Теңізде жерлеу дәстүрі

Кіріспе

BioShock Infinite ойыны үшін жүктеліп алынатын "Теңізде жерлеу" эпизоды

Жерлеу әдісі

Теңізде жерлеу – адам денесінің қалдықтарын мұхитқа, әдетте кемеден, қайықтан немесе ұшақтан қою. Бұл әдетте әскери-теңіз күштері тарапынан жүзеге асырылады және көптеген елдердің жеке азаматтары да осы рәсімді өткізеді. Теңізде жерлеу қызметтері көптеген әртүрлі орындарда және әртүрлі салты бойынша, кемемен немесе ұшақпен жүргізіледі. Әдетте, рәсімді кеме немесе ұшақ капитаны немесе діни өкіл (марқұмның діні немесе мемлекеттік дін) жүргізеді. Рәсімге табытқа жерлеу, желкен матасына тігілген жерлеу, күлді урнаға салу немесе кемеден күлді шашу кіруі мүмкін. Ұшақтан теңізге жерлеу тек күлмен ғана жасалады. Теңізде жерлеудің басқа түрлеріне күлді бетонмен араластырып, бетон блогын тастау арқылы Атлантида рифі сияқты жасанды риф жасау кіреді. Төменде теңізде жерлеуге рұқсат беретін діндердің тізімі және жерлеу туралы толық мәліметтер келтірілген.

Христиандық

Христиан дінінде бұл практика қабылданған. Теңізде жерлеу үшін оған арналған ерекше литургиялары бар.

Католицизм

Ресми түрде, Рим-католик шіркеуі кремацияға қарағанда дәстүрлі табытпен жерлеуді артық көреді, бірақ толық немесе кремацияланған қалдықтарды теңізде жерлеуге рұқсат береді. Шіркеу теңізде жерлеуді – қалдықтарды лайықты ыдысқа салып, теңіз түбіндегі мәңгілік бейіт орнына батыру деп анықтайды. Табутта немесе урнада теңізде жерлеуге тыйым салынбайды, бірақ бұл әдеттегідей емес және жиі кездеспеуі тиіс деп есептеледі. Кремацияланған қалдықтар мазараттағы нишаға, колумбарийге немесе құрлықта немесе теңізде жерлену шартымен өртелуі керек. Католиктер кремацияланған қалдықтарды теңізге, суға немесе жерге шашуға немесе төгуге болмайды деп санайды. Рим-католик шіркеуінің пікірінше, мұндай әрекет қайтыс болған адамның қалдықтарына тиісті құрмет көрсетпейді, сондай-ақ отбасы мен достардың қайғыдан шығуына, жазылуына және марқұм үшін дұға етуге мүмкіндік бермейді. Сондай-ақ, марқұмның қалдықтарын жерлеуге емес, туыстар мен достарының қолында сақтау салты, жақындарына марқұмның бейітін зиярат етуге арналған қасиетті орынды ұсырмайды. Қасиетті жерде марқұмды зиярат ету, сенушілерге дұға оқуға, иманмен бұрынғылардан рухани байланыс орнатуға және өздерінің денелерінің қайта тірілуін күтуге мүмкіндік береді. Теңізде жерлеу рәсімінде 406§4 нөміріндегі дұға қолданылады.

Шығыс православие

Православтық жерлеу рәсімдерінде, әдетте, табыт ашық болады. Қабір басында қысқа дұға оқылады, одан кейін қатысушылар табытқа гүлдер қояды. Еске алу рәсімі көбінесе қайтыс болғаннан кейін 40-шы күнге ең жақын жексенбіде өткізіледі. Көмуге тырысады, себебі екінші келгенде өлгендердің жалпы тірілуіне дайындық үшін мәйіттерді сақтау қажет, сондықтан кремацияға рұқсат берілмейді.

Индуизм

Дәстүр бойынша, қайтыс болғандарды кремациялайды, сүйектері мен күлін жинап, мүмкін болса Ганг өзеніне, болмаса кез келген өзенге шашырады.

