Кіріспе
Манитоба туралы заң, 1870 жыл – Канада Парламентінің актісі, Канада Конституциясының бір бөлігі, Манитобаның Канаданың бесінші провинциясы ретінде қабылдануын қамтамасыз етті. Бұл, 1870 жылдың 15 шілдесінде Руперт жері мен Солтүстік-Батыс территориясының британдық иеліктері Канадаға қосылғаннан кейін жүзеге асты. Шиеленісті азайту мақсатында қабылданған акт, федералды үкімет пен Ред-Ривер колониясының халқы (әсіресе метистер) арасындағы өзін-өзі анықтау құқығы үшін болған күрестің заңдық шешімін белгіледі. Бұл күрес 1870 жылы Канаданың Руперт жерін сатып алуымен басталған еді. Бұл аймақ бастапқыда Руперт жерінің бір бөлігі болған, онда тері саудагерлері аң аулау және тұзақ қоюмен айналысқан. Руперт жерін сол кездегі ең ірі тері сауда компаниясы – Гудзон шығанағы компаниясы (HBC) басқарған. 1860 жылдардың соңында HBC жерді 1868 жылғы Руперт жері туралы заң арқылы Британдық тәжге өткізді. Бұл Ред-Ривер колониясы аумағында қызу дау-дамайға себеп болды. Британдық тәж бен Канада үкіметінің пікірінше, жер HBC-ге тиесілі болған, тіпті сол жерде аборигендер мен метистер тұрғанмен де. Канада үкіметі Руперт жері үшін 300 000 фунт стерлинг төледі, бұл Канада үкіметі үшін осы күнге дейін жасалған ең ірі жер сатып алу болды. HBC-ден жерді алғаннан кейін, Канада үкіметі Парламент мүшелерін тағайындауға кірісті. Уильям Макдугалл 1869 жылы Руперт жері мен Солтүстік-Батыс территориясының лейтенант-губернаторы болып тағайындалды. 1869 жылдың қыркүйегінде Макдугалл көптеген әкімшілік қызметкерлерімен бірге Ред-Риверге аттанды. Ол діни қызметкер және заңгер болу үшін білім алған, бірақ білімін толық аяқтамаған. 16 желтоқсанда Макдугалл уақытша күшін тоқтатты. Канада үкіметі егемендікті орнату және саяси шешім табу үшін жаңа экспедиция ұйымдастырды. Экспедицияға қарамастан, Канада үкіметі егемендікке жету үшін жұмысын жалғастырды. 1870 жылғы Манитоба туралы заң Ред-Ривер колониясын Канаданың бір бөлігіне айналдырып, Манитоба провинциясын құрды. Манитоба туралы 1870 жылғы заң қабылданғаннан кейін де жер құқықтарын реттеу бойынша көп жұмыс атқарылуы керек еді. Жер құқықтары шешілгенге дейін, сэр Джон А. Макдональд полковник Гарнет Вулсли басқаратын әскери экспедицияны Манитобаға жіберді. Бұл Ред-Ривер экспедициясы Вулсли экспедициясы деп аталды. Үкімет бұл экспедицияны жазалау мақсатында емес деп мәлімдеді, бірақ милиция Томас Скотттың өліміне кек қайтаруды қалады. Соңынан туған хаос пен метистерге қарсы жазалау шаралары Канаданың шығысындағы және АҚШ-тағы газеттерде «Террор билігі» деп аталды. Көптеген метистер Саскачеванға қашып кетті, ал Луи Риль осы уақытта АҚШ-қа қашты. Джон А. Макдональд пен Джордж Этьен Картье 1870 жылы Манитоба провинциясын құруда жетекші рөл атқарды. Бұл екі адамның жеке одақтастығы саяси қозғалыстарда олардың бірлескен күшін арттырды.
