Эдвин Друдтың құпиясы

Кіріспе

Чарльз Диккенстің 1870 жылғы романы «Эдвин Друдтың құпиясы» – ағылшын жазушысы Чарльз Диккенстің 1870 жылы жарық көрген соңғы романы. Роман Эдвин Друд есімді кейіпкермен аталғанымен, негізінен Друдтың туысы Джон Джасперге, хор жетекшісі, хормейстер және опиумға тәуелді адамға, оның шәкірті Роза Бадқа деген құштарлығына тоқталады. Эдвин Друдтың никелес келісімі Мисс Бадты да қызықтырады. Невилл Лэндлес та Эдвин Друдты көзсіз жек көреді. Кейін Друд түсініксіз жағдайда жоғалып кетеді. Оқиға Клостерхам қаласында, шамалы өзгертілген Рочестерде өтеді. Диккенс 1870 жылдың 9 маусымында қайтыс болғаннан кейін роман оның жазу үстелінде аяқталмай қалды, жоспарланған он екі тараудың тек алтауы ғана жазылды. Ол қалған тарауларға қатысты ешқандай нақты жоспар немесе романның құпиясын ашу жолын қалдырмады, содан кейін көптеген жазушылар оқиғаны аяқтау үшін бейімдеулер жасады және жалғастырды.

Қорытынды

Роман Джон Джаспер Лондондық опиум орнынан шыққаннан кейін басталады. Келесі күні кешке Эдвин Друд Джасперге барады, ол Клостерхам соборындағы хор жетекшісі және оның ағасы. Эдвин Роза Бадпен келісімшартына күмәнданатынын айтады, бұл олардың әкелері бұрын келісіп алған еді. Келесі күні Эдвин Розаның интернатына, монахтар үйіне барады. Олар жақсы көңілмен дауласады, олардың сапарлары кезінде жиі болатын нәрсе. Осы уақытта Джаспер собордың криптасына қызығушылық танытып, крипта туралы ешкімнен көп білмейтін Дурдлспен бірге болады. Невилл Лэндлес және оның егіз қарындасы Хелена білім алу үшін Клостерхамға жіберіледі. Невиллдің сабақтарын кіші канон, пастор Криспаркл жүргізеді, ал Хелена Розамен бірге монахтар үйінде тұрады. Невилл өгей әкесіне деген жек көруін Криспарклға айтады, ал Роза Хеленаға музыка мұғалімі Жасперді жек көретінін және қорқатынын айтады. Невилл Розаға бірден ғашық болады және Эдвиннің оның келісімін жеңіл бағалайтынына ашуланады. Эдвин оны ашуландырады, ол жауап ретінде зорлық көрсетіп, Джасперге Невиллдің шаршаңқы мінезі туралы қауесет таратуға мүмкіндік береді. Пастор Криспаркл Эдвин мен Невиллді татуластыруға тырысады, Невилл Эдвин оны кешірсе, одан кешірім сұрауға келіседі. Осы мақсатта олар Рождество қарсаңында Джаспердің үйінде бірге тамақтанады. Розаның қамқоршысы Грюжоус оған әкесінен үлкен мүлік қалғанын айтады. Егер ол Эдвинге үйленбесе, қандай шығын болады деп сұрағанда, ол екі жақтан да шығын болмайды деп жауап береді. Лондондағы кеңсесіне оралғанда, Грюжоус Эдвинге Розаның әкесі анасына берген сақинаны береді, бірақ Эдвин оны Розаға өзінің қайтарылмайтын уәдесі ретінде беруі керек немесе оны Грюжоусқа қайтаруы керек. Мистер Баззард, Грюжоус мырзаның кеңсе қызметкері, осы мәмілеге куә болады. Келесі күні Роза мен Эдвин келісімшартты бұзуға келіседі. Олар Грюжоус мырзадан Джасперге хабарлауын сұрайды, ал Эдвин Грюжоус мырзаға сақинаны қайтаруға ниетті. Осы уақытта Дурдлс Джасперді собордың криптасына алып кіреді. Жолда Дурдлс әк үйіндісін көрсетеді. Жаспер Дурдлске шарап бөтелкесін сыйлайды. Шараптың күші күшті болып шығады, Дурдлс көп ұзамай есінен айырылады; есінен айырылғанда ол Джаспердің криптада жалғыз кететінін армандайды. Олар криптадан қайтып келгенде, Депутат есімді жігітке кездеседі, ал Джаспер оларды тыңдап жатыр деп ойлап, оны мойнынан ұстайды, бірақ оны өшіріп тастамас үшін жіберіп алады. Рождество қарсаңында Невилл өзіне ауыр таяқ сатып алады; ол Рождество демалысын ауылды аралап серуендеуді жоспарлайды. Осы уақытта Эдвин қалта сағатын жөндеу үшін зергерге барады; оның тек сағаты, тізгіні және көйлектің шынасы бар екенін айтады. Ол Лондоннан келген опиумға тәуелді әйелмен кездеседі. Ол Друдтың атын сұрайды, ол "Эдвин" деп жауап береді; ол "Нед" емес, өйткені "Нед" үлкен қауіпте деп айтады. Ол бұған мән бермейді, өйткені оны "Нед" деп атайтын жалғыз адам - Джаспер. Осы уақытта Жаспер өзіне берік жібектен жасалған қара шарф сатып алады, ол роман барысында қайтадан көрінбейді. Келісу кешкі асы сәтті өтеді және түн ортасында Эдвин Друд пен Невилл Лэндлес бірге өзенге түсіп, сол түнде болып жатқан дауылды көруге кетеді. Келесі күні Эдвин жоғалып кетеді, ал Джаспер Невилл оны өлтіргеніне күдік туғызады. Невилл таңертеңгісін серуендеуге шығады; қала тұрғындары оны ұстап алып, қалаға күшпен қайтарады. Пастор Криспаркл Невиллді түрмеден құтқару үшін оған жауапкершілік алып, қажет болған кезде оны келтіретінін айтады. Сол түні Жаспер мырза Грюжоус оған Эдвин мен Розаның келісімшарттарын бұзғанын хабарлағанда қатты әсер етеді; ол бұл жаңалыққа Эдвиннің өлгенін ойлауға қарағанда қаттырақ әсер етеді. Келесі күні Криспаркл өзенге барады және Эдвиннің сағатын, тізгінін және көйлектің шынасын табады. Алты айдан кейін Невилл Лондонға барып, Грюжоус мырзаның кеңсесіне жақын тұрады. Лейтенант Тартар өзін таныстырады және бағын Невиллмен бөлісуді ұсынады; Лейтенант Тартардың бөлмелері Невиллдің ортақ ауласының үстінде орналасқан. Ақ шашты, бақалы бейтаныс өзін Дик Датчерри деп атайды және Клостерхамға келеді. Ол Жаспердің төменгі бөлмесін жалға алып, аймақтағы бар-жоқты бақылайды. Тұңғыш рет қонақ үйге бара жатқанда, мистер Дэтчери орынбасардан жолды сұрайды. Орынбасар оны Джаспер қайтадан мойнынан ұстап тастайды деп қорқып, оған жақындамайды. Жаспер Розаға монахтар үйіне барып, оған махаббатын білдіреді. Ол оны қабылдамайды, бірақ ол жалғастырып, егер ол оған үміт бермесе, ол Хеленаның жақын досы Невиллді жояды дейді. Жасперден қорқып, Роза Лондонға Грюжоус мырзаға қашып барады. Келесі күні Криспаркл Розаны Лондонға еріп келеді. Ол Грюжоус мырза мен Розамен бірге болғанда, Лейтенант Тартар келіп, оны танитынын сұрайды. Криспаркл оны жылдар бұрын өлімнен құтқарған адам екенін есіне алады. Олар Розаның Невилл мен Хеленаға тікелей хабарласуына батыл болмайды, өйткені Джаспер Невиллді бақылап отыруы мүмкін, бірақ Тартар мырза Розаға Хеленамен ауланың үстіндегі бөлмесінде байланысуға рұхсат береді. Грюжоус мырза Розаға Миссис Билликиннен орын жалдауға және Мисс Твинклтон оның жанында тұруына келіседі. Жаспер Эдвиннің жоғалуынан бері алғаш рет Лондондық опиум орнына қайта оралады. Таңда шыққанда, опиум орнының иесі оны ұстап алады. Ол оны бұрынғы келуінен кейін қайтадан жоғалтпайтынына серт береді. Осы жолы ол оны Клостерхамдағы үйіне дейін ұстап алады; сыртында ол Датчерримен кездеседі, ол оның есімін айтады және ол ертең собор қызметінде ән салады дейді. Сұрағанда, Датчерри оның аты "Принцесса Паффер" екенін біледі. Келесі күні ол қызметке қатысады және Датчерри мен Депутаттың бақылауында бағанның артынан Жасперге қарсы ым-сигнал береді. Диккенстің өлімі оқиғаның қалған бөлігін белгісіз қалдырады. Оның досы және биографы Джон Форстердің айтуынша, Диккенс оған сюжетке қатысты екі қысқа хат жазған (бірақ кісі өлтіруі туралы емес), содан кейін ол Форстерге толық сюжеттің жоспарын берген:

The novel begins as John Jasper leaves a London opium den. The next evening, Edwin Drood visits Jasper, who is the choirmaster at Cloisterham Cathedral and is also his uncle. Edwin confides that he has misgivings about his betrothal to Rosa Bud, which had been previously arranged by their respective fathers. The next day, Edwin visits Rosa at the Nuns' House, the boarding school where she lives. They quarrel good naturedly, which they apparently do frequently during his visits. Meanwhile, Jasper, having an interest in the cathedral crypt, seeks the company of Durdles, a man who knows more about the crypt than anyone else. Neville Landless and his twin sister Helena are sent to Cloisterham for their education. Neville will study with the minor canon Rev. Crisparkle; Helena will live at the Nuns' House with Rosa. Neville confides to Rev. Crisparkle that he had hated his cruel stepfather, while Rosa confides to Helena that she loathes and fears her music master, Jasper. Neville is immediately smitten with Rosa and is indignant that Edwin prizes his betrothal lightly. Edwin provokes him and he reacts violently, giving Jasper the opportunity to spread rumours about Neville's having a violent temper. Rev. Crisparkle tries to reconcile Edwin and Neville, who agrees to apologise to Edwin if the former will forgive him. It is arranged that they will dine together for this purpose on Christmas Eve at Jasper's home. Rosa's guardian, Mr. Grewgious, tells her that she has a substantial inheritance from her father. When she asks whether there would be any forfeiture if she did not marry Edwin, he replies that there would be none on either side. Back at his office in London, Mr. Grewgious gives Edwin a ring which Rosa's father had given to her mother, with the proviso that Edwin must either give the ring to Rosa as a sign of his irrevocable commitment to her or return it to Mr. Grewgious. Mr. Bazzard, Mr. Grewgious's clerk, witnesses this transaction. Next day, Rosa and Edwin amicably agree to end their betrothal. They decide to ask Mr. Grewgious to break the news to Jasper, and Edwin intends to return the ring to Mr. Grewgious. Meanwhile, Durdles takes Jasper into the cathedral crypt. On the way there Durdles points out a mound of quicklime. Jasper provides a bottle of wine to Durdles. The wine is mysteriously potent and Durdles soon loses consciousness; while unconscious he dreams that Jasper goes off by himself in the crypt. As they return from the crypt, they encounter a boy called Deputy, and Jasper, thinking he was spying on them, takes him by the throat – but, seeing that this will strangle him, lets him go. On Christmas Eve, Neville buys himself a heavy walking stick; he plans to spend his Christmas break hiking around the countryside. Meanwhile, Edwin visits a jeweller to repair his pocket watch; it is mentioned that the only pieces of jewellery that he wears are the watch and chain and a shirt pin. By chance he meets a woman who is an opium user from London. She asks Drood's Christian name and he replies that it is "Edwin"; she says he is fortunate it is not "Ned," for "Ned" is in great danger. He thinks nothing of this, for the only person who calls him "Ned" is Jasper. Meanwhile, Jasper buys himself a black scarf of strong silk, which is not seen again during the course of the novel. The reconciliation dinner is successful and at midnight, Edwin Drood and Neville Landless leave together to go down to the river and look at a wind storm that rages that night. The next morning Edwin is missing and Jasper encourages suspicion that Neville has killed him. Neville leaves early in the morning for his hike; the townspeople overtake him and forcibly bring him back to the city. Rev. Crisparkle keeps Neville out of jail by taking responsibility for him, stating that he will produce Neville anytime his presence is required. That night, Jasper is strongly affected when Mr. Grewgious informs him that Edwin and Rosa had ended their betrothal; he reacts more strongly to this news than to the prospect that Edwin may be dead. The next morning, Rev. Crisparkle goes to the river weir and finds Edwin's watch and chain and shirt pin. A half year later, Neville is living in London near Mr. Grewgious's office. Lieutenant Tartar introduces himself and offers to share his garden with Landless; Lt. Tartar's chambers are adjacent to Neville's above a common courtyard. A white haired and whiskered stranger calling himself Dick Datchery arrives in Cloisterham. He rents a room below Jasper and observes the comings and goings in the area. On his way to the lodging the first time, Mr. Datchery asks directions from Deputy. Deputy will not go near there for fear that Jasper will choke him again. Jasper visits Rosa at the Nuns' House and professes his love for her. She rejects him but he persists, telling her that if she gives him no hope he will destroy Neville, the brother of her dear friend Helena. In fear of Jasper, Rosa flees to Mr. Grewgious in London. The next day Rev. Crisparkle follows Rosa to London. When he is with Mr. Grewgious and Rosa, Lt. Tartar calls and asks if he remembers him. Rev. Crisparkle does remember him as the one who years before saved him from drowning. They do not dare let Rosa contact Neville and Helena directly, for fear that Jasper may be watching Neville, but Mr. Tartar allows Rosa to visit his chambers to contact Helena above the courtyard. Mr. Grewgious arranges for Rosa to rent a place from Mrs. Billickin and for Miss Twinkleton to live with her there respectably. Jasper visits the London opium den again for the first time since Edwin's disappearance. When he leaves at dawn, the woman who runs the opium den follows him. She vows to herself that she will not lose his trail again as she did after his last visit. This time, she follows him all the way to his home in Cloisterham; outside she meets Datchery, who tells her Jasper's name and that he will sing the next morning in the cathedral service. On inquiry, Datchery learns she is called "Princess Puffer". The next morning she attends the service and shakes her fists at Jasper from behind a pillar, observed by both Datchery and Deputy. Dickens's death leaves the rest of the story unknown. According to his friend and biographer John Forster, after Dickens had written him two brief letters which relate to the plot (but not the murder), he had supplied Forster with an outline of the full plot:

Оның әңгімеге алғашқы ойы шілде айының ортасында жазылған хатта айтылған. «Екі адам, ұл мен қыз немесе жас, бір-бірінен ажырасып, көп жылдан кейін үйленуге міндетті – кітаптың соңында. Қызығушылық олардың жеке жолдарын іздеуде және осы күтілмеген тағдырдың не болатынын айту мүмкін емес нәрседе туындауы керек». Бұл кейінге қалдырылды, бірақ Эдвин Друд пен оның келісімшарттасының орнында оқиғаның дизайнында айқын із қалдырды. Мен кейінгі дизайн туралы 6 тамыз 1869 ж. күнгі хатта естідім, онда ол әдеттегідей өзгелерде қозғалған нәрсеге жоғары баға беріп, жаңа журналы үшін алған кішкентай әңгімесі туралы айтқаннан кейін, өзінің жаңа әңгімесіне түскен өзгерістер туралы айтты. «Мен сені айтқан ойымды қалдырдым және өте қызықты және жаңа идеяға ие болдым. Қызығушылықты жоғалтқан жағдайда (кітаптың мәні кетіп қалар еді) айтуға болмайтын идея, бірақ өте күшті, бірақ жұмыс істеуге қиын». Оқиға, мен бірден білдім, оның үлкенінің үлкеніне жасаған кісі өлтіруі болатын; жаңалық оның өлімінен кейін оның тәуекелдеріне тоқталып, оның қылмысы емес, басқа адамның тәуекелдері туралы айтылғандай, өзінің мансабын қарастыруында жатқан еді. Соңғы тараулар сотталған түрмеде жазылуы керек еді, онда оның жамандықтары, оған айтылғандай, емес, басқа адамның тәуекелдеріне тоқталуы керек еді...

His first fancy for the tale was expressed in a letter in the middle of July. "What should you think of the idea of a story beginning in this way?—Two people, boy and girl, or very young, going apart from one another, pledged to be married after many years—at the end of the book. The interest to arise out of the tracing of their separate ways, and the impossibility of telling what will be done with that impending fate." This was laid aside; but it left a marked trace on the story as afterwards designed, in the position of Edwin Drood and his betrothed. I first heard of the later design in a letter dated "Friday the 6th of August 1869", in which after speaking, with the usual unstinted praise he bestowed always on what moved him in others, of a little tale he had received for his journal, he spoke of the change that had occurred to him for the new tale by himself. "I laid aside the fancy I told you of, and have a very curious and new idea for my new story. Not a communicable idea (or the interest of the book would be gone), but a very strong one, though difficult to work." The story, I learnt immediately afterward, was to be that of the murder of a nephew by his uncle; the originality of which was to consist in the review of the murderer's career by himself at the close, when its temptations were to be dwelt upon as if, not he the culprit, but some other man, were the tempted. The last chapters were to be written in the condemned cell, to which his wickedness, all elaborately elicited from him as if told of another, had brought him. Discovery by the murderer of the utter needlessness of the murder for its object, was to follow hard upon commission of the deed; but all discovery of the murderer was to be baffled till towards the close, when, by means of a gold ring which had resisted the corrosive effects of the lime into which he had thrown the body, not only the person murdered was to be identified but the locality of the crime and the man who committed it. So much was told to me before any of the book was written; and it will be recollected that the ring, taken by Drood to be given to his betrothed only if their engagement went on, was brought away with him from their last interview. Rosa was to marry Tartar, and Crisparkle the sister of Landless, who was himself, I think, to have perished in assisting Tartar finally to unmask and seize the murderer.

Кейіпкерлер

Эдвин Друд: жетім бала. Есейгенде Роза Бадқа үйленіп, Мысырға барып, әкесі серіктес болған фирмада инженер болып жұмыс істемек. Роза Бад: жетім және Эдвин Друдтың келіні. Олардың некесі әкелерімен ұйымдастырылған. Джон Джаспер: Клостерхам соборының хормейстері, Эдвин Друдтың інісі және қамқоршысы (Друдтан көп үлкен болмағандықтан, ол Розаға деген қызығушылығын «қабылдауға» мүмкіндік алады), сондай-ақ Роза Будтың музыка мұғалімі. Ол Розаны жасырын сүйеді. Ол Лондонның Пәуфер ханшайымы басқаратын опиум сату орнына жиі барады. Диккенс оны өлтіруші деп ойлаған болуы мүмкін (төмендегі дәлелдерді қараңыз). Джаспер Друд пен Невилл Лэндлестің Розаның махаббаты үшін болған жақсы білінетін және қатал бәсекелестігін пайдаланады, көрінетіндей, Лэндлес Друд туралы наразылық білдіргеннен кейін Друдты өлтіреді, осылайша Друдты өлтірудегі күдіктіні Джасперден Лэндлесқа ауыстырады. Сонымен қатар, егер Лэндлес Друдты өлтіргені үшін кінәлі деп танылып, жазасын өтесе, Джаспер Розаның екі күйерінен де құтылар еді, содан кейін ол Розаның қолына ие болуға тырыса алатын болар еді. Невилл Лэндлес: жетім егіздердің бірі; оның қарындасы Хелена. Олар Цейлоннан, бірақ олардың Цейлондық екендігінің дәрежесі белгісіз. Бала кезінде олар зәбір көрген және мұңайтылған. Жасы жетпеген және ықпалға ұшырайтын Невилл Роза Бадты бірден ұнатады және тез арада Розаның махаббаты үшін Друдтың жек көретін қарсыласына айналады; оның сондай-ақ тез өзгеретін мінезі бар (Жаспер Невиллдің шарабына есірткі қосып оны қоздырады) және ол мақтанға бейім. Оның ашуы мен мақтанышы Друдтың жоғалуындағы басты күдіктіге айналды, ол ашуланып, Розаны өзіне алу үшін Друдты өлтірді деген күдік туды. Оның адалдығы Друдтан шын жүректен кешірім сұрауына кедерес келтіреді. Хелена Лэндлес: Невиллдің егіз қарындасы. Олар Цейлоннан, бірақ олардың Цейлондық екендігінің дәрежесі белгісіз. Бала кезінде олар зәбір көрген және мұңайтылған. Хелена мен Роза жақын дос болады. Қасиетті Септимус Криспаркл: Клостерхам соборының кіші каноны және Невилл Лэндлестің ұстазы. Криспарклдің жесір анасы. Мырза (Хирам) Гревгиус: Лондондық заңгер және Роза Бадтың қамқоршысы. Ол оның ата-анасының досы еді. Гревгиус мырзаның кеңсе қызметкері. Ол Датчерри Клостерхемде болған кезде бұл қызметтен босатылды. Ол пьеса жазды. (Стони) Дурдлс: тас қалаушы және жергілікті жерлеуші. Ол Клостерхам соборының зираты туралы басқалардан көп біледі; ол Джасперді зиратқа саяхатқа шығарып, оған адам денесін ерітетін қыш қасиеттері туралы айтады. - Ол кішкентай бала. «Депутат» оның аты емес, ол анонимділік үшін қолданатын лақап аты. Егер ол Дурдлзді кешкі сағат 10-нан кейін мас болғандықтан ұстаса, үйіне қайтып кеткенше оған тас лақтырады. Дурдлс бұл үшін оған бір түнге жарты пенни төлейді. Дик Датчерри: Клостерхемде бір-екі айға тұрып жатқан құпия бейтаныс. Ол Джаспер мен Пәуфер ханшайымына қызығушылық танытады; ол Друдтың өлтірілуін ашуға көмектесу үшін шақырылған құпия детектив немесе басқа кейіпкер болуы мүмкін. Оның Патшалық Әлдеңіздігі Пәуфер ханшайымы: Джаспер жиі баратын Лондондағы опиум сату орнын басқаратын сарғайған әйел. Ол кітаптың көп бөлігінде аты аталмайды, ал «Пәуфер ханшайымы» - Депутат оған берген атақ. Ол әдетте жанашырлық пен қайырымдылық алу үшін өзін дәрменсіз және науқас деп көрсетеді, бірақ ол құпия түрде айтарлықтай ақылдылық пен айла-шарғы көрсетеді, клиенттерді өзінің опиум орнына алдап, олар туралы ақпаратты жинауға тырысады. Мырза (Томас) Сапси: күлкілі мақтаншақ аукцион жүргізушісі. Друд жоғалып кеткен кезде ол Клостерхамның мэрі болды. Декан: Декан - Клостерхам соборындағы ең аға дін қызметкері, басқалар лайықты құрметпен қарайтын салмақты адам. Ол керісінше, өте мейірімді болуы мүмкін. Мырза Топ: Клостерхам соборының бақшасы. Миссис Топ: бау-бақшашының әйелі. Ол Джасперге тамақ жасап, Датчерриге пәтер жалға береді. Мисс Твинклтон: Роза тұратын интернат-мектептегі монахинялар үйінің қожайыны. Мисс Твинклтонның ассистенті. Мырза (Люк) Хонитхендер: Лондондық көрнекті қайырымды. Ол Невилл мен Хелена Лэндлестің қамқоршысы. Мырза Тартар: зейнеткер теңіз офицері. Ол жиырмасыншы жылдардың соңында ағасы оған мүлік қалдырған кезде қызметтен кетті, бірақ ол Лондонда тұрады, үлкен үйдің кеңістігіне үйренбеген. Миссис Билликин: Базард мырзаның жесір туысы. Ол Лондонда Роза мен Мисс Твинклтонға пәтер жалға береді.

