Брайан О'Коннор: Американдық астронавт және әскери теңізші полковнигі

Кіріспе

Американдық ғарышкер және әскери-теңіз авиаторы (1946 жылы туған)

Брайан Дэниел О'Коннор (6 қыркүйек 1946 жылы туған) – зейнеткер АҚШ Теңіз жаяу әскерінің полковнигі және бұрынғы NASA ғарышкері. 2008 жылы АҚШ Астронавттардың Даңқ залына енгізілді.

Жеке

1946 жылы 6 қыркүйекте Калифорния штатының Ориндж қаласында туған, бірақ Калифорния штатының Твентиннайн Палмсты өз туған қаласы деп есептейді. Брайан мен оның әйелі Сюзанның екі ұлы бар. 1968 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясынан инженерлік ғылымдар бакалавры (аэронаутикалық инженерия бойынша қосымша мамандық) және 1970 жылы Батыс Флорида университетінен авиациялық жүйелер бойынша ғылым магистрі дәрежесін алды. 1972 жылы Калифорния штатының Монтерей қаласындағы АҚШ Әскери-теңіз аспирантурасының Әскери-теңіз қауіпсіздік мектебін, ал 1976 жылы Мэриленд штатының Патуксент Ривер әскери-теңіз әуе станциясының Әскери-теңіз сынақ пилоттары мектебін бітірді.

Марапаттар мен құрметтер

Теңіз қауіпсіздігі мектебінің үздік түлегі; Теңіз сынақ ұшқышы мектебінің ерекше түлегі; Қорғаныс жоғары қызмет медалі (2); Ерекше ұшу кресі; Теңіз құрметті қызмет медалі; NASA ерекше қызмет медалі; NASA үздік басшылық медалі (2); NASA ерекше қызмет медалі (2); NASA ерекше жетістіктері үшін медаль; NASA күміс Snoopy сыйлығы; AIAA жүйелік тиімділік және қауіпсіздік сыйлығы; AIAA Барри М. Голдуотер білім беру сыйлығы; Aviation Week & Space Technology лауреаты (ғарыш және зымырандар).

НАСА тәжірибесі

1980 жылғы мамыр айында О’Коннор ғарышкер ретінде таңдалды. Бір жылдық алғашқы оқу бағдарламасын аяқтағаннан кейін, NASA-ның Хьюстон, Техас штатындағы Джонсон ғарыш орталығында О’Коннор ғарыш кемесінің алғашқы сынақ ұшуларын қолдау үшін түрлі қызметтер атқарды, соның ішінде STS-1 және STS-2 үшін симулятордағы сынақ ұшқышы, STS-3 үшін қауіпсіздік және фототүсіру ұшқышы, ал STS-4 үшін қолдау экипажының мүшесі болды. Ол STS-5-тен STS-9-ға дейін ғарыш кемесімен байланысшы (CAPCOM) қызметін атқарды. Сонымен қатар, ол NASA ғарышкерлер корпусының авиациялық қауіпсіздік офицері болып жұмыс істеді. 1986 жылғы қаңтарда «Челленджер» және оның экипажы жоғалғаннан кейін, О’Коннор келесі үш жылда ғарыш агенттігі апаттан қалпына келгенде қауіпсіздік және басқару бойынша бірқатар тапсырмаларға тартылды. Апаттан кейінгі алғашқы күндері ол Кейп-Канавералда апаттан қалған бөліктерді қайта құрау жұмыстарын ұйымдастырды. Содан кейін ол NASA Бас кеңсесіндегі Іс-қимыл орталығын құрып, басқарды, ол NASA мен Президенттік комиссияның (Роджерс комиссиясы) арасындағы байланыс тізбегі болды. 1986 жылғы наурызда ол ғарыш кемесі бағдарламасының басқарушысының көмекшісі (операциялар) және NASA-ның жаңа ғарыш ұшу қауіпсіздігі кеңесінің төрағасы болып тағайындалды. Ол осы лауазымдарда 1988 жылдың ақпанына және 1989 жылға дейін қызмет етті. Кейіннен 1988 жылдың ақпанынан 1991 жылдың тамызына дейін ол ұшу экипажы операцияларының директор орынбасары болып жұмыс істеді. О’Коннор 40-тан астам ұшақ түрінде 5000 сағаттан астам ұшқан. Екі рет ғарышқа ұшып, ол ғарышта 386 сағаттан астам уақыт өткізді, Жердің 253 айналымында 5,3 миллион шақырымнан астам қашықтықты басып өтті. О’Коннор 1985 жылы STS-61B миссиясында ұшқыш, ал 1991 жылы STS-40 миссиясында экипаж командирі болды. 1992 жылдың соңында ол Мәскеуге «Шаттл/МИР» деп аталған амбициялы және күрделі бірлескен ғарыш бағдарламасының негізін қалау үшін келіссөздер жүргізуші топтың жетекшісі ретінде тағайындалды. 1993 жылдың наурыз айында О’Коннор Ғарыш станциясын қайта жобалау бөлімінің директоры болып тағайындалды. Ол және оның 50 адамнан тұратын инженерлер, менеджерлер және халықаралық серіктестер тобы көлік құралын және бағдарламаны қайта құру стратегиясын әзірледі, бұл жылына 300 миллион доллар үнемдеуге мүмкіндік берді, соның арқасында бағдарлама Конгресс тарапынан жабылудан сақталды. Қыркүйек айында ол Ғарыш станциясы бағдарламасының директоры міндетін атқарушы болып тағайындалды. Ол сондай-ақ, Ұлыбританияда жаңа буын үлкен дирижабльдерді жасап жатқан Airship Resources Corporation компаниясының кеңесші кеңесінде жұмыс істеді, оларға жоғары технологиялық түнгі жарнамалық жүйелерді енгізуді жоспарлап отырды. 2002 жылға дейін, ол NASA-ға қауіпсіздік және миссияны қамтамасыз ету бөлімінің бастығы ретінде қайта оралғанға дейін, ол Бетесда, Мэриленд штатындағы Futron Corporation компаниясының инженерлік директоры болып жұмыс істеді, ол үкіметтік және коммерциялық ұйымдарға, соның ішінде Федералдық авиация басқармасы, Қорғаныс министрлігі, NASA, Энергетика министрлігі, Westinghouse, AlliedSignal және басқаларға тәуекелді басқару және ғарыш қауіпсіздігі және сенімділік қызметтерін ұсынды. Ол 2011 жылдың 31 тамызында агенттік қызметінен зейнетке шықты.

