Николас Коллинз: Экспериментальды музыка композиторы және дыбыс суретшісі

Кіріспе

Америкалық классикалық композитор, АҚШ-тың эксперименталды музыка композиторы Николас Коллинз (1954 жылдың 26 наурызында Нью-Йорк қаласында туған) – көбінесе электронды музыка, дыбыс өнерімен айналысатын және жазушы. Ол Веслиан университетінен бакалавр және магистр, ал Шығыс Англия университетінен доктор ғылымы дәрежесін алды. Веслиан университетін бітіргеннен кейін Уотсон стипендиясын иеленді.

Өмірбаян

1980 жылдары Коллинз "тірі орындалымдарда микрокомпьютерлерді қолдануда пионер болды және 'өз қолымен жасалған' электрондық схемаларды, радионы, табылған дыбыс материалдарын және өзгертілген музыкалық аспаптарды кеңінен пайдаланды". Альвин Люсьер, Дэвид Берман және Дэвид Тюдордың тәжірибелік композициялық дәстүрінде оқыған, олардың барлығымен тығыз жұмыс істеген Коллинз сонымен қатар 1980-ші жылдардың Нью-Йорк импровизациялық музыка ортасына толыққанды енді. Үйде жасалған аспаптарды – қарапайым компьютерлерді және тромбон, слайд-гитара сияқты дәстүрлі аспаптарды біріктіре отырып, ол Том Кора, Шелли Хирш, Кристиан Марклей, Зина Паркинс, Джон Зорн және тағы басқалармен бірлесіп жұмыс істеді. Коллинстің композициялары орындаушылардан көбінесе күтпеген музыкалық сигналдарға жауап беруді талап етеді, мысалы, "Devil's Music" (1985) шығармасында орындаушы тікелей эфирдегі радиодан алынған үзінділермен диджейлік өнер көрсетеді, ал "Still Lives" (1983) шығармасында жалғыз трубашы Ренессанс дәуірінен жеткен латунь музыкасының тоқтап-тоқтап ойналатын CD-сіне қарсы импровизациялайды. Жақындағы жұмыстардың қатарында "In Memoriam Michel Waiswicz" (2008) бар, онда туған күннің шамы жарыққа сезімтал тізбекке, толығымен жанып кеткенше "ойнайды"; және "Speak, Memory" (2016), онда фотосуреттердің цифрлық деректері бөлмеде дыбыс ретінде ойнатылады, олар ыдырайды, ал ыдырау фотосуретте көрінеді, дыбыс үндемей, өзгереді және ақырында жоғалады. 1983-84 жылдары PS1 студиялық суретшісі ретінде Коллинз "кері гитаралардың" дыбыстық мүсіндерін көрсетті – табылған аспаптар, олар өзгертіліп, пик-аптар радиосигналдарымен гитараның ішегін резонансқа келтірді. Кейінгі инсталляциялық жобалар Musée Malraux (Ле-Хавр), Gemeente Museum Hague (Гаага), ZKM (Карлсруэ) және Берлиндегі Sonambiente дыбыс өнер фестивалінде ұсынылды. Коллинстің музыкалық композициялары әлемнің әртүрлі жерлеріндегі концерт алаңдарында, CBGB-ден Concertgebouw-ға дейін орындалды. Композитор-орындаушы ретінде ол Антарктиданы қоспағанда, барлық континентте концерттер мен шеберлік сабақтарын өткізді. Ол сондай-ақ көптеген мәдени ұйымдардың кураторы, саясатқа қатысты кеңесші және басқарма мүшесі ретінде белсенділік танытты, алғаш рет 1985 жылы PS1/The Clocktower (қазіргі MoMA PS1) музыкалық орындалымдар мен дыбыс инсталляцияларының кураторы лауазымын атқарғаннан бері. 1997 жылдан 2017 жылға дейін Коллинз MIT Press баспасынан шығарылатын, рецензияланған ғылыми журнал – Leonardo Music Journal редакторы болып қызмет етті, сонымен қатар Resonance: the Journal of Sound and Culture (Калифорния университеті баспасы), Acoustic Arts & Artifacts: Technology, Aesthetics, Communication (Fondazione Giorgio Cini, Венеция), the Journal of Sound Studies (Нидерланды) және Resonancias – Revista de Investigación Musical (Чили) журналдарының редакциялық кеңесіне кірді. Коллинз Чикаго өнер институтының мектебінде дыбыс бойынша профессор, Гаага корольдік консерваториясының сонология институтында қонақ профессор, Германиядағы Кассельдегі Kunsthochschule, Берлиндегі өнер университеті, Сантьягодағы Чилидің католиктік понтификалды университеті және Берлиндегі техникалық университетте және басқа да орындарда дәріс берді. 2006 жылы Коллинстің "Handmade Electronic Music: The Art of Hardware Hacking" кітабы Routledge баспасынан жарық көрді, ал екінші басылымы 2009 жылы шықты. 2020 жылдың жазында жарық көрген кеңейтілген үшінші басылым Бразилиядан Индонезияға дейін жергілікті өнер және музыка ұйымдары мен ұжымдары арқылы "Аппараттық хакерлік" кеңінен таралуын, көбінесе феминистік және/немесе аймақтық мәдени мәселелермен байланысты құжаттайды. Ол Жаңа Зеландияда Музыкалық электроника кітапханасын құруға үлкен үлес қосты. Коллинз Берлинде, Чикагода және Массачусетс штатының ауылдық аймақтарында тұрады және жұмыс істейді.

