Кіріспе
Сиырқанаттардың бір туысы – Болитаэнинелер, Амфитретидтер тұқымдасының құрамындағы туыс.
The Bolitaeninae are a subfamily, in the family Amphitretidae,
| image1 = Japetella diaphana arms. jpg
| width1 = 242
| image2 = Japetella diaphana. jpg
| width2 = 221
| image3 = Bolitaena pygmaea female. jpg
| width3 = 200
The eyes of both species are laterally compressed; they are distinctly smaller and set farther apart from the brain on longer optic stalks in Bolitaena than in Japetella—this feature may be the only way to differentiate the two genera when examining subadults. Mature males are rarely encountered. Their translucent, gelatinous bodies are fragile and easily damaged during collection. Perhaps the most striking feature of the family is seen in mature females; upon maturity a ring shaped photophore—a light producing organ—develops to encircle the mouth. This is believed to be an adaptation to life in gloomy, deep ocean waters; the bioluminescent ring may help males and females to find each other.
Екі түрдің де көздері бүйірден қысылған; Болитаэнадағы көздері Жапетеллаға қарағанда мидан ұзақ оптикалық сабақтарда әлдеқайда кішкентай және алыс орналасқан. Бұл ерекшелік екі туыстың жас организмдерін қарастырғанда ажыратудың жалғыз жолы болуы мүмкін. Ересек еркектер сирек кездеседі. Олардың мөлдір, желе тәрізді денелері нәзік және жинау кезінде оңай зақымдалады. Тұқымдастың ең айқын ерекшелігі, әсіресе ересек ұрғашыларда байқалады: жетілгеннен кейін ауызды айналдыратын сақина тәрізді фотофора – жарық шығаратын мүше – пайда болады. Бұл терең, қараңғы мұхит суларында өмір сүруге бейімделу болып саналады; биолюминесценттік сақина еркектер мен әйелдердің бір-бірін табуына көмектесуі мүмкін.
The Bolitaeninae are a subfamily, in the family Amphitretidae,
| image1 = Japetella diaphana arms. jpg
| width1 = 242
| image2 = Japetella diaphana. jpg
| width2 = 221
| image3 = Bolitaena pygmaea female. jpg
| width3 = 200
The eyes of both species are laterally compressed; they are distinctly smaller and set farther apart from the brain on longer optic stalks in Bolitaena than in Japetella—this feature may be the only way to differentiate the two genera when examining subadults. Mature males are rarely encountered. Their translucent, gelatinous bodies are fragile and easily damaged during collection. Perhaps the most striking feature of the family is seen in mature females; upon maturity a ring shaped photophore—a light producing organ—develops to encircle the mouth. This is believed to be an adaptation to life in gloomy, deep ocean waters; the bioluminescent ring may help males and females to find each other.
Тіршілік ету ортасы
Ересек болатенинлер су бағанасының мезо- және батипелагикалық аймақтарында, шамамен 1425 метрге дейінгі тереңдікте тіршілік етеді. Жасырақ жануарлар (денесінің ұзындығы 20 мм-ден аз) көлбеу суларда қалады, олардың мөлшеріне қарай 170–270 метр немесе 500–800 метр тереңдікте болады. Жапетелланың қашықтағы солтүстік суларына дейін жететіні белгілі.
Көбею
Жұптасу 1000 метр тереңдікте немесе одан да төменде жүзеге асады деп саналады. Қараңғыда жұптасудың сәттілігі аналыққа байланысты болуы мүмкін; ол аталыққа өзінің ауыз айналындағы фотофоры арқылы сигнал беруге қабілетті. Фотофордан шығатын жарық белгілі бір толқын ұзындығында болады деп есептеледі, бұл қарым-қатынастағы қателіктерді болдырмауға және хищниктерді тартпауға мүмкіндік береді. Жұптасқаннан кейін аналық шамамен 800 метрге көтеріліп, жұмыртқаларын күтіп бағады. Оның жұмыртқалары көптеген сабақтар арқылы байланысқан; бүкіл масса аузының жанындағы сорғыштардың көмегімен қауіпсіз ұсталады. Судың салқынына байланысты (4–5 °C), жұмыртқадан шайқалу бірнеше айға созылуы мүмкін; аналық осы кезеңде тамақтан бас тартады деп есептеледі. Шайқалудан кейін жас сегіз аяқтылар судың өнімді, жоғарғы 300 метріне көтеріледі және белгілі бір өлшемге (7–20 мм) жеткенше сонда қалады. Өсіп жетілгенде, жастар мезопелагиялық және содан кейін батипелагиялық аймақтарға қарай біртіндеп төмен түсе бастайды.