Кіріспе
Бокильяс-дель-Кармен (,) – Мексиканың Коахуила штатындағы Рио-Гранде өзенінің жағасында орналасқан ауыл. Бұл Окампо муниципалитетінің ең солтүстік орналасқан елді мекені болып табылады. Ауыл Сиерра-дель-Кармен тауларының солтүстік бөлігінің батысында және Рио-Гранде Бокильяс каньонының оңтүстік-батыс шетінде жатыр. Бокильяс-дель-Кармен 19 ғасырдың соңында, жақын жердегі таулардан құнды минералдар табылғаннан кейін кеншілер қаласы ретінде негізделген. 1919 жылы кен өндіру тоқтатылып, халық саны жылдам азайды. Бокильяс-дель-Кармен Мексика-АҚШ шекарасына іргелес орналасқан, ал АҚШ-тан жаяу келушілер Бокильяс шекаралық өткізу пункті арқылы ауылға кіре алады. Биг-Бенд ұлттық паркіне жақын орналасқандықтан, Бокильяста туризм – басты индустрия. 11 қыркүйекке жасалған шабуылдардан кейін АҚШ шекараны жапқаннан кейін Бокильястың экономикасы күрт құлдырады және халық саны шамамен 50%-ға төмендеді. 2013 жылы шекара қайта ашылды, содан кейін экономика мен халық саны жаңадан өркендеді. 2020 жылдан 2021 жылға дейін COVID-19 пандемиясының салдарынан өткізу пункті жабылды.
Boquillas del Carmen, frequently known simply as Boquillas (bo ki ʝas), is a village in northern Mexico on the banks of the Rio Grande. It is the northernmost populated place in the municipality of Ocampo, which lies within the Mexican state of Coahuila. The village lies immediately west of the northern part of the Sierra del Carmen mountain range and at the south west end of the Rio Grande's Boquillas Canyon. Boquillas del Carmen was founded as a mining town in the late 19th century, after valuable minerals were found in the nearby mountains. Mining ceased in 1919 and the population rapidly declined. Boquillas del Carmen lies adjacent to the Mexico–United States border and visitors on foot from the United States can enter the village via the Boquillas Port of Entry. Situated just next to Big Bend National Park, tourism is the principal industry in Boquillas. After the September 11 attacks, the United States closed the border and the economy of Boquillas was severely affected and the population fell by nearly 50%. In 2013, the border was re opened and the economy and population subsequently rebounded. From 2020 to 2021, the crossing was closed due to the COVID 19 pandemic.
19 ғасыр
1890 жылдардың басында Сиерра-дель-Карменде күміс қоры табылды. Кеншілердің келуі Рио-Гранде өзенінің екі жағында екі шекаралық лагерь ашуға себеп болды: Техастағы Бокильяс (қазір Рио-Гранде ауылы) және Бокильяс-дель-Кармен. Күміспен қатар, қорғасын мен мырыш та табылды. Осы металдарды қамтитын кен Бокильяс-дель-Карменге жақын өзен жағасындағы кішкентай пеште балқытылып, кейін Ел-Пасоға жолмен тасымалданып, қосымша өңделді. Жергілікті кен компаниясы екі Бокилья арасында Рио-Гранде арқылы кабельдік жолмен жұмыс істеді. Кен өндірісінің шарықталу кезеңінде Бокильяс-дель-Карменде 2000 мен 4000-ға жуық адам тұрды.
transported by road to El Paso where it was further processed. The local mining company operated a cable car across the Rio Grande between the two Boquillas. At the height of mining operations, there were between 2,000 and 4,000 people living in Boquillas del Carmen.
20 ғасыр
XX ғасырдың басында Бокильяста 2000-ға дейін адам тұрды. Басты жұмыс орындары жақын жердегі кен орындарынан қорғасын, күміс және фторит кенінің өндірілуімен байланысты салаларда болды. 1919 жылы кен өндіру тоқтатылып, қала халқының саны жылдам азайды. 1930 жылдары осы аймақта АҚШ-Мексика халықаралық бейбітшілік паркін құруға тырысылды, ол Биг-Бенд ұлттық паркін Коахуила штатындағы Мадерас-дель-Карменмен біріктіруді көздеді. Бокильяс-дель-Кармен осы ұсынылған халықаралық бейбітшілік паркінің орталығында болуы тиіс еді, бірақ бұл жоба іске аспады. Бұған қарамастан, Бокильяс-дель-Кармен Биг-Бендпен басқа да байланыстарды сақтап келді. Рио-Гранде арқылы келген туризм негізгі табыс көзіне айналды. Кантри музыкасының жұлдызы Роберт Эрл Кин Бокильястың қонағы болған және 1994 жылы "Gringo Honeymoon" альбомын шығарды, оның атау трегі ол және әйел серігінің ауылға сапар шеккен күні туралы айтады деседі. 2000 жылғы халық санауында қала халқы 191 адамнан тұратыны анықталды.
