Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тамбогранде – Перудің солтүстік-батысындағы Пюра аймағының Пюра провинциясындағы шағын қала. 1999 жылы Перудегі кен өндірісінің өркендеу кезеңінде кен өндірісін дамыту үшін таңдалған көптеген шағын қалалардың бірі, Тамбогранде «Манхэттен Минералс» компаниясының аймақтағы кен өндірісін дамыту жобасына сәтті қарсылық көрсеткенімен көзге түсті. Басқа аймақтармен салыстырғанда Сан-Лоренцоның көршілерінен суға қолжетімділік және Пайта портына жақын орналасқандығы сияқты маңызды артықшылықтары бар. Қаланың негізгі өнеркәсібі – қаланы қоршаған құнарлы жерлерде лимон мен манго өндіру, Перудағы лимонның шамамен 40%-ын шығарып, ауыл шаруашылығы саласында халықтың 65%-ын жұмыспен қамтамасыз етеді. Аймақ бойынша 70 000 адам тұрады, ал қаланың өзінде 16 000 адам тұрады. Тамбограндедегі кедейлік деңгейі туралы деректер жоқ болғанымен, Перудің жағалау бойындағы ауылдық аймақтардағы қалаларда, Тамбогранде сияқты, халықтың 64%-ы күніне бір доллардан кем табыспен өмір сүреді деп хабарланады. 1996 жылы канадалық «Манхэттен Минералс» тау-кен компаниясы қаланың астындағы кен пайдалану құқығын сатып алып, ірі мыс және алтын кенін тапты, одан «Манхэттен Минералс» 1 миллиард долларлық минералдарды өндіруді көздеді. Осы жаңалықтан кейін канадалық тау-кен компаниясы Перу үкіметіне ресми ұсыныс жасады, ол мыңдаған адамды қоныстандыруды және қала үшін зиянды экологиялық тәуекелдерді қамтитын болар еді. Перу үкіметі Тамбограндедегі 10 000 гектар жерді төрт жыл бойы қазбалау жобасына келісім берді. Жұмыс орындары мен инфрақұрылымның жақсаруына уәде берілгеніне қарамастан, халық бұл ұсынысқа наразылық білдірді. Қоғам қаланың орнын бір шақырымдық шұңқырмен алмастыруды қаламайтын, себебі кен өндірісі аймақтың ауыл шаруашылығын және шектеулі су қорын жоюға жеткілікті ластану тудыруы мүмкін деп алаңдады. Нәтижесінде қала басшылары, жергілікті Рим-католик шіркеуі және халықаралық үкіметтік емес ұйымдар бастаған бұрын-соңды болмаған наразылық акциясы өтті. 2002 жылы үкіметтік емес ұйымдар ұйымдастырған референдумда тау-кен жобасының тағдырына қатысты «Жоқ» немесе «Иә» деген сұраққа халықтың 1,28%-ы ғана қолдау көрсетті. Үкімет жобаның заңдылығын мойындап, «Манхэттен Минералс» компаниясын барлық операцияларын тоқтатуға шақырды.
Tambogrande is a small town in the Piura Province of the Piura Region in northwestern Peru. One of many small towns chosen as a site for mining development during Peru's mining boom in 1999, Tambogrande achieved prominence for successfully opposing the Manhattan Minerals mining development in the area. Compared to other regions, San Lorenzo has some significant advantages over its neighbors, including access to water and its location near the port of Paita. The city's main industry is the production of lemons and mangoes on the fertile land that surrounds the town, producing almost 40% of lemons in Peru and employing 65% of the population in its agricultural industry. Within the region, 70,000 inhabitants occupy it, and 16,000 inhabitants live in the town. Although there is no data that reports the poverty rate in Tambogrande, it is reported that in cities along the rural coastal area of Peru— such as Tambogrande—64% of inhabitants live on less than a dollar a day. In 1996, Manhattan Minerals, a Canadian mining company, bought the mineral rights below the town and had found a large copper and gold deposit, from which Manhattan Minerals sought to "extract US$1 billion worth of minerals". Upon this discovery, the Canadian mining company made a formal proposal to the Peruvian government, which would require the displacement of thousands and involve some harmful environmental risks to the town. The Peruvian government agreed to the proposal to mine the 10,000 hectares of land in Tambogrande for four years. Despite the promise of jobs and improved infrastructure, the population balked at the proposal. The community did not want to see the town replaced with a kilometer wide pit because they were concerned that the mining operation could generate enough pollution to destroy the region's agriculture and limited water supply. An unprecedented protest resulted, led by local leaders of the town and the local Roman Catholic Church as well as international NGOs. In 2002, in a referendum, organized by the NGOs, on the fate of the mining project—"No" or "yes"—1.28% of the population voted in favor of it. The government would acknowledge the legitimacy of the project and called for Manhattan Minerals to end all operations.
