Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық пэр және бизнесмен (1930 жылы туған)
British peer and businessman (born 1930)
Джонатан Брайан Гиннес, 3-ші барон Мойн (16 наурыз 1930 жылы туған) – британдық пэр және бизнесмен. Гиннес отбасының мүшесі, ол Брайан Гиннес, 2-ші барон Мойн және оның бірінші әйелі Диана Митфордтың (кейін леди Мосли) екі ұлының үлкені. Зейнеткерлікке шыққанға дейін «Леопольд Жозеф» компаниясында сауда банкирі болып жұмыс істеді.
Jonathan Bryan Guinness, 3rd Baron Moyne (born 16 March 1930), is a British peer and businessman. A member of the Guinness family, he is the elder of the two sons of Bryan Guinness, 2nd Baron Moyne, and his first wife Diana Mitford (later Lady Mosley). Until his retirement, he was a merchant banker with Messrs Leopold Joseph.
Ерте өмір
Гиннес Итон колледжінде және Оксфорд университетінде оқыған. Ол журналист болып жұмыс істеді, сосын коммерциялық банкир болды. 1970 жылдан 1974 жылға дейін ол Лестершир округі кеңесінің құрамына кірді.
Guinness was educated at Eton College and the University of Oxford. He worked as a journalist and then as a merchant banker. From 1970 to 1974 he was a member of Leicestershire County Council.
Консервативтік партия
Гиннес консервативтік партиядан парламент депутаты болып екі рет сәтті болмады, 1973 жылғы Линкольн округіндегі қосымша сайлауда (Дик Таверннің сайланғанымен ерекшеленген) және 1976 жылғы Ковентри Солтүстік-Батыс округіндегі қосымша сайлауда.
Guinness stood twice unsuccessfully as a parliamentary candidate for the Conservative Party, at both the 1973 Lincoln by election (notable for the election of Dick Taverne) and the 1976 Coventry North West by election.
Дүйсенбілік клуб
Ол консервативті «Дүйсенбі клубының» ұзақ жылдар бойы белсенді мүшесі болды (1968 жылдан бастап). Ол клубтың бірнеше комитеттерінде жұмыс істеді, 1971 жылы атқару кеңесіне сайланды, кейін «Акция қорының» төрағасы болды. 1972 жылғы көктемгі «Дүйсенбі әлемі» басылымында «Клуб бүгін – мүмкіндіктер мен даму қиындықтары» деген мақала жариялады. Одан кейін, 5 маусымда Ричард Боди мен Тимоти Строудтың қарсылығын жеңіп, клубтың ұлттық төрағасы болып сайланды. «The Guardian» және «The Times» газеттері оның сайлануын «оңшылдардың жеңісі» деп баялады. 1973 жылғы сәуірде өткен клубтың жылдық бас мәжілісінде Гиннес тағы бір жылға төрағалыққа қайта сайланды, Джордж Кеннеди Янгты дауыстардың 30 пайызымен жеңді. 1974 жылдың ортасында ол Портсмут политехникалық институтында консервативті студенттер алдында сөз сөйлеуге шақырылды, бірақ «жауынгерлік наразылық білдірген наразылардың тығыз қатары кіруге кедергі келтірді және оған қарапайым сөздермен шабуыл жасады». Гиннес Родезияны қолдады және 1974 жылы Джон Стоукс пен Лорд Барнбимен бірге Кэкстон-холлдағы «Дүйсенбі клубының» мәжілісінде осы мәселе бойынша сөз сөйледі. 1989 жылғы 10 қазанда Консервативтік партия конференциясында ол «Жас Дүйсенбі клубы» ұйымдастырған «Англияның соңы?» – Иммиграция және отанға қайтару» тақырыбындағы қосымша мәжіліске төрағалық етті. Басқа спикерлер – парламент депутаттары Тим Янман мен Николас Баджен. Клубтың нәсілдер аралық қатынастар және иммиграция комитетінің төрағасы ретінде ол сол айда клуб мүшелеріне былай деп хат жазды: «Қытайдағы оқиғалардан кейін үкіметке британдық ұлттық заңнамаға түзетулер енгізуді талап ететін, британдық паспорттары бар үш миллионнан астам гонконгтыққа Ұлыбританияда тұру құқығын беруді талап ететін ойсыз науқандар көбейді. Осы жолдарды жазып жатқанда үкімет бұл мәселеде бекем тұрғанмен, оған қысым көрсетілуде. Егер сіз бұрыннан жасамаған болсаңыз, үкіметтің позициясын қолдайтыныңызды білдіре отырып, жергілікті және ұлттық газеттерге немесе премьер-министрге хат жазыңыз. Есіңізде болсын, паспорт – тұруға рұқсат емес, ол – саяхат құжаты; және осы көлемдегі кенеттен келген адамдарды орналастырудың қаншалықты қиын екенін ойлаңыз». Ол 1990 жылдың соңына дейін клубтың вице-төрағасы болды, содан кейін Эндрю Хантермен ауыстырылды.
