Психоделиктер: Ақыл-естің өзгеруін тудыратын заттар
Psychedelic drug
Психоделиктер: галлюциногендік дәрілер, сананың кеңеюіне, визуалды өзгерістерге әкеледі. LSD, псилоцибин, DMT, мескалин сияқты түрлері бар. Әсері мен қаупі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Психоактивті заттардың галлюциногендік класы.
Hallucinogenic class of psychoactive drug
Психоделиктер – галлюциногендік заттардың кіші класы, олардың негізгі әсері – қалыптан тыс психикалық күйлерді (психоделикалық тәжірибелер немесе «саяхаттар» деп аталады) және сананың айқын кеңеюін қозғау. Психоделик термині кейде кеңірек қолданылып, психеделияға жататын немесе психеделияға ұқсас, сальвия және MDMA сияқты түрлі галлюциногендерді қамтуы мүмкін. Классикалық психоделиктер әдетте нақты психологиялық, визуалды және естілу қабілетіне қатысты өзгерістерге, сондай-ақ сананың күрт өзгешеленген күйіне әкеледі. Олар ғылым мен мәдениетке ең көп әсер еткен, олардың қатарында мескалин, ЛСД, псилоцибин және ДМТ бар. Көптеген психоделиктер химиялық қосылыстардың үш тобының біріне жатады: триптаминдер, фенетиламиндер немесе лизергамидтер (ЛСД триптамин және лизергамид болып саналады). Олар серотонин 2А рецепторларының агонисті ретінде әрекет етеді. Қосылыстар серотонин 5 HT2A рецепторларымен байланысқанда, олар мидағы сенсорлық қабылдау және таным процесіне қатысты негізгі тізбектердің белсенділігін өзгертеді. Дегенмен, психоделиктердің 5 HT2A рецепторы арқылы қабылдау мен танымдағы өзгерістерді қалай тудыратыны әлі толыққанды белгісіз. Психоделикалық тәжірибе көбінесе медитация және өлімге жақын тәжірибелер сияқты қалыптан тыс сана формаларымен салыстырылады. Эго өлімі құбылысы психоделикалық тәжірибенің маңызды ерекшелігі ретінде жиі сипатталады. Заңдық шектеулер психоделиктерді ғылыми тұрғыдан зерттеуді қиындатты. Бірақ зерттеулер жүргізілді, және олар психоделиктердің физиологиялық жағынан қауіпсіз екенін және сирек жағдайда ғана тәуелділікке әкелетінін көрсетті. Псилоцибиннің психотерапиялық ортада қолданылуына қатысты зерттеулер психоделиктердің депрессия, алкоголизм және никотинге тәуелділікті емдеуге көмектесетінін көрсетті. Қосымша зерттеулер қажет болғанымен, қолда бар нәтижелер психоделиктердің психопатологияның кейбір түрлерін емдеуде тиімді болуы мүмкін екенін көрсетеді.
Psychedelics are a subclass of hallucinogenic drugs whose primary effect is to trigger non ordinary mental states (known as psychedelic experiences or "trips") and an apparent expansion of consciousness. Also referred to as classic hallucinogens or serotonergic hallucinogens, the term psychedelic is sometimes used more broadly to include various types of hallucinogens, such as those which are atypical or adjacent to psychedelia like salvia and MDMA, respectively. Classic psychedelics generally cause specific psychological, visual, and auditory changes, and oftentimes a substantially altered state of consciousness. They have had the largest influence on science and culture, and include mescaline, LSD, psilocybin, and DMT. Most psychedelic drugs fall into one of the three families of chemical compounds: tryptamines, phenethylamines, or lysergamides (LSD is considered both a tryptamine and lysergamide). They act via serotonin 2A receptor agonism. When compounds bind to serotonin 5 HT2A receptors, they modulate the activity of key circuits in the brain involved with sensory perception and cognition. However, the exact nature of how psychedelics induce changes in perception and cognition via the 5 HT2A receptor is still unknown. The psychedelic experience is often compared to non ordinary forms of consciousness such as those experienced in meditation, and near death experiences, The phenomenon of ego death is often described as a key feature of the psychedelic experience. Legal barriers have made the scientific study of psychedelics more difficult. Research has been conducted, however, and studies show that psychedelics are physiologically safe and rarely lead to addiction. Studies conducted using psilocybin in a psychotherapeutic setting reveal that psychedelic drugs may assist with treating depression, alcohol addiction, and nicotine addiction. Although further research is needed, existing results suggest that psychedelics could be effective treatments for certain forms of psychopathology.
