Аристофанның "Шығаршақтары" комедиясы

Кіріспе

Аристофанның комедиясы, Аристофанның классикалық пьесасы.

"Бұлқындар" – Аристофанның қазірге дейін сақталған он бір пьесасының хронологиялық тізімі бойынша төртінші туындысы. Ол б.з.д. 422 жылы Ленай фестивалінде, Пелопоннес соғысынан Афинаның қысқа ғана тыныс алған кезінде қойылған. Аристофан бұл және өзге ерте пьесаларында афиналық генерал және сөз сатушы Клеонды сатиралық сипатта көрсетеді. Ол сондай-ақ Клеонның билігіне негіз болған институттардың бірі – сот жүйесін де әжуалайды. Бұл пьеса ежегі комедияның көрнекті үлгісі саналады.

Сюжет

Пьеса таңғажайып көрініспен басталады: үлкен тор үйдің үстіне жайылып, кіреберіс бөгетіліп, екі құл, Ксантиас пен Сосиас сырттағы көшеде ұйықтап жатыр. Үшінші адам ішкі аулаға қарайтын сыртқы қабырғаның жоғарғы жағында тұр, бірақ ол да ұйықтап жатыр. Екі құл оянып, бір-бірімен әңгімелесіп, "құртты" күзетіп отырғанын білеміз. Олардың үстінде ұйықтап жатқан адам – олардың қожайыны, ал "құрт" – оның әкесі. Ксантиас пен Сосиас көрермендерді аурудың табиғатын болжауға шақырады. Ойын-сауыққа, ішімдікке және жақсы уақыт өткізуге деген құмарлық ұсынылады, бірақ олардың барлығы қате. Әкесі сотқа құмар: ол филелиаст (φιληλιαστής) немесе "триалофил". Бұл кісінің аты Филоклеон (бұл оның Клеонға тәуелді болуы мүмкін екенін білдіреді), ал оның ұлының аты осы Клеонға мүлдем қарама-қарсы – Бделиклеон. Қарттың тәуелділігінің белгілері: ұйқының бұзылуы, маңдай-тескейлік ойлау, параноя, гигиенаның нашарлауы және заттарды жинақтау. Кеңес беру, медициналық емдеу және саяхат мәселесін шешпеді, енді оның ұлы үйді түрмеге айналдырды. Бделиклеон оянып, екі құлға сақ болуды бұйырады. Ол оларға ағындыларды бақылап отыруды айтады, өйткені қарт адам тышқан сияқты қозғала алады, бірақ Филоклеон олардың бәрін шатырдан түтінге жамылған күйінде шыға отырып таң қалдырады. Бделиклеон оны қайтадан ішке кіргізу үшін дайын. Басқа қашу әрекеттері де сәтсіз аяқталады. Үй іші тағы да ұйықтап, содан кейін Хор келеді. Қалайдаған жолдармен абайлап жүрген қарт қазылар алқасы, оларды қараңғыда шаммен жүретін жігіттер алып жүреді. Олар өздерінің ескі жолдастарының тұтқындалғанын естігенде, оны қорғауға шығып, Бделикллон мен оның құлдарын құрттай қоршап алады. Осы жанжалдың соңында Филоклеон әлі де ұлының қарамағында және екі тарап та мәселені бейбіт жолмен талқылау арқылы шешуге дайын. Филоклеон мен Бделиклеон арасындағы пікірталаста қарттың ерікті түрде қазылар алқасында қызмет етуден алатын артықшылықтары талқыланады. Филоклеон бай және қуатты адамдардың өзіне жағымды үкім шығаруды өтінгендерінің мақтанышпен көңіл бөлгенін, заңды өз қалауы бойынша түсіндіру еркіндігін пайдаланатынын айтады, өйткені оның шешімдері қайта қаралмайды, ал оның қазылар алқасының жалақысы оған өз үйінде тәуелсіздік пен билік береді. Бделиклон бұл тұстарға жауап ретінде, қазылар алқасы шын мәнінде кішігірім лауазымды адамдардың талаптарына бағынады және оларға лайықтыдан аз төленеді деп дәлелдейді. Империядан түскен кірістер көбінесе Клеон сияқты адамдардың жеке қазынасына кетеді. Бұл аргументтер Филоклеонды ойға қыстырады. Хор көндіріледі. Филоклеон өзінің ескі әдетінен бас тартудан бас тартады, сондықтан Бделиклеон үйді сот залына айналдыруды және оған ішкі