Роджер Зелазнидің 1969 жылғы «Жарық пен Қараңғылық Жандықтары» ғылыми-фантастикалық романы. Египет құдайлары, киберпанк, қорқыныш элементтері бар. Жаңадан басылды!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1969 жылы шыққан Роджер Зелазнидің ғылыми-фантастикалық романы
1969 science fiction novel by Roger Zelazny
"Жарық пен қараңғылық жаратылыстары" – американдық жазушы Роджер Зелазнидің 1969 жылы жарық көрген ғылыми-фантастикалық романы. Роман ұзақ уақыт бойы басылмай келді, бірақ 2010 жылдың сәуір айында қайта басылды. Оқиғасы алыс болашақта өрбітеді, онда адамдар көптеген әлемдерде қоныстанған. Олардың кейбіреулері құдайға тән күштерге ие, тіпті құдайлардың өзі болуы мүмкін – романға Мысыр құдайларының аттары мен бейнелері енгізілген. Роман қорқыныш пен технология элементтерін үйлестіреді және киберпанк жанрымен байланысты. "Жарық пен қараңғылық жаратылыстары" Роджер Зелазнидің көзқарас жаттығуы ретінде жазылған. Ол оны қазіргі уақытта баяндап, бір тарауын поэзия түрінде, ал соңғы тарауын пьеса сценарийі ретінде жазған. Ол оны жариялауға ниеттенбеген, бірақ Сэмюэл Р. Делани осы роман туралы естіп, Doubleday редакторынан Зелазниден қолжазбаны талап етуге көндірген. Осының нәтижесінде Зелазни романды Деланиге арнады. "Жарқ иесі" немесе "Күмісжардың жылнамалары" сияқты Зелазнидің басқа кітаптарынан өзгеше, бұл роман поэтикалық стильде жазылған және оқиғасы тікелей әрекетке толы емес. Дегенмен, басқа романдары сияқты, Зелазни ежелгі мифтерді, оның ішінде Мысыр және Грек мифологиясын пайдаланып, фантастикалық элементтермен ультра-фьютуристикалық технологияны өріп суреттейді.
Creatures of Light and Darkness is a 1969 science fiction novel by American writer Roger Zelazny. Long out of print, it was reissued in April 2010. The novel is set in the far future, with humans on many worlds. Some have god like powers, or perhaps are gods—the names and aspects of various Egyptian gods are used. Elements of horror and technology are mixed, and it has points in common with cyberpunk. Creatures of Light and Darkness was originally conceived and written as nothing more than a writing exercise in perspective by Roger Zelazny. He wrote it in present tense, constructed an entire chapter in poetry, and made the concluding chapter into the script of a play. He never intended it to be published, but when Samuel R. Delany heard about it from Zelazny, Delany convinced a Doubleday editor to demand that Zelazny give him the manuscript. Consequently, Zelazny dedicated the novel to Delany. Unlike other books by Zelazny, such as Lord of Light or the series The Chronicles of Amber, this novel is more poetic in style, and contains less straightforward action. However, like other novels, Zelazny incorporates ancient myth, in this case from Egyptian and some Greek myth, and weaves ultra futuristic technology with fantasy elements.
