Кіріспе
Джеймс Беннет Притчард (4 қазан 1909 - 1 қаңтар 1997) – американдық археолог. Оның еңбектері ежелгі Палестина, Канаан, Египет, Ассирия және Вавилон діндерінің өзара байланысын ашып көрсетті. Притчард 1983 жылы Америка археология институтының «Археологиялық жетістіктері үшін» алтын медалімен марапатталды. Ол Пенсильвания университетімен ұзақ жылдар байланыста болды, онда діни ой-пікір профессоры және Университет мұражайындағы Киелі кітап археологиясының алғашқы кураторы болып қызмет етті. Притчардтың күші – Киелі кітапты Ежелгі Таяу Шығыстың кең мәдени контекстіне енгізуде еді. 1973 жылы Притчард Америка философиялық қоғамына сайланды. 1977 жылы Притчард Швецияның Уппсала университетінің Теология факультетінен құрметті доктор дәрежесін алды. Притчард «Ескі өсиетке қатысты Ежелгі Таяу Шығыс мәтіндері» атты кітаптың авторы, ол үш рет жарық көрді (1950, 1955, 1969) және барлық жерде ANET деп белгілі болды. Бұл кітап Ежелгі Таяу Шығыс тарихы мен еврей Киелі кітабының контексін түсіндіретін мәтіндердің сенімді аудармаларын ұсынды.
James Bennett Pritchard (October 4, 1909 – January 1, 1997) was an American archeologist whose work explicated the interrelationships of the religions of ancient Palestine, Canaan, Egypt, Assyria, and Babylon. Pritchard was honored with the Gold Medal Award for Distinguished Archaeological Achievement in 1983 from the Archaeological Institute of America. He had a long association with the University of Pennsylvania, where he was professor of religious thought and the first curator of Biblical archaeology at the University Museum. Pritchard's strength lay in setting the Bible within its broader cultural contexts in the Ancient Near East. Pritchard was elected to the American Philosophical Society in 1973. In 1977 Pritchard received an honorary doctorate from the Faculty of
Theology at Uppsala University, Sweden. Pritchard authored the book Ancient Near Eastern Texts Relating to the Old Testament, which was released in three editions (1950, 1955, 1969), universally referred to as ANET, which provided reliable translations of texts that threw light on the context of Ancient Near Eastern history and the Hebrew Bible.
Ерте өмір және білім
Притчард Кентукки штатының Луисвилл қаласында дүниеге келген; 1930 жылы Асбери колледжін бітірді және 1942 жылы Пенсильвания университетінен докторлық диссертациясын қорғады.
Мансап
Притчардтың археологиялық беделі оның el Jib деп аталатын жердегі қазба жұмыстарымен (1956–1962 жж.) қалыптаса бастады. Ол Аль-Джиб құмыраларының тұтқаларындағы жазулар арқылы оны Гибеон деп анықтады. Ол оларды «Гибеоннан еврей жазулары мен мөрлері» (1959) атты еңбегінде тізімдеді, онда LMLK мөрлерімен байланысты ыдыс тұтқаларындағы концентрлі шеңберлік ойықтар туралы алғашқы терең зерттеу жарияланды. Ол өзінің табыстарының маңыздылығын «Гибеон: Күн тоқтаған жер» (1962) атты еңбегінде жалпы оқырманға түсіндірді. Одан кейін (1964–1967 жж.) Иорданиядағы Иордан өзені аңғарының шығыс жағалауындағы Tell es Sa'idiyeh жерінде қазба жұмыстарын жүргізді, ол темірді пайдалануға көшкен кезде, қола дәуірінің соңында әртүрлі мәдениеттердің кездесу орны болғанын көрсетті, бұл оның пікірінше, Теңіз халықтарының ықпалымен байланысты («Темір дәуірінің басында Кәнаандағы Теңіз халықтарының рөлі туралы жаңа дәлелдер»), «Финикиялықтардың рөлі», 1968. Оның жұмысы 1967 жылғы Алты күндік соғыс салдарынан тоқтатылды. Оның үшінші және соңғы ірі қазба жұмыстары Ливанның Сарафан қаласында (1969–1974 жж.) ежелгі финикиялық Сарепта қаласын ашты. Бұл финикияның орталық аймағында орналасқан ірі қаланың толыққанды қазбадан табылуының алғашқы жағдайы болды. Оның алғашқы зерттеулері 1975 жылы жарияланды: ол қыш құмыра жасау шеберханаларын және пештерін, күнделікті қолданыстағы заттарды және діни мүсіндерді, ғибадатхананы, көптеген жазуларды, оның ішінде угарит тіліндегі жазуларды және қаланың атын көрсететін мөрді сипаттады, бұл оның идентификациясын растады. Оның «Сарепта тарихы мен дәстүрі» мақаласы «Қасиетті мәтіндерді түсіну» (1972) еңбегінде оның ерекше зерттеулерін көрсетеді. Оның «Сарептаны қалпына келтіру, ежелгі финикиялық қала» (1978) атты кітабы жалпы оқырманға арналған. Басқа еңбектерінің ішінде «Археология және Ескі Келісім» (1958) бар, онда Киелі жердегі алғашқы қазбалардан бастап археологияға қазіргі заманғы көзқарастардың эволюциясы көрсетілген; және «Соломон мен Шеба» (1974), онда фактілерді аңыздан ажыратуға тырысты. Пенсильвания университетіне профессор болып тағайындалғанға дейін Притчард 1942–1954 жылдары Пенсильвания штатының Честер қаласындағы Крозер діни семинариясында Ескі Келісім тарихы және герменевтикасы кафедрасын басқарды. Мартин Лютер Кинг кіші оның Ежелгі Келісім курсы үшін Еремия пайғамбар туралы эссе жазды. Ол сондай-ақ Калифорния штатының Беркли қаласындағы Тынық мұхиты шіркеуінің діни мектебінде сабақ берді (1954–1962 жж.). Джеймс Б. Притчардқа арналған мақала «Американ археология журналының» 102-ші томының 1-ші санында (1998 жылғы қаңтар, 175–177 беттер) жарияланды.