Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Токиодағы парк, Жапония. Уэно паркі (上野公園) – Токио қаласының Тайто ауданындағы кеңістігі мол қоғамдық саябақ. Бұл саябақ 1873 жылы бұрын Қанай-дзи храмына тиесілі болған жерлерде құрылған. Еліміздің алғашқы қоғамдық саябақтарының бірі ретінде, ол Мейдзи дәуірінің басындағы халықаралық тәжірибелерді қабылдау және сіңіру үрдісінің аясында, батыс үлгісінде негіделген. Көптеген маңызды музейлерге үй иесі болған Уэно паркі көктемде гүлдәуір шілтесі мен ханами мерекесімен де әйгілі. Соңғы жылдары саябақ пен оның тартымдылықтарына жылына он миллионнан астам адам келіп, оны Жапониядағы ең танымал қалалық саябаққа айналдырды.
Park in Tokyo, Japan
Ueno Park (上野公園) is a spacious public park in the Ueno district of Taitō, Tokyo, Japan. The park was established in 1873 on lands formerly belonging to the temple of Kan'ei ji. Amongst the country's first public parks, it was founded following the western example as part of the borrowing and assimilation of international practices that characterizes the early Meiji period. The home of a number of major museums, Ueno Park is also celebrated in spring for its cherry blossoms and hanami. In recent times the park and its attractions have drawn over ten million visitors a year, making it Japan's most popular city park.
Тарих
Уэно паркі 1625 жылы Едо қаласының солтүстік-шығысындағы «шайтан қақпасы» деп аталатын, бағытталмаған жағында құрылған Канеи-джи храмына тиесілі жерді алып жатыр. Храм ғимараттарының көп бөлігі 1868 жылы Бошин соғысы кезінде Уэно шайқасында, Токугава сёгунатының күштері императорлық билікті қайта орнатуды көздеген күштерге жеңілген кезде қирады. Сол жылдың желтоқсан айында Уэно төбесі Токио қаласының меншігіне өтті, бірақ 1639 жылғы бес қабатты пагода, 1631 жылғы Киёмидзу Каннон-до (немесе Шимидзу-до) және осыған жуық уақытта салынған бас қақпа (барлығы Жапонияның маңызды мәдени мүліктері ретінде танылған) сақталды. Аймақты медициналық мектеп немесе аурухана ретінде пайдалану туралы әртүрлі ұсыныстар жасалды, бірақ голланд дәрігері Бодуин осы аумақты паркке айналдыруды ұсынды. 1873 жылдың қаңтар айында Дайдзёкан қоғамдық парктер құру туралы жарлық шығарды, онда «Токио, Осака және Киото сияқты префектураларда адамдар барып, тамашалай алатын тарихи орындар, көркем көріністер, демалыс және сауығу орындары бар, мысалы, Сэнсо-джи және Канеи-джи» делінген. Бұл әлемдегі алғашқы ұлттық парк – Йеллоустоун құрылғаннан кейінгі жыл болды. Сол жылы Уэно паркі Шиба, Асакуса, Асукаяма және Фукугава парктерімен бірге құрылды. Алғашқыда ол Ішкі істер министрлігінің Мұражай бюросы, содан кейін Ауыл шаруашылығы және сауда министрлігінің басқаруында болды, кейін Императорлық үй шаруашылығы министрлігіне берілді. 1924 жылы Хирохитоның үйленуіне орай Уэно паркі император Тайшо тарапынан Токио қаласына сыйға тартылды және осы күнге дейін сақталған «Уэно Онши Коэн» (上野恩賜公園) – «Уэно императорлық сыйлық паркі» деген ресми атауын алды. Парктің орталық аралында Бива көліндегі Чикубу аралының үлгісі бойынша салынған Бензайтен құдайына арналған киіз үй орналасқан. Бұл аймақта бір кезде қазіргі заманғы «махаббат қонақ үйлеріне» тең келетін «кездесу шайханалары» көп болған. Лотос тоғаны 1949 жылы қайта жаңартылды, бірақ 1968 жылы жаңа метро желісі салынуы кезінде оның көп бөлігі жартылай кептіріліп қалды.