Этимологиясы мен номенклатурасы
Психоделик терминін психиатр Хамфри Осмонд автор Алдус Хакслимен хат алмасу кезінде қолданған және 1957 жылы Осмонд Нью-Йорк ғылым академиясына ұсынған. Ол грек сөздері ψυχή (психо, яғни 'ақыл, жан') және δηλείν (делеин, яғни 'көрініс беру'), "ақылдың көрінісі" немесе "жанның көрінісі" деген мағынада және психоделиктер адам ақылының пайдаланылмаған әлеуетін аша алады деген түсінікпен пайдаланған. Бұл терминді американдық этноботаник Ричард Шултес жек көрді, бірақ американдық психолог Тимоти Лири қолдады. Алдус Хаксли өзінің жеке термині фанеротиме (грекше фанероэйн "көрнекті немесе көрінетін ету" және грекше тимос "жан", осылайша "жанды ашу") Осмондқа 1956 жылы ұсынған. Соңғы уақытта энтеоген (яғни "іштен құдайлықты туғызатын нәрсе") термині психоделикалық есірткілерді, сондай-ақ басқа да психоактивті заттардың әртүрлі түрлерін діни, рухани және мистикалық контексте қолдану үшін қолданыла бастады. 2004 жылы Дэвид Э. Николс психоделикалық дәрі-дәрмектердің номенклатурасы туралы былай деп жазды:
The term psychedelic was coined by the psychiatrist Humphrey Osmond during written correspondence with author Aldous Huxley and presented to the New York Academy of Sciences by Osmond in 1957. It is irregularly derived from the Greek words ψυχή (psychḗ, meaning 'mind, soul') and δηλείν (dēleín, meaning 'to manifest'), with the intended meaning "mind manifesting" or alternatively "soul manifesting", and the implication that psychedelics can reveal unused potentials of the human mind. The term was loathed by American ethnobotanist Richard Schultes but championed by American psychologist Timothy Leary. Aldous Huxley had suggested his own coinage phanerothyme (Greek phaneroein "to make manifest or visible" and Greek thymos "soul", thus "to reveal the soul") to Osmond in 1956. Recently, the term entheogen (meaning "that which produces the divine within") has come into use to denote the use of psychedelic drugs, as well as various other types of psychoactive substances, in a religious, spiritual, and mystical context. In 2004, David E. Nichols wrote the following about the nomenclature used for psychedelic drugs:
Психоделик термині көбінесе серотонергиялық галлюциногендерге қатысты қолданылады, бірақ кейде ол эмпатогендер/энтактогендер, диссоциативтер және Аманита мускария, Cannabis sativa, Nymphaea nouchali және Salvia divinorum сияқты ерекше галлюциногендер/психоактивтерді де қамтиды. Осылайша, серотонергиялық психоделик термині кейде тар мағынада қолданылады. Көздің анықтамасын тексеру маңызды. 2C B психоделикалық және жеңіл энтактоген болып табылады, оның психоделикалық әсері дозасымен бірге артады, ал энтактогендік әсері төмендейді. 2C B - 2C отбасының ең танымал қосылысы, оның жалпы құрылымы мескалиннің құрылымын өзгерту нәтижесінде ашылды. Батыс әлемінде ДМТ көбінесе еркін ДМТ буландыру арқылы қолданылады. Аяуаска әдетте бірнеше сағатқа созылады, ал ингаляция бірнеше секундта басталып, бірнеше минуттан кейін әсер етеді, бұл одан әлдеқайда күшті. Әсіресе буланған түрінде ДМТ пайдаланушыларды шындықтан толық ажыратылған, гиперболалық геометриямен сипатталатын және визуалды немесе ауызша сипаттамаларға келмейтін галлюцинациялық әлемге енгізе алады. Пайдаланушылар сондай-ақ осы галлюцинациялық күйде тұлғалармен кездесіп, қарым-қатынас жасағанын хабарлайды. ДМТ - бұл триптаминнің архетипі, псилоцибиннің және шамалы дәрежеде лизергамидтердің құрылымдық негізі болып табылады. ЛСД (лизергілік қышқыл диэтиламиді) - ерготаминнің гидролизі арқылы алынатын лизергілік қышқылдың туындысы. Эрготамин - негізінен жүгеріні қоздыратын Claviceps purpurea саңырауқұлағында кездесетін алкалоид. ЛСД - психоделикалық және лизергамидтік прототиптердің бірі. Лизергамид ретінде ЛСД құрамында триптамин және фенетиламин топтары бар. Фенетиламин тобының ЛСД құрамына енуі дофамин және серотонин рецепторларын агонизмге ұшыратады, осылайша оны псилоциннің седативті әсерінен айырады, ол дофамин агонисі емес. Мескалин (3,4,5 триметоксифенетиламин) - фенетиламин алкалоиды, ол кактустардың әртүрлі түрлерінде кездеседі, олардың ең танымалдары пейот (Lophophora williamsii) және Сан-Педро кактусы (Trichocereus macrogonus var. pachanoi, синоним. Echinopsis pachanoi). Мескалиннің әсері ЛСД мен псилоцибинге ұқсас, бірақ көбінесе түстер мен үлгілерге баса назар аударады. Сан-Педроның рәсімдік қолданылуы салыстырмалы түрде күшті рухани тәжірибелермен және қиын тәжірибелердің азаюымен сипатталады. Псилоцин (4 HO DMT) - индол алкалоиды псилоцибиннің дефосфорилденген белсенді метаболиті және 200-ден астам саңырауқұлақ түрлерінде өндірілетін триптамин. Классикалық психоделиктердің ішінде псилоцибин мистикалық тәжірибелерді тудыру қабілетіне байланысты ең көп академиялық қызығушылықты тудырды, бірақ барлық психоделиктер оны әр түрлі дәрежеде жасай алады. O Ацетилпсилоцин (4 AcO DMT) - псилоциннің ацетилденген аналогы. Сонымен қатар, диметилденген азоттың метил тобын изопропил немесе этил тобымен алмастыру 4 HO MIPT және 4 HO MET береді.
