Гибралтардың алғашқы британ губернаторы Роджер Эллиот
Roger Elliott
Жібралтардың алғашқы британ губернаторларының бірі – Роджер Эллиот (1665-1714). Әскери саяхатшы, Элиот әулетінен шыққан. Тарихы, отбасы және қызметі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гибралтар британдық губернаторы, генерал-майор Роджер Эллиотт (1665 – 16 мамыр 1714) Гибралтардың ең алғашқы британдық губернаторларының бірі болды. Элиот әулетінің мүшесі, оның ұлы Гранвилл Эллиотт бірінші граф Эллиотт атанды, ал оның сіңілі баласы Джордж Август Эллиотт та Гибралтардың танымал губернаторы және қорғаушысы болды.
British Governor of Gibraltar
Major General Roger Elliott ( 1665 – 16 May 1714
)
was one of the earliest British Governors of Gibraltar. A member of the Eliot family, his son Granville Elliott became the first Count Elliott and his nephew George Augustus Eliott also became a noted Governor and defender of Gibraltar.
Ерте өмір
Роджер Эллиотт, мүмкін Лондонда, бірақ көбінесе Мароккодағы Танжер ағылшын колониясында, Джордж Эллиотттың (1636 – 1668, Танжер гарнизонының хирургі) және оның әйелі Кэтриннің (туған тегі Максвелл, 1638 – 1709) отбасында дүниеге келді. Джордж Эллиотт – сэр Джон Эллиоттың (1592–1632) екінші ұлы Ричард Эллиоттың заңды емес ұлы. Роджер Эллиотттың әкесі Джордж Эллиотт 1668 жылы Танжерде қайтыс болды, ал оның жесір анасы 1670 жылдың 22 ақпанында Гарнизонның хирургінің көмекшісі және орынбасары Роберт Спотсвудқа (17 қыркүйек 1637 – 1680) тұрмысқа шықты, содан кейін үшінші рет Гарнизон мектебінің мұғалімі, дін қызметкері доктор Джордж Мерсерге үйленді. Осылайша, Роджер Эллиотт Вирджинияның белгілі вице-губернаторы болған Александр Спотсвудтың (1676 – 6 маусым 1740) үлкен жартылай бауыры болды.
Roger Elliott was born, possibly in London but more probably in the English Colony of Tangier in Morocco, to George Elliott ( 1636 1668, the Chirurgeon to the Tangier Garrison) and his wife Catherine (née Maxwell, 1638 – 1709). George Elliott was the illegitimate son of Richard Eliot, the wayward second son of Sir John Eliot (1592–1632). Roger Elliott's father, George Elliott, died at Tangier in 1668, and his widowed mother remarried there on 22 February 1670 to Robert Spotswood (17 September 1637 – 1680), the assistant and replacement Chirurgeon at the Garrison, and thirdly the Rev. Dr George Mercer, the Garrison schoolmaster. Roger Elliott was therefore an older half brother of Alexander Spotswood ( 1676 – 6 June 1740), who became a noted Lieutenant Governor of Virginia.
Әскери мансап
1680 жылы Роджер Танжерлік жаяу әскер полкіне енді, 27 қазанда жергілікті маврлармен шайқаста жараланды. 1681 жылы полковник Перси Кирк оны мичман Бартоломеу Питтспен дуэль жасағаны үшін қызметтен шеттетуге мәжбүр етті, кейіннен осы іс үшін әскери шеннен айырылды. 1682 жылы Англияға қайтарылды, Ұлыбритания патшасының әскеріне қайта қабылдануын сұрап хат жазды. 1683 жылдың 8 наурызында бұрынғы ротасындағы мичман шеніне қайта тағайындалды. 1684 жылы Англияға оралды. 1685 жылы Танжер полкі Королева-ананың жаяу әскер полкі деп аталды, және ол, мүмкін, Монмут көтерілісіне қарсы күреске қатысқан. 1687 жылы сэр Джон Гранвилл, 1-ші Бат графы (1628–1701) құрған Бат графының полкіне бірінші лейтенант болып кірді. 1690 жылдың 1 мамырында капитандыққа көтерілді. 1692 жылдың 3 тамызында Штенкерк шайқасында соғысып, жараланды. Сол жылдың 21 желтоқсанында сол полктің майоры, ал 1696 жылдың 1 қаңтарында сэр Бевилл Гранвиллдің жаяу әскер полкінің подполковнигі болды. 1702 жылы Марлборо герцогымен бірге жорықта Бельгиядағы Тонгерен қаласын қорғау кезінде денесіне оқ тиді. Ол екі полкпен ғана француз армиясына қарсы тұрып, соңынан қарсыластарына бағынды деген әңгіме бар. 1704 жылдың 5 наурызында өзінің жеке полкін – полковник Эллиоттың жаяу әскер полкін құрды. Сол жылдың 10 сәуірінде офицерлер Сент-Джеймсте тағайындалды. 1704 жылдың 2 шілдесінде Марлборо герцогымен бірге тағы да жорықта болды және Шелленберг шайқасында жараланды. 1704 жылдың 13 тамызында Бленхайм шайқасында да қатысқан болуы мүмкін. Алайда, бұл шайқаста атты әскерге ол жетекшілік етпеген, басқа өмірбаяндық деректерде айтылғандай, оған генерал сэр Джон "Саламандр" Каттс басшылық еткен.
