Кіріспе
Гленвью әскери-әуе станциясы немесе NAS Glenview – 1923 жылдан 1995 жылға дейін қызмет еткен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің әуе станциясы. Иллинойс штатының Чикаго қаласының маңындағы Гленвью қаласында орналасқан бұл әуе базасы, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жаттығу ұшақтарымен қатар, жақын орналасқан Мичиган көлінде суға қондырылатын ұшақтарды да пайдаланды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Әскери-теңіз резерві базасы ретінде қайта құрылған NAS Glenview, Әскери-теңіз резервін, Теңіз әскері резервін / 4-ші Теңіз әскері авиациялық қанатын, АҚШ Армиясы резервінің 244-ші авиациялық тобын және белсенді қызметтегі Жағалау күзетінің әуе станциясын қолдады.
Әскериге дейінгі тарих
База бастапқыда Curtiss Flying Service компаниясы салған және Чикаго қаласының әуе қызметінің орталығы болу үшін жоспарланған. 1929 жылғы 20 қазанда Curtiss Field деп аталғанда ресми түрде ашылғанда, сол кезге дейін салынған ең ірі ангар – Hangar One мұнда орналасқан еді. Сол кездегі ең жетілген ангарлардың бірі саналған Hangar One ангары көптеген инновацияларды қамтыды, олар сол заманғы ең озық технологиялар деп есептелді. Әуежайды қараңғыда да жұмыс істеуге мүмкіндік беретін бір гигаканделалық электр шам орнатылды. Мұқият жоспарланған жылжымалы есіктер жүйесі сақтауға арналған бөлімдер мен аймақтық жылытуды қамтамасыз етті. Шынымен жабдықталған галереялар жолаушыларға төменгі қабаттағы механиктердің жұмысын бақылауға мүмкіндік берді. Жоғарғы қабаттарда жолаушыларға қолайлы мейрамхана мен демалыс бөлмесі ашылды. Жолаушыларды рейстердің келуі мен баруы туралы хабарлау үшін үнтаспа құрылғысы орнатылды. Әуежай мен Hangar One құрылысының жалпы құны 1930 жылы 3 миллион долларды құрады. Инфляцияға байланысты бағаны түзету бойынша 2017 жылғы шамамен құны 44,8 миллион долларға тең болар еді. Бұл Орта Батыс аймағындағы ең жақсы әуежайлардың бірі деп есептелді. 1930 жылы Ұлттық әуе жарыстары Curtiss Reynolds әуежайында/Curtiss Field алаңында өтті, ал 1933 жылы Халықаралық әуе жарыстары «Өркендеу ғасыры» мерекесімен бірге өткізілді. Чарльз Линдберг, Уайли Пост, Джимми Дулиттл және Арт Честер сияқты авиация саласының көрнекті тұлғалары қатысты. 1934 жылы Пост Curtiss-тен авиациялық биіктік рекордын орнатуға тырысты. 1938 жылға қарай әуежайда азаматтық және әскери операциялар бірдей жүргізілді, бірақ 1940 жылы ол АҚШ Әскери-теңіз күштеріне сатылды.