While the term psychedelic is most commonly used to refer only to serotonergic hallucinogens, it is sometimes used for a much broader range of drugs, including empathogen–entactogens, dissociatives, and atypical hallucinogens/psychoactives such as Amanita muscaria, Cannabis sativa, Nymphaea nouchali and Salvia divinorum. Thus, the term serotonergic psychedelic is sometimes used for the narrower class. It is important to check the definition of a given source. 2C B is both a psychedelic and a mild entactogen, with its psychedelic effects increasing and its entactogenic effects decreasing with dosage. 2C B is the most well known compound in the 2C family, their general structure being discovered as a result of modifying the structure of mescaline. In the Western world DMT is more commonly consumed via the vaporisation of freebase DMT. Whereas Ayahuasca typically lasts for several hours, inhalation has an onset measured in seconds and has effects measured in minutes, being significantly more intense. Particularly in vaporised form, DMT has the ability to cause users to enter a hallucinatory realm fully detached from reality, being typically characterised by hyperbolic geometry, and described as defying visual or verbal description. Users have also reported encountering and communicating with entitites within this hallucinatory state. DMT is the archetypal substituted tryptamine, being the structural scaffold of psilocybin and – to a lesser extent – the lysergamides. LSD (Lysergic acid diethylamide) is a derivative of lysergic acid, which is obtained from the hydrolysis of ergotamine. Ergotamine is an alkaloid found in the fungus Claviceps purpurea, which primarily infects rye. LSD is both the prototypical psychedelic and the prototypical lysergamide. As a lysergamide, LSD contains both a tryptamine and phenethylamine group within its structure. As a result of containing a phenethylamine group LSD agonises dopamine receptors as well as serotonin receptors, making it more energetic in effect in contrast to the more sedating effects of psilocin, which is not a dopamine agonist. Mescaline (3,4,5 trimethoxyphenethylamine) is a phenethylamine alkaloid found in various species of cacti, the best known of these being peyote (Lophophora williamsii) and the San Pedro cactus (Trichocereus macrogonus var. pachanoi, syn. Echinopsis pachanoi). Mescaline has effects comparable to those of LSD and psilocybin, albeit with a greater emphasis on colors and patterns. Ceremonial San Pedro use seems to be characterized by relatively strong spiritual experiences, and low incidence of challenging experiences. Psilocin (4 HO DMT) is the dephosphorylated active metabolite of the indole alkaloid psilocybin and a substituted tryptamine, which is produced in over 200 species of fungi. Of the Classical psychedelics psilocybin has attracted the greatest academic interest regarding its ability to manifest mystical experiences, although all psychedelics are capable of doing so to variable degrees. O Acetylpsilocin (4 AcO DMT) is an acetylated analog of psilocin. Additionally, replacement of a methyl group at the dimethylated nitrogen with an isopropyl or ethyl group yields 4 HO MIPT and 4 HO MET, respectively.
Дәстүрлі
Айяуаска (құрамында ДМТ бар), Сан-Педро, Пейот және Перу шамшырағы (барлығы мескалин қамтиды), Псилоциб саңырауқұлақтары (құрамында псилоцин/псилоцибин бар) және Табернанте ибога (құрамында бірегей психоделикалық ибогаин бар) сияқты жиі айтылатын немесе дәстүрлі психоделиктердің барлығының әлемнің әртүрлі аймақтарындағы жергілікті халықтардың рухани, шамандық және дәстүрлі қолданылуының ұзақ және кең тарихы бар, әсіресе Латын Америкасында, сондай-ақ Габон, Африкада (ибога үшін). Әртүрлі елдер мен/немесе аймақтар белгілі бір психоделиктерді дәстүрлі немесе рухани қолданумен байланысты, мысалы, Мексиканың Оахакасының жергілікті мазатек халқының ежелгі және энтеогендік псилоциб саңырауқұлақтарын қолдануы немесе Амазонка бассейніндегі аяуаска тұрымды қолдануы, әсіресе Перуде рухани және физикалық емдеу үшін, сондай-ақ діни мерекелерде. Пейот Солтүстік Америкадағы Рио-Гранде аңғарындағы жергілікті тайпалармен энтеоген ретінде бірнеше мың жылдан бері қолданылып келеді. Оңтүстік Американың Анд аймағында Сан-Педро кактусы (Trichocereus macrogonus var. pachanoi, синоним. Echinopsis pachanoi) ұзақ тарихы бар, мүмкін дәстүрлі медицина ретінде. Археологиялық зерттеулер екі мың жылға дейін, Моче, Наска және Чавин мәдениеттеріне дейін қолданылғандығын көрсетіп тұр. Рим-католик шіркеуінің билігі испан жаулап алудан кейін оны қолдануды тоқтатуға тырысқанмен, бұл сәтсіз аяқталды, бұл "Сан-Педро кактусы" – Әулие Петр кактусының жалпы атауындағы христиандық элементтен көрініп тұр. Бұл атау Әулие Петр жұмақтың кілтін ұстағандай, кактустың әсері пайдаланушыларға "жерде тұрып жұмаққа жетуге" мүмкіндік береді деген сенімге негізделген. 2022 жылы Перу Мәдениет министрлігі Перудің солтүстігіндегі Сан-Педро кактусының дәстүрлі қолданылуын мәдени мұра деп жариялады. Батыс мәдениетінің адамдары психоделиктерді психотерапиялық немесе ойын-сауық мақсатында қолданғанмен, көптеген жергілікті мәдениеттер, әсіресе Оңтүстік Америкада, психоделиктерді көбінесе болжау сияқты табиғаттан тыс себептер үшін қолданған көрінеді. Бұл көбінесе "емдеуге" немесе денсаулыққа байланысты болуы мүмкін, бірақ әдетте адамға не дұрыс емес екенін анықтау контекстінде, мысалы, психоделикалық күйлерді ауруды және/немесе оның себебін "анықтау", жоғалған заттарды табу және құрбанды немесе сиқыршылық жасаушыны анықтау үшін пайдалану. Кейбір мәдениеттер мен аймақтарда тіпті психоделиктердің өзі, мысалы, аяуаска және шығыс Эквадордың психоделикалық лишайнигі (Dictyonema huaorani), құрамында 5 MeO DMT және псилоцибин бар деп есептеледі, сондай-ақ сиқыршылар мен әдеттен тыс күштерді қолданушылар өздерінің зұлым сиқырын жүргізу үшін, бругмансия және латуа сияқты түнгі көлеңкелер сияқты қолданған. 