Ueno Park occupies land once belonging to Kan'ei ji, founded in 1625 in the "demon gate", the unlucky direction to the northeast of Edo Castle. Most of the temple buildings were destroyed in the Battle of Ueno in 1868 during the Boshin War, when the forces of the Tokugawa shogunate were defeated by those aiming at the restoration of imperial rule. In December of that year Ueno Hill became the property of the city of Tokyo, other than for the surviving temple buildings which include the five storey pagoda of 1639, the Kiyomizu Kannondō (or Shimizudō) of 1631, and approximately coeval main gate (all designated as Important Cultural Properties of Japan). Various proposals were put forward for the use of the site as a medical school or hospital, but Dutch doctor Bauduin urged instead that the area be turned into a park. In January 1873 the Dajō kan issued a notice providing for the establishment of public parks, noting that "in prefectures including Tokyo, Osaka, and Kyoto, there are places of historic interest, scenic beauty, and recreation and relaxation where people can visit and enjoy themselves, for example Sensō ji and Kan'ei ji " This was the year after the foundation of Yellowstone, the world's first national park. Later that year Ueno Park was established, alongside Shiba, Asakusa, Asukayama, and Fukugawa Parks. It was administered first by the Home Ministry's Museum Bureau, then by the Ministry of Agriculture and Commerce, before passing to the Ministry of the Imperial Household. In 1924, in honour of the marriage of Hirohito, Ueno Park was presented to the city by Emperor Taishō, receiving the official name that lasts to this day of Ueno Onshi Kōen (上野恩賜公園), lit. "Ueno Imperial Gift Park". The central island houses a shrine to Benzaiten, goddess of fortune, modelled on Chikubu Island in Lake Biwa. The area was once full of "rendezvous teahouses", equivalent of the modern love hotel. The lotus pond was restored in 1949, although much of it was again accidentally drained in 1968 during work on a new subway line.
Мәдениет нысандары
Уэно саябағында бірнеше мұражай орналасқан. Жапон тіліндегі "мұражай" және "өнер" сөздері Мейдзи дәуірінде (1868 жылдан бастап) Ивакура миссиясы мен Солтүстік Америка және Еуропаға жасалған алғашқы сапарлардан кейін Батыс тұжырымдамаларын қабылдау үшін пайда болды. Токио ұлттық мұражайы 1872 жылы жаңа Білім министрлігінің мұражай бөлімінің алғашқы көрмесінен кейін құрылды. Сол жылы Білім министрлігінің мұражайы ашылды, қазір ол Ұлттық табиғат және ғылым мұражайы. Батыс өнерінің ұлттық мұражайы 1959 жылы өнеркәсіпші (Kawasaki тобы) Мацуката Кодзироның коллекциясы негізінде құрылды; Мацуката коллекциясын Францияда қалдырды, ал француз үкіметі оны 1959 жылы Сан-Франциско келісімінен кейін қайтарды. Ғимаратты Ле Корбюзье салған, ол оны кеңейіп бара жатқан спиральға негізделген, шексіз өсу мұражайы тұжырымдамасын іске асыру үшін пайдаланған. Ол ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізуге ұсынылған. Басқа мұражайларға 1926 жылға дейін тарихы бар Токио қалалық өнер мұражайы және "Төменгі қала" мәдениетіне арналған 1980 жылғы Шитамачи мұражайы кіреді. Сондай-ақ, саябақ Жапон академиясы (1879), Токио көркемсурет мектебі (1889) және Токио музыка мектебі (1890) үшін де таңдалды. Токио "Бунка Кайкан" ғимараты 1961 жылы Эдо қаласының құрылғанына 500 жыл толуына орай опера және балет өнерлері үшін ашылды. Императорлық кітапхана 1872 жылы ұлттық кітапхана ретінде құрылып, 1906 жылы Уэно саябағында ашылды; Ұлттық диета кітапханасы 1948 жылы Чиодада ашылды және қазір ғимаратта Халықаралық балалар әдебиеті кітапханасы орналасқан.