АҚШ Әскери-теңіз флоты
Бірінші және екінші дүниежүзілік соғыстар арасындағы әскери бюджеттердің қысқартылуы Соғыс және Әскери-теңіз департаменттерін резервтік және Ұлттық гвардия құрамына көбірек назар аударуға мәжбүр етті. Бұл ұйымдардың жеке құрамына арналған көптеген нысандар ірі қалаларда орналасқан, олар азаматтық жұмыспен қамту орталықтары болып табылатындықтан. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бір бағыты – Әскери-теңіз резервтік әуе базаларын (NRAB) құру болды, олардың үшіншісі Чикаго қаласының жанында, сол кездегі Ұлы көлдердегі Әскери-теңіз оқу станциясының іргесінде салынды. Резервшілер бастапқыда Мичиган көліндегі жағалаудағы нысандардан және Ұлы көлдердегі Әскери-теңіз оқу станциясындағы шағын алаңнан су ұшақтарын ұшырып, күтіп ұстады. Бұл нысандар 1930 жылдары флотқа келіп түсетін жаңа және үлкен ұшақтарға жеткіліксіз болды, сондықтан NRAB-ді Curtiss Reynolds әуежайына/Curtiss Field-қа көшіру ұсынылды. Бұл ұсыныс мақұлданды және 1937 жылдың 4 қаңтарында Curtiss Field-та әскери құрылыс басталды, содан кейін 1937 жылдың 28 тамызында Чикагода NRAB ретінде ресми түрде ашылды. Келесі үш жыл ішінде әуе станциясының негізгі міндеті – Әскери-теңіз авиациясының курсанттары (NAVCAD) болып тағайындалуға үміткер студенттерге бастапқы оқудан өту болды. Қажетті талаптарға сай келген студенттер кейіннен ұшуды одан әрі жетілдіру үшін Флорида штатындағы Пенсаколадағы NAS-қа жіберілді. 1941 жылы АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы алдағыдай болғандықтан, Вашингтондағы Әскери-теңіз басшылығына NAS Pensacola және оның маңында шоғырланған бастапқы ұшу оқу орындары Әскери-теңіз авиациясының қажетті кеңеюіне жарамсыз екені анық болды. Нәтижесінде, Әскери-теңіз жоспарлаушылары бастапқы ұшу оқуын елдің әртүрлі аймақтарындағы бірнеше Әскери-теңіз резервтік әуе базаларына көшіруді және NAS Pensacola-ны жоғары деңгейдегі оқу үшін пайдалануды шешті. NRAB Чикаго осы бағдарламаның тұжырымдамасын сынау үшін алғашқы база ретінде таңдалды. 121 күнге созылған құрылыс бағдарламасы нәтижесінде ұшу-қону жолақтары, такси жолдары және тұрақтар үшін жаңа бетон құйылды, сондай-ақ жаңа ангарлар және басқа да әкімшілік және қосалқы ғимараттар 1942 жылдың қараша айының соңына қарай салынып, аяқталды. 1943 жылдың 1 қаңтарында NRAB Чикаго NAS Чикаго болып қайта аталды. 1944 жылы әуе станциясының атауынан «Чикаго» деген сөз жойылды және нысан NAS Glenview деп қайта аталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің, АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің және АҚШ Жағалау күзетінің шамамен 9 000 авиация курсанттары NAS Glenview-де бастапқы ұшу дайындығынан өтті, бұл 800 000-нан астам ұшу сағатын және 2 миллионнан астам ұшып көтерілу мен қонуды құрады. Соғыстың соңында Гленвьюде флоттың ұрыс ұшақтарындағы біліктілікті арттыру бойынша оқу орталықтары ашылды, негізінен Мичиган көлінде, Чикагодағы USS Sable (IX 81) және USS Wolverine (IX 64) әскери-теңіз ұшақ тасымалдағыштарында. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін NAS Glenview негізгі оқу базасы ретіндегі рөлін тоқтатты және 1946 жылы жаңадан құрылған Әскери-теңіз әуе резерві оқу басқармасының (NAVAIRESTRACOM) штабы болды. NAVAIRESTRACOM-ның негізгі міндеті – тәжірибелі Әскери-теңіз авиаторлары, Әскери-теңіз әуе экипажы және Екінші дүниежүзілік соғыстан қалған техникалық персонал Әскери-теңіз резервіне қосылып, болашақ қақтығыстарда олардың дағдылары қажет болған жағдайда, авиациялық біліктіліктерін сақтай алатын көптеген Әскери-теңіз әуе станцияларын бақылау болды. Бұл дағдылар эскадрильялар мен персонал Корея соғысы мен Берлин дағдарысы кезінде жұмылдырылып, қайтадан активті қызметке шақырылғанда тез дәлелденді. Әр базада сондай-ақ 1970 жылға дейін Әскери-теңіз әуе резервінің қайта ұйымдастырылуына дейін барлық тағайындалған ұшақтарға «меншік» жасаған Әскери-теңіз әуе резерві оқу бөлімі (NARTU) болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңде Гленвью NAS-те орналасқан жақсы бөлімшелердің бірі 725-ші шабуыл эскадрильясы (VA 725) болды, ол 1970 жылға дейін Гленвью NARTU-ның бір бөлігі болды, содан кейін 209-шы шабуыл эскадрильясы (VA 209) болып қайта аталды және 1970 жылдан 1972 жылға дейін Carrier Air Wing Reserve TWENTY (CVWR 20) құрамына кірді. Бастапқыда A 4B Skyhawk ұшағын ұшырып, кейіннен A 4L Skyhawk ұшағына ауысты. 