2021 жылға қарай психоделикалық препараттар көптеген елдерде бақыланатын заттар болып табылады және психоделикалық терапия клиникалық сынақтардан тыс жерде заңды түрде қол жетімді емес, кейбір ерекшеліктермен. Психоделикалық терапияның процедурасы дәстүрлі психиатриялық препараттарды қолданудан өзгеше. Дәстүрлі препараттарды әдетте күніне кем дегенде бір рет бақылаусыз қабылдаса, қазіргі психоделикалық терапияда препарат терапиялық жағдайда бір сеанста (немесе кейде үш сеансқа дейін) беріледі. Терапиялық команда науқасты тәжірибеге алдын ала дайындап, кейін препараттан алынған түсініктерді біріктіруге көмектеседі. Препаратты қабылдағаннан кейін науқас көбінесе көзге көзқарас тақпақтарын киіп, психоделикалық тәжірибеге назар аударуды жеңілдету үшін музыка тыңдайды, терапиялық команда тек алаңдаушылық немесе бағдарсыздық сияқты жағымсыз әсерлер туындаса, сенімділік беру үшін араласады. және соңғы аурумен байланысты алаңдаушылық пен депрессия. АҚШ-тың Тамақ және Дәрі-дәрмек басқармасы емге төзімді депрессия және ауыр депрессиялық бұзылысқа қарсы псилоцибин терапиясы үшін перспективалы препараттарды бағалауды жеделдететін "жетістік терапиясы" мәртебесін берді.
A number of frequently mentioned or traditional psychedelics such as Ayahuasca (which contains DMT), San Pedro, Peyote, and Peruvian torch (which all contain mescaline), Psilocybe mushrooms (which contain psilocin/psilocybin) and Tabernanthe iboga (which contains the unique psychedelic ibogaine) all have a long and extensive history of spiritual, shamanic and traditional usage by indigenous peoples in various world regions, particularly in Latin America, but also Gabon, Africa in the case of iboga. Different countries and/or regions have come to be associated with traditional or spiritual use of particular psychedelics, such as the ancient and entheogenic use of psilocybe mushrooms by the native Mazatec people of Oaxaca, Mexico or the use of the ayahuasca brew in the Amazon basin, particularly in Peru for spiritual and physical healing as well as for religious festivals. Peyote has also been used for several thousand years in the Rio Grande Valley in North America by native tribes as an entheogen. In the Andean region of South America, the San Pedro cactus (Trichocereus macrogonus var. pachanoi, syn. Echinopsis pachanoi) has a long history of use, possibly as a traditional medicine. Archaeological studies have found evidence of use going back two thousand years, to Moche culture, Nazca culture, and Chavín culture. Although authorities of the Roman Catholic church attempted to suppress its use after the Spanish conquest, this failed, as shown by the Christian element in the common name "San Pedro cactus" – Saint Peter cactus. The name has its origin in the belief that just as St Peter holds the keys to heaven, the effects of the cactus allow users "to reach heaven while still on earth." In 2022, the Peruvian Ministry of Culture declared the traditional use of San Pedro cactus in northern Peru as cultural heritage. Although people of Western culture have tended to use psychedelics for either psychotherapeutic or recreational reasons, most indigenous cultures, particularly in South America, have seemingly tended to use psychedelics for more supernatural reasons such as divination. This can often be related to "healing" or health as well but typically in the context of finding out what is wrong with the individual, such as using psychedelic states to "identify" a disease and/or its cause, locate lost objects, and identify a victim or even perpetrator of sorcery. In some cultures and regions, even psychedelics themselves, such as ayahuasca and the psychedelic lichen of eastern Ecuador (Dictyonema huaorani) that supposedly contains both 5 MeO DMT and psilocybin, have also been used by witches and sorcerers to conduct their malicious magic, similarly to nightshade deliriants like brugmansia and latua. As of 2021, psychedelic drugs are controlled substances in most countries and psychedelic therapy is not legally available outside clinical trials, with some exceptions. The procedure for psychedelic therapy differs from that of therapies using conventional psychiatric medications. While conventional medications are usually taken without supervision at least once daily, in contemporary psychedelic therapy the drug is administered in a single session (or sometimes up to three sessions) in a therapeutic context. The therapeutic team prepares the patient for the experience beforehand and helps them integrate insights from the drug experience afterwards. After ingesting the drug, the patient normally wears eyeshades and listens to music to facilitate focus on the psychedelic experience, with the therapeutic team interrupting only to provide reassurance if adverse effects such as anxiety or disorientation arise. and anxiety and depression linked to terminal illness. The United States Food and Drug Administration has granted "breakthrough therapy" status, which expedites the assessment of promising drug therapies for potential approval, to psilocybin therapy for treatment resistant depression and major depressive disorder.
Микродозировка
Психоделикалық микродозировка – психоделиктердің қалыпты дозадан төмен мөлшерлерін (микродозаларды) қолдану практикасы, мақсаты – шығармашылықты жақсарту, физикалық энергия деңгейін көтеру, эмоционалдық тепе-теңдікті сақтау, мәселелерді шешу жөніндегі қабілетті арттыру, сондай-ақ қысыну, депрессия және тәуелділікті емдеу. 21-ші ғасырда микродозировка практикасы кеңірек таралды, көптеген адамдар осы практиканың ұзақ мерзімді пайдалы екенін айтады. 2022 жылғы зерттеу псилоцибин микродозасының тілдегі белгілерін анықтады және психоделиктердің шамалы мөлшері микродозировка кестелерін қолдану және оларды зерттеуге мүмкіндік береді деген қорытындыға келді.