21 ғасыр
2001 жылдың 11 қыркүйегінде болған оқиғалар Бокильяс-дель-Карменнің 20 ғасырдағы өмір салтына елеулі әсер етті. 2002 жылдың мамыр айында Биг-Бенд ұлттық паркі мен Бокильяс арасындағы шекаралық өткел мерзімсіз жабылды. 2006 жылдың қазан айына қарай Бокильяста 90-100 тұрғыннан тұратын 19 отбасы ғана қалды. Қала тұрғындарының көпшілігі туристік өткелдің жабылуы және қаланың дәстүрлі экономикасының құлдырауы салдарынан көшіп кетуге мәжбүр болды. 2010 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 110 адамды құрады. 2011 жылдың 7 қаңтарында АҚШ Ұлттық паркі қызметі 2012 жылдың көктемінде ашылатын паром және паспорттық бақылау орталығы арқылы өткелді қайта ашу жоспарларын жариялады. Көптеген кешігулерден кейін, жаңа Бокильяс шекаралық өткелі ресми түрде 2013 жылдың 10 сәуірінде ашылды. АҚШ-тың сол кездегі ішкі істер министрі Кен Салазар шекаралық өткелді қайта ашуда маңызды рөл атқарды. Қазіргі уақытта жұмыс істейтін уақыты сәрсенбіден жексенбіге дейін сағат 9:00-ден 18:00-ге дейін, маусымдық өзгерістерге байланысты. Шекаралық өткел ашылғаннан бері Бокильяс-дель-Кармен қаласы электр қуатымен (күн панельдері арқылы), жаңа медициналық пунктпен және мемлекеттік бастауыш мектептің жақсаруымен едәуір өсімді қамтыды. Келушілерге осы өткел арқылы АҚШ-қа бір бөтелке алкоголь әкелуге рұқсат етіледі. Алайда, темекіні осы өткел арқылы АҚШ-қа әкелуге болмайды. COVID-19 пандемиясына жауап ретінде АҚШ билігі 2020 жылдың 17 наурызында Бокильяс шекаралық өткелін жапты. Ол 2021 жылдың қараша айында қайта ашылды.
Экономика
Тау-кен өнеркәсібі тоқтағаннан кейін 20-ғасырда Бокильяста туризм дамыды, 1973 жылы Хосе Фальконның мейрамханасы ашылды. 1990 жылдардың соңында Бокильяс шамамен 300 тұрғыны бар шағын қала болды, ол негізінен Биг Бенд туристік саудасына тәуелді болды, келушілер Рио-Гранде өзенін кесіп өтіп, ауылдың барына, мейрамханасына және тако стендтеріне баратын. Ауылдың христиан миссиясының жанындағы балалар шөлден немесе жақын жердегі үңгірлерден жинаған тастарды сатты. Туристік мүмкіндіктерге пони мен есек жалға беру, Park Bar-да сусын ішу және Buzzard's Roost (кейін La Zappolita деп аталған) атты жергілікті жатақханада түну кірді. Ауыл туристердің жаяу келуінен табыс табуын жалғастыруда, 2018 жылы АҚШ-тан 11 000-нан астам адам Бокильясқа келді. Жергілікті гидтер шағын ауылды аралап көрсетуге және жергілікті қолөнер бұйымдарын сатуға ұсыныс жасайды. Бокильяс каньонына, ыстық су бұлақтарына, археологиялық орындарға және айналасындағы үңгірлерге жаяу, жүк көлігімен, ат/есекпен және каноэмен саяхаттау мүмкіндігі де бар. Ауылда кем дегенде екі мейрамхана/бар және көбінесе моншақтан жасалған қолөнерді сататын бірнеше сувенирлік дүкен бар. Бокильяста "Лос Диаблос" атты өрт сөндірушілер тобы тұрады. Олар ұлттық паркте жұмыс істейді, онда орман өрттерін сөндіреді және кейде АҚШ-тағы өрт сөндіру жұмыстарына көмектеседі.
Инфрақұрылым
2015 жылы ауылдың барлық тұрғындарын электрмен қамтамасыз ететін күн электр станциясы пайдалануға берілді. Биг Бендке дейін өзен арқылы өтуден басқа, Бокильясқа Мексиканың 53-ші федералдық тас жолымен де баруға болады. Ең жақын ірі елді мекен – Санта-Роза-де-Мусквиз, нашар жол жағдайына байланысты саяхатқа кем дегенде 4 сағат уақыт кетеді. Қазір ауылға бір телефон желісі тартылған. Осы желіге қоңырау шалғанда, оператор қоңырау шалушыға қай уақытта қайта қоңырау шалу керектігін хабарлайды, сонда оператор шалған адамды тауып, белгіленген уақытта телефонның жанында болуын қамтамасыз етеді.