trade, at the Silver Flower Oasis in the Sighing Desert, Lady Oone helps Elric locate The Fortress of the Pearl when another of her order dies in a previous attempt. Her fleeting romance with the albino has considerable significance during the later 'Moonbeam Roads' trilogy. Prince Gaynor The Damned: A fallen knight of the Balance, doomed to suffer without release by the forces of Chaos. He inhabits a formless existence, imprisoned in a black and gold suit of armor emblazoned with the 8 pointed symbol of Chaos. Rackhir, the Red Archer: A human, once a Warrior Priest of Phum but cast out of his order. He and Elric travel and adventure together several times throughout the series. Unlike other characters who serve either Law or Chaos, Rackhir devotes himself to the Balance exclusively. Sepiriz: One of the ten remaining Nihrain, this dark skinned servant of the Balance guides Elric through the final phases of his quest. He is also sometimes called 'The Knight in Black and Yellow'. Shaarilla of Myyrrhn: The daughter of a dead necromancer, Shaarilla of the Dancing Mist was born a mutant and an outcast among her people. Unlike her fellows of Myyrrhn, Shaarilla was born without wings. She enlists Elric to locate The Dead Gods' Book in the hopes it might contain a spell to reverse her deformity. Smiorgan Baldhead: A Count of the Isle of the Purple Towns, and an affable adventurer who accompanies Elric on his adventures on the Nameless Continent. His fleets aid in the Sacking of Imrryr. Theleb K'aarna: A human sorcerer of the Pan Tang isles. After being displaced as Queen Yishana's advisor and chief sorcerer by Elric, he seeks revenge and uses sorcery to hinder several of Elric's plans. The Rose: A beautiful, scarlet haired warrior Elric encounters on his journeys through the Multiverse. She wields a Lawful counterpart to Elric's Chaos forged demonblade 'Stormbringer' named 'Swift Thorn'. Serving neither Law nor Chaos, she has sworn an oath of revenge against Gaynor The Damned for the eradication of a universe that was precious to her. Yishana of Jharkor: A human, ruler of Jharkor. She presents Elric with several problems/adventures and openly covets his company and power. Her selfish desires are the root of several of Elric's problems, but she also aids him from time to time and ultimately becomes an important ally in his fight against Chaos. Yyrkoon: Prince of Melniboné, Elric's cousin. He is next in line for the throne, as Elric has no male heir. He worries about Elric's behaviour and takes all of Elric's brooding and philosophical talk as a sign of weakness. He yearns for a return to more traditional emperors and secretly plots Elric's demise. Yyrkoon is a great sorcerer who has made many pacts with unholy forces to obtain his sorcerous strength. As further evidence of his decadent ways, he openly desires his sister Cymoril and intends to make her his wife and Empress if his plans ever reach fruition. Zarozinia: A human of the Young Kingdoms. She falls in love with Elric and eventually marries him, for a time allowing him to experience true love and companionship. For her sake, Elric also gives up his blade Stormbringer and reverts to taking sorcerous herbs to sustain his life.