Edwin Drood: an orphan. When he comes of age, he plans to marry Rosa Bud and go to Egypt, working as an engineer with the firm in which his father had been a partner. Rosa Bud: an orphan and Edwin Drood's fiancée. Their betrothal was arranged by their fathers. John Jasper: the choirmaster of Cloisterham Cathedral, Edwin Drood's uncle and guardian (though not much older than Drood, and so he is able to "acceptably" express interest in Rosa himself), and Rosa Bud's music master. He secretly loves Rosa. He frequently visits an opium den in London, run by Princess Puffer. It is probable (see evidence below) that Dickens intended to make him the putative murderer. Jasper seemingly takes advantage of the well known and acrimonious rivalry between Drood and Neville Landless for Rosa's affections; apparently committing Drood's murder right after the time period when Landless had been making resentful and angry remarks about Drood, thus conveniently shifting public suspicion of Drood's murder away from Jasper and onto Landless instead. A further implication is that if Landless were to be falsely convicted of Drood's murder and executed, Jasper would have disposed of both of Rosa's love interests, and then he would be free to try for Rosa's hand himself. Neville Landless: one of a set of orphaned twins; his sister is Helena. They are from Ceylon, but it is not clear to what extent they are Ceylonese. In their childhood they were mistreated and deprived. The immature and impressionable Neville is immediately smitten by Rosa Bud, and quickly becomes Drood's hated rival for Rosa's affections; he also has a volatile temper (which Jasper exacerbates by drugging Neville's wine) and is more proud than is good for him. His temper and pride cause him to become the prime suspect in Drood's disappearance, the obvious suspicion being that he had become enraged and killed Drood in hopes of then being able to have Rosa all to himself. His integrity prevents him from making an insincere apology to Drood. Helena Landless: Neville's twin sister. They are from Ceylon, but it is not clear to what extent they are Ceylonese. In their childhood they were mistreated and deprived. Helena and Rosa become dear friends. Rev. Septimus Crisparkle: minor canon of Cloisterham Cathedral and Neville Landless's mentor. Mrs. Crisparkle: Rev. Crisparkle's widowed mother. Mr. (Hiram) Grewgious: a London lawyer and Rosa Bud's guardian. He was a friend of her parents. Mr. Bazzard: Mr. Grewgious's clerk. He is absent from that post when Datchery is in Cloisterham. He has written a play. (Stony) Durdles: a stonemason and the local undertaker. He knows more than anyone else about the Cloisterham Cathedral cemetery; he takes Jasper on a tour of the graveyard and tells him about the human flesh dissolving properties of quicklime. Deputy: a small boy. "Deputy" is not his name but rather a nickname he uses for anonymity. If he catches Durdles out after 10 pm due to excessive drunkenness, he throws rocks at him until he goes home. Durdles pays Deputy a halfpenny per night for doing so. Dick Datchery: an enigmatic stranger who takes lodging in Cloisterham for a month or two. He becomes interested in Jasper and in Princess Puffer; the implication being that he is actually an undercover detective summoned to help solve Drood's murder, or another character in disguise. Her Royal Highness the Princess Puffer: a haggard woman who runs a London opium den frequented by Jasper. She is unnamed in most of the book, and "Princess Puffer" is the title which Deputy gives her. She habitually claims to be helpless and ill in order to gain sympathy and handouts, but she secretly shows considerable savvy and cunning, both in swindling the customers to her opium den and in craftily gleaning revealing information about them. Mr. (Thomas) Sapsea: a comically conceited auctioneer. By the time of Drood's disappearance he has become Mayor of Cloisterham. The Dean: the Dean is the most senior clergyman at Cloisterham Cathedral, a man of some gravitas to whom others behave with fitting deference. In return he can be rather condescending. Mr. Tope: the verger of Cloisterham Cathedral. Mrs. Tope: the verger's wife. She cooks for Jasper and rents lodging to Datchery. Miss Twinkleton: the mistress of the Nuns' House, the boarding school where Rosa lives. Mrs. Tisher: Miss Twinkleton's assistant at the Nuns' House. Mr. (Luke) Honeythunder: a bombastic London philanthropist. He is Neville and Helena Landless's guardian. Mr. Tartar: a retired naval officer. He resigned his commission in his late twenties when an uncle left him some property, but he lives in London, being unaccustomed to the space of a large estate. Mrs. Billickin: a widowed distant cousin of Mr. Bazzard. She rents lodging in London to Rosa and Miss Twinkleton.

Қылмыскер

Эдвин Друдтың тағдыры белгісіз. Оның кісі өлтірушісі, егер болса, ашылмаған, бірақ үш себеппен Джон Джаспер, Эдвиннің інісі, күдік тудырады: Джон Форстерге Диккенс сюжетті былай сипаттаған: «Оқиға немере інісін оның ағасы өлтіруі туралы болуы керек еді». Оқиғаны суреттеген Люк Филдс Диккенс сурет талқылағанда оған: «Мен қос галстук алуым керек! Бұл қажет, өйткені Джаспер Эдвин Друдты осымен тұншықтырады» дегенін айтқан. Роза Бад әрқашан Джон Джасперден қорқып жүрген, ал Эдвин жоғалып кеткеннен жарты жыл өткен жылы күннің бір кезінде ол оған өзінің махаббаты тіпті сүйікті немере інісінен айыруға жеткілікті болуы мүмкін екенін айтады. Принцесса Пффер Джаспердің қадамын бақылауға тырысады; ол оның опиумдық мас күйінде айтқан сөздерінен күдіктенеді. Джаспер кітаптың қалған бөлігінің соңында оған былай дейді: «Егер сенің ойыңда бір нәрсе болса; жасағың келген бір нәрсе? Оны осы жерде жатып, осыны істеп жатқанда қиялыңда істеуің керек пе? Мен оны қайта-қайта істедім. Мен осы бөлмеде жүздеген мың рет істедім». Алғашқы мезгілде (Джаспер мырзаның опиумдық ұйқыда не айтуы мүмкін деген алаңдаушылығы) алғашқы беттерде кездеседі, онда Джаспер мырза басқа опиум қолданушыларын тыңдап, «түсініксіз!» дейді. Соңғы опиум сапарында Пффер ханшайымы оған ұйықтап жатқанда: «'Түсініксіз' екенін естідім, меннен екі адам артық. Бірақ әрқашан тым сенімді болма, сұлулық, тым сенімді болма!» дейді. Эдвин жоғалған күні Джаспер күні бойы көтеріңкі көңілде болды, хорда өзін-өзі ұстап тұрды. Эдвин Друдтың атында тағы бір ықпал бар. Оның атындағы он әріптің жетісін қайта орналастырса, «СҮҢГІЛДІ» деген сөз шығады. Демек, Эдвин анасы сияқты сол тағдырға ұшырауы мүмкін.

