Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын астрономы (1912–2000)
астроном
English astronomer (1912–2000)
the astronomer
Джордж Эрик Дикон Алкок, МБЭ (28 тамыз 1912, Питерборо, Нортгемптоншир – 15 желтоқсан 2000) – ағылшын астрономы. Ол жаңа жұлдыздар мен кометаларды көзбен байқау арқылы ашудағы ең табысты астрономдардың бірі болды. Георгийдің астрономияға деген қызығушылығы 1921 жылғы 8 сәуірде болған күн тұтылуын көргеннен кейін оянды. 1953 жылы ол кометаларды іздеуді бастады, ал 1955 жылы – жаңа жұлдыздарды. Оның әдісі мыңдаған жұлдыздардың орналасуын жаттап алу болды, соның арқасында ол кез келген жаңа нысанды көзбен анықтай алатын. 1959 жылы ол 1894 жылдан бері Ұлыбританияда алғаш рет табылған C/1959 Q1 (Alcock) кометасын, ал одан бес күн кейін C/1959 Q2 (Alcock) кометасын ашты. Ол 1963 жылы (C/1963 F1 Alcock) және 1965 жылы тағы екі кометаны тапты. Кейін ол өзінің алғашқы новасын – Nova Delphini 1967 (HR Delphini) ашты, ол ерекше жарық қисынына ие екені анықталды. Ол тағы екі нова – LV Vul (1968 жылы) және V368 Sct (1970 жылы) ашты. 1983 жылы ол өзінің бесінші және соңғы кометасын тапты: C/1983 H1 (IRAS Araki Alcock). 1991 жылы ол V838 Her новасын ашты.
George Eric Deacon Alcock, MBE (28 August 1912, in Peterborough, Northamptonshire – 15 December 2000) was an English astronomer. He was one of the most successful visual discoverers of novae and comets. George’s interest in astronomy was sparked by seeing the solar eclipse of 8 April 1921. In 1953 he decided to start searching for comets and in 1955 began searching for novae. His technique was to memorize the patterns of thousands of stars, so that he would visually recognize any intruder. In 1959 he discovered comet C/1959 Q1 (Alcock), the first comet discovered in Britain since 1894, and only five days later discovered another, C/1959 Q2 (Alcock). He discovered two more comets in 1963 (C/1963 F1 Alcock) and 1965. He later discovered his first nova, Nova Delphini 1967 (HR Delphini), which turned out to have an unusual light curve. He discovered two more novae, LV Vul (in 1968) and V368 Sct (in 1970). He found his fifth and final comet in 1983: C/1983 H1 (IRAS Araki Alcock). In 1991 he found the nova V838 Her.
Құрметтер мен марапаттар
1947 жылы Олкок 3 британдық қоғамның мүшесі атанды: Корольдік астрономиялық қоғам, Корольдік географиялық қоғам және Корольдік метеорологиялық қоғам. 1963 жылы Корольдік астрономиялық қоғамның Джексон Гвильт медалімен марапатталды. 1979 жылдың 7 ақпанында Елизавета II оған MBE орденін табыс етті. 1981 жылы Тынық мұхиты астрономиялық қоғамынан Халықаралық әуесқойлар жетістігі үшін сыйлық алды. 3174 Алкок астероиді оның құрметіне аталды. Ол сонымен қатар метеорология саласына да қызығушылық танытты (ауа-райын зерттеу, бұл оның метеорларға деген қызығушылығымен байланысты емес). Оның жетістіктері өте ерекше болды, ал қазіргі заманғы ККБ (CCD), фотометрия және автоматтандырылған, компьютерлік іздеу бағдарламалары оның көзбен байқау әдістерін толығымен ескірген және пайдасыз етіп көрсетіп тұр, сондықтан мұндай жетістіктер қайта орындалуы екіталай. 1996 жылы Genesis Publications баспасы Кей Уильямстың "Англия аспаны астында Джордж Алкок өмірі" атты қолтаңбалы, шектеулі таралымды өмірбаянын жариялады. Ол қайтыс болғаннан кейін Петерборо соборында оның есімін сақтау үшін тақта орнатылды.
Alcock became a Fellow of 3 British societies in 1947: the Royal Astronomical Society, the Royal Geographical Society, and the Royal Meteorological Society. He won the Jackson Gwilt Medal of the Royal Astronomical Society in 1963. On 7 February 1979, Queen Elizabeth II conferred on him an MBE. In 1981 he received the International Amateur Achievement Award from the Astronomical Society of the Pacific. An asteroid, 3174 Alcock is named after him. He also maintained an active interest in meteorology (the study of weather, unrelated to his interest in meteors). His achievements were fairly remarkable, and with the modern invention of CCDs and photometry and automated and computerized search programs that make his visual discovery techniques seem entirely quaint and obsolete, it is unlikely that such achievements will ever be repeated. In 1996, Genesis Publications published a limited edition signed biography, authored by Kay Williams, entitled "Under An English Heaven The Life of George Alcock". After his death, a plaque was placed in Peterborough Cathedral in his memory.
Жеке өмір
1936 жылы Алкок Мэри Гринмен астрономияға ортақ қызығушылықтары арқылы танысты. Олар 1941 жылдың 7 маусымында үйленді және 1955 жылдан бастап Фарсет ауылына көшіп, Антарес деп атаған үйлерінде Алкок бес комета мен бес жаңа жұлдызды (нова) ашты. Мэри 1991 жылдың 25 қазанында дүниеден озды.
In 1936 Alcock met Mary Green through their shared interest in astronomy. They were married on the 7th June 1941, and moved to the village of Farcet from 1955, in a house they called Antares, where Alcock discovered five comets and five nova. Mary died on 25 October 1991.