1967 жылдан 1972 жылға дейін VA 725 және VA 209 құрамының бір бөлігі Air Barons ретінде де жұмыс істеді, ол Әскери-теңіз әуе резервінің дәлдікті ұшудың демонстрациялық тобы болды және Аэрофлоттың ұшу демонстрациялық эскадрильясы, Көк періштелер және АҚШ Әуе күштерінің демонстрациялық эскадрильясы, Thunderbirds, әуе шоуларында Көк періштелер мен Thunderbirds өнер көрсетпеген күндері оларға көмектесті. VA 209 және Air Barons 1972 жылы таратылды. Солтүстік Америкадағы суық соғыстың соңғы кезеңінен 1970 жылдан 1990 жылға дейін және одан кейінгі суық соғыстан кейінгі кезеңнен 1995 жылға дейін NAS Glenview негізінен екі Әскери-теңіз әуе резерві патрульдік эскадрильясының, 60-шы патрульдік эскадрильясының (VP 60) және 90-шы патрульдік эскадрильясының (VP 90) үйі болды. Бастапқыда P 2 Neptune ұшақтарымен жабдықталған, кейіннен екеуі де P 3A Orion ұшақтарына, содан кейін P 3B Orion теңіздік патрульдік және барлау ұшақтарына ауысты. Бұл ұшақтар NAS Glenview-де орналасқан және толық уақыттағы активті қызметтегі Оқу және резервті басқару (TAR) қызметкерлерімен және жартылай уақыттағы таңдалған Әскери-теңіз резервістерімен (SELRES) басқарылды. Оқу шаралары NAS Glenview-тен жүргізілді және патрульдік эскадрильялар Атлант мұхиты мен Жерорта теңізінде советтік суасты қайықтары мен кемелеріне қарсы су астындағы соғыс операциялары үшін немесе Кариб теңізіндегі басқа операциялар үшін тез-тез шетелге жөнелтілді. NAS Glenview-дегі тағы бір Әскери-теңіз әуе резерві эскадрильясы 51-ші флоттық логистикалық қолдау эскадрильясы (VR 51) болды, ол C 118 ұшақтарын және кейіннен C 9B Skytrain II ұшақтарын пайдаланып, әскери қызметкерлер мен жүктерді әлем бойынша тасымалдау және операциялық қолдау көрсетті. VR 51-нің ең маңызды қызметтерінің бірі 1980 жылдары Ливан мен Гренададағы АҚШ әскери операцияларын қолдау және 1990 жылдары DESERT SHIELD / DESERT STORM операциялары кезінде АҚШ пен Оңтүстік-Батыс Азиядағы бірнеше базалар арасында қолдау көрсету болды. 1990-жылдардың ортасына дейін NAS Glenview сондай-ақ жиырма жеті Әскери-теңіз әуе резервінің күшейту/қосымша бөлімдеріне, оның ішінде қосымша P 3 ұшу экипаждары бар екі патрульдік эскадрилья күшейту бөлімдеріне, VP 60 және VP 90 ұшақтарын да жүйелі түрде ұшырған, сондай-ақ Әскери-теңіз әуе резерві оқу бағдарламаларын және олармен байланысты күшейту/қосымша бөлімдерді Минесота штатындағы Twin Cities әскери-теңіз әуе станциясында (бұрынғы Әскери-теңіз әуе станциясы) бақылауға алды, бұл нысан қазір Minneapolis Saint Paul Joint Air Reserve Station құрамына кіреді. 1993 жылғы Базаны қайта құру және жабу комиссиясының шешіміне байланысты жабылуға дейін база жыл сайынғы Чикаго әуе және су шоуына қатысатын ұшақтарға дайындық және аттандыру алаңы ретінде де пайдаланылды. 1993 жылғы BRAC шешімінен кейін VP 60 және VP 90 да таратылуға жаратылды және олардың P 3B ұшақтары басқа резервтік патрульдік эскадрильяларға таратылды, Шет елдік әскери сауда (FMS) бағдарламасы бойынша НАТО және одақтас әскери күштеріне берілді немесе зейнеткерлікке шығарылды. VR 51 де VP 60 және VP 90 эскадрильяларымен бірге таратылды, оның C 9B ұшақтары басқа VR эскадрильяларына таратылды немесе зейнеткерлікке шығарылды. 1997 жылдың қараша айында VR 51 таңбасын қолданатын жаңа эскадрилья Гавайи штатындағы MCAS Kaneohe Bay әскери-теңіз базасында құрылды, онда ол қазір C 20G Gulfstream IV ұшақтарын пайдаланады. NAS Glenview-дің Әскери-теңіз әуе резервінің күшейту/қосымша бөлімдерінің көпшілігі де таратылды, олардың резервтік қызметкерлері Әскери-теңіз күштерінен зейнеткерлікке шықты немесе басқа әскери-теңіз базаларындағы басқа әскери-теңіз күштеріне/бөлімдеріне ауыстырылды.
