Кіріспе

Айзек Халл (9 наурыз 1773 – 13 ақпан 1843) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің комодоры. Ол Конституция ("Ескі теміржол") сияқты бірнеше танымал АҚШ теңіз кемелеріне қолбасшылық етті және 1796–1800 жылдар аралығында Франциямен (Француз Республикасы) жарияланбаған Квази соғысына, 1801–1805 жылдар аралығындағы және 1815 жылғы Барбария соғыстарына (Солтүстік Африкадағы Барбария мемлекеттерімен), сондай-ақ 1812–1815 жылдар аралығындағы 1812 жылғы соғысқа (Ұлыбританиямен екінші рет) қатысты. Мансабының соңғы кезеңінде ол Вашингтон қаласындағы Әскери-теңіз базасының бастығы және кейіннен Жерорта теңізі эскадрильясының комодоры болды. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жаңадан құрылу кезеңінде 1812 жылғы 19 тамызда USS Constitution мен HMS Guerriere арасындағы шайқас 1812 жылғы соғыстың ең маңызды кемелік шайқасы болды және Исаак Халлды ұлттық батыр етті.

Ерте өмір

Халл 1773 жылғы 9 наурызда Коннектикут штатының Дерби қаласында (кейбір дереккөздерде Хантингтон, қазіргі Шелтон, Коннектикут) дүниеге келген. Жастығынан ол теңізші әкесі Жозефпен бірге жергілікті сапарларға және Батыс Үндістанға ұзақ жолдарға шықты. Әкесі ерте қайтыс болғаннан кейін, Исақты американдық революциялық соғысының қатысушысы, оның емісі Уильям Халл тәрбиелеп алды. 1790 жылдардың ортасында жас Халл бірнеше сауда кемелерін басқарды, олардың кейбіреулері француз Республикасының жеке қарақшыларына түсті.

Әскери-теңіз қызметі

1798 жылы 9 наурызда жаңа құрылған АҚШ Әскери-теңіз күштеріне лейтенант болып тағайындалды және келесі екі жылда Франциямен болған жарияланбаған теңіз шайқасында жаңа, ауыр фрегат "Конституция" кемесінде қызмет етіп, өзін ерекше көзге түсірді. "Конституция" кемесінде Халл бірінші лейтенант және капитан Сайлас Талботтың көмекшісі болып қызмет етті. Талбот 1799 жылдың 5 маусымынан 1801 жылдың 8 қыркүйегіне дейін кемені басқарды. Талбот сонымен қатар эскадрилья командирі болғандықтан, кеменің күнделікті басқару жұмысының көп бөлігі Халлға жүктелді, бұл оған соғыс кемесін басқаруда құнды тәжірибе берді. Халл американдық революциялық соғыстың (1775–1783) батыры Талботты өте құрметтеді және одан көп нәрсе үйренді. Халлдың бас биографы Линда М. Малони Талботтың "Халлдың теңіз мансабына ең зор әсер еткен адам болғанын, оған үлгі болғанын" айтады. Талботтан Халл теңіз басшылығының, ұстамдылықтың және кіші офицерлері мен кеме экипажының жаттығуларын қадағалаудың маңыздылығын үйренді.

Бірінші варвар соғысы

1802 жылы Барбария мемлекеттерімен қарым-қатынас ушыққан кезде ол «Адамс» фрегатының бірінші лейтенанты ретінде Жерорта теңізіне барды. Кейін Халл «Энтерпрайз» шхунасын және «Аргус» бригін басқарды, 1804 жылы бас командант, ал 1806 жылы капитан шеніне көтерілді. Осы кезеңде Халл тиімді және сенімді командир ретінде танылды. 1803 жылғы 10 тамыздағы күнделігінде мичман Генри Уодсворт былай деп жазды: «Бүгін таңертең USS «Энтерпрайз» бірнеше шақырым қашықтықта бір галлераны байқады. Капитан Халл оған оқ атты және қуалауға кірісті. Галлера жел соғатын жаққа сигнал берді (дос екенін білдіретін сигнал), бірақ тоқталған жоқ. «Энтерпрайз» оған жақындады, ол тоқталды: Сардиниялық галлера екені анықталды, соңғы рет Civita Vecchia қаласынан шыққан, әр жағында 25 ескек бар (капитан Халл солай ойлады), шамамен 300 адам тасыған, алдында 2 он сегіз фунттық, арт жағында 2 кішкентай зеңбірек орнатылған. Тамаша галлера!!!» Келесі бірнеше жылда ол канонерлік қайықтардың құрылысын қадағалады, ал 1809 және 1810 жылдары тікелей «Чесапик», «Президент» және USS «Конституция» фрегаттарын басқаруға тағайындалды.