Иудаизм

Яһуди заңына сәйкес, қайтыс болған адамдарды дереу жерлеу керек, ал жерлеу үшін оларды топырақпен жабу қажет. Бұл заң Деварим (Елдердің кітабы) 21:23-тен алынған: «Оны сол күні жерлеңдер, себебі (жерленбеген дене) Құдайға қарғыс әкеледі». Жерлеуге қатысты екібұйрық – денені жерге көмуге оң бұйрық пен жерленбеген денеді қалдырмауға тыйым салатын теріс бұйрық. Шүлхан Арух заң мәтіні мысал келтіреді: егер адамның жабық су қоймасында, мысалы, кішкентай көлде батып кеткені белгілі болса және құрбанның қандай да бір жолмен аман қалмағанына сенімділік болса да, туыстары рәсімдік аза тұтуды бастамайды және дене табылар немесе іздеуден үміт үзілгенге дейін ең ауыр аза күйінде – анинутта қалады. Бұл дене су астында болғанда жерленбеген саналады, себебі шива азасы әдетте жерленгеннен кейін ғана басталады. Б'решит (Жаратылыс) 3:19 былай дейді: «Жүз теріңмен нан жейсің, топыраққа қайтатынша, себебі сен топырақтан алындың және топыраққа қайтасың». Раввиндер осыдан мәйіттің дұрыс күтімі – экипажға жер табуға мүмкіндік болғанда оны физикалық түрде топырақпен жабу екенін, оны теңізде немесе кремация сияқты басқа да жағдайларға тастамау керектігін шығарды. Егер кемедегі қайтыс болған дене кемедегілердің өміріне тікелей қауіп тудырса, пәк өмірді қорғау (пикуах нефеш) бұйрығы барлық басқа бұйрықтарды, соның ішінде қайтыс болғандарды жерлеу бұйрығын жоққа шығарады. Тірі қалған экипаждың қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін барлық қажетті шаралар қабылдануы керек, оның ішінде мәйітті жерлеусіз теңізге тастау да болуы мүмкін. Дегенмен, кейіннен, мүмкіндік болғанда, өмірге қауіп тудырмай, мәйітті табуға және жерлеуге тырысу керек. Теңізде ұзақ уақыт өлгеннен кейін де мәйітті жерге көмуге деген ниеттің мысалы Израильдің «Дакар» суасты кемесінің жағдайында көрінеді. Суасты кемесі 1968 жылы құлап, аман қалғандарсыз жоғалып кетті, ал 1999 жылға дейін оның орны табылмай, 3000 метр тереңдікте сынған күйінде табылған. Осы қиын тереңдікте іздеу және қалдықтарды табу жұмыстары отбасы мүшелері мен Израиль қорғаныс күштерінің бас раввинінің өтініштеріне қарамастан, нәтиже берген жоқ. Тағы бір жағдайда, Холокост құрбандарының сүйектері өзеннен табылған, оларға олар жаппай тасталған. Билік, осы еврей дінінің шейіттерінің көптегенінің мәйітін жағаға алып, дұрыс еврей жерлеуімен жерлеуді қалағанын мәлімдеді.

According to Jewish law, dead people must be quickly buried, and burial requires covering in earth. This law is derived from Devarim (Deuteronomy) 21:23 "Bury, you will bury him the same day; for the (unburied body) is a curse to God" the double command to bury causing a positive commandment to entomb in the earth and a negative commandment forbidding leaving an unburied body. The legal text Shulchan Aruch brings a case example explaining that even if a person is known to have drowned in a closed body of water such as a small pond where there can be certainty that the victim had not somehow survived, the family does not begin ritual mourning and remains in extended state of most intense mourning aninut until either the body is found or after an exhaustive search despairs of recovering and burying the body. This shows that the body is considered unburied when underwater; as shiva mourning normally only begins after burial. B'resheit (Genesis) 3:19 states "With the sweat of your face you shall eat bread, until you return to the ground, from (dust) you were taken and you are dust, and to dust you will return." From this it has been deduced by rabbis that the only proper treatment of a dead body is physically to cover it with earth once land is available for the crew to bury the body, rather than to leave the body at sea or some other fate such as cremation. If for some reason a deceased body aboard a ship would cause an immediate life threat to those aboard the vessel, the commandment to protect innocent life (pikuach nefesh) overrides nearly all other commandments, including the command to bury the dead. Any appropriate actions to ensure the safety of surviving crew are required to be taken, which may include jettisoning a body at sea without burial. However, attempts would later be made to recover and bury when possible without life hazard. An example of the desire to bury a body in the ground, even after it has been long dead at sea, is seen in the case of the Israeli submarine Dakar. The submarine was lost with no survivors in 1968, and its location was not discovered until 1999, when it was found to be lying broken at a depth of 3,000 meters. Search and recovery of any potentially existing remains at this very difficult to access depth has not shown results, despite requests from family and the Chief Rabbi of the Israel Defense Forces. In another case, when the skeletons of Holocaust victims were found in a river into which they had been dumped en masse, authorities claimed that many of these martyrs to the Jewish faith would hope to be brought ashore to rest in proper Jewish burials.