Psychedelic microdosing is the practice of using sub threshold doses (microdoses) of psychedelics in an attempt to improve creativity, boost physical energy level, emotional balance, increase performance on problems solving tasks and to treat anxiety, depression and addiction. The practice of microdosing has become more widespread in the 21st century with more people claiming long term benefits from the practice. A 2022 study recognized signatures of psilocybin microdosing in natural language and concluded that low amount of psychedelics have potential for application, and ecological observation of microdosing schedules.
Фармакология
Психоделиктердің әрекет ету механизмі толыққанды түсінілмегенімен, олардың әртүрлі 5 HT (серотонин) рецепторларына әртүрлі деңгейде және тәсілдермен байланысқа түсетіні мәлім. Сондықтан, оларды 5 HT субтиптеріне қатысты белсенділіктеріне сәйкес жіктеуге болады, әсіресе 5 HT1A, 5 HT2A және 5 HT2C. Бұған қоса, зерттеушілер көптеген психоделиктердің күшті психопластогендер екенін анықтады – олар нейрондық пластикалық өзгерістерді жылдам және тұрақты түрде ынталандыруға қабілетті заттар.
While the method of action of psychedelics is not fully understood, they are known to show affinities for various 5 HT (serotonin) receptors in different ways and levels, and may be classified by their activity at different 5 HT sub types, particularly 5 HT1A, 5 HT2A, and 5 HT2C. Additionally, researchers discovered that many psychedelics are potent psychoplastogens, compounds capable of promoting rapid and sustained neural plasticity.
Триптаминдер
Триптамин, басқа да іздік аминдермен бірге, сүтқоректілердің орталық жүйке жүйесінде табылады. Ол допамин, серотонин, норадреналин және адреналин сияқты классикалық моноамин нейротрансмиттерлеріне нейромодулятор ретінде әсер ететін болжам жасалады. Триптамин серотонин рецепторларын белсендіру үшін селективті емес серотонин рецепторларының агонисті болып табылады, сондай-ақ серотонин-норадреналин-допамин босатушы агент (SNDRA) ретінде моноамин нейротрансмиттерлерін көбірек босатуға мүмкіндік береді, бұл ретте норадреналин (адреналин) босатуға қарағанда серотонин мен допамин босатуға басымдық береді. Табиғатта кездесетін психоделикалық триптаминдерге псилоцин, ДМТ, 5-MeO-ДМТ жатады, ал зертханада синтезделген триптаминдерге 4-HO-MET, 4-HO-MiPT кіреді.
Tryptamine, along with other trace amines, is found in the central nervous system of mammals. It is hypothesized to play a role as a neuromodulator on classical monoamine neurotransmitters, such as dopamine, serotonin, norepinephrine and epinephrine. Tryptamine acts as a non selective serotonin receptor agonist to activate serotonin receptors, and a serotonin–norepinephrine–dopamine releasing agent (SNDRA) to release more monoamine neurotransmitter, with a preference for evoking serotonin and dopamine release over norepinephrine (epinephrine) release. Psychedelic tryptamines found in nature include psilocin, DMT, 5 MeO DMT, and tryptamines that have been synthesized in the laboratory include 4 HO MET, 4 HO MiPT,
Фенетиламиндер
Фенетиламин – іздік амин, бірақ орталық нерв жүйесінде (ОНЖ) нейротрансмиттер ретінде әрекет ететіні азырақ. Фенетиламин моноамин нейротрансмиссиясын, іздік аминмен байланысты 1-рецепторға (TAAR1) байланысу арқылы реттейді, бұл ОНЖ-де дофамин, норадреналин және серотонин нейрондарының нейротрансмиссиясын реттеуде және моноамин нейрондарының 2-везикулярлық моноамин транспортерін (VMAT2) тежеуде маңызды рөл атқарады. VMAT2 тежелген кезде дофамин сияқты моноамин нейротрансмиттерлері әдеттегі босату механизмі арқылы синапсқа шығарыла алмайды. Мескалин – табиғи психоделикалық протоалкалоид, ол фенетиламин класына жатады.
Phenethylamine is also a trace amine but to a lesser extent acts as a neurotransmitter in the human central nervous system (CNS). Phenethylamine instead regulates monoamine neurotransmission by binding to trace amine associated receptor 1 (TAAR1), which plays a significant role in regulating neurotransmission in dopamine, norepinephrine, and serotonin neurons in the CNS and inhibiting vesicular monoamine transporter 2 (VMAT2) in monoamine neurons. When VMAT2 is inhibited monoamine neurotransmitters such as dopamine cannot be released into the synapse via typical release mechanisms. Mescaline is a naturally occurring psychedelic protoalkaloid of the substituted phenethylamine class.
Лизергамидтер
Лизергік қышқылының амидтері жиынтығы лизергамидтер деп аталады және әртүрлі серотонин және допамин рецепторларында күшті агонисттік және/немесе антагонисттік активтілігі бар көптеген қосылыстарды қамтиды. Лизергамидтердің құрылымында триптаминдер мен фенетиламиннің құрылымдық элементтері кездеседі. ЛСД (Лизергік қышқылы диэтиламиді) – көптеген лизергамидтердің бірі. Соңғы жылдары ғылыми әдебиеттерге сүйене отырып, жаңа лизергамидтердің кең ауқымы пайда болды. Ал басқалары химиялық зерттеулер нәтижесінде ашылды. 1P LSD – LSD-нің туындысы, функционалдық аналогы және ALD 52-нің гомологы. Ол LSD молекуласын LSD-нің индолындағы азот атомына пропионил тобын қосу арқылы өзгертеді.