USS Chesapeake кемесіне басшылық ету

1809 жылғы 2 ақпанда Халл сауда эмбаргосын сақтау бұйрығымен USS Chesapeake кемесінің басқаруын алды, бірақ бір айдан кейін эмбарго күшін жойып, кеме ұсақ жөндеулер мен экипажды толықтыру үшін Бостонға қайтып келді. Осы кезеңде Халл жаңа сарбаздарды іздеу қызметіне көмектесті. Кемелерді адаммен қамтамасыз ету Халлдың ұзақ мансабында үлкен уайымға себеп болды. Халл кейде, 1810 жылғы 16 сәуірде Әскери-теңіз министрі Пол Гамильтонға жолдаған хатында, жаңадан қабылдаған сарбаздарды теңізге шығар алдында тізгінге бұғаулап, күзетке алуын ақтады, себебі олар сыйлық ақшасына азғырылып, дезертирлік жасауға тырысқан. "Сауда кемесінен екі айға дейін алдын ала төлем алып, рекрутинг офицерінен де алдын ала төлем мен сыйлық ақша алғандары және басқа да шығындар оларды 50-ден 80 долларға дейін қарызға баттырды." Фрегатты толық экипажбен қамтамасыз ету үнемі қиындық тудыратын. Бұл қиындықты одан әрі күшейтетін бір шындық бар еді: әскери қызметке ерікті түрде келушілер болды, британдық теңіз күштеріндегідей, әскерге шақыру немесе мәжбүрлеу болған жоқ. 1815 жылға дейінгі АҚШ теңіз күштеріндегі төмен жалақы мен әскери кемелердегі тұрмыс жағдайлары Халл және басқа да командирлердің мерзімі бітіп қалған сарбаздармен және дезертирліктің жоғары деңгейімен күресуіне себеп болды. Теңізшілердің қызмет мерзімі белгілі болмағандықтан, олар белгілі бір кемеде саяхат немесе круиз үшін қызмет ететін, сондықтан саяхат аяқталған соң олар еркін сезініп, көбінесе кететін. Әскери кемелер әр портода тоқтаған сайын дезертирлік оқиғасы жиі кездесетін. Қатаң жазалар, мысалы, қамшылау қолданылса да, мәселе шешілмеді. Нақты деректер жеткіліксіз болғанымен, бір ғалым "Хорнет" кемесіндегі кіші офицерлер мен сарбаздардың дезертирлік деңгейі 12,8% құрағанын атап өтеді және әскери соттардың басты себебі дезертирлік екенін мәлімдейді. Барлығында, Халл USS Chesapeake кемесінің командирі ретінде жеті ай қызмет етті.

USS Президентінің командалығы

1810 жылдың 7 мамырында Исаак Халлға жаңа фрегат USS Президенттің командасын қабылдау бұйрығы берілді, бірақ ол осы қызметте ұзақ тұрмады. Халлдың қысқа мерзімде қалуының себебі коммодор Джон Роджерс болды. Роджерс шамамен бір уақытта USS Конституциясына бағынуға бұйрық алған. Джон Роджерс та Конституцияны Нью-Йорктан жүзіп келген және оның жүрісін ұнатпады. Фрегат жылдар бойы ауыр қызметте болған, түбі мидиялар мен балыққұйрықтарға толып, желкендері тозығы жеткен, сондай-ақ Роджерс оның басқаруына да наразылық білдірді. Роджерс жоғары дәрежедегі теңіз капитаны ретінде президенттікке ие болуға тиіс екенін айтып, министр Гамильтонға шағымданды. Гамильтон келісті, ал Халл да осыдан ләззат алды, себебі 1810 жылдың 17 маусымында Роджерс Президенттің басшылығын алды, ал Халл Конституцияға басшылық етуге кірісті.

Портсмут теңіз кемежайы

Халл 1812 жылғы соғыстың қалған бөлігіне дейін Мэн штатының Киттери қаласындағы Портсмут теңіз кемежайына басшылық етті. Халл 1813 жылдың 9 сәуірінде Портсмут теңіз кемежайының басшылағын қабылдады және 1815 жылдың 1 шілдесінде коммодор Томас Макдонау ауыстырғанға дейін қызмет етті. Халл басшылық еткен кезеңде негізгі назар Конгресс кемесін жабдықтауға, Вашингтон кемесін салуға және теңіз кемежайының қорғауын күшейтуге бағытталды. Халлдың Портсмуттегі қызметінің ең маңызды жаңалықтарының бірі – кемежай салу болды. Коннектикут штатында туған Халл, кеме жасау зауытының табысқа жетуі үшін жұмысшылар мен кемелердің ұзақ және суық Жаңа Англия қыстарында жабылуы қажет екенін білген. 1813 жылдың 24 шілдесінде теңіз министрі Уильям Джонсқа жазған хатында Халл: «Бұл жердегі қыстар өте суық, және көп мөлшерде қар жауады. Кеме жасалғаннан кейін оны жабу туралы ұсыныс жасауға рұқсат етіңіздер. Тұрақты жабын салуға шамамен екі мың доллар жұмсалады, және менің ойымша, осы кемені салу кезінде оның көп бөлігі үнемделеді, сондай-ақ басқа кемелер де оның астында салынуы мүмкін. Осылайша, бірін салу арқылы көп еңбек сақталады, сонымен қатар, қыста және келесі жазда күнге ұшыраған кезде кеме қаңқасының зақымдануынан сақталуға болады» деп жазды. Кемежай 1813 жылдың желтоқсан айында аяқталды және келесі төрт онжылдық бойы пайдаланылды.