In the 1980s Collins was "a pioneer in the use of microcomputers in live performance, and has made extensive use of 'home made' electronic circuitry, radio, found sound material, and transformed musical instruments." Trained in the experimental compositional tradition of Alvin Lucier, David Behrman, and David Tudor, all of whom he worked with closely, Collins also immersed himself in the New York Improvised Music scene of the 1980s. Using home built instruments that combined circuitry, simple computers and traditional instruments such as trombones and slide guitars, he collaborated and performed with Tom Cora, Shelley Hirsch, Christian Marclay, Zeena Parkins, John Zorn and others. Collins's compositions frequently ask performers to respond to unpredictable musical cues, as in Devil's Music (1985), in which the performer DJs with snippets of live scanning radio, or Still Lives (1993), in which a solo trumpet player improvises against a skipping CD of Renaissance brass music. More recent works include In Memoriam Michel Waiswicz (2008), in which a birthday candle 'plays' a light sensitive circuit until it burns down; and Speak, Memory (2016) in which the digital data of photographic images is played as sound in a room, where it is allowed to decay, and the decay is reflected in the photograph, which changes and eventually disappears as sound fades to silence. As a studio artist at PS1 in 1983 84, Collins exhibited sound sculptures of 'backwards guitars'—found instruments modified so the pick ups resonated the guitar strings with live radio signals. Subsequent installation projects at Musée Malraux (Le Havre), Gemeente Museum Hague (den Haag), ZKM (Karlsruhe); and the Sonambiente sound art festival (Berlin), featured performing devices such a model train that 'plays'a long amplified wire, as well as multi channel video works. Collins' musical compositions have been presented at venues around the world, ranging from CBGB to the Concertgebouw. As a composer performer he has presented concerts and workshops on every continent save Antarctica. He has also been active as a curator, policy adviser, and board member for numerous cultural organizations, since first taking on the post of Curator of Music Performances and Sound Installations at PS1/The Clocktower (now MoMA PS1) in 1985. From 1997 to 2017 Collins served as Editor in Chief of the Leonardo Music Journal, a peer reviewed academic journal published by the MIT Press., and he sits on the editorial boards of Resonance: the Journal of Sound and Culture (University of California Press), Acoustic Arts & Artifacts: Technology, Aesthetics, Communication (Fondazione Giorgio Cini, Venice), the Journal of Sound Studies (The Netherlands), and Resonancias – Revista de Investigación Musical (Chile). Collins is Professor of Sound at the School of the Art Institute of Chicago, and has been guest professor at Institute of Sonology, Royal Conservatory of The Hague; Kunsthochschule Kassel, Germany; Universität der Künste Berlin; Pontificia Universidad Católica de Chile, Santiago; and Technische Universität Berlin, among other locations. In 2006 Collins' book Handmade Electronic Music: The Art of Hardware Hacking was published by Routledge, and a second edition was published in 2009. A broadly expanded third edition, released in the summer of 2020, documents the grass roots spread of 'Hardware Hacking' through local art and music organizations and collectives, often in conjunction with feminist and/or regional cultural concerns, from Brazil to Indonesia. He was a major influence on the establishment of the Musical Electronics Library in New Zealand. Collins lives and works in Berlin, Chicago and rural Massachusetts.