Amides of lysergic acid are collectively known as lysergamides, and include a number of compounds with potent agonist and/or antagonist activity at various serotonin and dopamine receptors. The structure of lysergamides contains the structure of both tryptamines and phenethylamines. LSD (Lysergic Acid Diethylamide) is one of many lysergamides. A wide range of lysergamides have emerged in recent years, inspired by existing scientific literature. Others, have appeared from chemical research. 1P LSD is a derivative and functional analogue of LSD and a homologue of ALD 52. It modifies the LSD molecule by adding a propionyl group to the nitrogen atom of LSD's indole.
Психоделикалық тәжірибелер
XIX және XX ғасырлардан бастап классикалық психоделиктердің әсерінің жалпы феноменологиялық құрылымдарын анықтауға бірнеше әрекет жасалғанмен, әлі күнге дейін жалпыға қабылданған таксономия жоқ. Төмен дозаларда психоделикалық тәжірибелердің ерекшеліктеріне сезімдік өзгерістер жатады, мысалы, беткейлердің бұрмалануы, пішінге ұсыныс, парейдолия және түс өзгерістері. Пайдаланушылар көбінесе бұрын көрмеген қарқынды түстерді сезінеді, сондай-ақ қайталанатын геометриялық пішіндер немесе нысан тұрақтылары да жиі кездеседі. Жоғары дозалар көбінесе сезімталдық (әсіресе визуалды) қабылдауының қарқынды және негізгі өзгерістерін тудырады, мысалы, синестезия немесе қосымша кеңістіктік немесе уақыттық өлшемдерді сезіну. Триптаминдер классикалық психоделикалық күйлерді тудырады, мысалы, эмпатияның артуы, визуалды бұрмалаулар (қозғалу, өзгеру, тыныс алу, әртүрлі беттер мен заттардың еруі), естімелік галлюцинациялар, эгоның ыдырауы немесе жеткілікті дозада эго өлімі, мистикалық, трансперсональдық және рухани тәжірибелер, автономды "құбылыс" кездесулері, уақыттың бұрмалануы, көзді жұмғандағы галлюцинациялар және жеткілікті дозада шындықтан толық ажырату. Луис Луна психоделикалық тәжірибелерді гнозиске ұқсас қасиетке ие деп сипаттайды және олар "сананы көтеретін және жеке дамуға маңызды үлес қоса алатын оқу тәжірибесін" ұсынады дейді. Чех психиатры Станислав Гроф өзінің мансабының басында ЛСД сияқты психоделиктердің әсерін зерттеді және тәжірибе туралы: "Бұл тәжірибе әдетте өмірдің мәніне қатысты күрделі ашылуларды қамтиды, әдетте бұл білімнің соңында, күнделікті өмірде бөлісетін түсініктер мен сенімдерден гөрі маңыздырақ және "нақты" екендігіне сенімділікпен бірге жүреді" деді. Дәстүрлі түрде психоделиктердің субъективті феноменологиялық әсерлерінің стандартты моделі әдетте ЛСД-ге негізделген, ал "психоделикалық" деп саналатын кез келген нәрсе онымен және оның нақты әсерлерімен салыстырылады. Өзінің 100 жылдық мерейтойында сөз сөйлеген ЛСД-ді ойлап тапқан Альберт Хофманн есірткі туралы былай деді: "Ол маған ішкі қуаныш, ашық ойлау, ризашылық, ашық көз және жаратылыстың кереметтеріне ішкі сезімталдық сыйлады. Менің ойымша, адам эволюциясында осы зат ЛСД-нің болуы ең қажетті болған кез ешқашан болған емес. Бұл бізді қандай болуымыз керек екеніне айналдыруға арналған құрал ғана". Кейбір психоделиктер мен тәжірибелер кезінде пайдаланушы кейбір жағдайларда жұтқаннан кейін бірнеше күн немесе тіпті апталар бойы көңіл-күйдің жақсаруын немесе психикалық күйдің жақсаруын "сезінуі" мүмкін. 1898 жылы ағылшын жазушысы және зиялысы Хавелок Эллис мескалинге ұшырағаннан кейін ұзақ уақыт бойы "жарық пен көлеңке мен түстің нәзік құбылыстарына" деген сезімталдықтың жоғарылағанын хабарлады. Жақсы сапарлар өте жағымды, көбінесе қатты қуаныш пен эйфорияны, өмірге деген ризашылықты арттырады, уайымды азайтады, рухани ағарту сезімін және ғаламмен байланысты немесе өзара байланысты сезімін тудырады. Жаман тәжірибелер, көбінесе "жаман сапарлар" деп аталады, әртүрлі қараңғы эмоцияларды тудырады, мысалы, ақылға сыймайтын қорқыныш, уайым, үрей, параноя, қорқыныш, сенімсіздік, үмітсіздік және тіпті өзін-өзі өлтіру туралы ойлар. Жаман сапардың қашан болатынын болжау мүмкін емес, бірақ адамның көңіл-күйін, қоршаған ортасын, ұйқысын, сусын алуын, әлеуметтік ортасын және басқа да факторларды (осылай "орналасу және жағдай" деп аталады) бақылап, жаман сапардың қаупін азайтуға болады. "Орналасу және жағдай" ұғымы, әдетте, басқа галлюциногендерге қарағанда, психоделиктерге, яғни делиранттар, гипноздық және диссоциативтік анестетикаларға көбірек қатысты болып көрінеді. Классикалық психоделиктер - табиғатта кездесетін псилоцибин, ДМТ, мескалин және табиғи түрде кездесетін эрготаминнен алынған ЛСД, ал классикалық емес психоделиктер - фармакофор лизергамидтерінің, триптаминнің және 2C B сияқты фенетиламин құрылымдарының аналогтары мен туындылары. Осы психоделиктердің көбі химиялық құрылымы әр түрлі болғанына қарамастан, бір-біріне ұқсас әсер етеді. Алайда, көптеген пайдаланушылар үш негізгі отбасының тәжірибедегі "сезімінде" субъективті түрде әртүрлі қасиеттері бар екенін айтады, оларды сипаттау қиын. Кейбір қосылыстар, мысалы 2C B, өте тығыз "дозалық қисықтарға" ие, яғни оқиғаның болмауы мен шындықтан мүлдем ажырату арасындағы дозаның айырмашылығы өте аз болуы мүмкін. Сондай-ақ, есірткілердің арасында айтарлықтай айырмашылықтар болуы мүмкін; мысалы, 5 MeO DMT сирек басқа психоделиктерге тән визуалды әсерлерді тудырады. Кейбір жағдайларда, психоделиктерді қабылдаған адамдар өздеріне супер қабілеттері бар деп сенгендіктен қауіпті немесе өлімге әкелетін әрекеттер жасаған. Көптеген тұрақты теріс пікірлер психологиялық тәуекелдер туралы қазіргі ғылыми дәлелдермен расталмайды, хабарланған қолайсыз әсерлердің көпшілігі реттелген және/немесе медициналық контексте байқалмайды. 2013 жылы жарияланған психоделикалық қолдану мен психикалық аурулар арасындағы байланыс туралы халық арасында жүргізілген зерттеу психоделикалық қолданудың кез келген психикалық аурудың таралуының жоғарылауымен байланысты екенін көрсете алмады. Психоделиктерді қолдануға байланысты кері эффектілерді қайта бастан өткізудің белгілі бір тәуекелдері бар, оның ішінде флэшбэктер және галлюциногендердің тұрақты қабылдау бұзылысы (HPPD). Серотонин синдромы психоделиктерді басқа серотонинергиялық препараттармен, соның ішінде кейбір антидепрессанттармен, опиоидтармен, ОЖЖ стимуляторларымен (мысалы, MDMA), 5 HT1 агонистерімен (мысалы, триптанмен), шөптермен және басқаларымен біріктіруден туындауы мүмкін.
