Кіріспе

1954 жылы түсірілген американдық соғыс фильмі, Марк Робсонның "Токо Ридегі көпірлер" романының негізінде түсірілген. Бұл 1954 жылғы Корей соғысы туралы американдық соғыс фильмі. Фильмде Уильям Холден, Грейс Келли, Фредерик Марч, Микки Руни және Роберт Штраус түскен. Режиссерлік жұмысты Марк Робсон жүзеге асырды, ал фильмді Paramount Pictures компаниясы өндірді. Миченер Гарри Брубакер кейіпкерін лейтенант Дональд С. Брубакердің өмірінен жасаған, ол да оның әріптесі сияқты, Денвер қаласынан шақырылған 29 жастағы теңіз резервисінің офицері, "Валли Фордж" кемесімен активтік қызметке келді. Адмирал Тарранттың прототипі сол кездегі авианосецтер дивизиясының командирі, контр-адмирал Джон Перри болды; Ли кейіпінің негізі 1951 жылы "Эссекс" авианосеціндегі CAG командирі Маршалл У. Биб, сонымен қатар фильмнің техникалық кеңесшісі болды; ал Форни Бас сержант (NAP) Дуэйн Торин, өзінің ерекше жасыл бас киімімен танымал, ресми емес киім киюге бейім әскери ұшқыш болды. Роман мен фильмнің кульминациялық бөлігіндегі ұшқышты құтқаруға жасалған әрекет 1952 жылдың 8 ақпанында Солтүстік Кореяның Вонсан аймағында болған екі жеке құтқару операциясының қосындысынан құралды. Екіншісі "Валли Фордж" авианосецінен ұшқан, пропеллерлі Дуглас AD 1 Skyraider ұшағының Самдонг-нидегі теміржол көпірлерін бомбалау кезінде атылып түсірілуін қамтыды. Алайда, екінші әрекетте атылып түсірілген ұшқыштар бастапқыда жоғалып кеткен деп тізілген, бірақ олар қиын жағдайдан аман қалды және Солтүстік Корея әскерлеріне түсіп қалды. Тарихи көпірлерге жасалған шабуылдар кезінде, оқиғаның негізгі бөлігін құрайтын McDonnell F2H Banshee истребитель-бомбалаушылары (Grumman F9F Panther ұшақтарымен бейнеленген) көпірлерді бомбаламады, себебі олар қажетті ауыр авиабомбаларды тасымалдауға қабілетті емес еді. Олардың орнына, олар дұшпанның зениттік артиллериясын басудың қауіпті миссиясын орындады.

Даму

Фильмге құқықтар 100 000 долларға Джордж Ситон мен Уильям Перлберг командасы сатып алды, олардың Paramount студиясында өндіріс бөлімі болған. Олар адмирал рөліне Спенсер Трейсиді алғысы келді, бірақ бұл рөлді Фредерик Марч ойнады.

Түсірілім

Сыртқы көріністер «Орискани» мен «Кирсардж» кемелерінде түсірілді, 27 100 тонналық кемелер USS Savo Island рөлін сомдады. Фильмде қолданылған ұшақ – Grumman F9F 2 Panther, Корея соғысының негізгі ұшағы, ол фильм түсірілген кезде әлі де қызметте болды және екі кеменің әуе топтарымен жабдықталған. Дегенмен, роман бойынша Брубейкердің эскадрильясы McDonnell F2H Banshee ұшақтарымен ұшқан. Суретте көрсетілген эскадрилья – нақты бөлімше, «Алтын Аждаһалар» (Fighter Squadron 192 (VF 192)), ол түсірілім кезінде «Орискани» кемесінде болды және содан кейін өзін «Әлемдік аты даңқты Алтын Аждаһалар» деп таныстырды. VF 192 Кореяға екі рет соғысқа қатысты, бірақ «Принстон» кемесінде және Vought F4U 4 Corsair ұшақтарымен. Фильм сонымен қатар әскериде тікұшақтардың алғашқы пайдалануын да пайдаланды. Рунидің кейіпкері S 51/HO3S 1/H 5F, G, H Sikorsky "DragonFly" тікұшағымен ұшады, ол теңіз құтқару тікұшағы ретінде жақсы танымал. Түсірілімдер соғыстан кейінгі Жапонияда, АҚШ-тың Канагавадағы Йокосука теңіз базасында және Хаконедегі тарихи «Фудзия» қонақүйінде де жүргізілді. Калифорния штатының Таузэнд Оукс қаласындағы ранчо да түсірілімдерге пайдаланылды.