Қалалық мәселелер
Пюрада біз фермерлерміз. (Тау-кен өндірісімен) барлығымыз мәңгілікке қалай жойылатынын көре аламыз: топырақ, су, егін. Тамбогранделік фермердің айтуынша, Пюрадағы барлығы фермер, ал тау-кен өндірісі топыраққа, жерге, суымызға және егінімізге зор зиян келтіруі мүмкін. Ол тұрғындардың ұсынылып отырған тау-кен жобасына деген көзқарасын нақты бейнелейді. Ауыл шаруашылығы олардың негізгі табыс көзі ғана емес, сонымен қатар олардың өмір салты, мәдениеті және Тамбогранде халқы ретіндегі өзіндік ерекшелігін көрсетеді. Тау-кен жобасы оларды аймақтың бір бөлігін тастап кетуге мәжбүр етеді, ондаған жылдар бойы үй деп білген жерлерін қалдыруға мәжбүрлейді. Перудегі бірнеше тау-кен жобалары – Янакоча, Ла Ороя, Серро-де-Паско, Уармей сияқты – қоршаған ортаға зор зиян келтірді. Кейбір жағдайларда "жеке және мемлекеттік тау-кен кәсіпорындарының кездейсоқ немесе тиімсіз басқаруынан туындаған ауыр ластану және адамдардың улануы" болды. Тұрғындар бұл оқиғаның Тамбограндеге де орын алып, "қайта орнатуға келмейтін зиян" келтіруінен қорқады. "Piura Life and Agriculture" және басқа да үкіметтік емес ұйымдар канадалық тау-кен компаниясының қоршаған ортаға аз немесе ешқандай зиян келтірмейтіні туралы мәлімдемелеріне қарсы дәлелдер келтіру үшін бірікті. Олар тау-кен жобасының судың көп мөлшерін қажет етуіне байланысты орманды жоюға әкелуі мүмкін екенін, сумен жабдықтауға және Эль-Ниньо және Пиура сияқты жақын жердегі өзендерге әсер ететін ластануға, олардың ішілуі мүмкін екеніне және қоршаған ортаның салдарынан ауыл шаруашылығы өндірісінің төмендеуіне алып келуі мүмкін екенін айтты. Олар осы экологиялық тәуекелдерді "қабылдауға тым жоғары" деп бағалады. Жобаның үкімет жасайтын экологиялық сараптамасына күмәнданып, OXFAM өз есебін тапсырды және бұрын айтқандай қорытындыларға келді, сондай-ақ үкіметтің әдістемесі мен тәсілінің дұрыс еместігін сипаттады. Сондай-ақ, Тамбогранде мен Манхэттен Минералдары арасындағы дау кезінде үкіметтің бейтараптығына қатысты алаңдаушылықтар туындады, өйткені үкімет Манхэттен Минералдарының 25% үлесіне ие болды.
