Кіріспе

Жұмыс министрлігі – Ұлыбритания үкіметінің 1940 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде соғыс қажеттіліктері үшін мүлікті алуды ұйымдастыру мақсатында құрылған департаменті. Соғыстан кейін министрлік мемлекеттік құрылыс жобаларына жауапкершілікті сақтап қалды. 1962 жылы ол Қоғамдық құрылыс және жұмыс министрлігі болып қайта аталды, сонымен қатар құрылыс индустриясын бақылау және Соғыс кеңсесінен, Әуе министрлігі мен Әскери-теңіз министрлігінен құрылыс бөлімдерін қабылдау сияқты қосымша жауапкершіліктерді алды. Министрліктің бас архитекторы 1951 жылдан 1970 жылға дейін Эрик Бедфорд болды. 1970 жылы министрлік Қоршаған орта департаментіне (DoE) біріктірілді, бірақ 1972 жылдан бастап бұрынғы жұмыстардың көп бөлігі негізінен тәуелсіз Мүліктік қызметтер агенттігіне (PSA) берілді. PSA-ның Мүліктерді басқару компаниясы ретінде қайта ұйымдастырылуынан кейін 1996 жылы таратылды, осыдан кейін жеке мемлекеттік департаменттер өздерінің мүлік портфелдерін басқару жауапкершілігін өз мойнына алды.

Тарих

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери немесе мемлекеттік мұқтаждар үшін арнайы құрылыстар салу дәстүрі күшіне енбей бастады, себебі қару-жараққа бұрынғыдан бетер зәрулік туындағандықтан, білікті жұмысшыларды тарту қиын болған Англияда зауыттарды жедел салуға мәжбүр болды.

Прецеденттер

Департамент бастапқыда тек патшалық мүліктерге жауапты (1378–1832) Жұмыс кеңсесінен (Патшаның жұмыстары) туындады, ол Орман, орман шаруашылығы, жер кірістері және жұмыстар кеңсесі (1832–1852) болып өзгерді. Жұмыс кеңсесі 1851 жылы құрылып, 1940 жылы Жұмыс министрлігіне айналды. 1942–1943 жылдары ол қысқа мерзімге Жұмыс және жоспарлау министрлігі, 1951–1962 жылдары Тұрғын үй және жергілікті басқару министрлігі (MHLG), 1962–1970 жылдары Қоғамдық ғимараттар және жұмыстар министрлігі болды. 1970 жылы ол Қоршаған орта департаментіне енгізілді, ал 1984 жылы – Англия мұрасы болып қайта құрылды.

Тұрғын үй

Архитектор Фрэнк Бэйнс (1877–1933) қажетті зауыттар мен деполарға жақын жерлерде жұмысшылар мен олардың отбасылары үшін, негізінен терассалық стильдегі үйлердің қарқынды дамуына жетекшілік етті. Мысалдарға Корольдік Арсеналдың оңтүстігіндегі Велл Холл бақшалы қалашығы, Вулвич (Элтем мен Шутерс Хилл арасында), Хендондағы Грэхем Уайт әуе кемесі зауытының жанындағы Аэровилл және Лондонның Брент ауданындағы Стаг-Лейндегі Роу Грин қонысы жатады. Құрылысының жылдамдығын ескере отырып, бұл қоныстар таңғажайып көркіне ие болды және кейіннен 1920 жылдардың бейбіт кезінде Тюдор Уолтерс комитетінің 1919 жылғы есебі және 1919 жылғы Тұрғын үй және қала құрылысы заңымен басшылық етілген көптеген муниципалды тұрғын үйлерге қарағанда, пейзаж жағынан артықшылықты деп есептелді. Олардың стилі ағылшын бақшалы қалашықтары дәстүріне (Борнвилл, Летчворт, Салтер, Порт-Санлайт және Уэлвин Гарден-Ситиде көрініс тапқан) көп қарызды болды, ал бақша аумақтары мен алдыңғы шекаралары әдетте, мемлекеттік меншікте ұзақ уақыт сақталған әскери базалардағы заманауи қоныстарға қарағанда әртүрлі болды. Көбірек заманауи мысалдарға 1952–1953 жылдары ТРЕ ғалымдары мен қызметкерлері үшін салынған Малверн орталығына жақын орналасқан үлкен қоныс жатады. Дизайны, жоғары деңгейлі болғанымен, соғыстан кейінгі жылдары Ұлыбританияда салынып жатқан жартылай жеке үйлердің типтік кеңес қоныстарына ұқсас болды. ХХ ғасырдың соңында Велл Холл мысалы Прогресс Estate деп белгілі болды және аңыз бойынша, онда бірдей жоспар бойынша екі үй салынбаған.

Ескерткіштер

1880 жылдардан бастап Өнерлер басқармасы көне ескерткіштерді күтіп ұстауға да жауапты болды, кейіннен бұл рөлді Қоршаған орта департаменті, ал мұра мәселелері бойынша жауапкершілік 1977 жылы Ағылшын мұрасы және басқа елдердің мұра ұйымдарына берілді. Осылайша ол пошта кеңселерiнен бастап сарайларға дейiн, мемлекеттiк қамқорлықтағы барлық археологиялық орындарға, соның iшiнде Стоунхенджге дейiнгi ресми немесе тарихи құрылымдарды зерттеу негiзiн құрайды. Сыртқы iстер министрлiгiмен бiрлесiп, ол әлемнiң барлық бөлiгiндегi британдық елшiлiктер мен консулдықтардың материалдық жағдайын қамтамасыз еттi. Ағылшын мұрасы, Historic Scotland және Cadw-дан басқа, оның кең ауқымды мұрағаты ұлттық мұражайлар мен галереялар, басқа мемлекеттiк департаменттер, Үкiметтiк өнер жинағы және қазiргi корольдік саябақтар мен сарайларды басқаратын агенттiктер сияқты көптеген ұйымдарда сақталған. Британ аралдарындағы кез келген мұрағат, мұражай және қалалық кеңесте 1947 жылы тарихи ғимараттарды анықтап, қорғауға арналған алғашқы «тiзiмдердi» жасаған Өнерлер басқармасына қатысты құжаттар бар. Офiстер мен қызметкерлер тарихының толық жазылуы әлi күтiлуде: осы өте iрi мемлекеттiк департаментте жұмыс iстеген, көбiнесе аты-жөнi белгiсiз мемлекеттiк қызметкерлердiң еңбегi, әскери, археологиялық немесе сәулеттiк байланыстарға қатысты мамандандырылған зерттеулерде кездеспесе, жарияланған немесе онлайн көздерде көбiнесе кездеспейдi.

Шығу тегі

Жұмыс министрлігі патшалық, содан кейін үкіметтік мүлікті басқаруға жауапты кеңселердің ұзақ тізбегінен пайда болды. Олар төменде қысқаша сипатталған. 1378–1832 жылдар – Құрылыс басқармасы. Бұл басқарма корольдік қамалдар мен резиденциялар сияқты корольдік мүліктің салынуын және күтілуін қадағалау үшін құрылды. 1942–1943 жылдар – Жұмыс және жоспарлау министрлігі. 1943–1962 жылдар – Жұмыс министрлігі. Жоғарыда қараңыз. 1962–1970 жылдар – Мемлекеттік құрылыс және жұмыс министрлігі. Жоғарыда қараңыз.