Дик Дэтчерри

Дэтчери Эдвиннің жоғалып кеткенінен кейін пайда болады және Джасперді тығыз бақылайды. Оның жасырынған екендігіне меңзеулер бар, және бұл тақырып әңгіменің бейімделулерінде қолданылды, олар құпияны ашуға тырысады: 1935 жылғы Клод Рейнстің Джаспер рөлінде ойнаған әңгіменің кино өндірісінде Дэтчери – Невилл Лэндлесс жасырынған күйде. 1985 жылғы Руперт Холмс мюзиклінде Дэтчери кейіпкерін бастапқыда Эдвин Друдті ойнаған актриса сомдайды, бірақ көрермендер Пуффер ханшайымының Роза Бад, Невилл Лэндлес, Хелена Лэндлес, Базард немесе Пастор Криспаркл екенін ашуына дауыс бере алады. 1990 жылы BBC Radio 4 үшін бейімделген Леон Гарфилдтің жалғасында Ян Холм Джаспер, ал Джон Моффатт Дэтчери рөлінде ойнайды, онда Дэтчери – бұрынғы актер, Дрюдтің жоғалуын тергеу үшін мистер Грюгиус жалдаған жеке тергеуші. 2012 жылғы Гвинет Хьюз жазған BBC теледрамасында Дэтчери – Мистер Базард. 2020 жылғы BBC Radio 4 бейімделуінде (төмендегі «Радио бейімделулері» бөлімін қараңыз), Дэтчери – жасырынған Хелена Лэндлес.

Ұзақтығы

"Эдвин Друдтың құпиясы" атты туындының қорытындысын беру Диккенс қайтыс болғаннан бері бүгінгі күнге дейін жазушыларды мазалап келеді. Оқиғаны аяқтауға жасалған алғашқы үш әрекетті американдықтар жүзеге асырды. Біріншісі, Роберт Генри Ньюэлл 1870 жылы Орфей С. Керр атты псевдониммен жариялаған нұсқа, оқиғаны АҚШ-қа көшіріп, жалғастыру есебінен пародиалық сипатқа ие болды. Бұл – түпнұсқа оқиғаның рухын сақтауға жасалған тырастың орнына "бурлесктік" фарс. Екінші аяғын Нью-Йорк журналисі Генри Морфорд жазды. Ол әйелімен бірге Рочестерге сапар шегіп, 1871-1872 жылдары Англияда болған кезінде оқиғаның аяғын бөлік-бөлікпен жариялады. Осы нұсқада Эдвин Друд Джаспердің жасаған қастандығынан аман қалады. Дэтчери – бұл Баззардтың киген кейіпі, бірақ Хелена да өз бетінше жасынып, Яспердің опиумның әсерінен шығарған сөздерін естіп қалады. "Джон Джаспердің құпиясы: Чарльз Диккенстің Эдвин Друд құпиясының жалғасы" деген тақырыптағы газет мақалалары 1870 жылы оқиғаның аяқталып, Чарльз Диккенс кіші және Уилки Коллинз жазғандығын растады. Коллинз бұл туралы мәлімдеме жасамаса да, кітаптың жасыл мұқабасын Чарльз Аллстон Коллинз жасады, ол Чарльз Диккенстің күйеу баласы және Уилки Коллинстің інісі болған. Үшінші әрекет, мүмкін, ең ерекшесі болды. 1873 жылы Браттлборо, Вермонт қаласындағы баспагер Томас Пауэр Джеймс Диккенстің рухын шақырып, одан сөзбе-сөз "рухани жазу" арқылы алған нұсқасын жариялады. Бұл сенсация тудырды, тіпті Артур Конан Дойл сияқты спиритуалисттер де бұл нұсқаны мақтап, оны Диккенстің стильіне ұқсас деп бағалады. Бірнеше онжылдық бойы Джеймс нұсқасы Америкада кеңінен таралды. Алайда, басқа друд зерттеушілері бұған келіспейді. Джон С. Уолтерс оны қынжырлы күйде сынап, бұл туындының "өз-өзіне қарсы екенін, мағынасыздығымен, сауатсыздығымен және жағымсыз американдық мінез-құлқымен ерекшеленетінін, құпияның өзі қорқынышты түске айналып, шешімі оны одан әрі күңкілдететінін" айтты. Соңғы төрт өлімнен кейінгі ынтымақтастықтардың ішінде Леон Гарфилдтің "Эдвин Друдтың құпиясы" (1980), Чарльз Форсайттың "Эдвин Друдтың шифрларын шешу" (1980), Питер Роулендтің "Эдвин Друдтың жоғалуы" (1992) – Холмс стилінде жазылған пастиш және Дэвид Мэдденнің "Эдвин Друдтың құпиясы" (2011) бар. Итальяндық Fruttero & Lucentini дуэтінің "The D Case" (1989) атты туындысы әдеби сынға әзіл-қалжың үлгісіндегі көзқарас ұсынды.

Supplying a conclusion to The Mystery of Edwin Drood has occupied writers from the time of Dickens's death to the present day. The first three attempts to complete the story were undertaken by Americans. The first, by Robert Henry Newell, published under the pen name Orpheus C. Kerr in 1870, was as much a parody as a continuation, transplanting the story to the United States. It is a "burlesque" farce rather than a serious attempt to continue in the spirit of the original story. The second ending was written by Henry Morford, a New York journalist. He travelled to Rochester with his wife and published the ending serially during his stay in England from 1871 to 1872. In this ending, Edwin Drood survives Jasper's murder attempt. Datchery is Bazzard in disguise, but Helena disguises herself as well to overhear Jasper's mumbling under the influence of opium. Titled John Jasper's Secret: Sequel to Charles Dickens' Mystery of Edwin Drood, newspaper articles from 1870 confirmed that the story would be completed and authored by Charles Dickens, Jr. and Wilkie Collins, despite Collins' disavowal, the illustrative green cover for the book was designed by Charles Allston Collins who was both Charles Dickens' son in law and Wilkie Collins' brother. The third attempt was perhaps the most unusual. In 1873, a Brattleboro, Vermont, printer, Thomas Power James, published a version which he claimed had been literally 'ghost written' by him channeling Dickens's spirit. A sensation was created, with several critics, including Arthur Conan Doyle, a spiritualist himself, praising this version, calling it similar in style to Dickens's work; and for several decades the James version of Edwin Drood was common in America. Other Drood scholars disagree. John C. Walters dismissed it with contempt, stating that the work "is self condemned by its futility, illiteracy, and hideous American mannerisms; the mystery itself becomes a nightmare, and the solution only deepens the obscurity." Four of the most recent of the posthumous collaborations are The Mystery of Edwin Drood by Leon Garfield (1980), The Decoding of Edwin Drood (1980) by Charles Forsyte, The Disappearance of Edwin Drood, a Holmesian pastiche by Peter Rowland (1992), and The Mystery of Edwin Drood by David Madden (2011). The D Case (1989) offered a humorous literary critique by the Italian duo Fruttero & Lucentini.