АҚШ теңіз жаяу әскерлері
Әуе стансасы Теңізшілер корпусының ұшақтарына да үй болды. 1959 жылы Теңіз жауынгерлерінің резерві NAS Glenview-де HUP 2 тікұшақтарымен 776-шы Теңіз тікұшақтар тасымалдау эскадрильясын (HMR 776) құрды. 1962 жылы эскадрилья 776-шы Әскери-теңіз орта тікұшақ эскадрильясы (HMM 776) болып қайта аталды және CH 34D ұшағына ауысты. 1972 жылы эскадрилья соңғы рет 776-шы Теңіз жеңіл тікұшақ эскадрильясы (HML 776) болып қайта аталды және UH 1E ұшағына өтті, ол кейін UH 1N-ге жаңартылды. Бұл бөлім 1991 жылы "Desert Storm" операциясын қолдау үшін жөнелтілді және 10 айдан кейін NAS Glenview-ге қайтып оралды. HML 776 1994 жылы таратылды. NAS Glenview сонымен қатар 4-ші Теңіз авиациялық қанатының 234-ші Теңіз әуе май құю және тасымалдау эскадрильясына (VMGR 234) және оның KC 130F және KC 130T Hercules ұшақтарына 1994 жылға дейін үй болды, содан кейін эскадрилья NAS Glenview-тің BRAC-тың бұйрығымен жабылуының аясында NAS JRB Fort Worth, Техасқа тұрақты түрде көшірілді.
АҚШ әскері
Форт Шеридан, ИЛ Ұшу бөлімшесі (FSFD) 1978 жылы өзінің C 12, U 21 және UH 1 ұшақтарын Хайвуд, ИЛ қаласының жанындағы Форт Шериданның Хейли армиялық әуежайынан NAS Гленвьюге көшірді. NAS Гленвьюдің 1-ангарынан жұмыс істейтін, әрекеттегі Армияның Ұшу бөлімшесі АҚШ бойынша басшылық көлігімен ұшу операцияларын АҚШ Армиясының жұмылдыру командасына, Әскери тіркеуді өңдеу командасына, Төртінші АҚШ Армиясына, USARMR V және АҚШ Армиясының Инженерлік корпусының Чикаго ауданына жүзеге асырды, олардың барлығы Форт Шериданда орналасқан еді. Форт Шеридан Ұшу бөлімшесі 1991 жылы Форт Шериданның жабылуына дейін қызмет етті.
АҚШ-тың жағалау күзеттері
Чикагодағы жағалау күзетінің әуе станциясы 1969 жылғы наурыз айында NAS Glenview-дің солтүстік-батыс бұрышындағы жалға алушы ұйым ретінде құрылып, HH 52 Seaguard тікұшақтарымен жабдықталды. Басты назар Ұлы көлдердегі іздеу және құтқару (SAR) операцияларына бағытталған Чикаго әуе станциясы, Мичиган көлінің оңтүстігіндегі АҚШ жағалау күзетінің негізгі әуе SAR бөлімшесі болды. Ол Висконсин штатының Милуоки қаласынан Мичиган штатының Мускегон қаласына және Индиана штатының Гэри қаласына дейінгі су аймағына жауапты болды. 1995 жылғы сәуірде Траверс-Ситидегі жағалау күзетінің әуе станциясы CGAS Чикагоның операциялық жауапкершілігін қабылдады. Жағалау күзетінің Гленвью әуе базасы деп аталған станция, NAS Glenview-тің BRAC жабылу процесі кезінде базада қалып, көп мақсатты ангар, кеңсе және қоғамдық жұмыстар ғимаратынан тұрды. Гленвью әуе базасы сәуірден қарашаның ортасына дейінгі қарбалас іздеу және құтқару маусымында Траверс-Сити әуе станциясының HH 65A Dolphin тікұшағының бірін және екі толық экипажын орналастырды. Алайда, CGAF Glenview 1996 жылғы 15 қарашада жұмысын тоқтатты, ал оның операциялары ақырында қазіргі жағалау күзетінің Уокеган, Иллинойс штатындағы әуе базасына көшірілді.
