«Ciao! Manhattan» (1972) фильмі – Эди Седжвик өмірінен алынған, тәуелділік пен абыройдың құрылысы туралы авангардтық драма. Джон Палмер мен Дэвид Вайсманың туындысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1972 жылы Дэвид Вайсман түсірген фильм. "Ciao! Манхэттен" – 1972 жылы шыққан американдық авангардтық фильм, басты рөлде Эди Седжвик. Көптеген актерлер өздерін-өздері сомдайтын, сценарий бойынша түсірілген драма, сюжет Седжвикке өте ұқсас кейіпкердің басынан өткен оқиғаларға арналған, сонымен қатар тәуелділіктің күйзелісі мен атақ-даңқтың құлқына салуы туралы айтады.
1972 film by David Weisman
Ciao! Manhattan is a 1972 American avant garde film starring Edie Sedgwick. A scripted drama in which most of the actors play themselves, it centers on a character very closely based on Sedgwick and deals with the pain of addiction and the lure of fame.
Шолу
Джон Палмер мен Дэвид Вайсман жазған және түсірген «Ciao! Манхэттен» – 1960-шы жылдардағы контрмәдениет символы Эди Седжвиктің жартылай өмірбаяндық әңгімесі. Фильм жас Сузан Суперстар (Седжвик) Манхэттендегі шайқасқа толы кезеңдерін, Уорхолдың «Супержұлдыздарының» бірі ретінде көрсетеді. Седжвиктің Нью-Йорктегі Уорхолдың студиясындағы уақыты туралы нақты аудио жазбалары, 1967 жылы басталган түпнұсқалық аяқталмаған сценарийден алынған фрагменттермен қатар, «Ciao!» фильмінде Седжвиктің ойдан шығарылған «alter ego»-сының толық құлдырауы бейнеленеді. Седжвик пен Сюзанның өмірбаянындағы керемет ұқсастықтар, әсіресе Седжвик есірткілік әсерде болған аудио сұхбаттарында айтқандарын ескерсек, фильмнің ашық және әуелінен айтуға болатын артықшылық пен даңқ туралы суреттемесі ерекше қынжырлы. Фильм Седжвиктің естелігіне арналған және Седжвиктің (Сюзан Суперстардың емес) қазасы туралы жаңалықтармен аяқталады, соның арқасында ойдан шығарылған және нақты тұлға бір-бірінен ажырамас болады.
Written and directed by John Palmer and David Weisman, Ciao! Manhattan is the semi biographical tale of 1960s counterculture icon Edie Sedgwick. The film follows young Susan Superstar (Sedgwick) through her tumultuous party years in Manhattan as one of Warhol's Superstars. Through actual audio recordings of Sedgwick's account of her time in Warhol's Factory in New York City, paired with clips from the original unfinished script started in 1967, Ciao! captures the complete deterioration of Sedgwick's fictional alter ego. The striking similarities between Sedgwick and Susan's life story, especially when recounted by Sedgwick in the midst of drug induced audio interviews, make the film's candid depiction of excess and celebrity especially haunting. The film is dedicated to the memory of Sedgwick and ends with the headlines announcing Sedgwick's (not Susan Superstar's) death, thus inseparably associating the fictional and the genuine figure.
Өндіріс
Ciao! Манхэттеннің өндірісі 1967 жылғы 26 наурызда Factory-дің тұрақты мүшелері Джон Палмер, Дэвид Вайсман, Женевьева Чарбин, Чак Вайн, Боб Маргулефф, Джинно Писеркионың жобасы ретінде басталды. Фильм бастапқыда Midtown мәдениетінің өкілдері Седгвик пен Уорхолдың супержұлдызы Пол Американың жылдам өмір салтын (әдетте, үлкен мөлшерде амфетамин қолданып, Вест-Сайд тас жолымен жылдам жүру) көрсетуге арналған еді. Жоба бюджеттік қиындықтарға тап болды және есірткі қолдану, параноя мен ақылға сыймас сценарийі аяқталмай қалды. Актерлердің сенімсіздігі мен түсірілім тобының арасындағы есірткіге тәуелділік түсірілімді бақылаудан шығарды, Седжвик пен Американың жоғалып кетуі өндірісті тоқтатты. Бағыты белгісіз және аяқталуы көрінбейтін фильмнің демеушілері, Боб Маргулеффтің ата-анасы, ұлының жобасына деген сенімін жоғалтты, ал Палмер мен Вейсманға ұсынылмайтын фильмнің сынықтары қалды. Бұл сынықтарды құтқару үшін Палмер мен Вейсман бұрын түсірілген кадрларды флэшбэк ретінде пайдаланып, Седжвиктің трагедиялық оқиғасын Сьюзан Суперстар кейіпі арқылы баяндау үшін сценарийді қайта жазуға шешім қабылдады. 1970 жылдың желтоқсанында олар Калифорния штатының Аркадия қаласындағы "Lucky" Болдуиннің қираған мүлігінде түсірілімді қайта бастады. Бір ай бойы Сьюзанның маскүнемдікке берілгендігінен туған шатасу мен эйфорияда өткен өмірін түсірді. Түсірілім бір айға созылды және 1971 жылы Ciao! пост-өндіріске кірді. Алайда, фильмнің аяқталуына жақын болған қуаныш Седжвиктің барбитураттардан уланудан қайтыс болуына байланысты қысқа ғана болды. Ciao! Манхэттен 1972 жылғы 25 мамырда аяқталды және 1972 жылғы шілдеде Амстердамда көрсетілді, бұл Седжвиктің экрандағы бейнесі мен оның қатысқан мәдениетін бейнелеуіне байланысты сыншылардың жоғары бағасын алды. Сәтті көрсетімдер Лондон, Германия, Франция, Сан-Диего, Денвер және Аризона штатының Темпе қалаларында жалғасты, бірақ содан кейін фильмге шамамен он жыл бойы қызығушылық жойылды, 1982 жылы Джордж Плимптон мен Джин Стейннің ең көп сатылған "Эди: Америкалық өмірбаян" кітабынан кейін Эди Седжвикке деген қызығушылық қайтадан жанданды.
