Кіріспе
Оңтүстік Үндістанның географиялық аймағы – Карнатик аймағы. Бұл аймақ Шығыс Гаттар мен Бенгал шығанағы арасында, бұрынғы Мадрас президенттігінде және қазіргі Тамил Наду және Оңтүстік Андхра-Прадеш штаттарында орналасқан. Британдық кезеңде аймақтың шекаралары өзгеше болған, ол қазіргі Карнатака және Деканның оңтүстігіндегі барлық аймақты қамтыды.
The Carnatic region is the peninsular South Indian region between the Eastern Ghats and the Bay of Bengal, in the erstwhile Madras Presidency and in the modern Indian states of Tamil Nadu and southern coastal Andhra Pradesh. During the British era, demarcation was different and the region included current day Karnataka and the whole region south of the Deccan.
Этимология
Карнатик немесе карнатик терминінің шығу тегі туралы бірнеше теория бар. Епископ Роберт Колдуэллдің «Дравидия тілдерінің салыстырмалы грамматикасы» еңбегінде бұл термин «қара» деген мағына беретін «Кар» және «ел» деген мағына беретін «Наду» сөздерінен туындаған, яғни «қара ел» дегенді білдіреді. Бұл Оңтүстік Деканның жазығында кең таралған қара топыраққа сілтеме жасайды. Англиялықтар Шығыс жағалауға қоныстанған кезде, Кришна өзенінен Каньякумариға дейінгі бүкіл Оңтүстік Үндістан Виджаянагарда билік құрған канара әулетінің билігінде болды және Карнатака мемлекеті деп белгілі болды. Сондықтан «Карнатик» атауы Мадрастың оңтүстігіндегі жағалау жазықтарын атау үшін жиі қолданыла бастады, бірақ бұл аудандар тамил тілді және канара елінен тыс жерлерде орналасқан.
districts and quite outside the Kanarese country proper.
География
Еуропалықтардың Мадрас президенттігіндегі Шығыс Гаттар мен Коромадель жағалауы арасында орналасқан Карнатик немесе Карнатак (Каннада, Карната, Карнатакадеса) аймағы кейіннен Тамил әдебиетінің орталығы ретінде танымал болды. Мәсіхке дейінгі төрт ғасыр бұрын Маурия патшасы Ашока тәуелсіздігін мойындаған Чола патшалығының Каувери өзенінің сағасындағы Кавирипаддинам порты болды, оның барлық іздері қазір құмға көмілген. Тамил әдебиеті (әсіресе, проза мен поэзиядағы Иял) өзінде Карнатик музыкасы туралы мол білім қамтиды. Қазіргі кездегі ең ерте тамил әдебиетінен бастап (б.з.д. 200 жыл) әртүрлі кезеңдерде болған әртүрлі музыка түрлерін (Исаи) және оның қазіргі Карнатик музыкасына қалай айналғандығын, басқа үнді музыка түрлерінің әдістерін сіңіру арқылы іздеуге болады. Мәсіхтің дүниеге келуінен кейінгі алғашқы екі ғасыр бойы Рим империясы мен Тамил патшалықтары арасында теңіз арқылы кең сауда-саттық жүргізілді, бірақ А.Д. 215 жылы Александриядағы Қаракалланың жасаған қырғынынан кейін бұл тоқтады, сонымен бірге ғасырлар бойы Еуропамен байланыс үзілді. Содан бері, 9 ғасырға дейін елдің тарихы тек сирек және тоқыраулы мәліметтермен сипатталады. IV ғасырда Паллава державасының күшеуі болды, ол шамамен 400 жыл бойы Тамил патшалықтарына ықпал етіп, оларды жойған жоқ. 640 жылы қытай саяхатшысы Хсуан Цанг Паллава патшасының астанасы Канчиге (Конжеварам) келгенде, Чола (Чу лия) патшалығының шағын аумақты қамтығанын, жабайы және азат халықпен қоныстанғандығын білді; Паллава билігі астында болған Пандия патшалығында (Малакута) әдебиет тоқтап, буддизм дерлік жойылды, ал индуизм мен жалаңаш джайнизм қасиеттері халықтың діни нанымын бөлісті, ал жемшөп балықшылығы гүлдене берді. Паллава патшаларының билігі 740 жылы Викрамадитья Чалкуяның жеңісімен шайқалды және 9 ғасырдың соңында Адития Чоланың жеңісімен талқандалды. Осы уақыттан бастап жазу деректері көптеп кездеседі. 9 ғасырда әлсіз болған Чола әулеті қайта жанданды, оның күші төрт жылдық соғыстан кейін Чалукияны жеңген Ұлы Раджаражаның жеңістеріне жетіп, 994 жылы Пандия патшаларын өзіне бағындырды. Бір кезде оның астанасы болған Танжоредегі сәнді ғибадатхананың қабырғаларында оның жеңістері туралы жазбалар сақталған. Оның басып алу жолын оның ұлы Раджендра Чоладева I жалғастырды, Гангке жеңімпаздықпен жеткендігі үшін өзін Гангэйконда деп атады, ол 1018 жылы таққа отырды. Ол салған жаңа астанасы Гангэйконда Чолапурамның қираған қалдықтары әлі күнге дейін Тричинополи ауданының шөл даласында тұр. Оның мұрагерлері Чалукиялармен және басқа да әулеттермен мәңгілік соғыстарын жалғастырды, ал Чола билігі 1278 жылы Кулотунга Чола III-нің өліміне дейін күшейді, талас-тартыс оның құлдырауына себеп болды және Пандияларға оңтүстікте бірнеше жыл билік ету мүмкіндігін берді. 1310 жылы Малик Кафурдың басқыншылығы Оңтүстік Үндістанның индуистік мемлекеттерін жалпы қиратуға ұшыратты. Бірақ олар қырылып қалса да, жойылған жоқ. Содан кейін анархия кезеңі басталды, Чола патшалары мен мұсылмандар арасындағы күрес Канчиде 14 ғасырдың соңына дейін билік жүргізген узурпатор индус әулетінің құрылуына әкелді, ал 1365 жылы Пандиялардың бір тармағы Мадурай патшалығының бір бөлігінде қайтадан орныға алды, ол 1623 жылға дейін сақталды. 15 ғасырдың басында бүкіл ел Виджаянагар патшаларының билігіне көшті; бірақ 16 ғасырда Виджаянагар империясын мұсылмандар құлатудан кейін болған анархияда Мадурай, Танжор және Канчиде құрылған индус вице-патшалары (найактар) өздерін тәуелсіз деп жариялады, бірақ олар Голконда және Бижапур патшаларына салық төлеуге мәжбүр болды, олар Карнатикті өздері арасында бөлісті.