Кіріспе
Құс түрі Үндістанның қисық мұрынды сүрегі (Pomatorhinus horsfieldii) – Еуразия сүрегі. Ол Үндістанның жарты аралындағы түрлі ормандық ортада кездеседі. Көбінесе оларды ерекше дауыстары арқылы тануға болады, оның ішінде жұп құстардың бір-біріне жауап берумен айқайласуы бар. Олар тығыз өсімдіктер арасында азық іздегенде көру қиын. Ұзын, қисық, сары, қиықтыш тәрізді мүңкілері оларға есімдерін берген. Бұрын Гималайда кездесетін ақ қабақты қисық мұрынды сүректің (Pomatorhinus horsfieldii) түршесі деп есептелген, бірақ қазір екі түрге бөлінген: Үндістан түбегіндегі және Шри-Ланка қисық мұрынды сүрегі (Pomatorhinus melanurus).
The Indian scimitar babbler (Pomatorhinus horsfieldii) is an Old World babbler. It is found in peninsular India in a range of forest habitats. They are most often detected by their distinctive calls which include an antiphonal duet by a pair of birds. They are often hard to see as they forage through dense vegetation. The long curved yellow, scimitar shaped bills give them their name. It has been treated in the past as subspecies of the white browed scimitar babbler which is found along the Himalayas but now separated into two species, the peninsular Indian species and the Sri Lanka scimitar babbler (Pomatorhinus melanurus).
Сипаттама
Бұл құстың ең ерекше белгісі – 22 см ұзындығындағы, төмен қарай иілген сары мүсік, оның жоғарғы мандибулының табаны қара түсті. Басының өрнегі ерекше, көзінің үстінде кең қара жолақтың үстінде ұзын ақ суперцилийі бар. Ақ тамағы мен кеудесі жоғарғы жағындағы қара сұр қоңыр түске, ал төменгі жағындағы қара сұрдан қара түске дейін контраст құрайды. Құйрығы кең, ұзын және біртіндеп ұзарады. Олардың қысқа, дөңгелек қанаттары бар, нашар ұшады, сондықтан ашық жерде ұшып жүргендері сирек кездеседі. Үндістандық қисық мүсікті тараншылар ұзын, төмен қарай иілген сары мүсіктерімен ерекшеленеді, оларды негізінен жәндіктер мен жидектерден тұратын тамақтарын іздеу үшін жапырақ сынықтары мен қабықтарды аралауға пайдаланады. Оларды қалың өсімдіктерде байқау қиын, бірақ көптеген тараншылар сияқты, бұл да шулы құстар, және олардың ерекше гөңгірақтаған дауысы олардың бар екенін анықтаудың ең жақсы жолы болып табылады. Дауысының өзі – қатты, флейтаға ұқсас "ооп пу пу пу" дыбысынан кейін бірден "крукру" дыбысы естіледі. Екінші дыбысты ұрғашысы шығарады, ал дуэт дәл синхронды болады. Лейцистік түсті қауырсындары да тіркелген.
Тарату
Бұл - Үндістан жарты аралында кездесетін жалғыз қисық мүңкілдейтін құс. Бұл түр Раджастан мен Орисса арасындағы сызықтан оңтүстікке қарай таралған. Бірнеше түрлері белгілі, олардың ішінде траванкоренесис түрі Гоаның оңтүстігіндегі Батыс Гаттарда кездеседі және қараңғырақ (Глогер ережесіне қараңыз). Атаулы horsfieldii түрі жарты аралының оңтүстік бөлігіндегі жазықтарда кездеседі. Солтүстік-батыс құрғақ аймақтың (Мадхья-Прадеш, Раджастан және Гуджарат; мүмкін Орисса) обскурус түрі ақшыл және сұр түсті. Шығыс Гаттардың мадераспатенсис түрі атаулы түр мен обскурус түрінің арасындағы қауырсынға ие. Шри-Ланканың меланур түрі кейбір зерттеулерде географиялық оқшаулану мен ерекше дыбыстарына байланысты толық түрге жатқызылған. Дегенмен, Шри-Ланка түрі Үндістан түрінің дыбысын қайта ойнатуға жауап береді.
Мінез-құлық және экология
Үнді симитар бабблері - жыл бойы қоныстанушы (көшпейтін) құс. Оның мекен ету ортасы - негізінен таулы аймақтардағы орман және екіншілік өсімдіктер. Олар жерде немесе өсімдіктердегі жәндіктермен қоректенеді. Жерге секіріп, жапырақтарды аударып немесе жем іздеп, жапырақ сынықтарын тебіп қарап шығады. Олар желтоқсаннан мамырға дейін көбейеді. Ұясы - жердегі немесе төменгі жағындағы бұтада жасырылған, ірі әрі салбыр шары тәрізді жапырақтардан құралған. Әдетте үш жұмыртқа салады (екіден төртке дейін кездеседі), олардың түсі таза ақ.