дауларды шешу үшін төреші ақысын төлеуді ұсынады. Филоклеон келіседі, және көп ұзамай оның алдына үй иттері арасындағы дау туралы іс шығарылады. Бір ит (Клеонға ұқсайды) екінші итті (Лакеске ұқсайды) сицилиялық ірімшікті ұрлап, онымен бөліспеген деп айыптайды. Қорғаудың куәгерлері ретінде табақ, шүберек, ірімшік тергіш, отқа пісіретін ыдыс және қазан бар. Олар сөйлей алмай қалғандықтан, Бделиклеон айыпталушылардың атынан бірнеше сөз айтады. Бір топ күшеяқты (айыпкердің балалары) ескі қазының жүрегін олардың зарлы жырымен жұмсарту үшін әкеледі. Филоклеонның жүрегі жылымайды, бірақ оның ұлы оны оңай алдап, ақтайтын дауыс беру урнасына қояды. Ескі қазы сот процесінің нәтижесіне қатты таңғалады - ол айыптауларға дағдыланған, бірақ оның ұлы оған жақсы уақыт күтіп, олар ойын-сауыққа дайындалу үшін сахнадан шығып кетеді. Актерлер сахнадан тыс жерде болған кезде хор көрермендерге әдеттегі парапсисте сөйлейді. Ол авторды Клеон сияқты жындыларға қарсы тұрғаны үшін мақтап, көрермендерді автордың алдыңғы пьесасының ("Бұлттар") артықшылықтарын бағалай алмағаны үшін айыптайды. Ол ескі ұрпақты мақтап, Марафондағы жеңісті еске түсіреді және императорлық табысты лайықсыз адамдардың жалмап кетуіне қатты өкініш білдіреді. Әкесі мен ұлы сахнаға қайта оралып, қарттың киім таңдауы туралы бір-бірімен айтысады. Ол өзінің ескі қазылар алқасының шапаны мен аяқ киімдеріне тәуелді және ол сәнді жүн киім мен сәнді спартан аяқ киімдерін күмәнмен қарайды, бұл кешке Бделиклеон оның сәнді кешкі асқа киюін қалайды. Оған сәнді киімдер кигізіледі, сондай-ақ басқа қонақтар күтетін әдептілік пен әңгімелесуді үйретеді. Тойда Филоклеон шарап ішуге қарсы екенін айтады, бірақ Бделиклеон оны әлемнің озық адамдары қиындықтардан оңай шыға алатынына көндіреді, содан кейін олар кешкі ойын-сауыққа үмітпен кетеді. Содан кейін екінші парабазис болады (бөлім соңындағы Ескерту қараңыз), онда Хор Клеон мен автор арасындағы қақтығысқа қысқаша тоқталады, содан кейін үй шаруасының құлы ескі адамның кешкі ас кезіндегі қорқынышты әрекеттері туралы жаңалықпен көрермендерге хабарлайды: Филоклеон өте мас болып, ұлының сәнді достарына ұятсыздықпен сөйлеп, үйге қайтар жолда кездескендеріне шабуыл жасапты. Құл Филоклеонның артынан келе жатқан ренжіген адамдармен және әдемі флейташы қызбен бірге сахнадан шығып кетеді. Бделиклеон сәттерден кейін пайда болып, әкесіне кешкі ас кезінде флейташы қызды ұрлағаны үшін ашуланып сөйлейді. Филоклеон оның шын мәнінде, шам екенін айтады. Ұлы оған сенбейді және қызды күшпен кешкі асқа қайтаруға тырысады, бірақ әкесі оны құлатып жібереді. Филоклеонға наразылық білдірген басқа адамдар келіп, өтемақы талап етеді және сотқа шақыру қағаздарын берумен қорқытады. Ол әлемнің озық адамы сияқты қиындықтан шығуға тырысады, бірақ жағдайды одан бетер етеді. Соңында, оның алаңдаған ұлы оны үйге сүйреп апарып жатады. Хор адамдардың әдеттерін өзгертудің қаншалықты қиын екені туралы қысқаша ән айтады және ұлын әкесіне деген құрметі үшін мақтайды, содан кейін барлық актерлер сахнаға қайта оралып, Филоклеон Каркиннің ұлдарымен күресіп, көңілді би билейді. Ескерту: Кейбір редакторлар (мысалы, Барретт) екінші парабазисті (1265–91 жолдар) Бделиклеонның әкесіне деген құрметі үшін мақталып айтылатын әнмен (1450–73 жолдар) алмастырады.

