Кіріспе

Қытай саясаткері (1892–1978)

Гуо Моруо (; 1892 жылдың 16 қарашасы – 1978 жылдың 12 маусымы), әдепті аты Динтан (鼎堂), қытай жазушысы, ақыны, тарихшысы, археологы және үкіметтік лауазымдағы қызметкер болған.

Отбасылық тарихы

Гуо Моруо, бастапқыда Гуо Кайчжэнь деп аталатын, 10 немесе 16 қарашада Шаванның шағын қаласында дүниеге келді. Шаван қаласы Даду өзенінің оңтүстік-батысында орналасқан, сол кезде Цзядин (Лу) (Чиа тинг (Лу), 嘉定 (Lu)) деп аталған қаладан (қазір Сычуань провинциясындағы Лешан префектуралық деңгейдегі қаланың орталық қалалық аймағы). Гуо дүниеге келген кезде Шаванда шамамен 180 отбасы тұрған. Гуоның әкесінің ата-бабалары Фуцзяньның батыс шекарасына жақын Тингчжоу префектурасындағы Нинхуа округының хакка тайпасынан шыққан. Олар 17 ғасырдың екінші жартысында Сычуаньға көшіп келді, осыған дейін Сычуань халқының көп бөлігін Жан Сяньчжунның (1605–1647) бүлікшілері мен қарақшыларына жоғалтқан болатын. Отбасы мұрасы бойынша, Гуоның ата-бабалары Сычуаньға тек арқаларына арта алатын мүліктерін ғана алып келген. Гуоның бес атасы Гуо Сяньлин отбасында алғашқы табысқа жеткен адам болды. Гуо Сяньлиньнің ұлдары Гуо руын жергілікті өзендік тасымал бизнесінің жетекшілері ретінде және осылайша Сычуаньның бүкіл аймағындағы маңызды тұлғалар ретінде орнатып, беделді ете білді. Содан кейін ғана Гуо руының мүшелері балаларын мектепке жібере алды. Окаяма мектебін бітіргеннен кейін, Гуо 1918 жылы Фукуокадағы Кюсю император университетінің медицина факультетіне түсті. Осы кезеңде ол Шан және Чжоу дәуірлерінің археологиясы және ежелгі қытай жазуы туралы он монография жариялады, осылайша өзін осы саладағы көрнекті ғалым ретінде таныстырды. 1937 жылдың жазында, Марко Поло көпірі оқиғасынан кейін көп ұзамай, Гуо Қытайға жапондық агрессорларға қарсы күреске қосылу үшін оралды. Сато Томико мен олардың балаларын Қытайға шақыруға жасаған әрекеті жапон билігі тарапынан сәтсіз аяқталды. Соғыстан кейін Сато оны іздеп келді, бірақ ол жаңа отбасын құрғанын біліп көңілі қалды. 1942 жылдың ақпан айының басында Гуо Моруо бес актілі тарихи драма 虎符, Hǔfú (“Тигр Талисманы”) туындысын тоғыз күннің ішінде жазды.

Мұра

Гуо Қытайдың қазіргі заманғы әдебиетінде, тарихында және археологиясында жоғары бағаланған. Ол бірде өзін Гетеге қытайлық жауап деп атады және бұл баға кеңінен қабылданды. Чжоу Янг: "Сен Гётесің, бірақ сен Қытайдың жаңа социалистік дәуірінің Гётесісің." ("你是歌德,但你是社会主义时代新中国的歌德。") Ол "Төрт заманауи ұятсыз жазушының" біріншісі ретінде сынға түсті. Мысалы, ол Мао Цзедунның қаламжазын жоғары бағалады, тіпті партия басшысының қате жазғанын ақтады. Мәдени революция кезінде ол "Ли Бай және Ду Фу" атты кітап жариялады, онда Ли Байды мақтап, Ду Фуды кемсітті, бұл Мао Цзэдунға жағымпаздану деп есептелді. Оның Төрттікке деген көзқарасы олардың құлауына дейін және кейін күрт өзгерді. Жеке өмірінде ол көптеген әйелдермен байланыс құрды, бірақ оларды көп ұзамай тастап кетті. Олардың бірі, Ли Чен (立忱), оның сатқындығынан кейін өзін-өзі өлтірді деген қауесет бар, бірақ бұл факт даулы.