"En Piura somos agricultores. (Con la minería) podríamos ver cómo todo sería destruido para siempre: el suelo, el agua, la cosecha." This farmer from Tambogrande says that in Piura, they are all farmers; with mining, it could bring great destruction to the soil, the ground, our water, and the harvest. He acutely captures the residents’ sentiments toward the proposed mining project. Agriculture not only was their main source of revenue, but it also represented their way of life, their culture, and their identity as people of Tambogrande. A mining project would force them to leave in parts of the region, leaving a place they knew as a home for so many decades. According to Several mining projects in Peru—such as Yanacocha, La Oroya, Cerro de Pasco, Huarmey—have experienced immense environmental damage. There were some cases "of heavy pollution and human intoxication due to accidentals or mismanagement of private or state mining enterprises." Residents are concerned that this could happen to Tambogrande and cause "irreversible damage." Piura Life and Agriculture and NGOs partnered together to form some counterarguments against the Canadian mining company's claims that it would cause little or none environmental damage. They stated that the mining project could cause deforestation because of the immense amount of water and needed to mine; pollution that may affect the water supply and nearby rivers, such as El Niño and Piura, that could be consummated; and farming production would suffer because of the environmental effects incurred. They deemed these environmental risks "too high to be ‘acceptable." Skeptical about the environmental study of the project the government would produce, OXFAM commissioned its own report and came to the same, aforementioned conclusions and described how the government's methodology and approach was wrong. Concerns were also raised about the government's neutrality in the course of dispute between Tambogrande and Manhattan Minerals, as the government owned 25% of Manhattan Minerals.
Манхэттен минералдар
"Біздің компанияның Тамбограндеде даму үшін нақты ұсынысы бар. Бұл үш нақты әлеуметтік және экономикалық аспектіні қамтитын ұсыныс, ол Тамбограндедегі мыңдаған балалар мен ересектерді мазалаған көптеген мәселелерді шешеді", - деді 2003 жылы BBC тілшісіне "Манхэттен Минералс" президенті Америко Виллафуэрте, бұл тау-кен жобасы Тамбогранде халқының өмірін қалай жақсартатынын түсіндіре отырып. Осылайша, канадалық тау-кен компаниясы қоғамдық пікірде таратуға тырысқан "баяндама" осы болды. Олар тау-кен жобасының әсерін және Тамбограндедегі экономикалық жағдайды зерттеген есеп дайындады, осылайша жобаны қолдау үшін халықты сендіруге ұмтылды. Есепте Перудің басқа аймақтарымен салыстырғанда өмір сүру деңгейінің төмендігі, топырақтың деградациясы, орташа табыс және нәрестелер арасындағы өлім-жітім көрсеткіштері айтылды, бұл Тамбограндеде өзгерістер қажет екенін көрсетеді. Есепте көрсетілгендей, бұл өзгеріс – Тамбогранде экономикасын жақсартатын тау-кен өндірісі болар еді. Тау-кен жобасы осы аймаққа ғана емес, бүкіл елге көбірек шетелдік инвестиция әкелер еді. "Манхэттен Минералс" компаниясы үйлерін және жұмыстарын жоғалтқан адамдарға баспана ұсынатынын уәде берді, осылайша тұрғындарға тиімсіз әсерін азайтуға тырысты.
"Our company has a concrete proposal for development in Tambogrande. It's a proposal with three concrete social and economic aspects that will resolve many of the problems affecting thousands of children and adults in Tambogrande," said Americo Villafuerte, the president of Manhattan Minerals, to the BBC in 2003 explaining how this mining project would improve the lives of the people in Tambogrande. This would be the "narrative" the Canadian mining company pushed in the public dialogue. It commissioned a report that studied the impact of the mining project and the economic situation in Tambogrande, in an attempt to demonstrate to the public to support it. In its report, the company noted the low standard of living compared to others parts of Peru, the degradation of the soil, the median income and infant mortality rate, which all suggested there needed to be a change in Tambogrande. This change, as the report would point out, would be mining which would dramatically change Tambogrande's economy for the better. The mining project would bring more foreign investment not just to this region, but to the country as a whole. Manhattan Minerals promised it would provide housing to the people who lose their houses and jobs so it would minimize any negative effects on the residents.