Джон Яспердің соты

1914 жылғы 7 қаңтарда Диккенс қоғамы Ковент-Гардендегі Король залында Джон Джаспердің Эдвин Друдты өлтіргені үшін драмалық «сот» ұйымдастырды. «Сотта» куәгер ретінде Диккенс романынан бес кейіпкер, сондай-ақ қазылар алқасы мен сот қызметкерлері, көбінесе сол кездегі жазушылар, актерлер және басқа да жетекші тұлғалар ойнады. Ата Браун детективтерімен танымал Г.К. Честертон судья болды. «The Complete Edwin Drood» кітабының авторы Дж. Каминг Уолтерс айыптауды жүргізді, ал В. Уолтер Кроч және Сесил Честертон қорғаушылар болып тағайындалды, соңғысының болашақ әйелі Ада Элизабет Честертон (Мисс Дж.К. Протеро есімімен) Пффер ханшайымын сомдады. Брансби Уильямс, Диккенс кейіпкерлері ретінде сахнадағы монологтарымен әйгітлі болған Энтони Дёрдлс рөлін ойнады. Жазушылар мен ғалымдар Артур Во, С. Шеридан Джонс және миссис Лоуренс Клей тиісінше Криспаркл, Баззард және Хелена Лэндлесс рөлдерін сомдады, ал Джон Джаспердің рөлін әуесқой актер Фредерик Т. Гарри ойнады. Қазылар алқасының төрағасы Джордж Бернард Шоу болды. Басқа қазылар алқасы бағдарламада аталған он тоғыз адамнан таңдалды. Оның түпнұсқа иесі жазған түсіндірмелеріне сәйкес, қазылар алқасының құрамына Уильям Вимарк Джейкобс, Уильям Пэтт Ридж, Том Галлон, Уильям де Морган, Артур Моррисон, Реймонд Пэтон, Франческо Бергер, Ридгуэлл Каллум, Джастин Хантли Маккарти, Оскар Браунинг және Уильям Арчер кірді. Қазылар алқасы кінәлі деп таныды, бірақ Шоу бұл Джасперді айыптау үшін жеткілікті дәлел болмағандықтан жасалған келісім екенін, сонымен қатар төсекте өлтірілу қаупінен сақтану үшін осы шешімге келгендерін мәлімдеді. Екі тарап та наразылық білдіріп, қазылар алқасын таратуды талап етті. Шоу қазылар алқасының таратылуына қуанатынын айтты. Честертон Эдвин Друдтың құпиясының шешілмейтінін мәлімдеп, соттың беделін түсіргені үшін өзінен басқа барлығына айыппұл салды.

Фильмдер

Бүгінгі күнге дейін «Эдвин Друдтың құпиясы» романы негізінде төрт фильм түсірілді. 1909 (британдық) және 1914 (американдық) жылдары шыққан алғашқы екі нұсқасы үнсіз болғандықтан, қазіргі кезде көпшілікке қолжетімді емес және олар шыққаннан бері көрілуі сирек. Олардан кейін:

«Эдвин Друдтың құпиясы» (1935) фильмін Universal Pictures компаниясы шығарды, режиссері Стюарт Уокер, басты рөлдерде Клод Рейнс (Жаспер), Дуглас Монтгомери (Невилл), Хизер Ангел (Роза), Валери Хобсон (Гелена) және Дэвид Маннерс (Друд) ойнады. «Эдвин Друдтың құпиясы» (1993) фильмінде Роберт Пауэлл (Джон Джаспер), Эндрю Сакс (Дёрдлс), Фредди Джонс (Мэр Сапси), Глин Хьюстон (Мистер Грюгиус) және Джемма Крейвен (Мисс Твинклтон) рөлдерін сомдады.

Теледидар

Эдвин Друдтың құпиясы (1960) – ITV компаниясының өндіргені және сегіз бөлімнен тұратын, тікелей эфирде көрсетілген британдық телесериал. Басты рөлдерде – Джон Джаспер рөлінде Дональд Синден, Рев. Криспаркл рөлінде Ричард Пирсон және Эдвин Друд рөлінде Тим Сили. Бұл сериал жоғалған деп саналады, себебі оның аудио немесе бейне жазбалары сақталмаған. BFI-де замандас газеттерден алынған фотосуреттер бар. 2012 жылы BBC телеарнасында Гвинет Хьюздің жаңа аяғымен бейімделген және Диармуид Лоуренс режиссерлік еткен нұсқасы көрсетілді. Ол BBC Two арнасында 2012 жылдың 10 және 11 қаңтарында, ал PBS Masterpiece арнасында 2012 жылдың 15 сәуірінде эфирге шықты. Тайна Эдвина Друда (Эдвин Друдтың құпиясы) – 1980 жылы Ресейде түсірілген телесериал, Георгий Капралов пен Александр Орловтың адаптациясы, Александр Орловтың режиссерлігінде. Музыка авторы – Эдуард Артемиев. Түсірілімдерге Валентин Гафт, Авангард Леонтьев, Елена Коренева және Маргарита Терехова қатысты.

Радио

1953 жылдың 5 және 12 қаңтарында CBS Suspense радио бағдарламасы Эдвин Друдтың құпиясы туралы екі бөлімді бейімдеуді ұсынды. Онда Джон Джаспер (Херберт Маршалл ойнады) өзін-өзі жаңсаққа салу арқылы алданған кісі өлтіруші ретінде көрсетілген. 1965 жылы Radio 4 арнасының ұзақ жылдар бойы сүретілген "Saturday Night Theatre" бағдарламасы үшін Молли Хардвик бейімдеп, соңына өз қорытындысын қосты. Орындаушылар құрамында Франсис де Вольф баяндамашы, Джон Габриэль Джон Джаспер, Мэри Уимбуш Принцесса Пуффер, Патрик Барр Криспаркл, Малкольм Террис Эдвин Друд, Розалинд Шэнкс Роза, Найджел Грэм Невилл Лэндлесс, Изабел Ренни Хелена Лэндлесс және Денис Блейклок Мистер Грюджиус рөлдерін сомдады. 1970 жылдың 4 қазанында қайта көрсетілді. Пьеса BBC мұрағатында (T42136, 89'40") сақталады және эфирден тыс жазбасы бар. Дэвид Бак жазған және Гордон Хаус қойған Леон Гарфилдтің аяқталуына негізделген бес бөлімді бейімдеу 1990 жылдың 3 наурызынан 30 наурызы аралығында BBC Radio 4 арнасының "Классикалық сериал" бағдарламасында көрсетілді. Орындаушылар құрамында Ян Холм Джаспер, Джон Моффатт Дэтчерли, Гарет Томас Криспаркл, Майкл Кокран Тартар, Тимоти Бейтсон Сапсия, Гордон Гостелоу Дёрдлс және Анна Кроппер миссис Топп рөлдерін сомдады; Мэри Уимбуш 1965 жылғы Принцесса Пуффер рөлін қайта ойнады, ал Джон Габриэль Мистер Грюджиус рөліне оралды. Соңғы рет 2021 жылдың 27 қыркүйегінен 1 қазанына дейін BBC Radio 4 Extra арнасында қайта көрсетілді. Майк Уокер жазған және Джереми Мортимер қойған 10 бөлімдік, 15 минуттық күнделікті эпизодтар 2020 жылдың 21 желтоқсанынан 2021 жылдың 1 қаңтарына дейін BBC Radio 4 арнасында көрсетілді. Орындаушылар құрамында Кейт Диккенс рөлін сомдаған Пиппа Никсон (баяндамашы және комментатор), Джон Джаспер рөлін сомдаған Джоэл МакКормак, Роза рөлін сомдаған Изабелла Инчбальд, Рев. Криспаркл, Рейчел Аткинс – Принцесса Пуффер, Маанув Тиара – Невилл Лэндлесс, Халема Хуссейн – Хелена Лэндлесс, Питер Дэвисон – Мистер Грюджиус және Иван Дэвис – Эдвин Друд болды. Бұл нұсқада лейтенант Тартар мен мэр Сапсия сияқты кейбір кейіпкерлер алынып тасталды, ал Баззард, Мистер Грюджиус есіміне сіңіргенімен, көрінбейді.

