Кіріспе

Ганалық жазушы, саясаткер және ғалым (1942–2023)

Ама Ата Айду (23 наурыз 1942 – 31 мамыр 2023) – ганалық жазушы, ақын, драматург, саясаткер және ғалым. Ол 1982–1983 жылдары Джери Роулингстің PNDC үкіметі кезінде Гананың білім министрі қызметін атқарды. Оның алғашқы пьесасы «Призрактың қиын таңдауы» 1965 жылы жарық көрді, осылайша Айду алғашқы жарияланған африкалық әйел драматург атанды. Романшы ретінде ол 1992 жылы «Changes» романымен Достастық жазушылар сыйлығын жеңіп алды. 2000 жылы ол Аккрада африкалық әйел жазушылардың еңбегін қолдау және насихаттау мақсатында Мбаасем қорын құрды.

Ерте өмір

Кристина Ама Ата Айду 1942 жылғы 23 наурызда Гананың Орталық аймағындағы Солтпонд қаласының жанындағы Абеадзи Киякорда дүниеге келген. Кейбір дереккөздер (оның ішінде Меган Берент, Браун университеті және «Африка кімдері кітабы») оның 31 наурызда туғанын айтады. Оның Кваме Ата есімді егіз інісі болған. Айду Абеадзи Киякор басшысы Нана Яу Фама мен Маме Абасеманың қызы ретінде өсті. Оның әкесінің әкесі неоколониалистер тарапынан өлтірілген, бұл оның әкесінің назарын ауылдың балалары мен отбасыларына сол заманның тарихы мен оқиғаларын үйретудің маңыздылығына жегізді. Осының нәтижесінде ол ауылдағы алғашқы мектепті ашты және Айдудың Весли қыздар гимназиясына түсуіне ықпал етті, сол жерде ол алғаш рет жазушы болғысы келетінін түсінді.

Білім

1957 жылдан бастап Айду Кейп-Кост қаласындағы Уэсли қыздар орта мектебінде оқыды. Орта мектепті бітірген соң 1961 жылы Гананың Легон университетіне түсті. Онда ол ағылшын тілінен бакалавр дәрежесін алды және 1964 жылы өзінің алғашқы пьесасын, «Аруақтың қиын таңдауы» деп атады. Ол Африка зерттеулер институтында ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді, ал Кейп-Кост университетінде ағылшын тілінен лекция оқыды, соңында профессор қызметіне жетті. Айду 1982 жылы Уақытша Ұлттық Қорғаныс Кеңесінің құрамында Білім министрі болып тағайындалды. 18 айдан кейін ол отставкаға кетті, себебі Ганадағы білім беруді барлық адам үшін тегін қолжетімді ету мақсатына жете алмайтынын түсінді. Ол заманауи қоғамда африкалық әйелдердің рөлін бейнеледі. Ол ұлтшылдық идеясының соңғы кезде халықты қанау құралы ретінде пайдаланылып жатқанын айтты. Өз елін жақсы көретінін айтатын, бірақ дамыған әлемнің игіліктеріне құмар болатын сауатты африкалықтарды ол сынға алды. Ол ерекше африкалық идентитікаға сенді, оны әйелдің көзқарасынан қарастырды. Ол Африка елдерінің бірлігінің қажеттілігі туралы Панафрикалық көзқарас ұстанып, Африканың ресурстары мен халқының ғасырлар бойы пайдалануы туралы ашық айтты. 1983 жылы ол Зимбабвеге көшіп, білім беру саласындағы жұмысын жалғастырды, соның ішінде Зимбабве Білім министрлігі үшін оқу бағдарламасын жасаушы ретінде, сондай-ақ жазумен айналысты. Харареде тұрғанда ол 1985 жылы «Бір кісінің уақытқа айтқаны» атты өлеңдер жинағын және 1986 жылы «Бүркіт пен тауықтар және басқа да әңгімелер» атты балалар кітабын жариялады. 1986 жылы Лондонда (Англия) ол Богл Л’Увертюр баспа үйінің қолдау тобы ұйымдастырған Вальтер Роднидің Африка туралы көзқарастары туралы лекция оқыды. Айду 1988 жылы Фулбрайт стипендиясын алды, 1989 жылы Вирджиния штатының Ричмонд университетінде тұрақты жазушы болып жұмыс істеді, ал OWWA кеңесінің мүшелеріне Дж.Е. Франклин, Шерил Ю. Грин, Рашида Исмаили, Луиза Меривезер, Майя Анжелу, Розамонд С. Кинг, Маргарет Бусби, Габриэль Сивил, Алексис Де Вео, ЛаТаша Н. Диггс, Зетта Эллиотт, Донет Фрэнсис, Паула Гиддингс, Рене Ларриер, Тесс Онуэме, Кумба Туре, Мэри Конде, Нэнси Морейжон және Сапфир кірді. 2004 жылдан 2011 жылға дейін Айду Браун университетінің Африка зерттеулер факультетінде қонақ профессор болып жұмыс істеді. Ол 2011 жылы құрылған Гана жазушылар қауымдастығының кітап фестивалінің төрағасы болды. Айду 2013 жылы құрылған, африкалық жазушылардың алғашқы көркем романдары үшін платформа болған Әдебиет жөніндегі Этисалат сыйлығының меценаты болды (Деле Олоджеде, Элла Вакатама Оллфри, Маргарет Бусби, Сара Ладипо Маники және Зейкс Мда қатысты).