Әскери-теңіз комиссарлары кеңесі

Халл 1815-1817 жылдары Вашингтон қаласында Әскери-теңіз комиссарлары кеңесінде қызмет етті. Кеңесті құру туралы заң оған теңіз кемелерін салуға, кемелерді жабдықтауға, қару-жарақ пен жабдықтарды сатып алуға, сондай-ақ теңіз кемежайларын, станцияларды және құрғақ доктарды бақылауға қатысты теңіздік дүкендер, жабдықтар және материалдарды сатып алу құқығын берді. БНК сонымен қатар азаматтық қызметкерлерді жұмысқа алу мен жалақысын реттеді. Халлмен бірге кеңесте коммодорлар Дэвид Портер мен Джон Роджерс та қызмет етті. BNC барлық қолданыстағы кемежайларда кемшіліктер бар екенін анықтады. BNC жасаған маңызды ұсыныстардың бірі – Портсмут және Бостон теңіз кемежайларының барлық жыл мезгілінде үлкен кемелер салуға толыққанды жарамды екендігі болды. BNC Вашингтон теңіз кемежайын сақтап қалуды ұсынғанмен, оның есебінде: «Вашингтондағы кемежай, егер тек құрылыс кемежайы ретінде қарастырылса, кеме қатынасы терең болғанда және кедергілер азайтылғанда [Балтимордан] нашар болмас еді. Бірақ Кеңес бұл кедергілердің және теңізден алыс болуының оны кез келген басқа мақсатқа жарамсыз ететініне қатысты нақты пікірде. Басқарма Балтимор, Норфолк және Чарльстон теңіз кемежайларын жабуды ұсынды. Бұл ұсыныстар қырқыс пікірталас тудырды және үлкен партиялық тартысқа айналды, нәтижесінде тек Балтимор мен Чарльстон ғана толығымен жабылды. BNC-нің соңғы есебі Вашингтон теңіз кемежайының және оның бизнес-практикасының қатты сынауына толы болды. 1815 жылғы 11 мамырда коммодор Томас Тингиге жазған хатында BNC былай деді: «Кеңес сіздің басқаруыңызбен Теңіз кемежайындағы Black Smith шеберханасын жөндеуге жұмысшыларды жұмысқа орналастыру мақсатында келісімшарт жасауға дайын. Теңіз комиссарлары кеңесінің ниеті – осы жерде Теңіз кемежайын тек құрылыс кемежайы ретінде қайта жаңарту. Сізге осы ниетін білдіре отырып, олар осы мекеменің жалпы көзқарастарымен сізді таныстыруға дайын. Олар көптеген Теңіз кемежайларында, әсіресе осы жерде мемлекеттік қызметке жарамсыз адамдарды жұмысқа алудың қысымын байқады – мүгедек және басқаруға келмейтін құлдарды мұқтаж жесірлер мен жетімдерді және кедей отбасыларды қамтамасыз ету үшін, шәкірттерді олардың ұстаздары үшін, қарттар мен балаларды олардың отбасылары мен ата-аналарының игілігі үшін. Бұл тәжірибелер тоқтатылуы керек – тек мемлекеттік мүдделерге пайдалы болған жағдайда ғана жұмысқа алу керек, және бұл кемежай ұзақ жылдар бойы көрсеткен қажетсіздік пен ысырап көріністерінен ұлт үшін жек көрінішті болмай, жалпы экономикалық жүйені жетілдіруге үлгі болып қызмет етуі керек. Сізге, мырза, осы ескертулерді жасай отырып, Теңіз комиссарлары сіздің олар шағымданатын жамандықтарға куә болғаныңызды және оларды жоюға көмектесу үшін барлық қолдау көрсетілетінін біледі, олар сіздің қоғамдық мүдделерді ілгерілетуге деген ниетіңізге сенімділікпен есептейді». Кейіннен мансабында коммодор Халл Вашингтон теңіз кемежайына басшылық еткенде (1829-1835), ол осы айтылған кемшіліктерді түзетуге және қажетті өзгерістерді енгізуге тырысты.