On 5 and 12 January 1953, the CBS Suspense radio programme aired a two part adaptation of The Mystery of Edwin Drood. It depicts John Jasper (played by Herbert Marshall) as the killer, tricked into giving himself away. In 1965, for Radio 4's long running "Saturday Night Theatre" strand, Mollie Hardwick adapted and suggested an ending. The cast included Francis de Wolff as the Narrator, John Gabriel as John Jasper, Mary Wimbush as Princess Puffer, Patrick Barr as Crisparkle, Malcolm Terris as Edwin Drood, Rosalind Shanks as Rosa, Nigel Graham as Neville Landless, Isabel Rennie as Helena Landless and Denys Blakelock as Mr. Grewgious. It was repeated on 4 October 1970. The play is held in the BBC Archives (T42136, 89'40"), and an off air recording exists. A five part adaptation based on the Leon Garfield completion written by David Buck and directed by Gordon House was broadcast on BBC Radio 4's Classic Serial 3 March 1990 to 30 March 1990. The cast included Ian Holm as Jasper, John Moffatt as Datcherly, Gareth Thomas as Crisparkle, Michael Cochrane as Tartar, Timothy Bateson as Sapsea, Gordon Gostelow as Durdles and Anna Cropper as Mrs. Tope; Mary Wimbush reprised her 1965 role of Princess Puffer and John Gabriel returned to play the role of Mr. Grewgious. It was last repeated on BBC Radio 4 Extra from 27 September to 1 October 2021. A 10 part adaptation in 15 minute daily episodes, this time written by Mike Walker and directed by Jeremy Mortimer, was broadcast on BBC Radio 4 from 21 December 2020 to 1 January 2021. The cast included Pippa Nixon as Kate Dickens (who acts as both narrator and commentator), Joel MacCormack as John Jasper, Isabella Inchbald as Rosa, Damian Lynch as Rev. Crisparkle, Rachel Atkins as Princess Puffer, Maanuv Thiara as Neville Landless, Halema Hussain as Helena Landless, Peter Davison as Mr. Grewgious and Iwan Davies as Edwin Drood. Some characters, including Lt. Tartar and Mayor Sapsea, are omitted from this version and Bazzard, though referred to by Mr. Grewgious, does not appear.

Театр

Чарльз Диккенстің қайтысынан кейін драматургтер мен театр ұжымдары Эдвин Друдтың құпиясы пьесасының әртүрлі нұсқаларын, әртүрлі деңгейде танымалдыққа, табысқа және түпнұсқа туындыға адалдыққа ие болып қойды. Руперт Холмс жазған кітап, музыка және ән сөздері бар музыкалық комедия қазіргі заманғы алғашқы ірі театрлық бейімдеу болды. Диккенстің кітабы аяқталмағандықтан, мюзикл жаңа идеяға негізделген: көрермендер дауыс беру арқылы қай кейіпкертің кісі өлтіргенін анықтайды. Мюзиклдің күдіктілерінің қатарында Джон Джаспер, Невилл Лэндлес, Роза Бад, Хелена Лэндлес, пастор Криспаркл, Пәуфер ханшайым және мырза Базард бар. Әрі интерактивтілік үшін көрермендер Роза Бадты, Невилл Лэндлесті, Хелена Лэндлесті, пастор Криспарклді немесе мырза Базардты Дик Дэтчери рөлінде ойнауға таңдайды, себебі актерлер Эдвин Друдты өлтіргенін дауыс берді және ол Дик Дэтчери бола алмайды. Сонымен қатар, романтикалық қарым-қатынасты дамыту үшін екі кейіпкер таңдалады. Холмс әрбір дауыс беру нәтижесі үшін, тіпті ең болжамсыз нәтижелер үшін де қысқаша баламалы соңдар жазды. Драматикалық әртүрлілік үшін Джон Джаспер соңғы шешімде адастырушы тұлға ретінде ұсынылады. Көрермендер оған дауыс беруден ынталандырылады, ал соңғы сахнада ол кісі өлтіруді мойындайды, бірақ Дёрдлс Джаспердің Друдқа жасалған шабуылды қылмыс орнына соқтығысқаннан кейін галлюцинациялағанын және өзі қылмысты жасады деп ойлап, денесін жойғанын ашады. Эдвин Друдтың құпиясы мюзиклі, бастапқыда жай ғана Друд деп аталған, алғаш рет 1985 жылы Нью-Йорк Шекспир фестивалінде қойылды, содан кейін Бродвейге көшірілді, онда 608 қойылым (және 24 алдын ала көрсетілім) өтті. Ол 1986 жылы бес Тони сыйлығын, соның ішінде Ұздық мюзикл сыйлығын, сондай-ақ Драмалық үстел және Эдгар сыйлықтарын жеңіп алды. Шоу 1987 жылы Вест-Эндте он апта бойы өтті, Эдвин Картрайт рөлінде Эрни Уайз ойнады. Мюзикл содан бері көптеген аймақтық және әуесқойлық қойылымдарда сәтті қойылды. 2012 жылы Ария Энтертайнмент Ландор театрында мюзиклдің қайта қойылуын ұйымдастырды, ол 18 мамырдан 17 маусымға дейін Вест-Эндтегі Өнер театрына көшірілді. Орындаушылар құрамында бұрынғы "Коронация көшесі" жұлдызы Венди Петерс Пәуфер ханшайымы рөлінде, Натали Дей Эдвин Друд, Дэниел Робинсон Джон Джаспер және Виктория Фарли Роза Бадд рөлінде болды. Бұл қойылымды Мэтью Гулд режиссерлік етті. 2012–2013 жылдар аралығында Роундабут Театр компаниясының Бродвейдегі қайта қойылуын Скотт Эллис режиссерлік етті, ал Пәуфер ханшайымы рөлінде Чите Ривера және Эдвин Друд рөлінде Стефани Дж. Блок ойнады. Әрбір кейіпкерге тағайындалған соңғы "Қылмыскер" есептері және "Датчеридің" кім екендігі фойедегі тақталарда көрсетілді, кетіп бара жатқан көрермендерге көрінетіндей етіп.

Following almost immediately upon Charles Dickens's death, playwrights and theatre companies have mounted versions of The Mystery of Edwin Drood with varying degrees of popularity, success, and faithfulness to the original work. A musical comedy with book, music, and lyrics by Rupert Holmes proved to be the first modern major theatrical adaptation. Because Dickens's book was left unfinished, the musical hinges upon a novel idea: the audience decides by vote which of the characters is the murderer. The musical's suspect pool includes John Jasper, Neville Landless, Rosa Bud, Helena Landless, Rev. Crisparkle, Princess Puffer, and Mr. Bazzard. Adding further interactivity, the audience also chooses either Rosa Bud, Neville Landless, Helena Landless, Rev. Crisparkle, or Mr. Bazzard to play the role of Dick Datchery since the cast votes that Edwin Drood actually was murdered and cannot be Dick Datchery. Furthermore two character are chosen to develop a romance. Holmes wrote brief alternate endings for every possible voting outcome, even the most unlikely. For reasons of dramatic variety, John Jasper is presented as a red herring in the final solution. The audience is discouraged to vote for him, and in the final scene, he confesses to the murder only for Durdles to reveal that Jasper hallucinated the attack on Drood after stumbling upon the scene of the murder, and disposed of the body thinking he had committed the crime himself. The Mystery of Edwin Drood musical, also known during its original run simply as Drood, was first produced in 1985 by the New York Shakespeare Festival, and then transferred to Broadway, where it ran for 608 performances (and 24 previews). It won five 1986 Tonys, including Best Musical, as well as Drama Desk and Edgar awards. The show ran for ten weeks in the West End in 1987 starring Ernie Wise as Edwin Cartwright. The musical has since played successfully in numerous regional and amateur productions. In 2012, Aria Entertainment produced a London revival of the musical at the Landor Theatre in April/May, which transferred to the Arts Theatre, West End, for a limited season from 18 May to 17 June. The cast included former Coronation Street star Wendi Peters as Princess Puffer, with Natalie Day as Edwin Drood, Daniel Robinson as John Jasper and Victoria Farley as Rosa Budd. The production was directed by Matthew Gould. A Broadway revival by the Roundabout Theatre Company during the 2012–2013 season was directed by Scott Ellis and starred Chita Rivera as Princess Puffer and Stephanie J. Block as Edwin Drood. The final "Murderer" tabulations assigned to each of the characters and the identity of "Datchery" were displayed overhead on chalkboards in the foyer, visible to the departing audience.