Комикстер

1968 жылы француз суретшісі Филипп Дрюйе Мишель Демут жазған «Элрик рухтарда» #1 комиксінің алғашқы нұсқасын суреттеді, ол сол жылы кітап ретінде жарияланды. 70-жылдардың басында Джеймс Коуторн Savoy Books баспасымен бірлесіп «Штормбрингер» атты үлкен графикалық романын шығарды. Эльрик алғаш рет Америкада «Конан Барбарий» комиксінің 14-15 санында (1972) кең таралған комикстерде пайда болды, «Дауылы бар қылыш!» және «Мелнибонедегі жасыл императрица» атты екі бөлімді оқиғада. Комикс авторы Рой Томас, суретшісі – Барри Виндзор Смит, ал сюжеті Майкл Муркок пен Джеймс Коуторнға тиесілі. Star Reach комикстері 1970-жылдардың соңында Эльрик туралы әңгімелерді жариялады. First Comics 1980-жылдары бірнеше «Элрик» мини-серияларын шығарды. П. Крейг Расселл Муркоктың үш романының комикс адаптациясын жасады: «Мелнибонның Эльригі» (Рой Томас және Майкл Т. Гилбертпен; Pacific Comics), «Түс көретін қала» және «Құдайлар күлгенде» («Ақ қасқырдың ерекшелігінің» алғашқы үштен екі бөлігін көрсетеді; Marvel/Epic Comics) және «Штормбрингер» (Dark Horse). Кейіпкерді Уолтер Симонсон, Фрэнк Брюннер, Джордж Фриман және тағы басқалар Тынық мұхитындағы ұзаққа созылған «Элрик» сериясында бейімдеді, оны Расселл бірлесіп жасаған (оның және Томас арасындағы керіспір оның кетуіне себеп болды деген хабар бар). Эльрик DC Comics баспасында жарық көрген бірнеше түпнұсқа әңгімелерде де пайда болды. DC-нің қысқа мерзімді ғылыми-фантастикалық және фантастикалық баспасы Helix 1997 жылдан бастап Майкл Муркоктың 12 томдық «Multiverse» атты туындысын жариялады. 2004 жылы DC Comics төрт томдық «Элрик: Сиқыршының тууы» комиксін шығарды, суретшісі – Уолтер Симонсон, бұл Эльриктің «Элрик Мелнибоне» романының оқиғаларына дейінгі сиқырлық оқуы туралы әңгіме. 2011 жылы тағы бір Эльрик комиксі жарық көрді – BOOM! Studios баспасынан шыққан «Элрик: Тепе-теңдік жоғалды». Крис Роберсон жазған және Франческо Биагини сурет салған серия дәстүрлі қағаз түрінде де, цифрлық жүктеуге де қолжетімді. 2014 жылы Джульен Блондел жазған «Элрик Мелнибоне» романының төрт томдық адаптациясының бірінші томы «Рубиний тақ» (The Ruby Throne) Дидье Поли, Жан Бастид және Робин Рехт салған суреттерімен Glenat (Франция) және Titan (Ұлыбритания) баспаларында жарық көрді. Екінші том, «Штормбрингер», 2015 жылдың наурыз айында сол команда мен баспагерлер шығарды. Үшінші том, «Ақ қасқыр» деп аталады, 2017 жылдың қыркүйегінде жарық көрді. Төртінші том, «Түс көретін қала», 2021 жылдың тамызында жарық көрді. Төрт томнан тұратын екінші цикл 2024 жылы GLÉNAT компаниясының «ELRIC TOME 5 LE NÉCROMANCIEN» (Некромант) комиксін шығаруымен басталды, бұл Джульен Блондел мен Жан Люк Каррадинес Кано авторларының «THE WEIRD OF THE WHITE WOLF» романының Валентин Сешер салған суреттерімен жасалған адаптациясы.

In 1968, the French artist Philippe Druillet drew the first comics version of Elric in Spirits #1, written by Michel Demuth, which was published as a book the same year. In the early 70s James Cawthorn published his oversized graphic novel Stormbringer with Savoy Books. Elric first appeared in large circulation comics in America in Conan the Barbarian issues 14–15 (1972), in an adventure in two parts entitled "A Sword Called Stormbringer!" and "The Green Empress of Melniboné". The comic was written by Roy Thomas and illustrated by Barry Windsor Smith, based on a story plotted by Michael Moorcock and James Cawthorn. Star Reach comics published Elric stories in the late 1970s. First Comics published several Elric mini series in the 1980s as well. P. Craig Russell has drawn comics adaptations of three Moorcock novels: Elric of Melniboné (with Roy Thomas and Michael T. Gilbert; Pacific Comics), The Dreaming City and While the Gods Laugh (representing the first two thirds of Weird of the White Wolf; Marvel/Epic Comics), and Stormbringer (Dark Horse). The character has also been adapted by Walter Simonson, Frank Brunner, George Freeman, and others in the long running Elric series at Pacific which Russell had co created (reportedly tensions between him and Thomas were the reason for his departure). Elric also appeared in a number of original stories published by DC Comics. Helix, a short lived science fiction and fantasy imprint of DC, published the 12 issue Michael Moorcock's Multiverse from 1997. In 2004, DC Comics published the four issue Elric: Making of a Sorcerer, with art by Walter Simonson, a story about Elric's magical training before the events of the novel Elric of Melniboné. 2011 marked the launch of another Elric based comic, Elric: The Balance Lost by BOOM! Studios. The series, written by Chris Roberson and drawn by Francesco Biagini, is available in both traditional hard copy and for digital download. In 2014, The Ruby Throne, the first volume of a new four volume adaptation of Elric of Melniboné written by Julien Blondel and illustrated by Didier Poli, Jean Bastide, and Robin Recht, was published by Glenat in France and titan in UK. The second volume, Stormbringer, was published in March 2015 by the same team and publisher. The third volume, entitled The White Wolf, was released in September 2017. The fourth volume, The Dreaming City, was released in August 2021. A second cycle of four tomes is beginning in 2024 with the release by GLÉNAT of ELRIC TOME 5 LE NÉCROMANCIEN (The Necromancer), an adaptation of THE WEIRD OF THE WHITE WOLF by Julien Blondel and Jean Luc Carradines Cano, with art by Valentin Sécher.