1993 жылғы базаны қайта реттеу және жабу (BRAC) Комиссия шешімі
Соғыс аяғына жақындап, одан кейін Қорғаныс министрлігі мен АҚШ Конгресі артық деп санайтын әскери бөлімшелер мен инфрақұрылымды тарату мақсатында BRAC комиссиялары құрылды. 1993 жылғы BRAC NAS Glenview-ті 1995 жылдың 30 қыркүйегіне дейін жабуды, сондай-ақ оған бекітілген эскадрильялар мен басқа да бөлімшелерді таратуды немесе басқа жерге ауыстыруды қарастырды.
БРАК-тан кейінгі
1998 жылдың 29 маусымында Әскери-теңіз күштері жабық Әскери-теңіз базасы Гленвьюдің (BRAC 1993) соңғы бөлігін Әскери-теңіз күштерінің меншігінен жеке меншікке ауыстырды. Гленвью ауылы, Иллинойс штаты және Жергілікті Қайта пайдалану органы (LRA) базаның жабылып, берілген бөлігінің 90 пайызынан астамын қабылдады. Алғашқы ауыстыру 1997 жылдың қыркүйегінде жасалды, ал қалған 10 пайызы 1999 жылдың қазан айында ауыстырылды. Бұл соңғы 10 пайызға қандай да бір түзету шараларын қажет ететін қалған участалар кірді. 90 пайыздық деңгейге жетуіне себеп, базаның операциялық жабылуы 1995 жылдың қыркүйегінде болды, бұл база BRAC 1993 (немесе "BRAC III") барысында жабылуға таңдалғаннан кейін екі жыл өткен соң болды. Осы уақытқа дейін базаның көп бөлігі бос тұрды. Базаны жаңадан пайдалану жоспары бұрынғы әуежай ретіндегі мақсатынан өзгеше болды, көптеген жерлер мен ғимараттар кең ауқымда бұзылып, қайта құрылды. Бұл қайта құру жұмысының маңыздылығы зор болды. NAS Glenview Гленвью ауылының географиялық орталығында орналасқан және ауылдың жер аумағының 15 пайызын құрады. Жаңадан салуды жоспарлаушылар қолданыстағы инфрақұрылымды әуежай ретінде пайдаланбауға шешім қабылдағаннан кейін, балама жоспарлар жасалды. Соның нәтижесінде, ашық кеңістіктер мен мемлекеттік жерлер, зейнеткерлер мен тұрғын үйлер, демалыс және спорт алаңдары, сауда орталықтары, "далалық қорық" ретінде пайдаланылатын аймағы бар бизнес-парк және жаңа теміржол станциясын қамтитын "аралас пайдалану" сценарийі жасалды. Қолданыстағы әуе базасының инфрақұрылымын жаңа инфрақұрылымға орын беру үшін бұзуға тура келгендіктен, LRA үшін базаны жүйелі кезеңдерде дамыту маңызды болды. 1 миллион куб метр бетон, 2,4 километр ұшу-қону жолағы және 108 бұрынғы Қорғаныс министрлігінің ғимараты алынып тасталды. Олардың орнына 1,121 акрлық "The Glen" аралас пайдалану ауданы салынды, онда жаңа үйлер, кеңселер және сауда орындары бар. Алайда, басқару мұнарасы мен Hangar 1 тарихи ескерткіш ретінде сақталды. Hangar 1, басқару мұнарасымен бірге, 1998 жылы #98001357 ретінде Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Дегенмен, Гленвью Хангар Бір қорының мәлімдемесіне сәйкес, Хангар Бірдің 85 пайызы, қоры мен АҚШ Әскери-теңіз күштері тарихи ғимараттарды сақтауға күш салғаннан кейін де, бөлшектелді.