Құрметтер

Иран Иран империясы: Парсы империясының құрылғандығының 2500 жылдығына арналған естелік медаль (14/10/1971).

Өлеңдер, әңгімелер, романдар, пьесалар

1921: Құдайым: Әндер мен өлеңдер (女神: 劇曲詩歌集). Ағылшын тіліне аударма: Selected Poems from the Goddesses, А. С. Барнс және Джон Лестер, ауд., Пекин: Шетел тілдері баспасы, 1958. 1926, 1932: Зәйтүн (橄榄), Шанхай: Чуанзао шэ чубанше бу, 1929 (кітап сериясы: Чуанзао шэ конгшу). 1928, 1932: Құрған жапырақтар (落叶: 沫若小说戏曲集), Шанхай: Синьчжун гуо шу-жу, 1932. 1936: Чу Юань: Бес акт (屈原: 五幕劇); Ағылшын тіліне аударма: Чу Юань: Бес актідегі пьеса, Ян Сяньи және Глэдис Ян, ауд., Пекин: Шетел тілдері баспасы, 1953; 2-ші басылым, 1978; Гонолулу: Тынық мұхиты университетінің баспасы, 2001. 1946: "Ай сәулесінде", "The China Magazine" журналы (бұрынғы "China at War"), 1946 жылғы маусым; қайта басылған: Chi Chen Wang, ред., "China at War" әңгімелері, Columbia University Press, 1947; қайта басылған: Westport, Conn. : Greenwood Press, 1975. 1947: Жер астындағы күлкі (地下的笑声), Шанхай және Пекин: Хай ян шу диан, таңдалған әңгімелер. 1959: Қызыл ту балдаласы (红旗歌谣), Пекин Ши: Хонгчи жахи шэ (= Қызыл ту журналы), 1959; Ағылшын тіліне аударма: Қызыл ту әндері, Ян Чжоу, ауд., Пекин, Шетел тілдері баспасы, 1961.

Тарихи, білім беру және философиялық еңбектер

1935 жылы, қайта қарастырылған, 1957: 兩周金文辭大系圖彔攷釋 / Лиан Чжоу джин вен си да ши ту лу као ши (Екі Чжоу [Чоу] династиясының қола жазуларының толық жинағы), Пекин: Ке ксю чу бан ше, 1957 (考古学专刊. 甲种 = Археологиялық монографиялар сериясы). 1950: "Мәдениет және білім туралы баяндама", "Жеңістің бірінші жылы", Пекин, "Шет тілдер баспасы". 1951: Жаңа Қытайдағы мәдениет және білім, Пекин: Шет тілдері баспасы, 1951 (бірлескен авторлары: Чиен Чун Жуй, Лю Цун Чи, Мей Цзо, Ху Ю Чи, Кочинг Чу және Цай Чу Шенг). 1982: 甲骨文合集 Jiaguwen Heji (Мысық сүйектеріндегі жазулар жинағы), Шанхай: Чжунхуа шужу, 1978-1983, 13 томдық (Ху Хоушуанмен бірге редакцияланған) Иньсудан табылған 41 956 мысық сүйектеріндегі жазулардың жинағы.

Басқа да әдебиеттер

Дүниежүзілік Бейбітшілік Кеңесінің бірінші сессиясының үндеуі мен қаулылары: Берлин; 1951 жылғы 21–26 ақпан; Куо Мо Джоның Дүниежүзілік Бейбітшілік Кеңесінде сөйлеген сөзі, Пекин: Шетел тілдер баспасы, 1951. Куо Мо Джо, "Жаңа Қытай әдебиетін жасау үшін күрес" Жоу Энлай, Халықтың жаңа әдебиеті: Қытай жазушылары мен суретшілерінің бірінші конференциясындағы төрт баяндама, Пекин: Мәдени баспа, 1951.

Үлестер

1974: Чо Вэнь Чүн: Үш актідегі пьеса (қысқартылған), «Straw Sandals: Chinese Short Stories, 1918–1933» жинағында, Harold R. Isaacs редакторы, Кембридж, Массачусетс: MIT Press.

Журналдар

郭沫若学刊 = Гуо Моруо зерттеулері журналы, Ғасырлар журналы жобасы. Әдебиет/Тарих/Философия (F сериясы): 1987-1993, ebscohost.com