Кіріспе

Жүрек ырғағына арналған дәрілер Аритмияға қарсы препараттар, сондай-ақ жүрек ырғағы бұзылуына қарсы дәрілер деп те аталады, бұл қалыптан тыс жылдам ырғақтарды (тахикардиялар), мысалы, жүрекшелік қақпақшалық, supraventricular tachycardia және қарыншалық тахикардияны басу үшін қолданылатын дәрілер класы. Аритмияға қарсы препараттарды жіктеуге көптеген әрекеттер жасалды. Көптеген аритмияға қарсы препараттардың әсер ету механизмі әртүрлі болғандықтан, кез келген жіктеме шамалы дәлдікпен сипатталады.

Іс-қимыл әлеуеттері

Жүрек миоцитінің екі негізгі әрекет потенциалы бар: өткізгіш жүйе және жұмыс істейтін миокард. Әрекет потенциалы 5 фазаға бөлінеді және диаграммада көрсетілген. Кернеудің күрт өсуі ("0") натрий иондарының кіруіне сәйкес келеді, ал екі төмендеу ("1" және "3", сәйкесінше) натрий каналдарының жабылуына және калий иондарының реполяризациялық шығуына сәйкес келеді. Ерекше плато ("2") кернеуге сезімтал кальций каналдарының ашылуының нәтижесі болып табылады. Әр фаза әртүрлі каналдарды қолданады және осы фазаларды төменде сипатталған, ең көп қолданылатын классификация жүйесі – Воан Уильямс – жүйесімен салыстыру пайдалы.

ІІ сынып агенттері

II сыныптағы препараттар – дәстүрлі бета-блокаторлар. Олар катехоламиндердің β1 адренергиялық рецепторларға әсерін бұғу арқылы жүректегі симпатикалық белсенділікті азайтады, соның салдарынан жасуша ішіндегі cAMP деңгейі төмендеп, Ca2+ иондарының кіруі шектеледі. Бұл препараттар, ең алдымен, жүрек үстілік тахикардияларды емдеуде тиімді. Олар AV түйіні арқылы өткізілуді баяулатады. II сыныпқа атенолол, эсмолол, пропранолол және метопролол кіреді.

III сынып агенттері

III сыныптағы препараттар негізінен калий арналарын бұғаттап, реполяризацияны ұзартады. Бұл препараттар натрий арнасына әсер етпегендіктен, өткізгіштік жылдамдығы төмендемейді. Әрекет потенциалының ұзақтығы мен рефрактерлік кезеңнің ұзартылуы, қалыпты өткізгіштік жылдамдығын сақтаумен бірге, реентрантты аритмиялардың пайда болуын тоқтатады. (Реентрантты ырғақ рефрактерлікке түскен тіндермен өзара әрекеттесу ықтималдығы төмен). III сыныптағы препараттар кері тәуелділік көрсетеді (олардың тиімділігі жүрек соғу жиілігінің баяулауымен артады, демек, синустық ырғақты сақтауға көмектеседі). Калий арналарын тежеу, жүрекшелік-қарыншалық миоциттердің реполяризациясын баяулатады. III сыныптағы препараттар ЭКГ-нің QT аралығын ұзартуға бейім және проаритмиялық болуы мүмкін (полиморфты қарыншалық тахикардия даму қаупі жоғары). III сыныпқа келесі препараттар жатады: бретилий, амиодарон, ибутилид, соталол, дофетилид, вернакалант және дрондарон.

IV сынып агенттері

IV сыныптағы препараттар – баяу, дигидропиридиндік емес кальций каналдарының блокаторлары. Олар AV түйіні арқылы өткізілуді баяулатады және жүрек импульсінің екінші фазасын (платосын) қысқартады. Осылайша, олар жүректің жиырылу күшін азайтады, сондықтан жүрек жеткіліксіздігінде қолдануға болмайды. Дегенмен, бета-блокаторлардан өзгеше, олар организмге жүрек соғу жиілігі мен жиырылуды адренергиялық жүйке жүйесі арқылы реттеуге мүмкіндік береді. IV сыныпқа верапамил және дилтиазем препараттары жатады.

V сынып және басқалары

Бастапқы Вон Уильямс жіктеу жүйесі әзірленгеннен бері, I-IV санаттарға толық сәйкес келмейтін қосымша препараттар пайдаланылды. Мұндай препараттарға мыналар жатады: Аденозин жүрек үстілік тахикардияны тоқтату үшін көктамырға жіберіледі. Дигоксин АВ түйіні арқылы электр импульстарының өткізілуін баяулатып, орталық нерв жүйесіне әсер ету арқылы вагустық белсенділікті күшейтеді. Ол жанама әсер арқылы ацетилхолин өндірісін арттырады, нәтижесінде АВ түйініндегі M2 рецепторлары ынталандырылып, өткізу жылдамдығы жалпы түрде төмендейді. Магний сульфаты – антиаритмиялық препарат, бірақ ол тек torsades de pointes сияқты нақты аритмияларға ғана қолданылады.

Тарих

Бастапқы жіктеу жүйесінде 4 сынып болды, бірақ олардың анықтамалары қазіргі жіктеуден өзгеше еді. 1970 жылы ұсынылған, бірақ Вон Уильямс (1970 ж.) ұсынған эксперименттік деректермен қолдау көрсетілді. Осы тұжырымдарды көрсететін сурет сол жылы Сингх және Вон Уильямс тарапынан жарияланды. Дифенилгидантоин (ДПГ) сияқты әрекет ететін дәрілер: әрекет ету механизмі белгісіз, бірақ басқалары оның жүрек әсерін миға тікелей емес әсерімен байланыстырды; бұл дәрі көбінесе эпилепсияға қарсы препарат фенитоин ретінде танымал.

Сицилиялық гамбиттің жіктелуі

"Сицилиялық гамбит" деп аталатын тағы бір тәсіл негізгі механизмге көбірек назар аударады. Ол дәрілерді бір емес, екі ось бойынша ұсынады және кесте түрінде беріледі. Y осінде дәрілер шамамен Сингх-Вон Уильямс тәртібімен тізімделген. X осінде әрбір дәрі үшін каналдар, рецепторлар, сорғылар және клиникалық әсерлер көрсетілген, ал нәтижелер тор түрінде ұсынылған. Осылайша, бұл толыққанды жіктеу емес, себебі ол дәрілерді санаттарға біріктірмейді.