HMS Sirius: Корольдік Әскери-теңіз күштерінің Leander классындағы фрегаты

Кіріспе

1966 жылғы Корольдік әскери-теңіз флотының 12I типіндегі немесе "Леандер" класындағы фрегаты HMS Sirius (F40) Корольдік әскери-теңіз флоты (RN) үшін H. M. Dockyard Portsmouth кеме құрылысшылығында салынды. Ол 40 жыл бойында сонда салынған соңғы әскери кеме болды, одан кейін Vosper Thornycroft компаниясы кемелерді құрылыс жасады. "Сириус" кемесі 1964 жылдың 22 қыркүйегінде суға түсіріліп, 1966 жылдың 15 маусымында қолданысқа берілді. Кеме 1992 жылдың ақпанына дейін жетекші қызметте болды.

Құрылыс

Сириус – 1962-1963 жылдар аралығындағы құрылыс бағдарламасының бір бөлігі ретінде 1962 жылдың күзінде Корольдік Әскери-теңіз күштері үшін тапсырыс берілген «Леандер» класындағы үш фрегаттың бірі. Кеме 1963 жылдың 9 тамызында Портсмут кемежайында салынды, 1964 жылдың 22 қыркүйегінде суға түсірілді және 1966 жылдың 15 маусымында аяқталып, қолданысқа берілді. «Сириус» кемесінің жалпы ұзындығы 372 фут (113 м), су сызығы бойынша 360 фут (110 м), ені 41 фут (12 м) және максималды суға бату тереңдігі 18 фут (5 м) болды. Стандартты және толық жүктемедегі суыру салмағы белгіленген. Кемеде J Samuel White компаниясы құрастырған Y 136 машинасы орнатылған. Екі мұнаймен жұмыс істейтін Babcock & Wilcox қазандықтары буды екі қысқартылған күш берілісі бар бу турбиналарына жіберді, олар екі пропеллер білігін қозғалтты, машиналардың қуаты белгіленген, бұл кеменің жылдамдығын қамтамасыз етті.

Құрылысы аяқталған кезде «Сириус» кемесі кеме мачтасында үлкен 965 типті ұзақ қашықтықтағы әуе іздеу радиолокаторымен, ал кеме мачтасында 993 типті жақын қашықтықтағы әуе/жер нысанасын анықтау радиолокаторымен және 974 типті навигациялық радиолокатормен жабдықталды. 4,5 дюймдік зеңбіректерді бағыттау үшін MRS3 атыс басқару жүйесі кеме көпірінде орнатылды, ал «Seacat» үшін GWS22 басқару құрылғысы ангардың төбесіне орнатылды. Кемеде 177 немесе 182 типті іздеу сонары, 162 типті түбінен іздеу сонары және 170 типті шабуыл сонары болды. Онда 199 типті өзгермелі тереңдіктегі (VDS) сонарды орнатуға арналған шұңқыр болған, бірақ ол ешқашан орнатылмады және шұңқыр көп ұзамай жабылып қалды.