The play begins with a strange scene—a large net has been spread over a house, the entry is barricaded and two slaves, Xanthias and Sosias, are sleeping in the street outside. A third man is positioned at the top of an exterior wall with a view into the inner courtyard but he too is asleep. The two slaves wake and we learn from their banter that they are keeping guard over a "monster." The man asleep above them is their master and the monster is his father—he has an unusual disease. Xanthias and Sosias challenge the audience to guess the nature of the disease. Addictions to gambling, drink and good times are suggested but they are all wrong—the father is addicted to the law court: he is a phileliastes (φιληλιαστής) or a "trialophile." The man's name is Philocleon (which suggests that he might be addicted to Cleon), and his son's name is the very opposite of this—Bdelycleon. The symptoms of the old man's addiction include irregular sleep, obsessional thinking, paranoia, poor hygiene and hoarding. Counselling, medical treatment and travel have all failed to solve the problem, and now his son has turned the house into a prison to keep the old man away from the law courts. Bdelycleon wakes and he shouts to the two slaves to be on their guard—his father is moving about. He tells them to watch the drains, for the old man can move like a mouse, but Philocleon surprises them all by emerging instead from the chimney disguised as smoke. Bdelycleon is luckily on hand to push him back inside. Other attempts at escape are also barely defeated. The household settles down for some more sleep and then the Chorus arrives—old jurors who move warily through the muddy roads and are escorted by boys with lamps through the dark. Learning of their old comrade's imprisonment, they leap to his defense and swarm around Bdelycleon and his slaves like wasps. At the end of this fray, Philocleon is still barely in his son's custody and both sides are willing to settle the issue peacefully through debate. The debate between the Philocleon and Bdelycleon focuses on the advantages that the old man personally derives from voluntary jury service. Philocleon says he enjoys the flattering attentions of rich and powerful men who appeal to him for a favourable verdict, he enjoys the freedom to interpret the law as he pleases since his decisions are not subject to review, and his juror's pay gives him independence and authority within his own household. Bdelycleon responds to these points with the argument that jurors are in fact subject to the demands of petty officials and they get paid less than they deserve—revenues from the empire go mostly into the private treasuries of men like Cleon. These arguments have a paralysing effect on Philocleon. The chorus is won over. Philocleon refuses to give up his old ways, so Bdelycleon offers to turn the house into a courtroom and to pay him a juror's fee to judge domestic disputes. Philocleon agrees, and a case is soon brought before him—a dispute between the household dogs. One dog (who looks like Cleon) accuses the other dog (who looks like Laches) of stealing a Sicilian cheese and not sharing it. Witnesses for the defense include a bowl, a pestle, a cheese grater, a brazier and a pot. As these are unable to speak, Bdelycleon says a few words for them on behalf of the accused. A group of puppies (the children of the accused) is ushered in to soften the heart of the old juror with their plaintive cries. Philocleon is not softened, but his son easily fools him into putting his vote into the urn for acquittal. The old juror is deeply shocked by the outcome of the trial—he is used to convictions—but his son promises him a good time and they exit the stage to prepare for some entertainment. While the actors are offstage, the Chorus addresses the audience in a conventional parabasis. It praises the author for standing up to monsters like Cleon and it chastises the audience for its failure to appreciate the merits of the author's previous play (The Clouds). It praises the older generation, evokes memories of the victory at Marathon, and bitterly deplores the gobbling up of imperial revenues by unworthy men. Father and son then return to the stage, now arguing with each other over the old man's choice of attire. He is addicted to his old juryman's cloak and his old shoes and he is suspicious of the fancy woollen garment and the fashionable Spartan footwear that Bdelycleon wants him to wear that evening to a sophisticated dinner party. The fancy clothes are forced upon him, and he is instructed in the kind of manners and conversation that the other guests will expect of him. At the party, Philocleon declares his reluctance to drink any wine—it causes trouble, he says—but Bdelycleon assures him that sophisticated men of the world can easily talk their way out of trouble, and so they depart optimistically for the evening's entertainment. There is then a second parabasis (see Note at end of this section), in which the Chorus touches briefly on a conflict between Cleon and the author, after which a household slave arrives with news for the audience about the old man's appalling behaviour at the dinner party: Philocleon has got himself abusively drunk, he has insulted all his son's fashionable friends, and now he is assaulting anyone he meets on the way home. The slave departs as Philocleon arrives, now with aggrieved victims on his heels and a pretty flute girl on his arm. Bdelycleon appears moments later and angrily remonstrates with his father for kidnapping the flute girl from the party. Philocleon pretends that she is in fact a torch. His son isn't fooled and he tries to take the girl back to the party by force but his father knocks him down. Other people with grievances against Philocleon continue to arrive, demanding compensation and threatening legal action. He makes an ironic attempt to talk his way out of trouble like a sophisticated man of the world, but it inflames the situation further. Finally, his alarmed son drags him indoors. The Chorus sings briefly about how difficult it is for men to change their habits and it commends the son for filial devotion, after which the entire cast returns to the stage for some spirited dancing by Philocleon in a contest with the sons of Carcinus. Note: Some editors (such as Barrett) exchange the second parabasis (lines 1265–91) with the song (lines 1450–73) in which Bdelycleon is commended for filial devotion.

