Кіріспе

Николай Евгеньевич Хохлов (Николай Евгеньевич Хохлов; 7 маусым 1922 – 17 қыркүйек 2007) – 1954 жылы АҚШ-қа қашқан КГБ офицері. Ол КГБ қызметі туралы куәлік берді. КГБ 1957 жылы оны улап өлтіруге әрекет жасады, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталды.

Отбасылық негіздер

Николай Хоклов 1922 жылы Нижний Новгородта дүниеге келген. Хокловтың ата-анасы ол өте кішкентай кезінде ажырасып кеткен. Ол әкесімен жақсы таныс емес еді, кейіннен ол Қызыл Армияда комиссар болып қызмет еткен. Мәскеу шайқасы кезінде үлкен Хоклов Иосиф Сталин туралы жағымсыз пікір білдіргендіктен жазалау батальонына жіберілді. Хокловтың әкесі сол батальонда қаза тапты. Оның келіншегі, заңгер, 1941 жылы Мәскеуді қорғауға ерікті түрде барып, дер кезінде қаза тапты. Хоклов кейіннен: "Армияға жауға шабуылдау үшін адам керек болды" деді.

НКВД мансабы

1941 жылдың қазан айында 19 жастағы Хохлов НКВД-ның төрттік тобының мүшесі болды. Олар оккупацияланған Мәскеудегі жеңіс тойында нацистік офицерлерге қарсы есімді шабуыл жасауға дайындалған. Бұл жоспардың бас-қиялы НКВД-ның жоғары лауазымды шенеунігі Михаил Маклярский болды. Төрт жас агент тойда водевиль өнерпаздары рөлін ойнауға тиіс еді. Хохлов оның сыбызғы тарту шеберлігі үшін таңдалды. Оқу кезінде ол әріптесі, әнші Тасия Игнатовамен алғашқы махаббатын басынан өткерді. Германия Мәскеу маңынан шегінгеннен кейін, қауіпті қойылым жойылды. Николай Хохлов Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жау тылында күрескен сәтті әскери бөлімнің құрамында болды. Ол Германия басып алған Беларуське парашютпен түсіп, нацистік офицер кейпінде жүрді. Беларусьтің нацистік гаулейтері Вильгельм Кубені өлтіруге қатысты. Соғыстан кейін Хохлов 1947 жылы түсірілген "Подвиг разведчика" ("Разведник ерлігі") совет фильмінің басты кейіпкерінің прототипіне айналды.

Құрбандық миссиясы

1954 жылы Хохлов КГБ тарапынан Франкфуртқа, Ресей Ұлттық Бірлестігінің төрағасы Георгий Околовичті өлтіруге тапсырылған екі адамды бақылау үшін жіберілді. Ол бұл жағдайды әйелі Янамен бөлісті, ол: "Егер бұл адам өлтірілсе, сен кісі өлтіруші боласың. Мен кісі өлтірушінің әйелі бола алмаймын және бұйрыққа бағынбауға шешім қабылдадым" деді. Хохлов Околовичтің пәтеріне барып: "Георгий Сергеевич, мен сізге Мәскеуден келдім. Кеңес Одағы Коммунистік партиясының Орталық Комитеті сізді өлтіруге бұйрық берді. Бұл кісі өлтіруді орындау міндеті менің тобыма жүктелді, бірақ мен осы кісі өлтіруге жол бере алмаймын" деді. Хохлов қастандық бұйрығын орындамағандықтан АҚШ-қа қашып кетті. Қарымта ретінде оның әйелі Кеңес Одағында тұтқындалып, бес жылға мәжбүрлі жерсінбілікке жіберілді.

Талиймен улану

Хохлов 1957 жылы Франкфуртта талиймен уланудан емделді, бұл КГБ-ның Он үшінші бөлімінің сәтсіз қастандық әрекетінің салдары болды. Қандай изотоп қолданылғаны әлі анық емес. Алайда, бұрынғы КГБ офицері Станислав Лекарев Хохловты радиоактивті полониймен (талий емес) улағандарын, дәл Литвиненко сияқты екенін мәлімдеді. Литвиненконың улануы да бастапқыда талиймен жаңылыстырылған.

Құрама Штаттардағы өмір

Дьюк университетінің докторантурасын бітіргеннен кейін Хохлов 1968 жылдан 1992 жылға дейін Калифорния мемлекеттік университетінің Сан-Бернардино қаласында бакалавриат және магистратура студенттеріне психология пәнінен сабақ берді. 1993 жылы ол профессор званиясымен зейнетке шықты. АҚШ-та Хохлов қайтадан үйленді. Екінші әйелі Танядан екі қызы мен ұлы Миша дүниеге келді, ол бірнеше жылдан кейін бүйрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. 1992 жылы Ресей президенті Борис Ельцин Хохловты кешірді. Сол жылы ол 1950 жылдардан бері алғаш рет қысқа мерзімге Мәскеуге оралды. Кейіннен ол электрондық пошта арқылы Ресейдегі бұрыннан білмеген ұлымен байланысқа шығып, одан соң онымен жеке кездесті. Николай Хохлов 2007 жылдың қыркүйек айында Калифорния штатының Сан-Бернардино қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол ұлының қабіріне жақын жерге жерленді.