He was a long standing and early member (1968) of the Conservative Monday Club, serving on several of its committees. He was a member of the club's executive council in 1971, when he became chairman of their 'Action Fund'. In the spring 1972 edition of Monday World he contributed an article titled "The Club Today – Opportunities and Growing Pains". He was subsequently elected national chairman on 5 June following, fighting off challenges from Richard Body MP and Timothy Stroud. The Guardian and The Times referred to his election as "a right wing victory". At the club's annual general meeting in April 1973 Guinness retained the chairmanship for another year, defeating George Kennedy Young by 30 percent of the vote. In mid 1974 he was invited to address conservative students at Portsmouth Polytechnic, but was "prevented from entering by a solid wall of militant protesters hurling abuse". Guinness was a supporter of Rhodesia and, with John Stokes and the Lord Barnby addressed a Monday Club meeting on the issue in 1974 in Caxton Hall. On 10 October 1989, at the Conservative Party Conference, he chaired a fringe meeting organised by the Young Monday Club, advertised as The End of the English? – Immigration and Repatriation. The other speakers were MPs Tim Janman and Nicholas Budgen. As chairman of the club's Race Relations & Immigration Committee, he also wrote the same month to all Club members; "There has been a lot of ill thought out agitation following events in China, urging the government to amend the British Nationality Act so as to give the right of UK residence to more than three million people from Hong Kong who hold British passports. At the time of writing the government has stayed firm on this, but it is under pressure. If you have not already done so, please write to your M. P., your local and national newspapers, or the Prime Minister expressing support for the government's stand. Remember, a passport is not a residence permit, but a travel document; and think of the sheer physical burden of housing and accommodating a sudden influx of this size." He was also Club Vice Chairman until late 1990 when he was replaced by Andrew Hunter, MP.
Сенімгер
Лорд Мойн шведтік қаржылық дауыға қатысы бар деп айыпталды. Бұл іс қазір құлап қалған швед инвестициялық компаниясы Trustor-ға қатысты, және Лорд Мойн оның номиналды директоры болып тағайындалған. Гиннес Trustor-дың шоттарынан 50 миллион фунт стерлинг жоғалуына қатысы бар деген күдік туды, оның 35 миллион фунты көп ұзамай Trustor AB-нің банк шотында табылды, себебі ол ақша компаниядан шықпаған. Гиннес өзінің ешқандай құқық бұзушылық жасаған жоқ екенін мәлімдеп, "алданып, жағдайға түсірілгенін" айтты. Сот процесі барысында швед билігі оның қалған аз мүлкін тоңдыру туралы бұйрық алды. Швед соты оны кінәсіз деп шешті.
Lord Moyne was accused of involvement in a Swedish financial scandal. The case concerns a now defunct Swedish investment company, Trustor, of which Lord Moyne was made a figurehead director. It was alleged that Guinness was involved in the disappearance of £50,000,000 from Trustor's accounts, £35,000,000 of which were soon found on Trustor AB:s own bank account as they had never left the company. Guinness maintained that he was innocent of any wrongdoing, claiming he has been "stitched up". During the proceedings, Swedish authorities were successful in obtaining a freezing order over what little assets he had left. He was found innocent by the Swedish court.
Фалуньгунға қолдау көрсету
Хансардта жазылғандай, Лорд Мойн 1999 жылы Қытайда тыйым салынған Фалуньгун қозғалысын қолдап айтқан сөздерін білдірген.
Lord Moyne has spoken in support of the Falun Gong movement in China since it was banned there in 1999, as reported in Hansard.
Guinness plc компаниясының директоры
Лорд Мойн 1960 жылдан 1988 жылға дейін отбасысы құрған компанияның атқарушы емес директоры болды. Оның "Отбасылық бизнеске реквием" кітабы Гиннес акцияларымен жасалған алаяқтыққа соққан корпоративтік дамулар туралы сырттан білген адамның куәлігін береді.
Lord Moyne was a non executive director from 1960 to 1988 of the company set up by his family. His book Requiem for a Family Business gives an uninvolved insider's account of the corporate developments leading to the Guinness share trading fraud.