Although several attempts have been made, starting in the 19th and 20th centuries, to define common phenomenological structures of the effects produced by classic psychedelics, a universally accepted taxonomy does not yet exist. At lower doses, features of psychedelic experiences include sensory alterations, such as the warping of surfaces, shape suggestibility, pareidolia and color variations. Users often report intense colors that they have not previously experienced, and repetitive geometric shapes or form constants are common as well. Higher doses often cause intense and fundamental alterations of sensory (notably visual) perception, such as synesthesia or the experience of additional spatial or temporal dimensions. Tryptamines are well documented to cause classic psychedelic states, such as increased empathy, visual distortions (drifting, morphing, breathing, melting of various surfaces and objects), auditory hallucinations, ego dissolution or ego death with high enough dose, mystical, transpersonal and spiritual experiences, autonomous "entity" encounters, time distortion, closed eye hallucinations and complete detachment from reality with a high enough dose. Luis Luna describes psychedelic experiences as having a distinctly gnosis like quality, and says that they offer "learning experiences that elevate consciousness and can make a profound contribution to personal development." Czech psychiatrist Stanislav Grof studied the effects of psychedelics like LSD early in his career and said of the experience, that it commonly includes "complex revelatory insights into the nature of existence typically accompanied by a sense of certainty that this knowledge is ultimately more relevant and 'real' than the perceptions and beliefs we share in everyday life." Traditionally, the standard model for the subjective phenomenological effects of psychedelics has typically been based on LSD, with anything that is considered "psychedelic" evidently being compared to it and its specific effects. During a speech on his 100th birthday, the inventor of LSD, Albert Hofmann said of the drug: "It gave me an inner joy, an open mindedness, a gratefulness, open eyes and an internal sensitivity for the miracles of creation I think that in human evolution it has never been as necessary to have this substance LSD. It is just a tool to turn us into what we are supposed to be." With certain psychedelics and experiences, a user may also experience an "afterglow" of improved mood or perceived mental state for days or even weeks after ingestion in some cases. In 1898, the English writer and intellectual Havelock Ellis reported a heightened perceptual sensitivity to "the more delicate phenomena of light and shade and color" for a prolonged period of time after his exposure to mescaline. Good trips are reportedly deeply pleasurable, and typically involve intense joy or euphoria, a greater appreciation for life, reduced anxiety, a sense of spiritual enlightenment, and a sense of belonging or interconnectedness with the universe. Negative experiences, colloquially known as "bad trips," evoke an array of dark emotions, such as irrational fear, anxiety, panic, paranoia, dread, distrustfulness, hopelessness, and even suicidal ideation. While it is impossible to predict when a bad trip will occur, one's mood, surroundings, sleep, hydration, social setting, and other factors can be controlled (colloquially referred to as "set and setting") to minimize the risk of a bad trip. The concept of "set and setting" also generally appears to be more applicable to psychedelics than to other types of hallucinogens such as deliriants, hypnotics and dissociative anesthetics. Classic psychedelics are considered to be those found in nature like psilocybin, DMT, mescaline, and LSD which is derived from naturally occurring ergotamine, and non classic psychedelics are considered to be newer analogs and derivatives of pharmacophore lysergamides, tryptamine, and phenethylamine structures like 2C B. Many of these psychedelics cause remarkably similar effects, despite their different chemical structure. However, many users report that the three major families have subjectively different qualities in the "feel" of the experience, which are difficult to describe. Some compounds, such as 2C B, have extremely tight "dose curves", meaning the difference in dose between a non event and an overwhelming disconnection from reality can be very slight. There can also be very substantial differences between the drugs; for instance, 5 MeO DMT rarely produces the visual effects typical of other psychedelics. In some cases, individuals taking psychedelics have performed dangerous or fatal acts because they believed they possessed superhuman powers. Many of the persistent negative perceptions of psychological risks are unsupported by the currently available scientific evidence, with the majority of reported adverse effects not being observed in a regulated and/or medical context. A population study on associations between psychedelic use and mental illness published in 2013 found no evidence that psychedelic use was associated with increased prevalence of any mental illness. Using psychedelics poses certain risks of re experiencing of the drug's effects, including flashbacks and hallucinogen persisting perception disorder (HPPD). Serotonin syndrome can be caused by combining psychedelics with other serotonergic drugs, including certain antidepressants, opioids, CNS stimulants (e. g. MDMA), 5 HT1 agonists (e. g. triptans), herbs and others.