Клеон және афиналық төрелік жүйесі

"Баспалар" қойылымынан шамамен екі жыл бұрын Афина өзінің қарсыласы Спартаға қарсы Сфактерия шайқасында маңызды жеңіске жетті. Дұрыс не бұрыс екеніне қарамастан, көптеген афиналықтар осы жеңісті Клеонға байланыстырады, және ол сол кезде өкімет билігінің шарықталу шегінде болды. Конституциялық тұрғыдан алғанда, жоғары билік халыққа – ассамблеядағы дауыс берушілерге және соттардағы қазыларға тиесілі еді, бірақ олар шешендік өнерге шебер, демагогтар мен олардың серіктері мен құпия хабар берушілер желісі арқылы манипуляцияға ұшырауы мүмкін. Клеон Периклден кейін ассамблеядағы басты спикер болып, соттарды саяси және жеке мақсаттар үшін, әсіресе мемлекеттік қызметкерлерді лауазымдық міндеттерін орындамағаны үшін қудалауда көбірек манипуляциялай алды. Қазылар алқасына отыз жастан асқан азаматтар қабылдауға тиіс еді, және әр жылдың басында 6000 адамнан тұратын корпус тіркелді, қалада қысқа қоңыр плащтарымен және қолдарында ағаш таяқтарымен көзге түсетін болды. Бұл жұмыс ерікті болғанмен, көп уақыт алатын және оларға шағын төлем жасалды: "Баспалар" кезінде күніне үш обол. Көптеген қазылар үшін бұл табыс көзінің басты бөлігі болды және іс жүзінде зейнеткерлікке шығуға арналған қаражат еді. Сотқа заңдық кеңес беруге судьялар болған жоқ, және сот шешіміне қарсы шағымдануға мүмкіндік болмады. Клеон сияқты даулы саясаткерлердің ықпалында болды, олар сот процесін жүргізу үшін істер ұсынды және ассамблеяны олардың жалақысын сақтап тұруға көндіруде ықпалды болды. Дегенмен, "Баспалар" пьесасында айтылғандай, Клеон жүйені жемқорлық немесе сатқындық үшін пайдаланған деген пікір міндетті түрде дұрыс емес. Аристофанның пьесалары консервативті құндылықтарды жақтайды және Спартамен құрметті бейбітшілік орнатуды қолдайды, ал Клеон радикалды демократ және соғыс жақтастарының жетекшісі болды. Сараңдықтар орынды болды. Клеон бұрын Аристофанды екінші пьесасы "Вавилондықтар" арқылы полисті қаралағаны үшін соттауға тырысқан, және осы әрекеттердің заңдық нәтижесі белгісіз болса да, олар ақынның сатирикалық қабілетін күшейткен сияқты, кейінірек "Рыцарь" пьесасында Клеонға қарсы жасалған қатал шабуылда көрінеді. "Баспалар" пьесасындағы екінші парабазис Клеонның "Рыцарь" пьесасындағы жеңілісіне жауап ретінде Аристофанды қорқытуға немесе қудалауға тырысқанын көрсетеді, және ақын қысқа мерзімге осы қысымға мойынсұнуы мүмкін. Клеонмен қандай келісімге келсе де, Аристофан "Баспалар" пьесасында одан бас тартып, Клеонды жеке пайдасы үшін заңдық процесті бұзған сатқын иттің бейнесінде көрсетті.

