Ирландиядағы соғыс жылдарында газ инспекторлары және «жымыр-жымыр адамдар»
Glimmer man
Ирландиядағы 1942-47 жылдардағы соғыс кезеңінде газды үнемдеу мақсатымен жұмыс істеген инспекторлар «жымыр адамдар» деп аталған. Газ тапшылығы және көмір импортының шектелуі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
A glimmer man (немесе "glimmerman"; fear fannléis) – бұл Альянс және Дублин тұтынушылар газ компаниясы, Корк газ тұтынушылар компаниясы және Ирландияның кішігірім қалалары мен аудандарында газды шектеулі кезеңдерде пайдалануды анықтау үшін жұмыс істейтін инспекторларға бейресми, бірақ көбінесе қолданылатын, сәл кемсітетін атау. Бұл атау 1942 жылдың наурызынан бастап Ирландиядағы Төтенше жағдай жылдарында, ал кейбір жерлерде 1947 жылға дейін қолданылды. Термин бұқаралық ақпарат құралдарында және плакаттарда жарияланған, халықты газды ысырапқа жұмсамауға шақыратын жарнамалардан шыққан. Ирландияда көмірдің өзіндік қоры өте аз, ал газ өндіру Еуропадағы соғыс салдарынан шектелген көмір импортына тәуелді болды. Бір хаттан алынған үзіндіде бұл жағдай "өте ауыр отын тапшылығы" деп сипатталған.
the film
A glimmer man (also rendered as "glimmerman"; fear fannléis) was a somewhat pejorative name unofficially, but almost universally, applied to inspectors who were employed by the Alliance and Dublin Consumers' Gas Company, the Cork Gas Consumers Company and other supply companies in the smaller towns and places in Ireland to detect the use of gas in restricted periods during the years of the Emergency in Ireland from March 1942 and in some places as late as 1947. The term derived from the copy of advertisements published in the media and on posters which enjoined the population not to waste gas not even a glimmer. Ireland has negligible indigenous coal resources and production of gas was dependent on the importation of coal which was severely restricted as a result of the war in Europe. An extract from a letter states it was "a drastic fuel famine."
Шектеулер
Шұңқырлы торфтан газ өндіруге Ғылыми зерттеулер бюросының жасаған әрекеттеріне қарамастан, қолайлы көмір импорты және газ өндірісі күрт азайды, сондай-ақ бастапқыда оны тұрғын үйлерді жылыту үшін қолдануға тыйым салынды. 1942 жылдың наурыз айында Дублин қаласында апта ішіндегі газ беру уақыты күніне 10 сағатқа, ал жексенбі күні 11 сағатқа дейін шектелді, бірақ бұл газ тұтынуды тек шамамен бір төрттен бір бөлігіне ғана азайтты. Мамыр айында газ беру уақыты күніне 5,5 сағатқа дейін қысқартылды, ал газ жеткізуші компаниялар газды "белгіленбеген уақытта" пайдалануды келісімшартты бұзу деп есептеу үшін өзінің шарттарын өзгертті.
Notwithstanding attempts by the Emergency Scientific Research Bureau to manufacture gas from bog peat, imports of suitable coal and therefore gas production fell dramatically and initially its use for home heating was prohibited. In March 1942 the supply in Dublin was cut to 10 hours per day during the week and 11 on Sundays but this only reduced usage by about a quarter. In May the supply was further reduced to 5.5 hours per day and the gas supply companies changed their terms of supply to make the use of gas in "off hours" a breach of contract.
Қиындық
Жеткізу көлемінің азаюы үлкен қиындықтарға алып келді, себебі халықтың көп бөлігі (әсіресе қалалар мен кенттерде) жылу, тамақ дайындау және жарықтандыру үшін газға тәуелді болды. Отынның басқа қолжетімді көздері болмағандықтан, әсіресе тамақ пісіру үшін, адамдар газ станцияларындағы бас желілік жүйеден жабылудан кейін құбырларда қалған қалдық газды пайдалануға мәжбүр болды, мүмкіндігі болса. Соңында, жабдықтау соншалықты шектелді ki, 1944 жылдың сәуір айында Жабдықтау министрі Шон Лемас тұрғын үйлер мен кәсіпорындарға газды тәуліктің белгілі бір сағаттарында ғана бөлу үшін арнайы Төтенше жағдай туралы жарлық шығаруға бұйрық берумен қатар, "белгіленген уақыттан тыс" газды пайдалануды қылмыстық құқық бұзу деп жариялаумен қорқытты. Алайда, бұл қаулы ешқашан іске аспады. Шектеулердің салдарының бірі – кішігірім жабдықтау компанияларының жабылуы немесе торф пен көмірден газ өндіріп, жабдықтауды жалғастыруға тырысуы болды.
