Джон Уотсон Фостер: Дипломат, әскери шенеунік және заңгер өмірі
John W. Foster
Жон Уотсон Фостер – американдық дипломат, әскери шенеунік, заңгер және журналист. Бенджамин Харрисон бас хатшысы болған, халықаралық қатынастардағы маңызды тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Уотсон Фостер (2 наурыз 1836 - 15 қараша 1917) – американдық дипломат, әскери шенеунік, заңгер және журналист. Оның ең жоғары лауазымы Бенджамин Харрисон басқаруымен АҚШ Мемлекеттік хатшысы болды, сонымен қатар ол халықаралық қатынастар саласындағы жеке практикадағы заңгер ретінде де зор ықпалға ие болды.
American diplomat, military officer, lawyer and journalist
John Watson Foster (March 2, 1836 – November 15, 1917) was an American diplomat and military officer, as well as a lawyer and journalist. His highest public office was U. S. secretary of state under Benjamin Harrison, although he also proved influential as a lawyer in technically private practice in the international relations sphere.
Ерте өмір
Фостер 1836 жылдың 2 наурызында Индиана штатының Петербург қаласында дүниеге келді және Индиана штатының Эвансвилл қаласында өсті. Ол Индиана штатының фермері, саудагері және судьясы Мэтью Уотсон Фостердің және бұрынғы Элеонор Джонсонның ұлы болды. 1855 жылы Индиана университетінің жаңа ғана ашылған факультетін бітірді, бірақ ата-анасының үмітіне қарамастан, дін қызметкері болмауға шешім қабылдады. Оның орнына Фостер Гарвард құқық мектебінде оқыды, содан кейін заңгерлік мансабын бастау үшін Цинциннатиге (Огайо штаты) көшіп барды. 1861 жылы Фостер Америка Азамат соғысына Одақ армиясына ерікті болып қатысты. Алғашқыда майор болып тағайындалған ол полковник шеніне дейін көтеріліп, 25-ші Индиана ерікті жаяу әскері, 65-ші Индиана ерікті атты әскері және 136-шы Индиана ерікті жаяу әскері қатарында қызмет етті. Фостердің әскерлері генерал Амброуз Бернсайдтың сәтті науқанынан кейін Теннесси штатының Ноксвилл қаласына бірінші болып кірді. Фостер АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің мүшесі болды – Азамат соғысы кезінде Одақ қарулы күштерінде қызмет еткен офицерлердің әскери қоғамы. Соғыстан кейін Фостер Индианаға оралды және (заңгерлік тәжірибесімен қатар) Эвансвилл Daily Journal газетін басқарды. Ол 1865 жылдан 1869 жылға дейін Республикалық партияны насихаттау үшін газетті пайдаланды.
Foster was born on March 2, 1836, in Petersburg, Indiana, and raised in Evansville, Indiana. He was the son of Matthew Watson Foster, an Indiana farmer,merchant, and judge, and the former Eleanor Johnson. He graduated from the fledgling Indiana University in 1855, but decided not to become a preacher as his parents hoped. Instead, Foster attended Harvard Law School, then moved to Cincinnati, Ohio, to begin his legal career. In 1861, Foster volunteered in the Union Army in the American Civil War. Initially commissioned as a major, he rose to the rank of colonel, serving with the 25th Indiana Volunteer Infantry, the 65th Indiana Volunteer Mounted Infantry and the 136th Indiana Volunteer Infantry. Foster's troops became the first to enter Knoxville, Tennessee, after the successful campaign by General Ambrose Burnside. Foster was a member of the Military Order of the Loyal Legion of the United States a military society of officers who had served in the Union armed forces during the Civil War. After the war, Foster returned to Indiana and (in addition to his legal practice) edited the Evansville Daily Journal. He used the paper to promote the Republican Party from 1865 to 1869.