About two years before the performance of The Wasps, Athens had obtained a significant victory against its rival, Sparta, in the Battle of Sphacteria. Rightly or wrongly, most Athenians credited Cleon with this victory, and he was then at the height of his power. Constitutionally, supreme power lay with the People as voters in the assembly and as jurors in the courts, but they could be manipulated by demagogues skilled in oratory and supported by networks of satellites and informers. Cleon had succeeded Pericles as the dominant speaker in the assembly, and increasingly he could manipulate the courts for political and personal ends, especially in the prosecution of public officials for mismanagement of their duties. Jurors had to be citizens over the age of thirty and a corps of 6,000 was enrolled at the beginning of each year, forming a conspicuous presence about town in their short brown cloaks, with wooden staves in their hands. The work was voluntary but time consuming and they were paid a small fee: three obols per day at the time of The Wasps. For many jurors, this was their major source of income and it was virtually an old age pension. There were no judges to provide juries with legal guidance, and there was no legal appeal against a jury's verdict. Jurors came under the sway of litigious politicians like Cleon who provided them with cases to try and who were influential in persuading the Assembly to keep up their pay. However it is not necessarily true that Cleon was exploiting the system for venal or corrupt reasons, as argued in The Wasps. Aristophanes' plays promote conservative values and support an honourable peace with Sparta, whereas Cleon was a radical democrat and a leader of the pro war faction. Misunderstandings were inevitable. Cleon had previously attempted to prosecute Aristophanes for slandering the polis with his second play The Babylonians, and though the legal result of these efforts is unknown, they appear to have sharpened the poet's satirical edge, as evidenced later in the unrelenting attack on Cleon in The Knights. The second parabasis in The Wasps implies that Cleon retaliated for his drubbing in The Knights with yet further efforts to intimidate or prosecute Aristophanes, and the poet may have publicly yielded to this pressure for a short time. Whatever agreement was reached with Cleon, Aristophanes gleefully reneged on it in The Wasps, presenting Cleon as a treacherous dog manipulating a corrupted legal process for personal gain.