Австралия

Австралияның аумақтық суларында, эксклюзивті экономикалық аймағында және континенттік шельфінде теңізде жерлеу 1981 жылғы Қоршаған ортаны қорғау (Теңізге төгу туралы заң) арқылы реттеледі, оны Федералдық Қоршаған орта департаменті басқарады. Теңізде денені жерлеу үшін рұқсат алу қажет. Рұқсаттар көбінесе теңізбен тығыз байланысы бар жағдайларда ғана беріледі, мысалы, ұзақ жылдар бойы теңіз күштерінде қызмет еткен адамдарға. Дене бальзамдалмауы керек және табутқа салынуына жол жоқ, оны тек матаға орап тігуге болады. Жерлеу судың белгілі бір тереңдігінде жүзеге асырылуы керек және кеме жүрісіне, балық аулауға немесе теңіз асты байланысына кедергі келтірмеуі тиіс. Қарулы қақтығыстарда немесе төтенше жағдайлардағы Австралия қорғаныс күштерінің кемелері осы талаптардан босатылады. Теңізге күл шашуға рұқсат қажет емес.

Ұлыбритания

XVIII және XIX ғасырларда британдықтар теңізде көз жұмғандарды оқ-дәрілермен салмақталған желкен матасына орап, теңізге жіберген. Англияда күлді теңізге еркін шашуға рұқсат етіледі, бірақ жерлеу нормативтік талаптарға сай келетін табытта және үш белгілі орынның бірінде жүргізілуі керек: Уайт аралының жанындағы Нидлс шығанағында; Гастингс пен Ньюхейвен арасында; және Солтүстік Тайнсайдтағы Тайнемуттан тыс теңіз аумағында. Басқа жерлеу орнына рұқсат алуға болады. Кейбір жаназа бюролары, мысалы, Britannia Shipping for Burial At Sea компаниясы, осы шараны ұйымдастыра алады. Сондай-ақ, теңіз еріктілер қызметі қайырымдылық ұйымы теңізде жерлеу рәсімдерін жүргізуге көмектеседі. Шотландияда теңізде жерлеу үшін екі арнайы белгіленген орын бар: Обаннан батысқа қарай 210 миль (338 км) және Джон О'Гройтстан батысқа қарай 15 миль (24 км) қашықтықта.

Америка Құрама Штаттары

Теңізде кремацияланған сүйекті жерлеу үшін жерлеуші қажет емес. Дегенмен, толық денемен жерлеу үшін дене немесе табыттың тез батуын қамтамасыз ету үшін арнайы дайындық қажет, ал көптеген штаттарда лицензиялы жерлеу директоры талап етіледі. Америка Құрама Штаттарында теңізде толық денемен жерлеуге қатысты Экологиялық қорғау агенттігінің ережелері жерлеу орнының құрлықтан және кемінде 600 фут (183 метр) тереңдікте болуын талап етеді. Белгілі бір аймақтарда, атап айтқанда, Флориданың шығыс-орталық бөлігінде, Флоридадағы Құрғақ Тортугаларда және Флоридадағы Пенсаколадан батысқа қарай Миссисипи өзенінің дельтасына дейін, мұндай теңіздегі жерлеулер тек кемінде 1,800 фут (549 м) тереңдіктегі мұхит суларында ғана рұқсат етіледі. Калифорнияда толық дене кемінде үш миль (4.8 шақырым) жағалаудан жерленуі керек. АҚШ-тың шығыс жағалауында жеткілікті тереңдіктер Лонг-Айлендтен (75 миль (121 км)), Окракоктан (20 миль (32 км)) және Майамиден (5 миль (8 км)) басталады. Қолайлы орынға жету үшін 48 шақырымнан астам қашықтыққа саяхаттау қажет болуы мүмкін. Жаңа Англия аймағынан шығу үшін қажетті тереңдікке жету үшін шамамен 45 миль (72 км) сапар қажет. АҚШ Әскери-теңіз күштері тек Норфолк және Сан-Диегодан келген толық денелерді қабылдайды. АҚШ Әскери-теңіз күштері толық денені металл табытқа салуды талап етеді, бірақ тиісті салмақпен саванға орап толық денемен жерлеу де заңды. Дайындық кезінде палуба офицері "Барлық адамдар өлгендерді жерлеуге!" деп бұйрық береді және кеме мүмкін болса тоқтатылады. Кеменің тулары жартылай түсіріледі. Кеме экипажы, оның ішінде атыс жасаушылар, табыт көтеріп жүрушілер және кернейші палубада жиналады. Экипаж салтанаттың басында парадтық демалысқа тұрады. Табутқа жалауша жабылады және табыт көтеріп жүрушілер оны аяқтары алға қаратып палубамен әкеледі. Табут тіреуішке қойылады, аяқтары теңізге аспақтап тұрады. Кремацияланған сүйек болса, урна палубаға әкелінеді және тіреуішке қойылады. Салтанат әскери және діни бөлімдерге бөлінеді. Діни бөлім қайтыс болған адамның дініне сәйкес келеді және оны теңізші капеллан немесе тиісті діннің капелланы болмаса, командир орындай алады. Киелі кітаптан аят оқылады және дұға айтылады. Діни рәсімнен кейін атыс жасаушыларға "Атыс жасаушылар, қару көрсетіңіз!" деген бұйрық беріледі. Табыт көтеріп жүрушілер тақташаны табытпен бірге бұрып, табыт теңізге сығалап түседі. Табыттың үстіндегі жалауша кемеде сақталады. Кремацияланған сүйектер үшін, урнаны қолдана отырып, табыттар үшін қолданылатын процедураға ұқсас әдіспен сүйектерді жерлеуге болады. Балама ретінде, урнаны ашып, сүйектерді желге шашыратуға болады. Бұл жағдайда, тегіс процедураны қамтамасыз ету үшін жерлеу алдында желдің бағытын ескеру қажет. Атыс жасаушылар үш рет салют атып, кернейші "Тэпс" орындайды, сондай-ақ гүлдерді теңізге тастауға болады. Жалауша бүктелгеннен кейін салтанат аяқталады. Туыстарына жерлеу уақыты мен орны туралы хабар беріледі және бар болса, фотосуреттер мен бейнежазбалар ұсынылады.