Түлектер
Астронавт Нил Армстронг NAS Glenview-де әскери-теңіз авиаторы және әскери-теңіз резерві болып қызмет етті. Бұрынғы президент Джордж Буш 1943 жылғы тамызда Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде NAS Glenview-де студент-әскери-теңіз авиаторы ретінде авианосецтердегі ұшқыштарға оқудан өтті. Бұрынғы президент Джеральд Форд 1945 жылғы сәуірдің соңынан 1946 жылғы қаңтарға дейін, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, NAS Glenview-де штабтың физикалық және әскери оқу офицері ретінде қызмет етті. Джесси Л. Браун 1947 жылғы 15 наурызда Гленвью әскери-әуе базасына әскери-теңіз авиаторына оқу үшін келді. Ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшқыштарға арналған негізгі ұшу оқу бағдарламасын аяқтаған алғашқы афроамерикалық ұшқыш болды. Ол сондай-ақ "Құрметті ұшу кресімен" марапатталған және Корея соғысында қаза тапқан алғашқы афроамерикалық әскери шенді офицер. Контр-адмирал Дэниел Галлери, әскери-теңіз авиаторы, 1952 жылдан 1954 жылға дейін NAS Glenview-дегі әскери-теңіз резервтік оқу командасына басшылық етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде теңіз капитаны ретінде Галлери U 505 кемесін ұстаған топқа жетекшілік етті, ол қазір Чикаго ғылым және өнеркәсіп мұражайында қойылған. Коммандер-лейтенант Эдвард Х. "Бутч" О'Хар, әскери-теңіз авиаторы және Чикаго тумасы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы ұшқыш-асы болды және Құрмет медалімен марапатталған алғашқы АҚШ әскери-теңіз авиаторы. "Оз сиқыршысы" фильміндегі сот дәрігерінің рөлін сомдаған Майнхардт Раабе Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде NAS Чикаго / NAS Гленвьюде азаматтық әуе патрулімен қызмет етті.
Апаттар мен оқиғалар
1943 жылдың 2 желтоқсанында Гленвью NAS-тың төрт ұшқышы NAS-тен ұшып шыққаннан кейін екі Navy Stearman N2S 4 ұшағының соқтығысуынан қаза тапты. Қаза тапқандар: ЭНС. Эдвард Стэнли Гарднер, лейтенант (мұғалім) Эдмунд Дж. Вегнер, кадет Джон А. Уотерман және кадет Казимеж Пухалски. 30 жастағы мичман Гарднер Нью-Йорк штатының Пукипси қаласының тумасы. Оның жесірі Нью-Йорк штатының Кандор қаласынан шыққан және олар 1943 жылдың мамырында үйленді. Мичман Гарднер Нью-Йорк штатының Пукипси қаласында жерленген. 1943 жылдың 30 мамырында Гленвьюдағы Пфингстен және Уиллоу жолының үстінде ұшақтары соқтығысқанда екі теңіз жауынгерлерінің авиаторы қаза тапты. Теңіз жауынгерлері Мичиган көлінің бойындағы "Уолверин" кемесінен базаға оралып келе жатқан. 1944 жылдың 26 мамырында жаттығу ұшуы кезінде Милтон Пикенс Дирфилдтен жоғары биіктігін жоғалтып, биіктікті қалпына келтіруге тырысқанда ауылдың орталығын айналдырды. Ол сол кезде бақта жұмыс істеп жүрген Стэнли Антес бағына құлады. Ұшақ 6 фут жер астына көміліп, Пикенс қаза тапты. 914 Ваукеган жолындағы бұл жер қазір Дирфилд қоғамдық кітапханасының орналасқан жері. Пикенстің өліміне арналған ескерткіш орнатылған. 1947 жылдың 11 маусымында NAS Glenview-ден Чикагоның орталығындағы әуе шоуына қатысу үшін ұшып бара жатқан ұшақ Гленвьюдегі Уиллоу және Уокеган жолдарының маңында жерге құлауға мәжбүр болды. Ұшақтың қону тетігі сынған, бірақ екі ұшқыш зардап шекпеді және жердегі ешкім зардап шекпеді. 