"The Wasps" сериалдарына әсер еткен кейбір оқиғалар

431 ж. Пелопоннес соғысы басталды. 426 ж. Аристофан екінші пьесасы – "Вавилондықтар" (қазір жоғалып кеткен) – Дионисия ойындарында бірінші жүлдеге ие болды. Одан кейін Клеон оны полиске қарсы жала жабушылық жасады деген айыппен сотқа берді. 425 ж. Афина Сфактерия шайқасында Спартаға қарсы маңызды жеңіске қол жеткізді, ал Клеон бұл жеңіске өзінің еңбегін жатқызып, сәтті мойнына алды. 424 ж. Аристофан Ленаяда "Шығарлар" пьесасымен бірінші орынды жеңіп алды, онда Клеонды қатты сынайды. 423 ж. Афина мен Спарта бір жылдық уақытқа бітімге келді. Аристофанның "Бұлттар" пьесасы үшінші орынға (яғни соңғы орынға) ие болды. 422 ж. "The Wasps" пьесасы Ленаяда қойылды және екінші орынды жеңіп алды.

"Баспаяқтар" және ескі комедия

"Құстар" пьесасы ежелгі комедияның барлық ең жақсы үлгілерін көрсетеді деп есептеледі. Аристофанның көптеген пьесаларына тән құрылымдық элементтер осы пьесада толық және анық көрінетін түрінде кездеседі. Төмендегі кесте бір ғалымның пьесаның құрылымдық элементтерін және олармен байланысты поэтикалық өлшемдерді түсіндіруіне негізделген. +Драмалық және метрикалық құрылым: [ ] жақшалары ұзын буындардан (), қысқа буындардан (.) және ұзын/қысқа буындардан (о) тұратын метрлерді қамтиды. Метрлік схема идеалдандырылған және трибрахтық ( ) иамбтыққа ( . ) ауыстыру сияқты өзгертулерді қамтымайды. Элементтер Саптар Өлшемдер Түйін Комментарийлер пролог 1–229 иамбтық триметр сахнаны белгілейтін диалог 1 пародос 230–47 иамбтық тетраметр каталектикалық Хор ұлдармен бірге кіреді [o ] [o ] [o ] (трохейлер ерте пьесаларда жиі кездеседі, мысалы, "Ахарниялықтар", "Рыцарьлар", "Бейбітшілік") 230 248–72 Эврипидтік 14 буын/сап қазылар алқасы мен ұл арасындағы диалог иамбтық ырғақтың жылдам түрі [o ] [o ] [ . ] 248 жол 273–89 күрделі метр Хор Филоклеон туралы ойланады иондық метр негізіндегі строфа/антистрофа жұбы [ ] бірақ көптеген өзгерістермен 273 жол 290–316 бұрынғыдай, бірақ қарапайым қазылар алқасы мен ұл арасындағы диалог строфа/антистрофа, иондық [ ] бірақ азырақ өзгерістермен. 290 жол 317–33 композиция Филоклеонның жеке дабылы негізінен хориамб [ ] 323-ке дейін, содан кейін анапест [ ], көңіл-күйдің өзгеруін көрсетеді. 