Өмірбаян
Әлемді бір кезде Тот құдайы басқарған, ол әлемдегі түрлі күштерді теңгерімде ұстау үшін басшылық еткен. Уақыт өте келе ол бұл басқаруды өзінің "Періштелеріне" (құдайға тәрізді басқа жаратылыстарға) жүктеді. Мұндай бекеттерге Өлілер үйі, Тірілер үйі, От үйі және тағы басқалары кірген. Бір күні Тот алыс планетада ұйықтап жатқан зұлым күшті оятты. Бұл қараңғы күш, "Түнде жылайтын Нәрсе" деп аталды, өте күшті және зұлым, ол Тоттың әйеліне қауіп төндіріп, галактиканы жұтып алуы мүмкін еді. Тот осы жаратылысты ұстап, жоюға тырысады, бірақ осының кесірінен Әлемді сақтау міндеттерін ұмытып кетеді. Періштелер көтеріліс жасап, билікке таласу үшін пайда болған мүмкіндікті өздеріне тиесін деп санайды. Тоттың ұлы Сет, уақыттың ерекшелігі арқасында әкесі де болатын, құрып кеткен планетада осы жаратылыспен күреседі. Сет жаратылысты жоя жатқанда, Озирис періштесі оған шабуылдайды, "Күнді қиратушы балға" деп аталатын құдіретті қаруды қолданады. Бұл қару Сетті де, жаратылысты да жартылай өлтіре жаздайды. Сетке шайқаста көмектескен Тоттың інісі Тифон із-түзсіз жоғалып, қаза тапқан деп есептеледі. (Тифон аттың көлеңкесіндей көрінеді, бірақ оны тастайтын аты жоқ. Оның ішінде сол кезде кеңінен танылмаған қара тесікке ұқсайтын Skagganauk Abyss деген нәрсе бар.) "Түнде жылайтын Нәрсе" жарылыстан аман қалды, ал оның Періштелері толыққанды түрде Тотты тақтан түсіргендіктен, Тот оны жоюдың жолын тапқанша зұлым күшті ұстап тұрудан басқа амалы қалмайды. Ол сондай-ақ әйеліне қайтадан өмір сыйлап, оны тек өзіне ғана белгілі, мұхиттары атмосферадан жоғары орналасқан ерекше әлемде сақтайды. Сеттің қару-жарағы мен бронясын да Әлемге шашыратып, егер Сет табылар болса, оларды қауіпсіз сақтау үшін жасайды. Тақтан түсірілгеннен кейін ол Әлемдегілердің бәрі "Мыңдық Ханзада" деп атайды. Аман қалған кейбір Періштелер Әлем халықтары арасында құпия "өлімсіздер" ретінде жасырынып жүреді, ал басқалары – Озирис пен Анубис – тиісінше Өмір және Өлім үйлерін иеленеді. Басқа бекеттер тастамаланады, ал Озирис пен Анубис қазір Әлемдегі жалғыз күштер. Озирис мүмкіндігінше өмірді дамытуға тырысады, ал Анубис оны жоюға ұмтылады. Өмір әлеміндегі екі бекет арасында молшылық пен ашаршылық, өсім мен оба, халықтың көбеюі мен құрып кетуі кезекпен орын алады, бұл олардың тұрғындарына зор зиян келтіреді.
The Universe was once ruled by the god Thoth, who administered the different forces in the Universe to keep things in balance. In time, he delegated this administration to his "Angels" (other god like beings), who were each in charge of different "stations", or forces in the Universe. Such stations included the House of the Dead, the House of Life, the House of Fire, and so on. At some point, Thoth had awakened a dormant, malevolent force on a distant planet. This dark force, called The Thing That Cries In The Night , is so powerful and malevolent that it nearly obliterated Thoth's wife and threatens to consume the galaxy. Thoth works to contain and destroy the creature, and in so doing, neglects his duties in maintaining the Universe. The Angels become rebellious and use the power vacuum to fight amongst themselves for dominance. Thoth's son Set, who through an anomaly in Time is also his father, fights the creature across a devastated planet. Just as Set is about to destroy the creature, he is attacked by the Angel Osiris, who unleashes the Hammer That Smashes Suns, a powerful weapon that nearly kills Set and the creature. Thoth's brother, Typhon, who was helping Set in the battle, vanishes without a trace and is presumed dead. (Typhon appears as a black horse shadow, without a horse to cast it. He contains within himself something called Skagganauk Abyss, which resembles a black hole, not a term in common use at the time.) The Thing That Cries In The Night survived the blast, and so Thoth, who has meanwhile been utterly overthrown by his Angels, has no choice but to contain the dark force until he can find a way to destroy it. He also revives the personality of his wife and keeps her safe on a special world known only to him, where the seas are above the atmosphere, not below them. He also scatters Set's weapons and armor across the Universe for safe keeping in the event that Set can ever be found. Having been overthrown, he is now dubbed The Prince Who Was A Thousand by all in the Universe. Some of the surviving Angels hide among the peoples of the Universe as mysterious "immortals", but others—Osiris and Anubis—take over the House of Life and the House of Death, respectively. Other stations are abandoned, and Osiris and Anubis are the only two powers in the Universe now. Osiris cultivates life where he can, while Anubis works to destroy it. Plenty and famine, proliferation and plague, overpopulation and annihilation, alternate in the Worlds of Life between the two Stations, much to the detriment of those who inhabit them.
