de Havilland DH.95 Flamingo: британдық екі қозғалтқышты ұшақ туралы толық ақпарат. RAF қолданған, металл қаптамалы, 12-17 жолаушыға арналған. Тарихы мен сипаттамасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық жолаушылар және көлік ұшақтары
British passenger and transport aircraft
De Havilland DH.95 Flamingo – британдық екі қозғалтқышты, жоғары қанатты моноплан ұшақ, алғаш рет 1938 жылдың 22 желтоқсанында ұшты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі бірқатар ұшақтар Корольдік әуе күштері (RAF) тарапынан көлік және жалпы байланыс мақсатында пайдаланылды.
The de Havilland DH.95 Flamingo was a British twin engined high wing monoplane airliner first flown on 22 December 1938. During the Second World War some were used by the Royal Air Force (RAF) as a transport and general communications duties.
Жобалау және әзірлеу
Flamingo – де Хавилленд компаниясы әзірлеген екі қозғалтқышты азаматтық авиалайнер. Бұл компанияның жаңа тағайындалған бас дизайнері Р. Э. Бишоптың жетекшілігімен жасалған, компанияның бірінші толық металлдан жасалған, қабырғасы нығайтылған ұшағы болды; басқару беттері ғана матамен қапталған. Ол екі 890 а.к. (660 кВт) қуаттылықтағы, ауамен салқындатылатын Bristol Perseus радиалды поршенді қозғалтқыштарымен және үш қанатты де Хавилленд «Гидроматик» өзгермелі қанат бұрышы бар винттерімен жабдықталған. Екі ұшқыш кабинада қатар отырды, ал олардың артында радиооператор орналасқан. Кабина ұшу қашықтығына байланысты 12–17 жолаушыға арналған. Уақытша шара ретінде үшінші орталық қанаты орнатылған; бұл үлкен рульдік беттері бар екі құйрыққа орнатылған кезде алынып тасталды.
The Flamingo was a twin engined civil airliner developed by de Havilland, led by their newly appointed chief designer R. E. Bishop, and was the first all metal stressed skin aircraft built by the company; only the control surfaces were fabric covered. It was powered by two 890 hp Bristol Perseus air cooled sleeve valve radial engines driving three bladed de Havilland Propellers 'Hydromatic' variable pitch propellers. Two pilots were seated side by side with a radio operator behind them in the cockpit, with the cabin accommodating 12–17 passengers depending on the flight distance. It had a third central fin fitted as a temporary measure; this was removed when larger fins with larger rudder area were fitted to the twin tail
890 а.к. (660 кВт) Bristol Perseus XIIIC қозғалтқыштарымен жабдықталған, ұшақ 750 фут (230 м) биіктікте максималды салмағымен ұшып, бір қозғалтқышта 120 миль/сағ (190 км/сағ) жылдамдықпен биіктікті сақтау немесе көтерілу қабілетіне ие болды. Сынақтар сәтті аяқталды, 1939 жылдың 30 маусымында Flamingo ұшағына ұшуға жарамдылық сертификаты берілді, ал бастапқы өндіріс жоспары бойынша жиырма ұшақ жасалатын болды. Әуе министрлігі Flamingo ұшағын әскери көлік ретінде пайдалануға қызығушылық танытып, ресми бағалау үшін T5357 сериялық нөмірін берді. 19/39 нұсқауы бойынша DH.95 Hertfordshire әскери көліктік түрі жасалды. Онда тіктөртбұрышты емес, кішкентай дөңгелек терезелер және 22 әскерге арналған орындықтар болды. 30 ұшаққа жасалған тапсырыс де Хавилленд компаниясына Tiger Moth оқу ұшақтарын шығаруға мүмкіндік беру үшін тоқтатылды. Hertfordshire (R2510) 1940 жылдың 23 қазанында Милл Хиллде апатқа ұшырап, бес экипаж мүшесі мен алты жолаушы, соның ішінде No. 22 RAF тобының командирі, әуе вице-маршалы Чарльз Блаунт қаза тапты. Олар Хендоннан Солтүстік Ирландияға бара жатқан, апаттың себебі лифт механизмдеріне кедергі келтірілуі болды деген болжам бар.
Powered by 890 hp (660 kW) Bristol Perseus XIIIC engines, it had a maximum weight takeoff in 750 ft (230 m) and the ability to maintain height or climb at 120 mph (190 km/h) on a single engine. Testing was successful, with the Flamingo being granted a certificate of airworthiness on 30 June 1939, with an initial production run of twenty aircraft being laid down. The Air Ministry were interested in the Flamingo as a military transport and issued a serial T5357 for official evaluation. A single military transport variant was built to Specification 19/39 as the DH.95 Hertfordshire. It had small circular cabin windows instead of the rectangular ones, and seating for 22 soldiers. A proposed order for 30 was cancelled to leave de Havilland free to produce Tiger Moth trainers. The sole Hertfordshire (R2510) crashed on 23 October 1940 at Mill Hill killing five crew and six passengers, including Air Vice marshal Charles Blount, the Air Officer Commanding No. 22 Group RAF travelling from Hendon to Northern Ireland, apparently due to jamming of the elevator.