317 жол симметриялық сахна (мүмкін агон) 334–44 & 365–402 трохалық және анапестикалық тетраметр каталектикалық актерлер мен хор арасындағы ашулы диалог әр бөлігі трохалық тетраметрмен басталады [ o] [ o] [ o] мысалы 334–45 және анапестикалық тетраметрмен аяқталады [ ] [ ] [ ] мысалы 346–57 бірақ 1 анапестикалық пнигос қосылған (358–64) 334 жол симметриялық сахна 403–60 & 461–525 негізінен трохалық тетраметр каталектикалық айыптаулар және шайқас трохалық тетраметрлер [ o] [ o] [ o] бірақ трохалық диметрлер немесе "жүгірістер" қосылған. 403 жол агон 526–630 & 631–724 әндер мен анапестикалық тетраметр каталектикалық әке мен ұл арасындағы пікірталас строфа (526–45) және антистрофа (631–47) иамбтық [. ] және хориамбтық [ ] метрлерімен; анапестикалық тетраметрде аяқталатын сөйленген бөлімдер (546–630 & 648–724) 526 жол ән 725–59 анапест, иамб және дохмика пікірталас туралы ойлар анапесттік жолдар 725–28, 736–42, 750–59, басқа жолдар иамбтар мен дохмикаларда [o ] немесе [o ] 725 жол эпизод 760–862 иамбтық триметр үйде сот құру диалог иамбтық триметрде [o ] [o ] [o ] 760 жол ән 863–90 негізінен анапест жаңа сотты қадірлейтін дұға иамбтық триметр 868–69 және 885–86; иамбтардағы қысқа строфа (870–74) және антистрофа (887–90); анапесттер 863–67 және 875–84 863 жол эпизод 891–1008 иамбтық триметр иттің сот процесі диалог иамбтық триметрде [o ] [o ] [o ] 890 жол парабазис 1009–14 аралас коммация анапестикалық (1009–10), иамбтық (1011–12) және трохалық (1013–14) – парабазиске ерекше кіріспе 1009 1015–59 анапест парабазис пнигостармен анапестикалық тетраметр каталектикалық [ ] [ ] [ ] 1015 жол 1060–121 трохейлер симметриялық сахна трохалық строфа (1060–70) және антистрофа (1091–101); эпиррема (1071–90) және антепиррема (1102–21) трохалық тетраметр каталектикалық [ o] [ o] [ o] 1060 жол эпизод 1122–264 иамбтық триметр кешкі асқа дайындық актерлер арасындағы диалог иамбтық триметрде [o ] [o ] [o ] 1120 жол екінші парабазис 1265–91 трохалық симметриялық сахна трохалық строфа (1265–74) бірақ антистрофа жоқ; эпиррема (1275–83) және антепиррема (1284–91) трохалық тетраметр каталектикалық [ ] [ ] [ ] (пеоникалық тетраметр) 1265 жол эпизод 1292–449 негізінен иамбтық триметр кешкі ас салдарынан туындаған комедиялық жағдайлар диалог иамбтық триметрде, бірақ трохалық бөлімдер (1326–31, 1335–40) мас Филоклеон айтқан сөздер 1292 жол ән 1450–73 негізінен иамбтар мен хориамбтар Хор әке мен ұлды құттықтайды строфа мен антистрофаның бірінші жартысы иамбо хориамбтық жолдар [o ] [ ] (1450–56, 1462–68), екінші жартысы күрделірек 1450 жол экзодус 1474–537 иамбтық және архилохеан Филоклеон билейтін режимде диалог иамбтық триметрде, 1518–37 арасындағы бимен аяқталады (архилохеандар ([o ] [ . ])) 1470 жол