1951 жылдың 15 қаңтарында АҚШ Әуе күштерінің Дуглас B 26C ұшағы, AF Сер. № 44 35736 (A 26C 45 DT ретінде салынған), 168-ші бомбалау эскадрильясының Иллинойс әуе ұлттық гвардиясы, О'Хар халықаралық әуежайындағы әуе ұлттық гвардиясының базасынан NAS Glenview-ге ұшып бара жатып, қанаттарында мұз пайда болғаннан кейін Уиллоу жолы бойындағы Нортбруктағы фермердің егістігіне құлады. Екіпаждың төрт мүшесі мен жолаушы қаза тапты, бірақ жерде зардап шеккендер жоқ. 1956 жылдың 19 сәуірінде LCDR Гордон Артур Стэнли, USNR, Grumman F9F 6 Cougar реактивті ұшағында Мичиган көлі үстінен 19,000 фут биіктікте бақылаудан айырылып, жоғалып кетті. Ол ұшып шыққанмен, парашюты ашылмағандықтан қаза тапты. Ұшқыш Форт Шериданнан жарты миль қашықтықтағы көлге құлады. Стэнли екінші дүниежүзілік соғыс кезінде VF 27 ұшағымен сегіз әуе жеңісін бағындырған аса қабілетті ұшқыш болды. 1959 жылдың 31 мамырында MCAS Cherry Point-тен NAS Glenview-ге ұшып келе жатқан АҚШ теңізшілер корпусының AD Skyraider ұшағы көршігі қабырғаға құлап, ұшқыш, 1-ші лейтенант Уильям Бёрн қаза тапты. Бёрннің жесірі Джейн кейін Чикагоның мэрі болды. 1963 жылдың 5 қыркүйегінде Солтүстік Американың AF 1E Fury ұшағы, BuNo 143560, VF 725 әскери-теңіз резерві, NAS Glenview, Иллинойс штатында орналасқан, қозғалтқышы бұзылды. Ұшқыш, лейтенант Дон Дж. "Скип" Меллем, USNR, шатырдан құлап түсіп, аман қалды. Ұшқыштар Нортбруктағы бір үйдің алдына құлады, базадан алыста; бір әйел артқы есіктен қашып, аман қалды. 1968 жылдың 8 шілдесінде ЛТ Уильям Т. Рейндерс, USNR ұшқышымен ұшырылған A 4B Skyhawk ұшағы ұшып шыққаннан кейін Гленвью үйіне құлап, 13 жастағы қызды өлтірді. Ұшқыш егер ол ұшақтан сыртқы отын резервуарларын тастаған болса, үйді жіберіп алуы мүмкін екенін айтты. Ол соңғы сәтте жарылып, жарақат алды. 1977 жылдың 20 қаңтарында АҚШ жағалау күзетінің Sikorsky HH 52A Seaguard ұшағы – CG сап нөмірі 1448 үш электр тарату сымына соқтығысып, мұз толған Иллинойс өзеніне құлады. Экипаж Иллинойс және Миссисипи өзендері бойында әуеден мұз патрулін жүргізіп жатқан. Оқиғада қаза тапқандардың есімдері: ЛТЖГ Фредерик Уильям Цезар III, USN; ЛТЖГ Джон Фрэнсис Тейлор, USCG; AT2 Джон Б. Джонсон, USCG және Джим Симпсон (азамат). Ұшақ пен экипаж AIRSTA Чикагоға тағайындалды. 1978 жылдың 12 тамызында британдық Корольдік әуе күштерінің Avro Vulcan B2 бомбалаушысы, сериялық нөмірі XL390 No. 617-ші эскадрилья, Корольдік әуе күштері, әуе көрінісінен кейін ұшып бара жатқанда апатқа ұшырады. Авария қанат үстіне ұшып бара жатқанда шамамен 400 фут (122 м) биіктіктегі ықтимал тоқтағаннан кейін болды. Ұшақ Willow Road-тың солтүстігіндегі қоқыс тастайтын жерге құлап, айналадағы тұрғын үйлерден аулақ болды. Барлығы төрт адам қаза тапты. 1986 жылдың 16 тамызында АҚШ Әуе күштерінің F 16 Fighting Falcon ұшағы капитан Винс Аматомен ұшақтасты, ол 15000 фут биіктікте қуат жоғалтып, О'Хардағы әуе қозғалысын бақылаушы Джефф МакКой NAS Glenview-те қауіпсіз жерге қонды. 1991 жылдың 3 наурызында АҚШ әскери-теңіз флотының CT 39G Sabreliner ұшағы NAS Glenview-ге көзбен шолып кіргенде Dewes Street-те тұрғын үй ауданына құлады. Екіпаждың үш мүшесі де қаза тапты. Ұшақ көшеге жақындаған кезде, ұшқыш ұшақты қанатпен көшеге перпендикуляр бағытта бұрды. Ұшақ көшенің ортасына құлады, жерде тек 2 үйдің алдына өрт шығып, бірнеше ағаштар өртенді. Ауыл экипаж мүшелерінің туыстарына арналған стипендиялық қор құрды.