Ueno Park is home to a number of museums. The very words in Japanese for museum as well as for art were coined in the Meiji period (from 1868) to capture Western concepts after the Iwakura Mission and other early visits to North America and Europe. The Tokyo National Museum was founded in 1872 after the first exhibition by the Museum Department of the new Ministry of Education. In the same year the Ministry of Education Museum opened, now the National Museum of Nature and Science. The National Museum of Western Art was founded in 1959 based on the collection of the industrialist (Kawasaki group) Matsukata Kōjirō; the collection was left in storage in France by Matsukata and it was returned by the French government in 1959 after the Treaty of San Francisco. The building is by Le Corbusier who used it to express his concept of the Museum of Unlimited Growth, based on an expanding spiral. It has been nominated for inscription on the UNESCO World Heritage List. Other museums include the Tokyo Metropolitan Art Museum, dating back to 1926, and Shitamachi Museum of 1980, which is dedicated to the culture of the "Low City". The park was also chosen as home for the Japan Academy (1879), Tokyo School of Fine Arts (1889), and Tokyo School of Music (1890). The Tokyo Bunka Kaikan opened in 1961 as a venue for opera and ballet, in celebration of the five hundredth anniversary of the foundation of the city of Edo. The Imperial Library was established as the national library in 1872 and opened in Ueno Park in 1906; the National Diet Library opened in Chiyoda in 1948 and the building now houses the International Library of Children's Literature.
Басқа ескерткіштер
Токугава Иэясу 1651 жылы салынған Уэно Тошо гуіде сақталған. Хиросима мен Нагасаки ескерткішінің жалыны: Токугава Иэясу Тошо гуй ғибадатханасына солтүстікке қарай апаратын жолдың оң жағында, 1945 жылдың тамызында Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Хиросима мен Нагасакиге тасталған атом бомбаларын еске алу үшін тұрақты жанған жалыны бар сұр тас ескерткіш орналасқан. Хиросима мен Нагасаки жалынының ескерткіші ядролық бомбалаудан кейін көп ұзамай Хошино қаласынан Тацуо Ямамото (1916–2004) бастамасымен Хиросимада құрылды. Кейін бұл жалын Нагасакиде жақылған жалынмен біріктірілді. 1968 жылы Токионың Шитамачи халқының қауымдастығы Уэно саябағындағы Тошо гу ғибадатханасының аумағында жалынды жағу туралы идея ұсынды. 1989 жылдың сәуірінде «Уэно Тошогуде жақылған Хиросима мен Нагасаки жалыны үшін қауымдастық» құрылды және ондаған мың адам бір жылдан астам уақыт бойы қаржы жинауға қатысты. Ескерткіш құрылысы 1990 жылдың 21 шілдесінде аяқталды. Ескерткіш тасына жазылған арнау сөзінде: «Біз осы А бомбасының жалынын мәңгі жағып тұруға міндеттенеміз, себебі бұл ескерткіш ядролық қаруды жою және бейбітшілікке қол жеткізу үшін бүкіл әлемдік халық қозғалысын күшейтуге септігін тигізеді деп сенеміз, ал бұл барлық елдердің халқы үшін ең маңызды міндет» делінген. Годзётен Джинья ғалым Сугавара но Мичизанге арналған, ал жанындағы Ханазоно Инари Джиньяда атмосфералық үңгірде қызыл түсті киімдері бар Инари түлкі мүсіндері орналасқан. Парктің ортасына жақын шағын төбеде Яёи дәуіріне жататын жерлеу орны бар. 1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісінен кейін Саиго Такамори мүсініне жоғалған адамдар туралы хабарламалар ілінді.
