Натан Эдвард Кук: Солдатың өмірі мен теңіз қызметінің тарихы
Nathan E. Cook
Натан Эдвард Кук (1885-1992) – ветеран Филиппино-Американской войны, участник Второй мировой и Боксерского восстания. Дожил до 106 лет, старейший ветеран США.
Натан Эдвард Кук (10 қазан 1885 – 10 қыркүйек 1992) – Филиппин-американ соғысы кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен теңізші. Оның теңізшілік мансабы Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жалғасты. 106 жасында қайтыс болған кезде ол тірі қалған ең қарт американдық соғыс қатысушысы және Боксерлер көтерілісінің соңғы расталған қатысушысы еді.
Nathan Edward Cook (October 10, 1885 – September 10, 1992) was a sailor in the United States Navy during the Philippine–American War whose naval career continued through the Second World War. When he died at the age of 106 he was the oldest surviving American war veteran, and the last verified veteran of the Boxer Rebellion.
Әскери мансап
Кук 1885 жылғы 10 қазанда Мичиган штатының Херси қаласында дүниеге келген. Ол Канзас штатының бір қаласындағы қаптау зауытында күніне 50 центтік жұмыс істеді. 1901 жылғы 9 сәуірде "Теңізге қосылыңыз және әлемді көріңіз" деген жарнаманы көргеннен кейін, 15 жасында жасын жалғандап, Әскери-теңіз күштеріне қосылды. Ол USS Pensacola кемесіне тағайындалды. Кук 1898 жылғы испан-американ соғысында жеңілгеннен кейін Испания Филиппинді АҚШ-қа өткізгеннен кейін басталған филиппин-американ соғысында қызмет етті. Филиппин-американ соғысы 1899 жылдан 1902 жылғы 4 шілдеге дейін жалғасты – Кук Әскери-теңіз күштеріне қабылданғаннан кейін бір жыл өткен соң. Кук Боксерлік көтерілісте де, АҚШ-Мексика шекарасындағы қақтығыстарда да қызмет етті. 12 жарым жыл қатардағы қызметтен кейін, 1913 жылғы 11 қаңтарда ол ботсвайнер офицерлік шеніне тағайындалды. Бірінші дүниежүзілік соғыста ол екі неміс суасты қайығын батқан субмаринаға қарсы күреске басшылық етті. Кук 1918 жылғы 15 тамызда лейтенант шеніне уақытша көтерілді және сол айдың 21-інде USS Favorite буксирінің командалық құрамына тағайындалды. 1919 жылғы ақпан айында Кук USS Narragansett кемесін құтқаруға қатысқандығы үшін Әскери-теңіз күштері министрінен мақтау қағазы алды. Мақтау қағазында былай делінген: "USS Favorite-тің командирі ретінде ол USS Narragansett кемесін құтқару операциясында ерекше және лайықты үлес қосты." Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Кук ботсвайнер шеніне төмендетілді, содан кейін 1919 жылғы 11 қаңтарда бас ботсвайнер шеніне көтерілді. Екінші дүниежүзілік соғыстың басында Кук Гаитидегі Порт-о-Пренс және Панамада орналасқан. 1940 жылғы 1 қарашадан бастап ол АҚШ пен Оңтүстік Америка арасында жүк тасымалдаушы ретінде пайдаланылған SS Mormacyork кемесінің бас офицері болды. Кук 40 жыл Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткеннен кейін 1942 жылғы 1 сәуірде зейнетке шықты. Сол күні Бірінші дүниежүзілік соғыстағы қызметі үшін лейтенант шеніне тұрақты түрде көтерілді. Ол бір рет теңіз өмірінің қиын болғанын, бірақ Миссуридегі фермада өмір сүруден жақсырақ екенін айтқан. Теңіздегі карьерасы барысында кемедегі әріптестері оны бастапқы әріптерінен шығарылған "Солтүстік-шығыс" деп атады.
Cook was born on October 10, 1885, in Hersey, Michigan. He left a 50 cent a day job at a packing plant in a city from Kansas. He lied about his age (then 15) in order to join the Navy on April 9, 1901, after he saw a recruiting poster which said, "Join the Navy and See the World." He was assigned to the USS Pensacola. He served during the Philippine–American War, which began shortly after Spain had ceded the Philippines to the United States after losing the Spanish–American War of 1898. The Philippine–American War lasted from 1899 until July 4, 1902 – one year after Cook's enlistment in the Navy. Cook also saw service in the Boxer Rebellion and clashes along the U. S.–Mexico border. After 12 and a half years of service as an enlisted man, he was appointed to the warrant officer rank of boatswain on January 11, 1913. During the First World War he commanded a submarine chaser that sank two German U boats. Cook was promoted on August 15, 1918, to the temporary rank of lieutenant and was given command of the tugboat USS Favorite on the 21st of the same month. Cook received a letter of commendation from the Secretary of the Navy for his role in salvaging the USS Narragansett in February 1919. The text of his commendation reads: "As Commanding Officer of the U. S. S. Favorite he took a conspicuous and creditable part in the operation of salvaging the U. S. S. Narragansett." After the First World War, Cook was reduced to his permanent rank of Boatswain and then promoted to Chief Boatswain on January 11, 1919. During the early days of World War II, Cook was stationed at Port au Prince Haiti and in Panama. As of November 1, 1940 he was the executive officer of the SS Mormacyork which served as a transport between the United States and South America. Cook retired on April 1, 1942, after 40 years in the Navy. He was promoted to the permanent rank of lieutenant the same day in recognition of his service in the First World War. He once said his Navy life was tough but that it beat living on his Missouri farm. During his naval career, Cook's shipmates nicknamed him "Northeast," derived from his first two initials.