ҮЕҰ қатысуы
Намазшылар Тамбогранде қорғаныс фронты ("Фронт") құрды, халық арасында қолдау жинау және өздерін ұйымдастырып, Манхэттен Минералға қарсы біртұтас болу үшін. Оның құрамына Тамбогранде жергілікті басшылары кірді. Алайда, Фронттың ауқымы, ұйымдастыру және ресурстармен шектеулі болды, себебі ол тек фермерлер мен тұрғындардан тұрды. Бірақ, үкіметтік емес ұйымдармен (ҮЕҰ) серіктестік орнату арқылы олардың дауысы күшейді, және әр ҮЕҰ ұйымда әртүрлі рөл атқарды. Кейбіреулері қаржылай көмек көрсетіп, әлемдік байланыстар ұсынды, ал басқалары қауымға кен өндіру жобасына қарсы стратегия жасауға көмектесті. Олардың барлығы "тасуды" күшейтіп, кен өндіру жобасы Тамбогранде қоршаған ортасына, мәдениетіне және өмір салтына ғана зиян келтіретінін жеткізді. Бұл коалицияға OXFAM, CONACAMI, Piura Life and Agriculture, CREA Pueblo, жергілікті католик шіркеуі және Минералды саясат орталығы, Коста-Рика мен Эквадордан келген Жердің достары сияқты бірнеше ҮЕҰ экологиялық топтары кірді. Перудың кен өндірісінен зардап шеккен қауымдастықтардың ұлттық конфедерациясы (CONACAMI) "1990 жылдардан бері кен өндірісінің өрлеуіне" қарсы наразылықтарды ұйымдастырып, "бір миллионға дейін адамды" жинады, себебі бұл кен компаниялары "Перу шаруа қауымдастықтарының" кен ресурстарын пайдаланып, олардың денсаулығы мен әл-ауқатына ұрпақтан ұрпаққа қауіп төндіреді деп сенді. CONACAMI Фронттан фермерлерге ақпарат жеткізіп, көмектесті. Кедейлікті жоюға бағытталған OXFAM ұйымы оқиғаны одан әрі дамытып, қақтығысты түсіндірді. Ол кен өндіру жобаларымен бірге жүретін үкіметтік процестерді, мысалы, экологиялық сараптаманы қарастырды. OXFAM-ға қосылғанға дейін мұндай сараптаманың бар екеніне ешкім хабардар болған жоқ, және OXFAM сараптамадағы кейбір кемшіліктерді атап көрсетіп, жобаның экологиялық тәуекелдерін және бұрынғы елдердегі кен өндірумен байланысты қақтығыстарды баяндаған өз талдауын жасады. Бұл білімді ол тұрғындармен және кен өндіру жобасына қарсы шығатын халықаралық ұйымдармен бөлісті. Бір мүшесі айтқандай, "ҮЕҰ болмаса, [тамбогранделіктерге] қарсы тұру қиын болар еді. Олардың көпшілігінің тәжірибесі жоқ, көптегендері бастауыш білімді ғана аяқтаған". Оларсыз Манхэттен Минерал сияқты ірі корпорацияға қарсы ұйымдасу қиын болар еді. Оның айтуынша, мүшелердің көпшілігі бастауыш білім алған, бұл оларға белгілі бір шекке дейін ғана көмектесер еді. Алайда, олардың көмегімен олар өз дауыстарын жеткізе алды және өз хабарларын тарата алды. Тамбограндедегі табыс кен өндіру жобасын тоқтатудағы қауымдастықтың жетістігі Перудегі наразылықтардың жаңа толқынына шабыт берді.