The reductions in supply caused great privation as a large proportion of the population (particularly in the cities and towns) were dependent on gas for heat, cooking and lighting. As there were no readily available alternative sources of fuel, especially for cooking, people were reduced, if they could, to using the residual gas left in the pipes after the reticulated mains supply had been turned off at the gasworks. Eventually the supply was so restricted that by April 1944 the Minister for Supplies, Seán Lemass was threatening to make a special Emergency Powers Order to officially ration the supply to dwellings and businesses to certain hours of the day and make it a criminal offence to use gas in the "off hours". However that threat was apparently never carried out. One of the effects of the restrictions was that the smaller supply companies closed or attempted to maintain supply using gas derived from peat and charcoal.
Құзыреті
Газ компанияларының қызметкерлері клиенттерімен жасалған жабдықтау шарты бойынша тексерулер жүргізу үшін үй-жайларға кіруге өкілеттік алды, және егер рұқсат етілген уақыттан тыс газ қолданылып жатса, үй-жайды газ желісінен ажыратуға құқылы болды. Алайда, Дублиннің кейбір тұрғындары, мысалы, Дублиндегі Тринити колледжінің студенттері инспекторлардың тексерулерінен тыс қалған сияқты. Мүмкін, бұл иммунитет инспекторлардың санының аздығымен байланысты болды – бүкіл Дублин үшін бар болғаны екі-үш инспектор жұмыс істеген болуы мүмкін.
The gas companies' officials were empowered under their supply contract with their customers to enter premises to carry out their inspections and if they detected anyone using gas outside the permitted hours could disconnect the premises from the mains supply. However, some Dublin residents, such as students at Trinity College, Dublin were apparently immune from the inspectors' visits. This immunity may also have been due to the small numbers of inspectors employed perhaps only two or three for the whole of Dublin.
Беделі
Инспекторлар өз қызметтерін атқару кезінде ерекше жақын бақылау жасауға беделді болған, бұл Фил Шевронның "Иманды кеткендер" әніндегі лирикасынан көрініп тұр, онда "қорқынышпен келген адамнан" басқа, олардың күтілмеген келуінен алаңдауға болатынын, "жымыр адамнан" қорқуға болатыны айтылады.
The inspectors were reputed to be particularly intrusive when carrying out their duties as evidenced by the Phil Chevron lyric in "Faithful Departed" which suggests that in addition to the "boogie man", one can be "Rattled by the glimmer man" in the sense of being alarmed by their anticipated arrival.
Тарихнама
21-ші ғасырда газбен жабдықтаушы компаниялардың қызметкерлері үй-үйді тексергеніне күмән туды. Бірақ бір ауызша тарих "шаян" адамның тексерулерін көрнекті түрде сипаттайды. Ол біздің үйге шамамен екі рет келді. Ол күннің тыныш уақытында келді, ештеңе істемейтін кезде, білесіз бе? Үйге келгенде ол газ өргішін қолымен ұстап, оған ұнтақ септі, содан кейін ұнтақпен, олардың қашан жануын білмеймін, бірақ ол ұнтақ салып, бірақ біз ешқандай қиындыққа тап болған жоқ. Біраз уақыттан соң бәрі оларды таныды (күлді) – "Бұл шаян!" және оған су құятынбыз. Тағы бір жазушы көрші жесірдің қайта қосылу үшін күресін және оның анасы "шаянды" пайдалану арқылы анықталмау үшін не істегенін айтады, бірақ оның үйіне ешқашан келмегенін мойындайды. Ал ирландиялық орта мектеп оқушылары осы тақырыпты білуі және оның маңыздылығы туралы пікір білдіруі керек. Irish Times газеті де бірнеше төтенше жағдай жылдарында (1942–1945) "шаян" туралы жазды, соның ішінде "шаян" болып киінген адамның дүкенді тонауы, Майлс на Цопалиннің осы тақырыптағы мақаласы және балалардың көше әндері туралы материал, онда "шаян" Королева Каролина мен Альфи Бёрнмен бірге аталды.
In the 21st century doubt has been cast on whether in fact there were ever house to house inspections carried out by gas supply company officials. But one oral history graphically describes a glimmer man's inspections He came to our house I think about twice. He came at a very civil time of the day, when there nothing doing, you know? When he came into our house he put his hands over the thing and put powder on it then with the powder, I don't know what time it would have to be since they were on, but he'd put the powder on, but we never got in any trouble over it. After a while everybody got to know them (laughs) "it's the glimmerman" and you'd be pouring water over it. Another writer describes the tribulations of a neighbouring widow to get reconnected and the lengths his mother went to avoid being detected using "the glimmer" but concedes that his house never received a visit. On the other hand, Irish secondary school history students are expected to have a knowledge of the topic and be able to comment on its significance. The Irish Times also mentions the glimmerman in several Emergency era issues (1942–45), including a robbery of a shop by a man pretending to be the glimmerman; a lengthy piece on the topic by Myles na gCopaleen; and a piece on children's street songs, in which glimmer men appeared among the subjects with Queen Caroline and Alfie Byrne.