Музыка

The Chronicle of the Black Sword) - 1985 жылы британдық Hawkwind тобының шығарған альбомы. Муркок пен Хоквинд осы кезеңде бірнеше рет ынтымақтастық етті. 1986 жылы Live Chronicles атты кеңейтілген концерттік альбомы жарық көрді. Онда автор Муркок сахнадағы баяндаушы ретінде сөйлеген бірнеше сөздік аралықтар енгізілген. Тікелей эфирде Элрик кейіпкерін сомдаған мим суретшісі де болды. "Қара семсердің хроникасы" атты видео-концерт фильмі VHS форматында, кейін DVD-де шықты. "Black Blade" әні Blue Öyster Cult тобының Cultösaurus Erectus (1980) альбомына жазылды, әнші/гитарист Эрик Блум жазған, ал сөзін Муркок жазды. Муркок "The Great Sun Jester" (Mirrors (1979)) және "Veteran of the Psychic Wars" (Fire of Unknown Origin (1981)) әндерінде де қатысты. Tygers of Pan Tang heavy metal тобы өз атын Элрик сериясындағы Pan Tang ойдан шығарылған аралдарынан алды, онда билеуші батырлар жолбарыстарды үй жануарлары ретінде ұстайды. Ұлыбританияның ғарыш рок (кейіннен heavy metal) тобы Mournblade өз атын Элриктің Stormbringer атты қылышының туысынан алды. Британдық heavy metal тобы Diamond Head-тің жаңа толқыны Элрикті 1982 жылы шыққан "Borrowed Time" альбомының негізгі лирикалық тақырыбына айналдырды және кейіпкерді альбом обложкасында бейнеледі. Бұл альбомдағы әндерді Metallica қайта жазды. Неміс power metal тобы Blind Guardian 1989 жылы шыққан Follow the Blind альбомына Fast to Madness әнін қосты, ол Элрик Мелнибоне туралы. * * Италиялық power metal тобы DOMINE Элрикке арналған 4 альбом шығарды: 1997 жылы "Champion Eternal", 1999 жылы "Dragonlord", 2002 жылы "Stormbringer Ruler" және 2004 жылы "Emperor of the Black Runes".

Фильм

Венди Пини "Тұман әкелуші" сериясының анимациялық фильм жобасын жасауға жасаған әрекетін баяндайтын "Заң және Хаос: "Тұман әкелуші" анимациялық фильм жобасы" кітабын жариялады. 2007 жылдың мамыр айында Empire журналына берген сұхбатында режиссерлер Крис және Пол Вайц Элрикке негізделген үш фильмнен тұратын трилогияны Universal Pictures үшін бейімдеуде екендерін айтты. Universal компаниясы жобадан бас тартып, қазір ол New Republic Pictures компаниясының қарауында.

Рөлдік ойындар

Эльрик (Стормбрингермен бірге) Advanced Dungeons & Dragons (AD&D) Deities & Demigods нұсқаулығының алғашқы басылымында тізімделген. Алайда, Chaosium Эльрик пен Стормбрингерге негізделген ойын сериясын дамытып жатқан, ал AD&D-нің бастапқы басылымы толыққанды мақұлданбаған. Chaosium мен TSR арасында өзара пайдалы келісімге қол жеткізілді, бірақ TSR кейінірек басылған Deities & Demigods нұсқаларынан Эльрикті алып тастауды шешті. Эльриктің Жас Патшалықтары әлемі Chaosium баспасының Stormbringer рөлдік ойыны үшін орта болды (Hawkmoon мен Corum да осылай өңделді). 1993 жылы Chaosium Elric! ойынын шығарды, ол әлі де олардың BRP жүйесін пайдаланды. Мороккок пен Chaosium арасындағы келіспеушіліктерден кейін Stormbringer желісі тоқтатылды. Содан кейін, 2007 жылы Mongoose Publishing Runequest жүйесімен "Элрик Мелнибоне" деп аталатын жаңа нұсқасын жариялады.

Видео ойындар

Эльрикке негізделген видео ойынды Хайку студиясы жасап, Псигноз 1990 жылдардың соңында PlayStation платформасы үшін жарыққа шығару жоспарлаған.

Сыни жауап

NPR үшін жазған мақаласында Джейсон Шихан Эльрикті "барлығынан ең салқын, ең зұлым, ең күйіңкі, ең әсем, іздеп-табылмаған, есірткіге құмар, қарғысқа ұшыраған, бұрмаланған және эмоционалды түрғыдан ерекше, көптеген адам өлтірген" деп сипаттайды.