A funeral director is not required for the burial of cremated remains at sea. However, full body burials require specific preparation to ensure the body or coffin sinks quickly, and in many states a licensed funeral director is required. The Environmental Protection Agency regulations for full body burials at sea in the United States require that the site of interment be from land and at a depth of at least 600 feet (183 m). In certain areas, specifically east central Florida, the Dry Tortugas, Florida and west of Pensacola, Florida to the Mississippi River Delta, such at sea burials are only authorized in ocean waters at least 1,800 feet (549 m) deep. In California, a whole body must be buried at least three miles off the coast. Off the eastern coast of the United States, the closest sufficient depths are off Long Island (75 mile (121 km)), Ocracoke (20 mile (32 km)), and Miami (5 mile (8 km)). This may require travel in excess of 30 mile (48 km) for a suitable site. Departing from the New England area requires a voyage of about 45 mile (72 km) to reach the required 600 ft ocean depth. The United States Navy inters intact remains from Norfolk and San Diego only. The United States Navy requires a metal casket for intact remains, but full body burial in a suitably weighted shroud is also legal. In preparation, the officer of the deck calls All hands bury the dead, and the ship is stopped (if possible). The ship's flags are lowered to half mast. The ship's crew, including a firing party, casket bearers and a bugler, are assembled on the deck. The crew stands at parade rest at the beginning of the ceremony. The coffin is covered with a flag, and is carried feet first on deck by the casket bearers. The casket is placed on a stand, with the feet overboard. In case of cremated remains, the urn is brought on deck and placed on a stand. The ceremony is divided into a military portion and a religious portion. The religious part is specific to the religion of the deceased, and may be performed by a Navy chaplain, or by the commanding officer if no chaplain of the appropriate faith is available. A scripture is read and prayers are said. After the religious ceremony, the firing party is ordered "Firing party, present arms". The casket bearers tilt the platform with the casket, so that the casket slides off the platform into the ocean. The flag which was draped over the casket is retained on board. For cremated remains, there is the option to bury the remains using the urn in a similar fashion to the procedure used for caskets. Alternatively, the urn can be opened, and the remains scattered in the wind. In this case, the wind direction has to be taken under consideration before burial to ensure a smooth procedure. The firing party fires a three volley salute, the bugler plays "Taps", and flowers may also be dropped into the ocean. After the flag is folded, the ceremony ends. The relatives are informed of the time and location of the burial, and given photos and video recordings if available.

Теңізде соғыстағы жерлеу

Соғыс кезінде теңізде жерлеу рәсімі бейбіт уақыттағы теңізде жерлеу рәсімімен бірдей болуына тырысылады, бірақ соғыс міссиясындағы кемеде қажетті ресурстардың бәрі болмауы мүмкін. Бүгінде көбінесе мәйіттерді әуемен жағаға жеткізіп, құрлықта жерлеу рәсімін өткізуге болады. Дегенмен, Фолкленд соғысындағы жағдай сияқты, кейде қаза тапқандар құрлыққа қайтарылмай теңізге жерленген. Әскери кемелердің мүмкіндіктері шектеулі болғандықтан, бұл рәсімге көбінесе табут кірмейді, дене салмақтармен – әдетте тастармен немесе зеңбірек доптарымен – желкен матасына тігіледі. Көбінесе кемеде кремация жасау мүмкін емес. Тынық мұхитындағы науқан кезінде әуе экипажының бір мүшесі зақымдалған ұшағымен бірге теңізге жерленген, ол әуе тасымалдаушыдан салтанатты түрде теңізге итерілген жағдай болған.

Теңіздегі еске алу рәсімі

Егер марқұмның дене қалдықтары табылмаса, естелік қызмет өткізілуі мүмкін, және гүлдер суға, көбінесе қайтыс болған жерге немесе оның жанына төгілуі мүмкін.