Шығару

Фильм 1954 жылдың желтоқсан айында Канадада шыққан, бірақ әлемнің қалған бөлігінде, АҚШ-ты қоса алғанда, 1955 жылы көрсетілімге шықты.

Қабылдау

"Токо Ридегі көпірлер" сыншылар мен көрермендер тарапынан жақсы қабылдады. "Нью-Йорк Таймс" газетінің бір рецензиясында Босли Кроутер фильмнің түпнұсқа әңгімеге адал болғанын және "осы мұқият түсірілген фильмде керемет және әсерлі түрде дамытылғанын" атап көрсетті. Фильмнің тұңғыш көрсетілімі Радио Сити музыка залында болды. АҚШ Әскери-теңіз күштерімен тығыз байланыс тамаша әуе шайқастарын және авианосецтегі қимылдарды көрсетуге мүмкіндік берді. Ірі масштабты модельдер мен нақты ұрыс кадрларының араласуымен түсірілген шабуыл сахнасы кейіннен Академия сыйлықтарында ерекше мойынсоқ алды.

Марапаттар мен құрметтер

"The Bridges at Toko Ri" киносы 1956 жылы "Ең үздік арнайы эффекттер" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды, ал Алма Макрори 1956 жылы "Ең үздік монтаждау" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ие болды. Марк Робсон да 1956 жылы Америка Режиссерлер Гильдиясы сыйлығының "Фильмдердегі ең үздік режиссерлік жетістіктері" номинациясына ұсынылды.

Соғысқа қарсы тақырыптар

Голливудтың Екінші дүниежүзілік соғыс туралы түсірген фильмдерінен өзгеше, "Токо Ридегі көпірлер" тыныш, соғысқа қарсы фильм деп есептелді. Корея соғысы әлемдік қауіпсіздіктегі геосаяси мақсаты күмәнді саналғандықтан, бұқаралық ақпарат құралдарында Екінші дүниежүзілік соғысқа қарағанда онша назар аудартпады. Брубакер кейіпкері Контр-адмирал және басқалармен Корея соғысының мәнін сұраққа тоғыстырады. Фильмнің соңғы сахналары басты кейіпкерлердің шет елдегі лайлы ойыста мерт болған күйін көрсетеді. Фильм қауіпті тапсырмалар (ұшақтың апатқа ұшырауы, зениттік оқтар) арқылы дамыған сайын, Брубакер үрей мен соғыстан кейінгі стрестік синдром (ПТСР) сезімдерін басынан өткізеді, себебі Көпірге жасалатын миссия күннен-күнге жақындап келеді. Грейс Келли кейіпкері Корея соғысы бойынша елдің қыңырлығын метафоралық түрде бейнелейді, бірақ мақсатына адал және оны сұрақсыз қабылдайды.

Халықтық мәдениетте

2021 жылы шыққан «Ликориз пицца» фильміндегі бір сахнада Шон Пенн «Джек Холден» атты егде жастағы актер рөлін ойнайды, ол Грейс Келлимен «Токо Сан көпірлері» атты фильмде түскен. Атаулар өзгергеніне қарамастан, бұл сахна Уильям Холден және «Токо Ридегі көпірлер» фильміне нақты сілтеме жасайды (сол сахнада Том Уэйтстің «Рекс Блау» режиссер кейіпкері де «Токо Ри» фильмінің режиссері Марк Робсонға нақты сілтеме есебінен жасалған).