Production of Ciao! Manhattan began on March 26, 1967 as a project of Factory regulars John Palmer, David Weisman, Genevieve Charbin, Chuck Wein, Bob Margouleff, Gino Piserchio, with supplemental roles and tasks fulfilled by various other hangers on. The film originally followed the excessively hip lives of Midtown scenesters Sedgwick and fellow Warhol Superstar Paul America as they lived life in the fast lane (literally speeding down the West Side Highway on massive amounts of amphetamine). The project was riddled with budget problems and an unfinished, nonsensical script of debauchery, drug use and paranoia. Unreliable actors and rampant drug abuse behind the camera pushed shooting out of control as both Sedgwick and America went missing, putting production on hold. With barely any direction and no end in sight, the film's backers, Bob Margouleff's parents, lost faith in their son's project, and Palmer and Weisman were left with the fragments of an unpresentable film. To salvage these fragments, Palmer and Weisman decided to reshape the script to include the previously shot footage as flashback sequences to tell Sedgwick's tragic story through the persona of Susan Superstar. In December 1970, they resumed filming on the dilapidated "Lucky" Baldwin estate in Arcadia, California. For a month, they shot Susan recounting her past through the dazed euphoria of perpetual substance abuse. The shooting lasted only a month and in 1971, Ciao! finally went into post production. However, the excitement of the film's near completion was short lived due to Sedgwick's death from acute barbiturate intoxication. Ciao! Manhattan was finally completed on May 25, 1972 and had its premiere in Amsterdam in July 1972 to critical acclaim, due in part to Sedgwick's onscreen presence and representation of a culture that she helped to define. The successful screenings continued in London, Germany, France, San Diego, Denver, and Tempe, Arizona, but then the film disappeared for nearly a decade until interest in Edie Sedgwick was sparked again by the best selling book Edie: An American Biography by George Plimpton and Jean Stein in 1982.
DVD-нің 30 жылдығына арналған релизі
Бастапқы шығарылымынан бері өткен жылдарда «Ciao! Manhattan» фильмі культты классикаға айналды, бұл көбінесе Эди Седжвиктің соңғы басты рөлде ойнаған туындысы болғандықтан. 2002 жылдың 19 шілдесінде, Амстердамдағы әлемдік премьерасынан дәл 30 жыл өткен соң, «Ciao! Manhattan» Нью-Йорктегі «Cinema Village» кинотеатрында көрсетілді. 2002 жылдың қазан айында Plexifilm қосымша 35 мм-лік түсірілмеген кадрлар, сирек суреттер және фильмнің актерлары мен түсірілім тобымен жасалған сұхбаттары бар арнайы DVD шығарды.
In the years since its original release, Ciao! Manhattan has become a cult classic, due in large part to the film being Edie Sedgwick's last starring vehicle. On July 19, 2002, exactly 30 years after its world premiere in Amsterdam, Ciao! opened at New York's Cinema Village. In October 2002, Plexifilm released a special edition DVD with additional 35mm outtake footage, rare pictures and interviews with the cast and crew of the film.
Саундтрек
2017 жылдың 22 сәуірінде Light in the Attic Records компаниясы фильмнің ресми саундтрегін Record Store Day мерекесіне орай Cinewax таңбасымен шығарды. Алғашқы винилдік басылым 3000 данамен шектелді және онда фильмде ең көп естілген әндер (Ричи Хавенс, Джон Филлипс, Ким Милфорд және Скип Баттин мен Ким Фаули дуэті), сондай-ақ Джин Писеркио орындаған көптеген қосымша электрондық музыка бар. Бұл шығарылымға дейін фильмнің саундтрегі ешқандай форматта жарық көрген емес. Саундтректің CD нұсқасы да қолжетімді.
On April 22, 2017, Light in the Attic Records released the film's official soundtrack on their Cinewax imprint, for the occasion of Record Store Day. The first vinyl pressing was limited to 3,000 copies, and it contains the prominent songs featured in the film (by Richie Havens, John Phillips, Kim Milford, and the duo of Skip Battin and Kim Fowley), in addition to most of the incidental electronic music performed by Gino Piserchio. Before this release, the film's soundtrack never had been released in any form. A CD version of the soundtrack is also available.