Жеке өмір
Куктың әкесі, Уильям Кук 1895 жылы қайтыс болды. Кейін анасы Эллен қайтадан тұрмысқа шығып, отбасы Миссури штатының Канзас-Сити қаласына көшіп кетті. Кук 1901 жылы Нью-Йоркте әйелі Элизабетпен (1887–1982) танысып, 1905 жылғы 29 қазанда үйленді. Элизабет 1982 жылы олардың 77 жылдық тойына екі апта қалғанда дүниеден озды. Кук өмірінің соңғы жылдарын Аризона штатының Финикс қаласындағы ардагерлер ауруханасының тұрғын бөлімінде өткізіп, Аризонаның Ұлттық ескерткіш зиратында әйелінің қасына жерленді.
Cook's father, William Cook, had died in 1895. His mother Ellen later remarried and the family moved to Kansas City, Missouri. Cook met his wife, Elizabeth (1887–1982) in New York in 1901 and they married on October 29, 1905. Elizabeth died two weeks before what would have been their 77th wedding anniversary in 1982. Cook spent his last years at the residential section of the VA hospital in Phoenix, Arizona and was buried beside his wife at the National Memorial Cemetery of Arizona.
Мұра
Кук Испания-Америка соғысы ардагерлерінің біріккен ұйымының (USWV) соңғы тірі мүшесі болды. USWV – 1898-1902 жылдар аралығында қызмет еткен Испания-Америка және Филиппин-Америка соғыстарының ардагерлерінен құралған ұйым. Кук Филиппин-Америка соғысында әскери қызметке шақырылғандықтан USWV мүшесі болуға құқылы болды. Кук көбінесе Испания-Америка соғысының ардагері деп еске алынды, бірақ Испания-Америка соғысы ресми түрде 1898 жылдың тамызында аяқталды, ал Кук 1901 жылдың сәуірінде ғана Әскери-теңіз күштеріне қабылданды. Кук USWV мүшесі болғандықтан, көптеген адамдар оны Испания-Америка соғысының ардагері деп қате түсінді. Кук 1992 жылы қайтыс болғанда сол соғыстың ең ұзақ өмір сүрген ардагері деп мойындалды (бірақ Джонс Морган да Испания-Америка соғысының ардагері болған және одан ұзақ өмір сүрген деген мәлімдеме бар). Дегенмен, Кук Филиппин-Америка соғысының соңғы тірі ардагері болды. Кук 104 жасқа толғанда Джордж Буштан құттықтау хаты алды, ал қонақтар оның өмірінен жасалған бейнефильмді тамашалады. Куктың кіші қызы Элеонора Кей (Темпе, Аризона) сол кезде былай деді: "Ол өмірін теңізші болып өтті. Теңіз күштері. Теңіз күштері. Теңіз күштері. Ол теңіз күштері үшін өмір сүрді. Иә, оның әйелі мен балалары болды, оларды көруге қуанды. Бірақ ол кемеге қайта оралуды да жақсы көретін".
Cook was the last living member of the United Spanish War Veterans (USWV). The USWV was an organization of veterans of the Spanish–American War and the Philippine–American War who had served between 1898 and 1902. Cook was eligible to be a member of the USWV because he had enlisted during the Philippine–American War. Cook was often referred to as a veteran of the Spanish–American War, but the Spanish–American War officially ended in August 1898 and Cook did not enlist in the Navy until April 1901. Because Cook was a member of the USWV, many assumed that he was a Spanish–American War veteran. Cook was mistakenly recognized as the longest surviving U. S. veteran of that war at the time of his death in 1992 (although there is a claim that Jones Morgan was a Spanish–American War veteran and survived longer). Cook was, however, likely the last surviving veteran of the Philippine–American War. When Cook turned 104, he received a congratulatory letter from George H. W. Bush and guests watched a video presentation about his life. Cook's younger daughter, Eleanor Kay of Tempe, Arizona, also said around this time: "He was a Navy man throughout. Navy. Navy. Navy. He lived for the Navy. Yes, he had a wife and family, and he enjoyed coming home to see them. But he also enjoyed getting back to his ship."