Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флери-сюр-Орн (флёри syʁ ɔʁn, сөзбе-сөз "Орн өзеніндегі Флери") – Францияның солтүстік-батысындағы Нормандия аймағындағы Кальвадос департаментіндегі коммуна. Ол Каен-ла-Мер қалалық қауымдастығының және Каен агломерациясының бір бөлігі болып табылады.
Fleury sur Orne (flœʁi syʁ ɔʁn, literally Fleury on Orne) is a commune in the Calvados department in the Normandy region in northwestern France. It is part of the Communauté urbaine Caen la Mer and of the agglomeration of Caen.
Тарих
1916 жылға дейін Флери-сюр-Орн қаласы Олмания (Кальвадос) деп аталып келді, бұл ат бір кезде Орна өзенінен өтетін арнаны қорғаған аламан тайпасының құрметіне берілген. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бұл атау, француз тілінде «Германия» деген мағынаны білдіргендіктен, тұрғындар үшін қиын және ұятты жағдай тудырды (Оңтүстік Франциядағы Прованс-Альман сияқты). Сондықтан қалалық кеңес 1916 жылдың 23 тамызында атауын өзгертуге шешім қабылдады және 1916 жылы қиратылған Флери-деван-Дуамон коммунасының құрметіне оны Флери-сюр-Орн деп атауға бекітті. (1914 жылы: 422 тұрғыны, мектеп, шіркеу, қалалық әкімдік, 13 саудагер, 10 шаруа қожалығы болған).
Until 1916 Fleury sur Orne was known as Allemagne (Calvados) after the Alamanni tribe which once guarded the ford across the Orne. During the First World War this name, meaning in French Germany, became inconvenient and embarrassing for the inhabitants (unlike those of Allemagne en Provence in Southern France). The town council therefore decided on 23 August 1916, to change the name and to call it Fleury sur Orne in memory of the commune of Fleury devant Douaumont, a commune of the Meuse (in 1914: 422 inhabitants, school, church, town hall, 13 tradesmen, 10 landholding farmers), which was destroyed in 1916.
Афис бекінісінің қырғыны
1047 жылы Нормандия герцогы Вильгельм (кейін Вильгельм Жеңімпаз), Франция королі Генрих І-нің көмегімен, Чичебовилл, Секквилл және Бургебус ауылдарының жанындағы Вал-эс-Дюна шайқасында норман барондарының көтерілісін бастырып тастады. Бұл шайқас туралы көп мәлімет жоқ, бірақ ол негізінен атты әскерлердің арасында болған, жаяу әскер мен садақшылар елеулі рөл атқармаған. Бірқатар рет дүркіреп өткен атты шайқастардан кейін, көтерілісші барондар қашқан. Олар Орна өзенін кезіп өтуге тырысқанда, Флери-сюр-Орнаға жақын Атис бекінісінде қырғынға ұшырады. Өзен арнасымен бірге ағып келген қаза тапқан шайқасшылардың денелері қазіргі Иль-Шантеде орналасқан Барбильон диірменін тосқан. Бұл жеңіс Вильгельмге Нормандия герцогы лауазымын сақтап қалуға мүмкіндік берді, соның арқасында оның болашақтағы сәнді шайқастары мен мемлекеттік басқару ісіне жол ашылды.
In 1047, Duke William of Normandy (later William the Conqueror), helped by Henry I, king of France, put an end to a revolt of Norman barons at the Battle of Val ès Dunes, close to the villages of Chicheboville, Secqueville and Bourguébus. Little is known about this battle, but it seems to have been a purely cavalry contest, with neither infantry nor archers playing a significant role. After a series of disorderly cavalry skirmishes, the rebellious barons fled. They were slaughtered as they tried to cross the Orne, at the Athis fort close to Fleury sur Orne. Carried downstream en masse, the bodies of the massacred knights blocked the mill of Barbillon on the level of current Ile Enchantée. The victory allowed William to remain Duke of Normandy, thus setting the stage for his later brilliant battles and statecraft.