Кіріспе

Экеко (қазіргі аймара тілінде: Iqiqu) – Боливия Альтипланосының халықтарының мифологиясы мен фольклорындағы молшылық және гүлденудің Тиуанак (Колумбияға дейінгі өркениет) құдайы. Халық мәдениетіндегі ең маңызды рөлі – жыл сайын 24 қаңтарда Боливияның Ла-Паз қаласында өтетін Аласитас жәрмеңкесінің басты бейнесі. Экеко – Боливияның батыс аймағында кең таралған сәттілік және гүлденудің дәстүрлі құдайы. Перуде негізгі мереке жыл сайын 3 мамырда Пуно қаласындағы Мачалата төбесінде тойланады.

Этимология

Экеко атауы түпнұсқалық Эхако немесе Экако сөзінің өзгеруінен пайда болған, ол Кулласуйдағы ежелгі бақыт пен өркендеу құдайы Эхеко ретінде кеңінен танымал болды. Эхаконы үйлеріне келген ұятты жағдайларда жиі шақыратын.

Колумбқа дейінгі деректер

Ғалым Эрнесто Кавур өзінің "Аласитас" кітабында Боливияның Ла-Пас, Оруро және Потоси департаменттеріне қарасты аймақтарда табылған адам және жануар пішінді тас, саз және алтыннан жасалған мүсіндер туралы айтады. Кавур бұл мүсіндер Пупоо көлі жағасындағы Колумбиядан бұрынғы кендерден алынған базальт және Копакабана түбегіндегі андезиттен жасалғанын санайды.

Мақсаты

Экеко өзіне табынғандарға ақшалай молшылық сыйлайды. Ол қызметтерін көрсетуден бұрын әдетте құрбандық талап етеді. Экекоға көбінесе банкноттар құрбандық ретінде бекітіледі, бірақ кейбір мүсіндерде темекі жағу арқылы да құрбандық шалуға болады. Темекі шалуға арналған мүсіндердің ауыздары темекіні салуға жеткілікті кең. Экеко астық шалғанда да мол өнім береді.

Экеко туралы аңыз

Антонио Диас Вилламиль баяндаған Экеко туралы аңыз 1781 жылы Боливияның Ла-Паз қаласында басталды. Ол кезде Ла-Паз қаласы испан әскерлерімен соғысып жатқан жергілікті халықтармен қоршауда болды. Экеконың пайда болу тарихы Ла-Пазда донья Жозефа Урсула де Рохас Форондоға қызмет еткен үнді қызы Паулита Тинтаядан басталады. Қыз Исидоро Чокехуанкаға ғашық еді. Ол екеуі бірнеше жыл бұрын өскен жерлерін тастап кеткен. Кету алдында Исидоро оған қорғау үшін кішкентай мүсін сыйлады. Бұл кішкентай мүсін – Экеко, ол Анд халқы үшін бақыт пен сәттілік әкелетін қасиетті құдай саналды. Қоршау кезінде адамдар аштықтан қасірет көрді. Исидоро жергілікті армияға қосылды және Паулитаның үйіне жетіп үлкерді. Ол әр апта сайын үйдің сыртындағы мүсінге тамақ қалдырып кететін, бірақ ешкім оның мұндай іс жасап жатқанын білмеді. Паулита да, оның әйелі донья Жозефа да Исидороның мүсін жанына қалдырған тамақ арқасында қоршаудан аман қалды. Осылайша Экеконың молшылық сыйлайтын күшіне сенім пайда болды.

Аляситас фестивалінің басты рөлі

2011 жылдың наурыз айында Мәдениет министрі Элизабет Сальгуэро Аляситаны, сондай-ақ Боливияның тағы екі фестивалін ЮНЕСКО-ға адамзаттың мәдени және материалдық емес мұрасының бөлігі ретінде Дүниежүзілік мұра ретінде тану үшін ұсынды. Бұл мерекеге қаланың барлық жерінен адамдар келеді, тіпті Боливияның басқа қалаларынан да саяхаттап, келесі жылы нақты затты алу ниетімен басқаларға сыйлық беру үшін тауарлардың кішкентай үлгілерін сатып алады. Басқа аймақтарда Экеко фестивалі қазан айында өтіп, Кальварио деп аталады.