Пайдалану тарихы

Сириус 24-ші эскорт эскадрильясына қосылып, сол жылы Портсмут теңіз күштерінің күніне қатысты. 1966 жылдың 28 қарашасында Сириус Портсмуттан Алыс Шығысқа, Сингапурдағы 2-ші эсминец эскадрильясына қосылу үшін аттанды. 1967 жылдың басында Сингапурға жолында Бейра патруліне тоқтады, ол мұнайдың сол кездегі португалдық Мозамбик арқылы Родезияға жетуіне кедері келтіру мақсатында ұйымдастырылған. Сингапурдағы өзінің базасына жеткеннен кейін, фрегат түрлі порттарға «жалауын көтеру» сапарларын жасады. Сириус Тонганың Тауфаахау Тупу IV-нің тәж кию рәсіміне де қатысты. Келесі жылы Сириус Батыс Индияға жөнелтілді. 1968 жылы Портсмуттың «Теңіз күндеріне» қатысты. 1966-1968 жылдары оның командирі Дерек Реффелл болды. 1970 жылдың сәуір айында Сириус қайтадан Батыс Индияға жөнелтілді, онда ол аймақтық күзетші рөлін атқарды. 1970 жылдың 1 тамызында «Чистена» паромы Сент-Китс аралынан батып, 233 адамның өмірін қиды. Сириус құтқару операцияларына қатысып, денелерді теңізден шығарды. Паромның батуынан 91 адам ғана аман қалды. Ұстаздарының іс-қимылы үшін Сириус «Уилкинсонның бейбітшілік қылышы» сыйлығымен марапатталды. Батыс Индия күзетшілік міндеті Атлант мұхитындағы патрульдік міндеттермен ауыстырылды. 1973 жылы Сириус тағы да Батыс Индия күзетшісіне айналды, онда есірткіге қарсы операциялар сияқты түрлі міндеттерді орындады. Сонымен қатар, ол AAW және ASW жаттығулары кезінде RFA Grey Rover (A269) және Мадейраға портқа бару кезінде RAS-пен бірге ресми үкіметтік деректі фильмде пайда болды. 1974 жылы Сириус НАТО-ның көпұлтты күштерінің Атлант мұхитындағы тұрақты теңіз күштеріне (STANAVFORLANT) қосылды. 1975 жылы Сириус модернизациядан өтті, оның аясында 4,5 дюймдік екі зеңбірек «Экзоцет» кемеге қарсы зымыран жүйесімен алмастырылды және «Си-Кэт» зымырандарының саны артты. Модернизация 1977 жылдың қазан айында аяқталды. 1978 жылы Сириус 6-шы фрегат эскадрильясының жетекшісі болды. 1982 жылдың қыркүйегінде Сириус Фолкленд аралдарына, Фолкленд соғысынан кейінгі шиеленіске байланысты патрульдік міндеттерді орындау үшін жөнелтілді. Келесі жылы Сириус сүйретілетін сенсор жинағын алды. 1988 жылы Сириус «Outback 88» жаттығу тобының құрамында Алыс Шығыс және Тынық мұхитына жөнелтілді, Жаңа Зеландия, Австралия, Малайзия және Сингапур теңіз күштерімен «Starfish» жаттығуына қатысты және 1988 жылғы екі жүз жылдық мерекелік теңіз салтанатына қатысу үшін Австралияға сапар шекті, соның ішінде түрлі порттарға барды. Сириус 1992 жылдың 17 ақпанында қызметтен босатылды және 1993 жылдың 28 ақпанында жарамсыз деп жарияланды. Кейіннен ол нысана ретінде батыруға дайындалу үшін Пемброк кемежайына сүйретілді. Алайда, оның батырылуын экологиялық ұйымдар кешіктірді. 1998 жылы Сириус Атлант мұхитында суасты кемесі мен 23-ші типті фрегатпен нысана ретінде батырылды. Оның батуынан Ұлыбританияда тек бір «Леандер» қалды. «Сцилла» кейіннен 2004 жылдың 27 наурызында жасанды риф ретінде батырылды.

Following commissioning, Sirius joined the 24th Escort Squadron, and took part in that year's Portsmouth Navy Day. On 28 November 1966, Sirius set out from Portsmouth for the Far East, in order to join the Singapore based 2nd Destroyer Squadron. Early in 1967, she interrupted her passage out to Singapore to carry out a deployment on the Beira Patrol, which was designed to prevent oil reaching landlocked Rhodesia via the then Portuguese colony of Mozambique. After Sirius reached her station at Singapore, the frigate took part in a number of 'fly the flag' visits to a variety of ports. Sirius also took part in the Coronation of Taufa'ahau Tupou IV of Tonga. The following year, Sirius deployed to the West Indies. In 1968 she took part in Portsmouth 'Navy Days'. Between 1966 and 1968 she was commanded by Derek Reffell. In April 1970, Sirius again deployed to the West Indies, where she would perform the role of guard ship in that region, relieving On 1 August 1970, the ferry Chistena sank off St. Kitts, killing 233 people. Sirius took part in rescue operations, recovering bodies from the sea. Only 91 people survived the ferry sinking. For the actions of her crew, Sirius was awarded the Wilkinson Sword of Peace. The West Indies Guardship deployment was eventually replaced by the Atlantic Patrol Task. In 1973, Sirius became guard ship to the West Indies once more, performing a variety of duties while there, including counter drug operations. Later in the same year she appeared in an official government documentary during AAW and ASW exercises, along with RAS with RFA Grey Rover (A269) and a port visit to Madeira. In 1974, Sirius joined Standing Naval Force Atlantic (STANAVFORLANT), a multi national squadron of NATO, taking part in naval exercises in the process and visiting a variety of ports, and one of many deployments with NATO's multi national squadrons. In 1975, Sirius began her modernisation which included the removal of her single 4.5 in twin gun in favour of the Exocet anti ship missile system, as well as the amount of Sea Cat missiles she carried, increased. The modernisation was completed in October 1977. In 1978, Sirius became the leader of the 6th Frigate Squadron. In September 1982, Sirius deployed to the Falkland Islands to perform a Falkland Islands patrol in the tense aftermath of the Falklands War. The following year, Sirius received the towed array sensor. In 1988, Sirius, as part of the group deployment Exercise 'Outback 88', deployed to the Far East and Pacific, attended Exercise Starfish with New Zealand, Australian, Malaysian and Singaporean naval units, and visited Australia for the 1988 bicentennial naval Salute, visiting a variety of ports in the process. Sirius was paid off on 17 February 1992 and was stricken on 28 February 1993. She was subsequently towed to Pembroke Dockyard in preparation for her to be sunk as a target. However, her sinking was delayed by environmentalist groups. In 1998, Sirius was finally sunk as a target in the Atlantic Ocean by the submarine and the Type 23 frigate, Her sinking left just one Leander, , afloat in the United Kingdom; Scylla was later sunk as an artificial reef on 27 March 2004.