Tokugawa Ieyasu is enshrined at Ueno Tōshō gū, dating to 1651. Flame of Hiroshima and Nagasaki Memorial: On the right of the alley leading North to Tokugawa Ieyasu Tōshō gū shrine is a grey stone memorial with a permanently burning flame in memory of the atomic bombings of Hiroshima and Nagasaki of August 1945 at the end of World War II. This Flame of Hiroshima and Nagasaki memorial was initiated in Hiroshima shortly after the nuclear bombings by Mr. Tatsuo Yamamoto (1916–2004), from the town of Hoshino. This flame was later merged with a flame started in Nagasaki. In 1968 members of the Tokyo's Shitamachi People Association put forward the idea of lighting the flame at the precinct of Tosho gu shrine in Tokyo's Ueno Park. In April 1989, an “Association for the Flame of Hiroshima and Nagasaki Lit at Ueno Toshogu” was founded and tens of thousands of people took part in the fundraising for over one year. The construction of the monument was completed on July 21, 1990. The dedication carved into the memorial stone states that “We, hereby pledge to keep burning the A bomb flame, convinced that this monument will contribute to strengthening the worldwide people's movement to abolish nuclear weapons and achieve peace, which is the most urgent task for the people across the borders”. Gojōten Jinja is dedicated to scholar Sugawara no Michizane, while neighbouring Hanazono Inari Jinja has red bibbed Inari fox statues in an atmospheric grotto. There is a Yayoi period burial mound on a small hill near the park's centre. After the Great Kantō earthquake in 1923, notices of missing persons were attached to the statue of Saigō Takamori.
Білім
Тайто қалалық білім беру басқармасы мемлекеттік бастауыш және негізгі мектептерді басқарады. Уэнокоэн 1-11 учаскелері Шинобугаока бастауыш мектебіне (忍岡小学校), ал 12-18 учаскелері Негиси бастауыш мектебіне (根岸小学校) бекітілген. Уэнокоэннің бір бөлігі (1-14 учаскелері және 15-17 учаскелерінің бір бөлігі) Уэно орта мектебіне (上野中学校) бекітілген, ал қалған бөлігі (18 учаскесі және 15-17 учаскелерінің қалған бөлігі) Шинобугаока орта мектебіне (忍岡中学校) бекітілген.
Taito City Board of Education operates public elementary and junior high schools. Uenokoen 1 11 ban are zoned to Shinobugaoka Elementary School (忍岡小学校), while 12 18 ban are zoned to Negishi Elementary School (根岸小学校). Part of Uenokoen (1 14 ban and parts of 15 17 ban) is zoned to Ueno Junior High School (上野中学校), while another part (18 ban and the rest of 15 17 ban) is zoned to Shinobugaoka Junior High School (忍岡中学校).
Қойшақтану
Көптеген үйсіз адамдар Уэно саябағында қоныстанған. Саябақтың ағаштар мен орманды бөліктерінде табылатын үйсіздер лагерлері шағын ауылдардың мөлшерімен салыстырылады, олардың ішкі құрылымы, мәдениеті және өзара көмектесу жүйесі бар. Ұзақ мерзімді паналары көбінесе көк брезентпен жабылған картоннан тұрады. Полиция кейде лагерьлерді бұзып, үйсіздерді қуады немесе қамауға алады, бірақ олар мүмкіндігінше қайта оралып жатады. Жапонияда үйсіздік заңсыз болғанымен, Токио және басқа қалаларда бұл мәселе кең таралған және үйсіздердің болуы қажеттілік ретінде қарастырылады.
Many homeless people squat in Ueno Park. Found among the park's treelines and wooded areas, homeless camps border on the size of small villages, with an internal structure, culture, and support system. The long term shelters are typically constructed of cardboard covered with blue tarps. The police occasionally tear down the camps and drive out or arrest the homeless, who return as soon as they can. While squatting is illegal in Japan, homelessness is seen as an endemic problem in Tokyo and other cities, and the presence of squatters is accepted as an inevitability.