Мүмкін болатын терапиялық әсерлер
Психоделикалық заттар, терапиялық қолданылуы мүмкін, мысалы, псилоцибин, ЛСД және мескалин. 1950-1960 жылдары психоделиктерге қатысты кейбір ғылыми тәжірибелерде хабардар келісімнің болмауы салдарынан кейбір қатысушыларға айқын, ұзақ мерзімді зиян келтірді. Психоделиктердің нейропластикаға байланысты молекулалық және жасушалық өзгерістерді тудыратыны және осы өзгерістер терапиялық әсерлердің негізі болуы мүмкін екеніне дәлелдер бар. Сондай-ақ, психоделиктердің күшті қабынуға қарсы әрекеті және жануарлар моделіндегі қабыну ауруларында, оның ішінде астма, жүрек-қантамыр аурулары және диабетте терапиялық әсерлері көрсетілген.
Psychedelic substances which may have therapeutic uses include psilocybin, LSD, and mescaline. During the 1950s and 1960s, lack of informed consent in some scientific trials on psychedelics led to significant, long lasting harm to some participants. There is evidence that psychedelics induce molecular and cellular adaptations related to neuroplasticity and that these could potentially underlie therapeutic benefits. Psychedelics have also been shown to have potent anti inflammatory activity and therapeutic effects in animal models of inflammatory diseases including asthma, and cardiovascular disease and diabetes.
Қоршаған мәдениет
Психоделикалық мәдениетке психоделикалық музыка, психоделикалық өнер, психоделикалық әдебиет, психоделикалық кино және психоделикалық фестивальдер сияқты түрлері кіреді. Психоделикалық музыка мысалдары ретінде Grateful Dead, Jefferson Airplane және The Beatles сияқты рок-топтарды атауға болады. Көптеген психоделикалық топтар мен психоделикалық субмәдениет элементтері 1960 жылдардың ортасы мен соңында Сан-Францискода қалыптасты.
Psychedelic culture includes manifestations such as psychedelic music, psychedelic art, psychedelic literature, psychedelic film, and psychedelic festivals. Examples of psychedelic music would be rock bands like the Grateful Dead, Jefferson Airplane and The Beatles. Many psychedelic bands and elements of the psychedelic subculture originated in San Francisco during the mid to late 1960s.
Құқықтық мәртебе
Көптеген психоделиктер Біріккен Ұлттар Ұйымының 1971 жылғы психотроптық заттар туралы конвенциясының I тізіміне ең көп зиян келтіру әлеуеті бар және медициналық қолдануға жарамсыз есірткілер ретінде енгізілген. Бұған қоса, көптеген елдерде аналогтарға қатысты заңдар бар; мысалы, АҚШ-та 1986 жылғы Федералдық аналогтар заңы адамдарға сату үшін ұсынылған жағдайда, заңсыз немесе тыйым салынған заттармен ұқсас химиялық құрылымы немесе химиялық формуласы бар кез келген препаратты автоматты түрде тыйым салады. АҚШ-тың Орегон және Колорадо штаттары психоделиктерді қылмыстан босату және заңдастыру шараларын қабылдады, ал Нью-Гэмпшир сияқты штаттар да осылай жасауға тырысуда. Дж. Д. Тукиль психоделиктерді заңға қайшы қолданудың артуы АҚШ-та осы заттарды кеңінен заңдастыруға және қылмыстан босатуға әкелуі мүмкін деп мәлімдейді (алкоголь мен қанап сияқты).
Many psychedelics are classified under Schedule I of the United Nations Convention on Psychotropic Substances of 1971 as drugs with the greatest potential to cause harm and no acceptable medical uses. In addition, many countries have analogue laws; for example, in the United States, the Federal Analogue Act of 1986 automatically forbids any drugs sharing similar chemical structures or chemical formulas to illicit or prohibited substances if sold for human consumption. U. S. states such as Oregon and Colorado have also instituted decriminalization and legalization measures of psychedelics and states like New Hampshire are attempting to do the same. J. D. Tuccille argues that increasing rates of use of psychedelics in defiance of the law are likely to result in more widespread legalization and decriminalization of the substances in the United States (as has happened with alcohol and cannabis).