The Manitoba Act, 1870 is an act of the Parliament of Canada, and part of the Constitution of Canada, that provided for the admission of Manitoba as the fifth province of Canada. upon the absorption of the British territories of Rupert's Land and the North Western Territory into Canada on July 15, 1870. Hoping to decrease tension, the act marked the legal resolution of the fight for self determination between the federal government and the people (particularly the Métis) of the Red River Colony, which began in 1870 with Canada's purchase of Rupert's Land. This area was originally a part of Rupert's Land, which was where the fur traders did the majority of their hunting and trapping. Rupert's Land was controlled by the Hudson's Bay Company (HBC), the largest fur trading company of its time. In the late 1860s, the HBC surrendered the land to the British Crown, through the Rupert's Land Act 1868. This caused severe controversy specifically in the area of the Red River Colony:. in the eyes of the British Crown and the Canadian government, the land was seen to be owned by the HBC, even though Indigenous and Métis people lived there. The Canadian government paid £300,000 for Rupert's Land, becoming the largest land purchase to date for the Canadian government. Once the Canadian government claimed the land from the HBC, they began to set up Members of Parliament. William McDougall was appointed to be the Lieutenant Governor of Rupert's Land and the North Western Territory in 1869. In September 1869, McDougall set out to Red River, accompanied by many administrative officers. due to his educational experience from his time spent at school training to be a priest and lawyer, even though he never finished his schooling. On December 16, McDougall gave up his efforts for the time being. The Canadian government created a new expedition in attempts to establish sovereignty and establish a political solution. Despite the execution, the Canadian government was still working towards sovereignty. The Manitoba Act, 1870 made the Red River Colony a part of Canada and created the province of Manitoba. Even with the Manitoba Act, 1870 in place, much work was to be done with the settling of land rights. Before land rights were settled, Sir John A. Macdonald sent a military expedition to Manitoba, led by Colonel Garnet Wolseley. This Red River Expedition became known as the Wolseley expedition. The government portrayed this expedition as non punitive; however, the militiamen wanted to avenge the death of Thomas Scott. The ensuing chaos and retribution against the Métis population was labelled "The Reign of Terror" by newspapers in eastern Canada and the United States. Many Métis fled to Saskatchewan, while Louis Riel fled to the United States at this time. John A. Macdonald and George Étienne Cartier were both leading figures in the establishment of the Province of Manitoba during 1870. These two men shared personal alliances which made their conjunction a strong one when it came to political movements.
Жер
Метистердің пайдасына 1870 жылғы Манитоба заңы, олар өңдеген жерлерге меншік құқығын беруді және олардың балаларына қосымша жер беруді кепілдеді.
Діндік және тілдік құқықтар
Заң көптеген мәселелерді қамтыды. Онда діни және тілдік құқықтар қарастырылды.
Манитобаның мектеп дағдарысы
1870 жылғы Манитоба актісінің бір ғана тармағында келіспеушілік болды, ал қалғандары келісілді. Тіл және дін сияқты мәселелер үкімет тарапынан қорғалды және Канада сот жүйесімен мойындалды. Білім беру жүйесінде ағылшын және француз тілдерінде білім алу құқығына қатысты тармақ қорғалмады, керісінше саяси тұлғалар арасында дау тудырды. Пьер Жозеф Оливье Шово және либералдық партияның жетекшісі Александр Маккензи сияқты көрнекті тұлғалар француз немесе ағылшын тілінде білім алу құқығына әсер ететін бұл тармаққа қатысты қарама-қарсы пікірлер білдірді. Сөйтіп, акті осы процесті қамтамасыз етті. Бірақ, кейіннен Канада үкіметі уәде берілген жер көлемінің метис балаларының санына қарағанда кем екенін түсінді. Осы мәселе жерді лотерея арқылы бөлу процесін жер құжаттарына (scrip) алмастырды. Үкімет жердің орнына ақшалай құжаттар (scrip) беруге шешім қабылдады, оларды тек Солтүстік-Батыс территориясының мемлекеттік жерлерін сатып алуға ғана жұмсауға болады еді. 31-тармаққа қатысты келесі сот ісінде сот «Канаданың метистер үшін отан немесе жерлік база құруға қатысты сұраныс, күту немесе қарастыру болған жоқ» деп мәлімдеді.
1870 жылғы Манитоба актісінің жарамдылығы
1870 жылғы Манитоба заңы қабылдалғаннан кейін, федералды парламенттің жаңа провинцияларды қалыпты федералды заң арқылы құруға конституциялық құқығы бар ма деген сұрақтар туды. Осы мәселедегі кез келген белгісіздікті жою мақсатында Императорлық Парламент 1871 жылғы Конституциялық актіні қабылдады, ол федералды парламентке жаңа провинцияларды құру және олардың конституцияларын белгілеу құқығын растады.