Вашингтондағы мансабы
Фостер президент Улисс С. Грант тұсында Вашингтонға көшіп келді және Нью-Йорктегі Хендерсон-Харборда жазғы үйі болды. 1872 жылы, Гранттың бірінші әкімшілігіндегі скандалдар мен кең таралған жемқорлық салдарынан Республикалық партия бөлінгеннен кейін, оның саяси қызметінің сыйақысы ретінде, Грантқа қарсы оппозицияда болған реформаторлар Хорас Грилиді тағайындауға мәжбүр болды. Осыдан кейін, Грант, Ратфорд Б. Хейз және Джеймс А. Гарфилд президенттер Фостерді Мексикадағы (1873–1880), содан кейін Ресейдегі (1880–1881) АҚШ елшісі етіп тағайындады. Президент Честер А. Артур Фостерді Испаниядағы АҚШ елшісі етіп тағайындады (1883–1885). Бенджамин Харрисонның әкімшілігінде Фостер Мемлекеттік департаментте "қиын мәселелерді шешуші" ретінде қызмет етті, ал Харрисонның мерзімінің соңғы алты айында Мемлекеттік хатшы болды (19 маусым 1892 жылдан 23 ақпан 1893 жылға дейін). Осылайша, Фостер Джеймс Гиллеспи Блейнді алмастырды, ол кейін қайтыс болған Брайт сырқатынан зардап шекті. Мемлекеттік хатшы ретінде Фостер "Гавай монархиясын құлатуға көмектесті". Мемлекеттік қызметтен кеткеннен кейін Фостер Вашингтонда қалды және заңгерлік практиканың жаңа түрін ойлап тапты, үлкен "Вашингтонда жақсылық іздейтін және шетелге кеңейу мүмкіндіктерін іздейтін корпорациялар" үшін лоббилік қызмет атқарды. Шимоносеки шарты Бірінші Қытай-Жапон соғысын аяқтамас бұрын, Фостер Юань Шикайды Цинь әулетіне қарсы әскери төңкеріс жасауға көндіруге тырысты. 1903 жылы Фостер «Америка дипломатиясы Шығыста» деген кітабын жариялады, содан кейін 1904 жылы «Арбитраж және Гаага соты» кітабы жарық көрді. 1906 жылы ол «АҚШ-тың сыртқы қатынастарындағы дипломатиялық практика» атты еңбегін жазды. Фостер көптеген басқа да кітаптардың авторы болды.
Foster moved to Washington, D. C., under President Ulysses S. Grant, and had a summer home in Henderson Harbor, New York. As a reward for his political service after the Republican Party split in 1872 as a result of scandals and rampant corruption in Grant's first administration, which even reached Vice President Schuyler Colfax and had caused reformers to nominate Horace Greeley in futile opposition to Grant's second term, successive Republican Presidents Grant, Rutherford B. Hayes and James A. Garfield appointed Foster the U. S. Ambassador to Mexico (1873–1880), then to Russia (1880–1881). President Chester A. Arthur made Foster the United States Ambassador to Spain (1883–1885). In Benjamin Harrison's administration, Foster served as a State Department "trouble shooter" before becoming Secretary of State for the final six months of Harrison's term (from June 29, 1892, to February 23, 1893). As such, Foster replaced James Gillespie Blaine, who had succumbed to Bright's disease, of which he later died. As Secretary of State, Foster "helped direct the overthrow of the Hawaiian monarchy." After leaving public office, Foster remained in Washington and invented a new type of legal practice, lobbying for large "corporations seeking favors in Washington and chances to expand abroad." Shortly before the Treaty of Shimonoseki ended the First Sino Japanese War, Foster tried to convince Yuan Shikai to launch a military coup against the Qing dynasty. In 1903, Foster published American diplomacy in the Orient, followed in 1904 by Arbitration and the Hague Court. In 1906, he wrote The practice of diplomacy as illustrated in the foreign relations of the United States. Foster wrote many other books.
Отбасы
Фостер 1859 жылы Мэри Парк Макферсонға үйленді. Фостердің үш баласы ересек болғанға дейін өмір сүрген жоқ. Фостер ұлын Принстонға оқуға жіберді. Фостер қыздарының немерелерін қатты жақсы көріп, оларға шекарадағы және шетелдегі өмір туралы әңгімелер айтатын, сондай-ақ ол әртүрлі ескерикілерді сақтап қалған. Оның қызы Эдит Фостер пресвитериандық пастор Аллен Мейси Даллеске үйленді, олардың ұлдары Джон Фостер Даллес (ол да АҚШ Мемлекеттік хатшысы болды) және Аллен Уэлш Даллес (Орталық барлау басқармасының директоры) болды. Фостердің қызы Элеонора Мемлекеттік департаменттің заң кеңесшісі Роберт Лансингке (кейін АҚШ Мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды) үйленді; олардың шөбересі Элеонора Лансинг Даллес экономист және дипломат болды.
Foster married Mary Parke McFerson in 1859. Three of Foster's children never reached adulthood. Foster sent his son to Princeton. Foster doted on his daughters' grandchildren, regaling them with tales of life on the frontier as well as in foreign lands (of which he retained many curios). His daughter Edith Foster married Presbyterian minister Allen Macy Dulles, and their children included John Foster Dulles (who also became a U. S. Secretary of State) and Allen Welsh Dulles, (Director of Central Intelligence). Foster's daughter Eleanor married State Department legal advisor Robert Lansing (who later also served as U. S. Secretary of State); their niece Eleanor Lansing Dulles became an economist and diplomat.