Жазбалар

Айдудың пьесаларына 1964 жылы Легон қаласында (алғаш рет 1965 жылы жарық көрген) және 1988 жылы Питтсбургте қойылған «Айдоның қиын таңдауы», сондай-ақ 1971 жылы жарық көрген «Анова» пьесасы, 1991 жылы Лондондағы Гейт театрында сахналаған. Оның көркем туындылары батыс және африкалық көзқарастар арасындағы шиеленіске ерекше назар аударады. Оның тұңғыш романы «Біздің қарындасымыз Килджой» 1977 жылы жарық көрді және оның ең танымал туындыларының бірі болып табылады. Бұл роман Африкадағы сексуалдық қатынастар, әсіресе ЛГБТ мәселелеріне қатысты әртүрлі пікірлерді бейнелейді. Континентте кең таралған пікір бойынша, гомосексуализм Африкаға жат және Батыс мәдениетінің идеялары таза, табиғи түрде гетеросексуалды «африкалық» мәдениетке еніп жатыр. Ал Айду Килджойдың басты кейіпкерін өзінің лесбияндық қиялдарын арқау ететін және лесбиян кейіпкерлермен мейірімді қарым-қатынас жасайтын болып бейнелейді. Айдудың көптеген басқа кейіпкерлері де, оның «Анова» пьесасындағы сияқты, өз заманының әйелдерге таңылған стереотиптік рөлдеріне қарсы тұратын әйелдер болып келеді. Оның «Өзгерістер: махаббат очеркі» романы 1992 жылы «Достастық жазушылары» сыйлығының Африка бойынша ең үздік кітап атағын жеңіп алды. Ол сонымен қатар шебер ақын – оның «Біреумен сөйлескен» өлеңдер жинағы 1987 жылы Нельсон Мандела атындағы поэзия сыйлығына ие болды, және бірнеше балалар кітабының авторы. Айду 1984 жылы Робин Морган редакциялаған «Бауырластық – жаһандық: Халықаралық әйелдер қозғалысы антологиясы» жинағына «Әйел болу» атты туындысын қосты. Оның «Екі қарындас» әңгімесі 1992 жылы Маргарет Басби редакциялаған «Африканың қыздары» антологиясында жарияланды. 2000 жылы Айду Ганада орналасқан «Mbaasem Foundation» коммерциялық емес ұйымын құрды, оның мақсаты – «африкалық әйел жазушылардың дамуы мен тұрақтылығын, сондай-ақ олардың шығармашылық өнімдерін қолдау» және басқару кеңесін құру. Айду «Африкалық махаббат әңгімелері» (Ayebia, 2006) антологиясының редакторы болды, онда Чика Юнигве, Чимаманда Нгози Адичи, Дорин Байнанга, Навал Эль Саадави, Хелен Ойоеми, Лейла Абулела, Молара Огундипе, Моника Арак де Ньеко, Сара Ладипо Маникика, Сефи Атта, Синдиве Магона және Веруник Таджо сияқты жазушылардың 21 әңгімесі жинақталған. 2012 жылы Айду «Дипломатиялық фунттар және басқа да әңгімелер» атты әңгімелер жинағын жариялады.

Өлім

Айду 2023 жылғы 31 мамырда Аккрада қайтыс болды. Президент Нана Акуфо Аддо оны "тамаша жазушы, әйелдер құқығын қорғаушы, африкалықтардың және әлемдегі прогрессивті халықтың жақтасы" деп бағалап, 13 шілдеден 16 шілдеге дейін аза тұру рәсімдері өтетінін және мемлекеттік жерлеу рәсімі жасалатынын мәлімдеді. 13 шілдеде оның жерлеу рәсімі Мемлекеттік үйдің алдында өтті, одан кейін 15 шілдеде туған қаласы Абэазе Киакорда қоштасу рәсімі болды, ал 16 шілдеде жексенбі күні алғыс айту шіркеу қызметі мен жерлеу рәсімі өтті.

Таңдалған шығармалар

"Аруақтың қиын таңдауы" (пьеса), Аккра: Лонгман, 1965. Нью-Йорк: Макмиллан, 1971. Анова (Гана жырлары негізіндегі пьеса), Лондон: Лонгман, 1970. Нью-Йорк: Гуманитарлық баспа, 1970. Мұнда тәттілік жоқ: Әңгімелер жинағы, Лондон: Лонгман, 1970. Нью-Йорк: Doubleday. Біздің әпкеміз Killjoy: немесе Қара көзді Сүйкімділік туралы толғаныстар (роман), Лонгман, 1977. Біреу бір уақытта сөйлейді (өлеңдер жинағы), Хараре: Колледж Пресс, 1986. Бүркіт пен тауықтар және басқа да әңгімелер (балаларға арналған), Энугу: Тана Пресс, 1986. Өзгерістер: Махаббат оқиғасы (роман), Лондон: The Women's Press, 1991. Нью-Йорк: Нью-Йорк қалалық университетінің Феминистік баспасы, 1993. "Істей алатын қыз және басқа да әңгімелер", Аккра: Сахара астындағы баспалар, Хайнеманн африкалық жазушылар сериясы, 1997. Дипломатиялық фунттар және басқа да әңгімелер, Айебиа Кларк баспасы, 2012.