By 1680, Roger was an Ensign in the Tangier Regiment of Foot, and was wounded on 27 October fighting the local Moors. In 1681, he was suspended by Colonel Percy Kirke for duelling with Ensign Bartholomew Pitts, later being cashiered for this offence. He was sent back to England in 1682 with a letter begging for his readmission into His Majesty's Service, and he was reinstated as an Ensign in his old Company on 8 March 1683. In 1684 he returned to England. In 1685, the Tangier Regiment was renamed the Queen Dowager's Regiment of Foot, and he probably fought against the Monmouth Rebellion. In 1687, he became a first lieutenant in the Earl of Bath's Regiment created by Sir John Granville, 1st Earl of Bath (1628–1701). He was promoted to captain on 1 May 1690. He fought and was wounded at the Battle of Steenkerque on 3 August 1692. On 21 December of that year, he was promoted to major in the same Regiment, and, on 1 January 1696, promoted to lieutenant colonel of Sir Bevil Granville's Regiment of Foot. In 1702, on campaign with the Duke of Marlborough, he was shot through the body at the defence of Tongeren in Belgium. He reputedly took on the entire French Army with only two regiments, before surrendering. On 5 March 1704, he raised his own regiment – Colonel Elliott's Regiment of Foot. Officers were commissioned on 10 April that year at St James'. On 2 July 1704, again on campaign with the Duke of Marlborough, he fought and was wounded at the Battle of Schellenberg. It is possible that he fought at the Battle of Blenheim on 13 August 1704. However, he certainly did not lead the cavalry at this battle, as has been maintained by other biographies – this was led by General Sir John 'Salamander' Cutts.
Гибралтар
1705 жылдың наурыз айында полковник Эллиоттың жаяу әскер полкі Испанияға аттанды және 1706 жылы еркін порт деп жарияланған Гибралтарда қызмет етті. 1707 жылдың 1 қаңтарында ол бригадир-генерал, ал сол жылы Гибралтар губернаторының орынбасары болды. 24 желтоқсанда ол Гибралтар губернаторы болып тағайындалды. Оның биліктегі кезеңі Гибралтар мұрағаттарында жалдамалы мүмкіндіктерге толы дәуір ретінде сақталған, ал Лондон мұрағаттарында ол қымбатқа түскен, бірақ өте маңызды қорғаныс бекіністерін минималды қаржылық келісіммен салғандығы көрсетілген. Осы қорғанысқа жұмсалған қаражат бойынша туған даулар кейіннен оның жеке мүлкінің мұрагерлік ісіне кедерес келтірді. 1710 жылдың 1 қаңтарында ол генерал-майор болып, 1711 жылдың 24 қаңтарында губернаторлық қызметін бригадир-генерал Томас Стенвикске тапсырды. Ол 1711 жылдың 18 маусымында Гибралтардан кетіп қалды.
In March 1705, Colonel Elliott's Regiment of Foot embarked for Spain and served at Gibraltar, which was declared a free port in 1706. On 1 January 1707, he was promoted to Brigadier General, and later that year to Lieutenant Governor of Gibraltar. On 24 December, he was appointed Governor of Gibraltar. His time in office is remembered in the Gibraltar records as one of mercenary opportunity; whereas, in the London records, it appears that he proceeded with expensive but vital defensive fortification with only minimal prior financial approval. The arguments over the accounts for these defences subsequently caused problems for the probate of his personal estate. On 1 January 1710, he was promoted to Major General, and on 24 January 1711, he handed over the Governorship to Brigadier General Thomas Stanwix. He finally departed Gibraltar on 18 June 1711.
Англияға оралу
Эллиотт Англияға оралып, Чёрч Роуд көшесіндегі, Барнс, Суррей қаласындағы Byfeld үйін жалға алды. Ол үйленді және шағын отбасы құрды. Дегенмен, ол жараларынан толыққанды айықпады және салыстырмалы түрде жас жаста қайтыс болды.
Elliott returned to England and leased Byfeld House in Church Road, Barnes, Surrey. He married, and had a small family. However, he never fully recovered from his wounds and died relatively early.