Агностиктің дұғасы
Егер менің сөзімді естіп тұрған болса, ол тыңдасын не тыңдамасын, егер маңызды болса, сіз жасаған немесе жасамаған, кешірімді қажет ететін кез келген ісіңіз үшін кешірім тілеймін. Егер кешірім емес, басқа нәрсе қажет болса, денеңіз жойылғаннан кейін сізге тиесілі болуы мүмкін кез келген пайданы қамтамасыз ету үшін, сол нәрсе – қандай болса да – жағдайға қарай, сізге берілсін немесе берілмесін, сіздің сол пайданы алуыңызды қамтамасыз ететіндей болсын. Мен бұл тілеуді сіз бен өзіңіз емес, бірақ сізге мүмкіндігінше көп нәрсені беруге мүдделі, сондай-ақ осы рәсімге қандай да бір әсер ете алатын күштің арасындағы сіздің сайланған өкілі ретінде айтамын. Әмин. Бұл дұға, сонымен қатар «Мүмкін дұрыс өлім литаниясы» деп те аталады, басты кейіпкерлердің бірі Мадрактың ақша үшін (оның отбасына берілген) өзін-өзі өлтіруге дайын тұрған адамды тазарту үшін айтады. Агностиктің дұғасы Ларри Нивеннің «Шоколадпен қапталған люктер туралы не айтуға болады?» атты әңгімесінде келтірілген, онда ол ресми ажырасу рәсімінде қасиетті ритуал ретінде қолданылады.
Insofar as I may be heard by anything, which may or may not care what I say, I ask, if it matters, that you be forgiven for anything you may have done or failed to do which requires forgiveness. Conversely, if not forgiveness but something else may be required to ensure any possible benefit for which you may be eligible after the destruction of your body, I ask that this, whatever it may be, be granted or withheld, as the case may be, in such a manner as to insure your receiving said benefit. I ask this in my capacity as your elected intermediary between yourself and that which may not be yourself, but which may have an interest in the matter of your receiving as much as it is possible for you to receive of this thing, and which may in some way be influenced by this ceremony. Amen. This prayer, also called the Possibly Proper Death Litany, is uttered by one of the main characters, Madrak, to shrive a man about to commit suicide for money (given to his family). The Agnostic's Prayer is cited by Larry Niven in his short story "What Can You Say About Chocolate Covered Manhole Covers", where it is used as the sacrament in a formal divorce ceremony.
Қабылдау
Алгис Будрис "Жұрақ пен қараңғылық жаратылыстарына" көңіл көтеріп, "толық, қанағаттандырарлық егжей-тегжейлі және шынымен құнды адамдық қарым-қатынасты" жоғары бағалады, бірақ оның ерекше повестволеу тәсілі көптеген оқырмандарды "сан түрлі ойға салуы және ашуландыруы мүмкін" екенін ескертті. Алайда Джеймс Блиш романды "сәтсіздікке ұшыраған" деп тапты, тіпті "кейбір бөлімдері нағыз және ерекше Зелазни стилімен еске түсіреді" десе де. Ол Зелазнидің "Жаратылыстарды" пьеса сахнасымен аяқтау шешімін айрықша сынады, бірақ "осы сахна тікелей, стандартты повестволеуді қажет етеді және оған пьеса түрі ең қолайсыз нұсқа" екенін айтты.
Algis Budrys gave Creatures of Light and Darkness an uneasily positive review, praising its "rich, satisfactory detail and really moving human interplay," but warning that its unusual narrative technique "will probably baffle and infuriate" many readers. James Blish, however, found the novel "a flat failure," even though "Some parts are evocative in the authentic and unique Zelazny manner." He particularly faulted Zelazny's decision to end Creatures as a scene from a play, but "a scene which absolutely demands straightforward, standard narrative and for which the playscript is the worst possible choice."
Баспагердің қатесі
Роман жарық көрген кезде Doubleday сатылым циклі аяқталған кезде сатылмаған ғылыми-фантастикалық кітаптарын арзан бағаға сатпады; керісінше, сатылмаған түгелдей көшірмелерін жойды. "Creatures of Life and Darkness" кітабының жұмсақ мұқабалы нұсқасы шыққаннан кейін Doubleday баспасы қоймасын дұрыс басқармады, нәтижесінде Зелазнидің жаңа ғана жарық көрген "Күміс түсті тоғыз ханзада" романының басылымның көп бөлігі қатемен жойылды.
At the time the novel was published, Doubleday did not remainder its unsold science fiction when its sales cycle was complete; instead, it simply destroyed the unsold copies. After Creatures of Life and Darkness was issued in paperback, Doubleday mishandled its inventory, causing most of the print run of Zelazny's next novel, the just published Nine Princes in Amber, to be destroyed in error.