АҚШ Жоғарғы Сотының «Бернал против Файнтер» ісі: Азаматтықтан бас тарту заңдылығы
Bernal v. Fainter
АҚШ Жоғарғы Сотының «Бернал қарсы Фейнтер» ісі: Азаматтықтан төңкерілген шешім, АҚШ Конституциясының тең қорғау ережесіне сәйкес, АҚШ азаматтығы талабы жойылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бернал Файнтерге қарсы, 467 U.S. 216 (1984) ісінде АҚШ Жоғарғы Соты Техас штатының азамат еместерге нотариус қызметіне үміткерлік етуіне кедеріс келтіруі Тең қорғау туралы ережеге қайшы екенін анықтады.
Bernal v. Fainter, 467 U. S. 216 (1984), is a case in which the Supreme Court of the United States ruled that the Equal Protection Clause prohibited the state of Texas from barring noncitizens from applying for commission as a notary public.
Өмірбаян
Мексикадан шыққан азамат Техас штатында нотариус болуға өтініш берді. Техас штатының мемлекеттік хатшысы нотариустардың АҚШ азаматтары болуын талап ететін Техас заңын негізге алып, өтінішті қабылдамады. Әкімшілік жолмен шағымы қабылданбаған соң, өтініш беруші федералды сотқа шағымдануға мәжбүр болды. Алғашқы сот өтініш берушінің пайдасына шешім шығарып, АҚШ Конституциясының он төртінші түзетуіне сәйкес тең қорғалу құқығын бұзушылық деп таныды. Техастың азаматтық талабы қатаң тексеруге де, рационалды негізге де сай келмеді деп шешім шығарылды. Бірақ АҚШ-тың Бесінші апелляциялық округі бұл шешімді жойды, рационалды негізді тексеру стандартын дұрыс деп сап, осы стандарт бойынша азаматтық талабы "штат үшін маңызды көптеген құқықтық құжаттарды дұрыс және тәртіпті түрде рәсімдеудегі штаттың мүддесімен тікелей байланысты" екенін мәлімдеді.
A native of Mexico applied to be a notary public in Texas. Citing a Texas law that required notaries public to be citizens of the United States, Texas' Secretary of State denied the application. After losing an administrative appeal, the applicant filed a lawsuit in federal court. The trial court ruled in favor of the applicant and found that under the Equal Protection Clause of the Fourteenth Amendment to the United States Constitution, Texas' citizenship requirement did not pass either strict scrutiny or rational basis review. The United States Court of Appeals for the Fifth Circuit reversed, holding that the rational basis test was the proper standard of review and that under this standard, the citizenship requirement "bears a rational relationship to the state's interest in the proper and orderly handling of a countless variety of legal documents of importance to the state."
Соттың пікірі
Грэмге қарсы Ричардсон ісін сілтеу арқылы Жоғарғы Сот заңды шетелдіктерді ерекше топ деп мойындады, сондықтан заңды шетелдіктерге қатысты кез келген заң қатаң тексеруге жатады. Сот сондай-ақ "саяси функция" ерекшелігін мойындады, ол "демократиялық өзін-өзі басқару процесімен тығыз байланысты лауазымдар" үшін шетелдіктерді жіктеу заңдарын төменгі деңгейде тексеруге бағындырады. Дегенмен, Сот нотариус болу талаптарының негізінен бюрократиялық (яғни, сот шешімі немесе дискрециялық өкілеттіксіз, адам құжатты куәландыру үшін заңмен белгіленген талапқа сай келеді немесе оған сай келмейді) екенін және нотариусқа қойылатын жалғыз нақты талап – заңға сәйкес болу екенін мәлімдеді. Сондықтан нотариус болу азаматтыққа қатысты ерекше талаптарды көздейді деуге болады. Сот бұл сот жүйесінде жұмыс істейтін басқа да адамдардың, мысалы судьялардың немесе полиция қызметкерлерінің рөлінен өзгеше екенін атап өтті, себебі жергілікті билік полиция қызметкерлерінің азамат болуын талап етуі мүмкін, өйткені олар мемлекет атынан әрекет етеді және заңды қолдануда кең дискрециялық өкілеттікке ие. Осының салдарынан Жоғарғы Сот нотариус азамат болуы керек деген Техас штатының заңын күштен шығарды. Сот сондай-ақ, нотариаттық комиссияларды Техас штатының мемлекеттік хатшысы беретінін, ол Техастағы "ең жоғары тағайындалатын лауазымды" атқаратын болса да, азамат болуы міндетті емес екенін айтты.
Citing Graham v. Richardson, the Supreme Court recognized that legal aliens are a suspect class, and therefore any law applying to legal aliens as a class is subject to strict scrutiny. The Court also recognized a "political function" exception that subjects alienage classification laws to a lower standard of review for "positions intimately related to the process of democratic self governance." However, the Court held that since the requirements of being a notary are essentially ministerial (that is, without judgment or discretion, either the person fits the statutory requirement to have a document authenticated or they do not), and the only real requirement of a notary was to follow the law, being a notary does not have any special character of citizenship that would require one to necessarily be a citizen. The Court noted that this is unlike the role played by other individuals in who work in judicial systems, such as judges or police officer, where a locality may require police officers to be citizens because they act on behalf of the state and have considerable discretion in how the law is enforced. Consequently, the Supreme Court struck down the Texas law that required a notary to be a citizen. The Court also noted in dictum that notary commissions are issued by the Texas Secretary of State, who is not required to be a citizen despite holding the "highest appointive position" in Texas.
Келіспеушілік
Сот судьясы Уильям Ренквист бір сөйлемдік қарсы пікір жазды: «Мен Sugarman v. Dougall ісіндегі қарсы пікірімде келтірген себептермен қарсымын». Sugarman ісінде судья Ренквист шетелдік болудың күдікті жіктеме емес екенін айтты.
Justice William Rehnquist wrote a one sentence dissenting opinion stating: "I dissent for the reasons stated in my dissenting opinion in Sugarman v. Dougall." In Sugarman, Justice Rehnquist argued that alienage is not a suspect classification.