The Wasps has been thought to exemplify all the conventions of Old Comedy at their best – structural elements that are common to most of Aristophanes' plays are all found in this play in a complete and readily identifiable form. The table below is based on one scholar's interpretation of the play's structural elements and the poetic meters associated with them. +Dramatic and Metrical StructureKey: Brackets [ ] enclose metrons comprising long syllables ( ), short syllables (.) and long/short syllables (o). The metrical scheme thus depicted is idealized and does not include substitutions such as a tribrach ( ) for an iamb (. ). Elements Lines Metres Summary Comments prologue 1–229 iambic trimeter dialogue setting the scene conventional opening [o ] [o ] [o ] line 1 parodos 230–47 iambic tetrameter catalectic Chorus enters escorted by boys [o ] [o ] [o ] [o ](trochees are more usual in early plays e. g. Acharnians, Knights, Peace) line 230 248–72 Euripidean 14 syllables/line dialogue between juror and boy a quicker form of iambic rhythm [o ] [o ] [ . ] line 248 273–89 complex meter Chorus wonders about Philocleon a strophe/antistrophe pair based on ionic metron [ ] but with many variations line 273 290–316 as before but simpler dialogue between juror and boy strophe/antistrophe, ionic [ ] but with fewer variations. line 290 song 317–33 complex solo lament by Philocleon mainly choriamb [ ] to 323 then anapests [ ], reflecting a change in mood. line 317 symmetrical scene (possibly an agon) 334–44 & 365–402 trochaic and anapestic tetrameter catalectic angry dialogue between actors and chorus each half beginning with trochaic tetrameter [ o] [ o] [ o] [ ] e. g. 334–45 and ending with anapestic tetrameter [ ] [ ] [ ] [ ] e. g. 346–57 but with 1 anapestic pnigos added (358–64) line 334 symmetrical scene 403–60 & 461–525 mainly trochaic tetrameter catalectic denunciations and skirmish trochaic tetrameters [ o] [ o] [ o] [ ] but with trochaic dimeters or 'runs' added. line 403 agon 526–630 & 631–724 songs and anapestic tetrameter catalectic debate between father and son strophe (526–45) and antistrophe (631–47) with iambic [. ] and choriambic [ ] metra; spoken sections in anapestic tetrameter ending in anapestic pnigoi (546–630 & 648–724) line 526 song 725–59 anapests, iambs and dochmiacs reflections on debate anapestic lines 725–28, 736–42, 750–59, other lines in iambs and dochmiacs [o ] or [o ] line 725 episode 760–862 iambic trimeter setting up a court at home dialogue in iambic trimeter [o ] [o ] [o ] line 760 song 863–90 mostly anapests prayer consecrating the new court iambic trimeter in 868 69 & 885–86; short strophe (870–74) and antistrophe (887–90) largely in iambs; anapests in 863–67 & 875–84 line 863 episode 891–1008 iambic trimeter the dog's trial dialogue in iambic trimeter [o ] [o ] [o ] line 890 parabasis 1009–14 mixed kommation anapestic (1009–10), iambic (1011–12) and trochaic (1013–14) – an unusual lead into a parabasis line 1009 1015–59 anapests parabasis proper with pnigos anapestic tetrameter catalectic [ ] [ ] [ ] [ ] ending in anapestic pnigos line 1015 1060–121 trochees symmetrical scene trochaic strophe (1060–70) and antistrophe (1091–101); epirrhema (1071–90) and antepirrhema (1102–21) in trochaic tetrameter catalectic [ o] [ o] [ o] [ ] line 1060 episode 1122–264 iambic trimeter preparations for dinner party dialogue between actors in iambic trimeter [o ] [o ] [o ] line 1120 second parabasis 1265–91 trochaic symmetrical scene trochaic strophe(1265–74) but missing an antistrophe; epirrhema (1275–83) and antepirrhema (1284–91) featuring variation on trochaic tetrameter catalectic [ ] [ ] [ ] [ ] (paeonic tetrameter) line 1265 episode 1292–449 mostly iambic trimeter farcical consequences of the dinner party dialogue in iambic trimeter but with trochaic passages (1326–31, 1335–40) spoken by the drunken Philocleon line 1292 song 1450–73 mostly iambs and choriambs Chorus congratulates father and son first half of strophe and antistrophe iambo choriambic lines [o ] [ ] (1450–56, 1462–68), the second half more complex line 1450 exodos 1474–537 iambic and archilochean Philocleon in dancing mode dialogue in iambic trimeter ending in a dance (1518–37) in archilocheans ([o o] [ . ]) line 1470

Әр түрлі

1909 жылы ағылшын композиторы Ральф Воган Уильямс «The Wasps» (Воган Уильямс) пьесасы үшін танымал қосымша музыка жазды.