Кіріспе

Сен-Сулпис – Швейцариядағы Во кантонында орналасқан муниципалитет, Оңтүстік Лозанна ауданында. Бұл Лозанна қаласының қалалық аймағы.

Тарих

Қасиетті Сулпиц алғаш рет 1228 жылы Sanctus Surpiscius деп еске алынған. Салынған аумақтың жалпы көлемінде өнеркәсіптік ғимараттар 6,5%-ды, ал тұрғын үйлер мен ғимараттар 41,9%-ды, көлік инфрақұрылымы 11,8%-ды құрайды. Электрмен жабдықтау және сумен қамтамасыз ету инфрақұрылымы, сондай-ақ арнайы дамытылған басқа да аумақтар ауданның 3,2%-ын, ал парктер, жасыл аймақтар мен спорт алаңдары 12,4%-ын құрайды. Орманды жерлердің 5,4%-ы тығыз орманмен жабылған, ал 1,6%-ы жеміс бақтарымен немесе ұсақ ағаш тоғайларымен жабылған. Егіс жерінің 13,4%-ы егін өсіруге, ал 1,1%-ы жайылымдарға пайдаланылады. Бұл муниципалитет Женева көлінің жағасында, Венеж және Чемберон өзендері арасында орналасқан. Оған Сен-Сулпис ауылы, Лес-Пьеррет тұрғын үй ауданы және Эн-Шампиньи өнеркәсіптік аймағы кіреді.

Елтаңба

Қалалық гербтің сипаттамасы: қызыл фонды, күміс бас жағы, алдыңғы жағында қара сызығы бар күміс шіркеу бейнеленген.

Демография

Сент-Сулпис қаласының 2008 жылғы халық саны – 27,3% шетелдік азаматтарды құрайды. Соңғы 10 жылда (1999–2009 жылдар) халық саны 4% өсті. Бұл өсімнің 1,6% көші-қонға, ал 3,1% туу және өлім-жітімге байланысты болды. Халықтың көп бөлігі (2000 жылғы мәлімет бойынша) француз тілінде сөйлейді (2377 адам немесе 81,6%), екінші ең көп таралған тіл – неміс тілі (231 адам немесе 7,9%), үшінші орында – ағылшын тілі (81 адам немесе 2,8%). 58 адам итальян тілінде сөйлейді. 2000 жылы муниципалитетте 1054 үйленбеген және бұрын үйленбеген адам болды. 1491 адам некеде тұрды, 146-сы жесір немесе күйеуі қайтыс болған, ал 223-і ажырасқан. 2000 жылы муниципалитетте 1329 жеке тұрғын үй болды, орташа есеппен әр үй шаңырағында 2,2 адам тұрды. 2000 жылы муниципалитетте 1410 пәтер болды. Ең көп кездесетін пәтерлер 4 бөлмелі (432 пәтер). 97 пәтер бір бөлмелі, ал 358 пәтер бес және одан көп бөлмелі болды. Осы пәтерлердің барлығының 1291-і (91,6%) тұрақты түрде пайдаланылды, 104 пәтер (7,4%) маусымдық, ал 15 пәтер (1,1%) бос болды.

Ұлттық маңызы бар мұра нысандары

Швейцарияның реформаттық шіркеуі Сент-Мари-Мадлен (Мария Магдалина) және Приория ұлттық маңызы бар швейцариялық мұра орны ретінде тізімделген (шіркеу туралы мақаланы француз тілінде қараңыз). Шіркеудің шатыры 2001 жылдың 19 шілдесі күні, бейсенбі таңында болған өрттен кейін қайта жаңартылды.

Саясат

2007 жылғы федералды сайлауда ең көп дауыс жинаған партия SVP болды, ол дауыстардың 27,57%-ын алды. Келесі үш ең танымал партиялар: FDP (16,05%), SP (15,08%) және Жасылдар партиясы (11,75%). Федералды сайлауда барлығы 987 дауыс берілді, сайлауға қатысу көрсеткіші 52,3% болды.

Экономика

2010 жылы Сент-Сулпистің жұмыссыздық деңгейі 3,8% құрады. 2008 жылы бастапқы экономикалық секторда 2 адам жұмыс істеді және осы секторда шамамен 2 кәсіпорын жұмыс істеді. Екінші секторда 306 адам жұмыс істеді, ал осы секторда 27 кәсіпорын болды. Үшінші секторда 894 адам жұмыс істеді, ал осы секторда 151 кәсіпорын жұмыс істеді. 2000 жылы муниципалитетке 1163 жұмысшы келді, ал 1250 жұмысшы кетті. Муниципалитет жұмысшыларды тасымалдауда оң балансқа ие, яғни әрбір келген жұмысшыға қатысты 1,1 жұмысшы муниципалитеттен шығып кетеді. Сент-Сулписке келетін жұмыс күшінің 2,7%-ы Швейцариядан тыс елдерден келеді. Жұмыс істейтін халықтың 15,3%-ы жұмысқа қоғамдық көлікпен, ал 66,8%-ы жеке көлікпен барады. Оқу жылында округтік саяси аймақ 803 балаға мектепке дейінгі күтім қызметін ұсынды, оның ішінде 502 бала (62,5%) субсидияланған мектепке дейінгі күтім алды. Кантонның бастауыш мектеп бағдарламасы студенттердің төрт жыл оқуын талап етеді. Муниципалитеттегі бастауыш мектеп бағдарламасында 138 студент оқыды. Міндетті негізгі білім беру бағдарламасы алты жылға созылады және онда 87 студент оқыды. Сонымен қатар, үйде оқыған немесе басқа дәстүрлі емес мектепке барған 1 студент болды. 2000 жылы Сент-Сулписке басқа муниципалитеттен 24 студент келді, ал 328 тұрғын муниципалитеттен тыс мектептерде оқыды. Оның мүсіндері Сент-Сулпистің көптеген қоғамдық орындарын көркейтіп тұр, соның ішінде Пеликан паркіндегі Le Pélican (1976) және порттағы Le Cri du Poète (1972) ескерткіштері бар.