Protesters formed the Tambogrande Defense Front ("The Front") to garner more support among the people and to organize themselves and be unified in their direction and opposition against Manhattan Minerals. It was composed of local leaders of Tambogrande. The Front was limited, however, its outreach, organization, and resources as it was only composed of the farmers and residents. Though, with partnering with non governmental organizations (NGOs), their voices were amplified, and the NGOS each played their different roles in the organization. Some provided financial assistance and their contacts around the world, and others helped the community strategize their future steps as they oppose the mining project. They all strengthened this "narrative" that the mining project would only bring destruction to Tambogrande's environment and identity and way of life. Some organizations that were a part of this coalition were OXFAM, CONACAMI, Piura Life and Agriculture, CREA Pueblo, the local Catholic Church, and some NGO environmental groups such as the Mineral Policy Center and Friends of the Earth from Costa Rica and Ecuador. The National Confederation of Communities Affected by Mining of Peru (CONACAMI) organized "up to million people" in protesting the "mining boom since the 1990s" because these mining companies, they believed, would exploit the mining resources of "Peruvian peasant communities" and pose a great danger to their health and well being for generations In partnership with the community, CONACAMI launched a campaign "under the slogan 'without limes there is no ceviche. CONACAMI helped relayed information back to farmers from the Front. OXFAM, an organization dedicated to eradicating poverty, helped pushed the narrative further, internalized the conflict. It examined the governmental process that accompanied mining projects such as an environmental study. Before OXFAM joined, no one was aware that such a study existed, and OXFAM noted some of the flaws associated with the study and commissioned its own to give its own analysis of the project which laid out the environmental risks and the conflicts that previous countries have had with mining. It shared this knowledge with residents and international organizations that would come forth and oppose the mining project. As one member said "Sin las ONG habría sido difícil que [los tambograndinos] se opongan a él. No tenían ex periencia, la mayor parte de ellos apenas alcanzó a acabar educación primaria." Without them, he says, it would have been much difficult for them to organize against a big corporation like Manhattan Mineral. Most of the members had a primary education, he says, which would only help them to a certain point. With their help, however, it enabled them to focus on their voices and spread their message and narrative. Because of the success in Tambogrande, the community's success in preventing the mining project would inspire other waves of protests throughout Peru.
Перудің тау-кен өндірісінің болашағы
Перу әлі де тау-кен өндірісі үшін маңызды аймақ болып табылады, әлемдегі ең ірі алтын кен орындарының бірі осында орналасқан. Перудегі барлық кірістердің 29% тау-кен өндірісінен түседі, ал тау-кен өнеркәсібі Перуде зор ықпалға ие. The Economist журналы Латын Америкасында тұрақты дамуға мүмкіндік бар екенін және тау-кен корпорацияларының жергілікті қауымдастықтармен бірлесіп жұмыс істеуі қажет екенін айтады, сондай-ақ бұл корпорациялар сыншылардың ойынша қарағанда көбірек мақтауға лайық. Перудегі кедейлік деңгейі жаңа дамулардың арқасында біртіндеп төмендегені және егер тау-кен корпорациялары Gold Fields тәжірибесін үлгі етсе, корпорация да, халық та ынтымақтастықтан пайда көретіні атап өтілді. Тамбогранде болған жағдайда, Manhattan Minerals Gold Fields тәжірибесін үлгі етпеген немесе қауымдастықпен жұмыс істемеген сияқты, бұл олардың арасындағы сенімді қалыптастыруға мүмкіндік берген болар еді. Перудегі осы тау-кен өндірісі жобаларының әртүрлі қатысушыларының әртүрлі көзқарастары бар. The Economist Gold Fields компаниясының Янакочада жаңа тау-кен жобасын бастау жоспары 2004 жылы үлкен наразылықтарға себеп болғанын, бірақ олар жобаға қолдау табуға жеткенін жазады, себебі Gold Fields "көп тыңдап, айналасындағы адамдардың тұрмыс деңгейін жақсартуға" кепілдік берді. тегтер автоматты түрде осы жерде пайда болады.
Peru still remains a hot spot for mining developments, having one of the largest gold deposits in the world. Mining makes up 29% of all revenue in Peru, and the mining industry wields great power in Peru. The Economist argues there is a path forward for sustainable development in Latin America and for mining corporations to work together with communities, and these corporations deserve more credit than critics give them. It notes that the poverty rate in Peru has reduced gradually with newfound development, and if mining corporations model Gold Field's practices, both the corporation and the people will benefit from cooperation. In the case of Tambogrande, it seems Manhattan Minerals did not model of Gold Field's practices or engage the community with their work which could have built trust between them and the community. Different actors in these mining development projects in Peru different perspectives. The Economist writes that Gold Field's plans to start a new mining project in Yanacocha provoked massive protests in 2004, but they ultimately were successful in garnering support for their project because Gold Fields ensured it "listen[ed] more than talk and ensure[ed] that living standards improve for people in the surrounding area." tags which will then appear here automatically >