Кітапқа сілтемелер

Кітап пен бірнеше кейіпкерлерге қатысты М.Р.Джеймстің Диккенске құрмет көрсетіп жазған "Кафедраль тарихының эпизоды" атты арбалы әңгімесінде айтылған. Диккенстің "Друд" ромалындағы собордың сипаттамасын Джеймс, кейіпкерлерінің бірі оның ерекшелігіне тоқталғанда, әдемі түрде әжуалайды. Эдмунд Криспиннің "Ұзақ ажырасу" романында басты кейіпкер қылмысты тергеуге кіріскенде Дэтчерри деген лақап ат алады. "Эдвин Друд" – Джонатан Крик телесериалындағы ойдан шығарылған музыкалық топтың аты. Эдвин Друд – Саймон Р. Гриннің "Құпия тарих" сериясының бірінші романы "Алтын торы бар адамдағы" басты кейіпкердің есімі. 1999 жылғы J.M. Coetzee-нің "Намыссыздық" романында Люси шаруашылығындағы қылмысқа дейін оқыған "Эдвин Друд" романы туралы сөз болады. 2005 жылғы "Доктор кім" телесериалының "Тыныш емес өлгендер" атты эпизодында 1869 жылы қайтыс болғанға дейінгі Рождествода Чарльз Диккенс табиғаттан тыс күштерге сенбейтін болса, соңынан оларға қарсы күресіп, Тоғызыншы Доктор мен Роза Тайлерге көмектеседі. Эпизодта Диккенстің соңғы романы "Эдвин Друдтың құпиясы және көк элементтер" болып аяқталады делінеді, ал Эдвинді өлтірген оның туысы емес, Гелттен шабыт алған көк жаратылыстар болады. Бірақ Доктор Розаға Диккенс романды аяқтамай қайтыс болатынын түсіндіреді. Жан-Пьер Ольдың 2004 жылғы "Мсье Дик" романы (Кристина Доногердің 2008 жылғы аудармасы) екі француздық "Друд" зерттеушісінің арасындағы араздық туралы айтады, сонымен қатар Диккенске өлімінен бұрын келген жас француздың сенімсіз күнделігімен толықтырылады. Дэн Симмонстың 2009 жылғы "Друд" романы Диккенстің өмірінің соңғы бес жылы мен романды жазуға шабыттанған нәрселерді көркемдеп баяндайды. Мэтью Перлдің 2009 жылғы "Соңғы Диккенс" романы Диккенстің өлімінен кейін оның аяқталмаған романымен байланысты оқиғаларды суреттейді. "Assassin's Creed: Syndicate" ойынында басты кейіпкер Джейкоб Диккенспен кездеседі, ол жазбаларынан бірнеше беттерді жоғалтып, романның аяқталмауына себеп болуы мүмкін. Ойын ішіндегі қылмысты тергеу миссиясы Диккенске романға шабыттандырады. 2012 жылғы "Қараңғы үміттер" радио комедиялық сериясының "Жазушылық өмір қатты өзгерді" атты эпизодында баяндаушы сэр Филип "Пип" Бин Чарльз Диккенспен бірге Ұлыбританияның ең ұлы авторы атағы үшін роман жазу сайысына қатысады. Диккенс шындығында Биннің жауласы Gently Benevolent екені анықталады, ол Диккенсті ұрлап, "Эдвин Друдтың құпиясын" жазуға мәжбүрлейді. Биннің жақын досы Гарри Бисквит, Биннің романын ұрлағанына ашуланып, Пенрит қаламынан келген шайтанның ықпалында Диккенстің бюстімен өлтіріп, "Эдвин Друдтың" соңын жейді. Пастыр Криспаркл мен миссис Тишер BBC One телехикаясы "Диккенсиан" сериалындағы кейіпкерлер ретінде пайда болады. Марк Уицтің 2022 жылғы "Друдты шешу" романында құпияның шешімі басты кейіпкерлер іздеген мақсатқа айналады.

The book and several of the characters are referred to in the ghost story An Episode of Cathedral History by M. R. James, an admirer of Dickens. Dickens's description of the Cathedral in Drood is affectionately mocked by James when one of his characters remarks on the peculiarity of some of its practices. In The Long Divorce by Edmund Crispin, the protagonist adopts the pseudonym Datchery when asked to investigate a crime. Edwin Drood is the name of a fictional band from the TV series Jonathan Creek. Edwin Drood is the name of the protagonist in the novel The Man with the Golden Torc, the first novel in the Secret History series by Simon R. Green. The 1999 novel Disgrace by J. M. Coetzee references Edwin Drood as the novel that Lucy reads before the crime on her farm. A 2005 episode of the television series Doctor Who, "The Unquiet Dead", shows a fictional Charles Dickens during the Christmas before his death, in 1869, overcoming his scepticism of the supernatural and fighting gaseous creatures together with the Ninth Doctor and Rose Tyler. The episode suggests that Dickens's last novel will be completed as The Mystery of Edwin Drood and the Blue Elementals with Edwin's killer being, not his Uncle as originally intended, but rather blue creatures "not of this earth" inspired by the Gelth. The Doctor explains to Rose however that Dickens dies before he is able to finish the novel. The 2004 novel Monsieur Dick by Jean Pierre Ohl (translated, 2008, by Christine Donougher) is the story of a feud between two French Drood scholars, interposed with the unreliable journal of a young Frenchman who visits Dickens shortly before he dies. The 2009 novel Drood by Dan Simmons is a fictionalised account of the last five years of Dickens's life and the writing of and inspirations for the novel. The 2009 novel The Last Dickens by Matthew Pearl is a fictionalised account of events after Dickens's death related to his unfinished novel. In Assassin's Creed: Syndicate, there is a cutscene where the main character Jacob has a chance encounter with Dickens, who loses some pages from his notes, possibly causing the novel to be unfinished. A mission within the game regarding a murder investigation ostensibly provides Dickens with the inspiration for the novel. A 2012 episode of the Dickensian pastiche comedy radio series Bleak Expectations, A Writerly Life Made Dreadfully Different, sees the narrator Sir Philip 'Pip' Bin compete in a novel writing contest with Charles Dickens for the title of Britain's greatest author. It is revealed that Dickens was in fact Bin's arch nemesis Gently Benevolent in disguise, having kidnapped the real Dickens and forced him to write The Mystery of Edwin Drood as a submission. Harry Biscuit, Bin's best friend, enraged by Bin's theft of his novel and under demonic possession from the Pen of Penrith, kills Dickens with a bust of him and eats the ending of Edwin Drood. Rev. Crisparkle and Mrs. Tisher appear as characters in the BBC One television series Dickensian. The 2022 novel Solving Drood by Mark Wheats uses the solution to the mystery as a MacGuffin for which the main characters search.