O'Connor was selected as an astronaut in May 1980. After a one year initial training program at NASA's Johnson Space Center in Houston, Texas, O'Connor served in a variety of functions in support of the first test flights of the Space Shuttle, including simulator test pilot for STS 1 and STS 2, safety/photo chase pilot for STS 3, and support crew for STS 4. He was CAPCOM (spacecraft communicator) for STS 5 through STS 9. He also served as Aviation Safety Officer for the NASA Astronaut Corps. When the Challenger and its crew were lost in January 1986, O'Connor was given a number of safety and management assignments over the next three years as the Space Agency recovered from the disaster. In the first days after the accident, he organized the initial wreckage reassembly activities at Cape Canaveral. Then he established and managed the operation of the NASA Headquarters Action Center, the link between NASA and the Presidential Blue Ribbon Accident Investigation Panel (The Rogers Commission). In March 1986 he was assigned duties as Assistant (Operations) to the Space Shuttle Program Manager, as well as first Chairman of NASA's new Space Flight Safety Panel: jobs he held until February 1988 and 1989 respectively. He subsequently served as Deputy Director of Flight Crew Operations from February 1988 until August 1991. O'Connor has flown over 5,000 hours in over 40 types of aircraft. A veteran of two space flights, he has over 386 hours in space, covering five and three quarter million miles in 253 orbits of the Earth. O'Connor was pilot on STS 61 B in 1985 and was crew commander on STS 40 in 1991. Then in late summer 1992, he was assigned as leader of the negotiating team that traveled to Moscow to establish the framework for what subsequently became the ambitious and complex joint crewed space program known as Shuttle/MIR. In March 1993 O'Connor was assigned as Director, Space Station Redesign. He and his 50 person team of engineers, managers, and international partners developed, then recommended substantial vehicle and program restructure strategies which amounted to $300 million in savings per year, thus helping to save the program from cancellation by Congress. In September, he was named Acting Space Station Program Director. He also served on the Advisory Board of Airship Resources Corporation, a startup company planning to introduce high technology night sign display systems to the next generation large airships then under development in the United Kingdom. Until 2002, when he rejoined NASA as Chief of Safety and Mission Assurance, He served as Director of Engineering for Futron Corporation, a Bethesda, Maryland based company providing risk management and aerospace safety and dependability services to government and commercial organizations including the Federal Aviation Administration, Department of Defense, NASA, Department of Energy, Westinghouse, AlliedSignal and others. until August 31, 2011, retiring from the agency.

Ғарышқа ұшу тәжірибесі

STS 61 B Атлантис (26 қарашадан 3 желтоқсанға дейін 1985). STS 61 B – Шаттлдың 22-ші рейсі және Флоридадағы Кеннеди ғарыш орталығынан түнгі уақытта жасалған екінші ұшыру. Бұл ғарыш көлігінің орбитаға шығарған ең ауыр жүгі және төрт спутникті орбитаға шығарған алғашқы рейс болды. Миссияға EASE/ACCESS эксперименті кірді. Жердің 108 айналымын 165 сағат ішінде аяқтағаннан кейін Атлантис Калифорния штатындағы Эдвардс әуе базасына қонды. STS 40 Колумбия (5-14 маусым, 1991). STS 40 – өмір ғылымдарын зерттеуге арналған алғашқы ғарыш шаттл миссиясы. 9 күндік миссия барысында экипаж кең ауқымды биомедициналық эксперименттер жүргізді. Жердің 145 айналымын жасап, 218 сағат ішінде 3,29 миллион мильді ұшып өткеннен кейін О'Коннор Колумбияны Калифорния штатындағы Эдвардс әуе базасына қондырды, экипажы миссия мақсаттарының 100% астам бөлігін қауіпсіз және сәтті орындады.