Кіріспе

Гибралтар британдық губернаторы, генерал-майор Роджер Эллиотт (1665 – 16 мамыр 1714) Гибралтардың ең алғашқы британдық губернаторларының бірі болды. Элиот әулетінің мүшесі, оның ұлы Гранвилл Эллиотт бірінші граф Эллиотт атанды, ал оның сіңілі баласы Джордж Август Эллиотт та Гибралтардың танымал губернаторы және қорғаушысы болды.

Ерте өмір

Роджер Эллиотт, мүмкін Лондонда, бірақ көбінесе Мароккодағы Танжер ағылшын колониясында, Джордж Эллиотттың (1636 – 1668, Танжер гарнизонының хирургі) және оның әйелі Кэтриннің (туған тегі Максвелл, 1638 – 1709) отбасында дүниеге келді. Джордж Эллиотт – сэр Джон Эллиоттың (1592–1632) екінші ұлы Ричард Эллиоттың заңды емес ұлы. Роджер Эллиотттың әкесі Джордж Эллиотт 1668 жылы Танжерде қайтыс болды, ал оның жесір анасы 1670 жылдың 22 ақпанында Гарнизонның хирургінің көмекшісі және орынбасары Роберт Спотсвудқа (17 қыркүйек 1637 – 1680) тұрмысқа шықты, содан кейін үшінші рет Гарнизон мектебінің мұғалімі, дін қызметкері доктор Джордж Мерсерге үйленді. Осылайша, Роджер Эллиотт Вирджинияның белгілі вице-губернаторы болған Александр Спотсвудтың (1676 – 6 маусым 1740) үлкен жартылай бауыры болды.

Әскери мансап

1680 жылы Роджер Танжерлік жаяу әскер полкіне енді, 27 қазанда жергілікті маврлармен шайқаста жараланды. 1681 жылы полковник Перси Кирк оны мичман Бартоломеу Питтспен дуэль жасағаны үшін қызметтен шеттетуге мәжбүр етті, кейіннен осы іс үшін әскери шеннен айырылды. 1682 жылы Англияға қайтарылды, Ұлыбритания патшасының әскеріне қайта қабылдануын сұрап хат жазды. 1683 жылдың 8 наурызында бұрынғы ротасындағы мичман шеніне қайта тағайындалды. 1684 жылы Англияға оралды. 1685 жылы Танжер полкі Королева-ананың жаяу әскер полкі деп аталды, және ол, мүмкін, Монмут көтерілісіне қарсы күреске қатысқан. 1687 жылы сэр Джон Гранвилл, 1-ші Бат графы (1628–1701) құрған Бат графының полкіне бірінші лейтенант болып кірді. 1690 жылдың 1 мамырында капитандыққа көтерілді. 1692 жылдың 3 тамызында Штенкерк шайқасында соғысып, жараланды. Сол жылдың 21 желтоқсанында сол полктің майоры, ал 1696 жылдың 1 қаңтарында сэр Бевилл Гранвиллдің жаяу әскер полкінің подполковнигі болды. 1702 жылы Марлборо герцогымен бірге жорықта Бельгиядағы Тонгерен қаласын қорғау кезінде денесіне оқ тиді. Ол екі полкпен ғана француз армиясына қарсы тұрып, соңынан қарсыластарына бағынды деген әңгіме бар. 1704 жылдың 5 наурызында өзінің жеке полкін – полковник Эллиоттың жаяу әскер полкін құрды. Сол жылдың 10 сәуірінде офицерлер Сент-Джеймсте тағайындалды. 1704 жылдың 2 шілдесінде Марлборо герцогымен бірге тағы да жорықта болды және Шелленберг шайқасында жараланды. 1704 жылдың 13 тамызында Бленхайм шайқасында да қатысқан болуы мүмкін. Алайда, бұл шайқаста атты әскерге ол жетекшілік етпеген, басқа өмірбаяндық деректерде айтылғандай, оған генерал сэр Джон "Саламандр" Каттс басшылық еткен.

Гибралтар

1705 жылдың наурыз айында полковник Эллиоттың жаяу әскер полкі Испанияға аттанды және 1706 жылы еркін порт деп жарияланған Гибралтарда қызмет етті. 1707 жылдың 1 қаңтарында ол бригадир-генерал, ал сол жылы Гибралтар губернаторының орынбасары болды. 24 желтоқсанда ол Гибралтар губернаторы болып тағайындалды. Оның биліктегі кезеңі Гибралтар мұрағаттарында жалдамалы мүмкіндіктерге толы дәуір ретінде сақталған, ал Лондон мұрағаттарында ол қымбатқа түскен, бірақ өте маңызды қорғаныс бекіністерін минималды қаржылық келісіммен салғандығы көрсетілген. Осы қорғанысқа жұмсалған қаражат бойынша туған даулар кейіннен оның жеке мүлкінің мұрагерлік ісіне кедерес келтірді. 1710 жылдың 1 қаңтарында ол генерал-майор болып, 1711 жылдың 24 қаңтарында губернаторлық қызметін бригадир-генерал Томас Стенвикске тапсырды. Ол 1711 жылдың 18 маусымында Гибралтардан кетіп қалды.

Англияға оралу

Эллиотт Англияға оралып, Чёрч Роуд көшесіндегі, Барнс, Суррей қаласындағы Byfeld үйін жалға алды. Ол үйленді және шағын отбасы құрды. Дегенмен, ол жараларынан толыққанды айықпады және салыстырмалы түрде жас жаста қайтыс болды.