Жан-Мари Пардессю: Француз заңгерінің өмірбаяны мен еңбектері
Jean-Marie Pardessus
Жан Мари Пардессю (1772-1853) – француз заңгері. "Қызметтер туралы трактат" және "Шарттар мен вексельдер" еңбектерімен танымал. Париж құқық факультетінің профессоры.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жан Мари Пардессус (11 тамыз 1772 – 27 мамыр 1853) – француз юрисі.
Jean Marie Pardessus (August 11, 1772 – May 27, 1853) was a French lawyer.
Өмір
Ол Блуада дүниеге келді, Ораториандарда білім алды, содан кейін заңды оқыды, бастапқыда әкесінен, Президиалдағы заңгер, Роберт Жозеф Потьедің шәкірті. 1796 жылы Террор билігінен кейін Пардессус үйленді, бірақ әйелі үш жылдан соң қайтыс болды. Жиырма жеті жасында жесір қалған ол қайтадан үйленуден және балаларына әкеше болудан бас тартты. Оның "Traité des servitudes" (1806) еңбегі сегіз рет басылып шықты, ал "Traité du contrat et des lettres de change" (1809) оны Париждегі заң факультетінде жақында құрылған коммерциялық құқық кафедрасына лайықты екенін көрсетті. Бірақ император бұл лауазымға конкурс жариялауды талап етті. Пардессус (1810) қатысып, екі басқа үміткер – Андре МЖЖ Дюпен және Персильден озып шықты, кейіннен олар да көрнекті заңгерлер болды. Оның лекциялары "Cours de droit commercial" (4 том, 1813–1817) деген атпен жарияланды. 1815 жылы Пардессус Луар-э-Шер департаментінен депутат болып сайланды және 1820 жылдан 1830 жылға дейін үнемі қайта сайланды. Бірақ ол Луи-Филиппке адалдық серт беруден бас тартты және қызметінен шеттетілді. "XVIII ғасырға дейінгі теңіз заңдары жинағы" (1828) жинағының бірінші томын жариялағаннан кейін ол Inscriptions et Belles Lettres академиясының мүшесі болып сайланды. Ол теңіз заңдарын жинақтауды жалғастырды (4 том, 1828–1845) және "Les us et coutumes de la mer" (2 том, 1847) еңбегін жариялады. Ол сондай-ақ Меровингтердің дипломдарының екі томын шығарды ("Diplomata, chartae, epistolae, leges", 1843–1849); IV және VI томдары "Table chronologique des diplômes" еңбегіне, ал XXI томы "Ordonnances des rois de France" (1849) еңбегіне енді, оған "Essai sur l'ancienne organisation judiciaire" алдынан тұрды, ол 1851 жылы ішінара қайта басылды. 1843 жылы Пардессус "Loi salique" еңбегінің сындық басылымын жариялады, содан кейін тақырып бойынша білімді арттырған 14 диссертация жариялады. Ол Блуа маңындағы Пимпене қаласында қайтыс болды.
He was born at Blois, and educated by the Oratorians, then studied law, at first under his father, a lawyer at the Presidial, who was a pupil of Robert Joseph Pothier. In 1796, after the Reign of Terror, Pardessus married, but his wife died after three years. A widower at the age of twenty seven, he refused to remarry and give his children a stepmother. His Traité des servitudes (1806) went through eight editions, and his Traité du contrat et des lettres de change (1809) pointed him out as fitted for the chair of commercial law recently formed at the faculty of law at Paris. The emperor, however, had insisted that the position should be open to competition. Pardessus entered (1810) and was successful over two other candidates, André MJJ Dupin and Persil, who afterwards became brilliant lawyers. His lectures were published under the title Cours de droit commercial (4 volumes, 1813–1817). In 1815 Pardessus was elected deputy for the department of Loir et Cher, and from 1820 to 1830 was constantly re elected; then, however, he refused to take the oath of allegiance to Louis Philippe, and was deprived of his office. After the publication of the first volume of his Collection des lois maritimes antérieures au XVIIIème siècle (1828) he was elected a member of the Academie des Inscriptions et Belles Lettres. He continued his collection of maritime laws (4 vols., 1828–1845), and published Les us et coutumes de la mer (2 volumes, 1847). He also brought out two volumes of Merovingian diplomas (Diplomata, chartae, epistolae, leges, 1843–1849); volumes iv. vi. of the Table chronologique des diplômes; and volume xxi. of Ordonnances des rois de France (1849), preceded by an Essai sur l'ancienne organisation judiciaire, which was reprinted in part in 1851. In 1843 Pardessus published a critical edition of the Loi salique, followed by 14 dissertations, which greatly advanced the knowledge of the subject. He died at Pimpeneau near Blois.