Чарльзтаундағы әскери-теңіз кемежайы

Чарльзтаун әскери-теңіз базасында, Бостон әскери-теңіз жағалауы ретінде танымал, Халлдың командирлік қызметі үлкен жағалау орналысын басқарудағы тәжірибесіздігі, азаматтық жұмыс күшін басқару және оның кейбір жоғары және төменгі шенді теңіз офицерлерінің оны қызметтен шеттету әрекеттерімен қиындыққа ұшырады. Осы офицерлер мен жоғары лауазымды азаматтардың көпшілігі Халлдың басшылығын сынап, жария айыптаулар жасады. Олардың айыптауларының ауырлығын ескере отырып, 1822 жылдың тамызында Чарльзтаунда Халлға қарсы айыптарды қарау үшін Әскери-теңіз тергеу соты отырды. 1822 жылдың 15 қазанында сот Халлдың өкілеттіктері шегінде және лауазымдық міндеттерін орындауда "тура және лайықты" әрекет еткенін анықтады. Дегенмен, сот Халлға жеке мүлігін мемлекеттік дүкендерге орналастыру және жеке мақсаттар үшін теңіз базасының механиктері мен жұмысшыларын пайдалану туралы ескертті. Бірақ оқиғаның ащылығы Халлдан кетпеді, өйткені ол былай деп жазды: "Бұл база жақсарып, кімге тапсырылса, соған дайын. Мен осы өмір салтына және әсіресе осы жерге шаршадым, және Чарльстон тұрғындарымен үнемі дауласудан басқа ештеңем жоқ." 1823–1827 жылдары ол Оңтүстік Америкадан АҚШ-қа бағыт алған Тынық мұхиты эскадрильясына қолбасшылық етті.

Вашингтон әскери-теңіз кемежайы

Комодор Халлдың келесі міндеті 1829–1835 жылдары Вашингтон әскери-теңіз кемежайының (WNY) командалық құрамына кіру болды. Вашингтон әскери-теңіз кемежайының станциялық журналында Халл 1829 жылғы 11 сәуірде сағат 11.00-де он үш зеңбірекпен салют жасап, қызметке кіргені жазылған. Халлдың бес жылдық қызметі кезінде Потомак өзенінде кеме жасау күрт азайды, себебі кемежай тек бір әскери кеме салды: лайықты аталған және бақытсыз тағдырға ұшыраған шхуна «Эксперимент». Әскери-теңіз департаменті 1815 жылы Анакостиа өзенінің арнасының тереңдігі Вашингтон қаласын идеалды порттан кем ететініне шешім қабылдап, орнатпа өндірісіне көшуге келісім берді. Ағаштан жасалған корпустық флоттың элиталық мамандықтары – кеме жасаушылар мен ағаш ұсталар, теңіз кемежайы металл өңдеуге көшкендіктен, ерекше қауіп көрді және ұзақ жылдар бойы қалыптасқан тәжірибелерін тастауға өте қарсы болды. Қызметке кіріскен кезде Халл 1815 жылғы Әскери-теңіз комиссарлары кеңесінің сынды есептемесін еске алып, кеңес атап өткен мәселелерді түзетуге тырысты. Алайда, Халлдың жаңа міндеті үлкен және тынышсыз жұмыс күшін басқаруды қамтыды, бірақ WNY-де ол ақ азаматтық механиктерден, жұмысшылардан және құлдар мен бос қара нәсілділерден тұрды. WNY-де ол тез арада әскери-теңіз ережелерін бұзуды анықтады: теңіз кемежайының офицерлері құлдарды жұмысқа алды. Ол теңіз комиссарлары кеңесіне наразылық білдіргенімен, «Біз теңіз цехында жұмыс істеуге ақ немесе қара, тіпті құлдар таба алмаймыз деп қорқамын» деді. «Теңіз кемежайында жұмысқа бәсекелестік үнемі болды, ақ жұмысшылар құлдар мен тіпті бос қаралардың бәсекелестігі жалақыны төмендетеді деп қорқады». Халл нәсілдік мәселелерде жиі қайшылыққа түсті. Вашингтонға жаңа келген кезде ол әріптес офицерден құл болған қара нәсілді Джон Амблерді өзінің «қызметшісі» үшін сатып алған, бірақ әскери кемежайдан кеткен кезде 17 қазан 1835 жылы Амблерді босатып, кейіннен Амблерді әскери кемеден босатуға араласты. Ал афроамерикалық күндізгі жазушы Майкл Шайнер Халлдың әйелі мен балаларын құл саудагерінен босатуға көмектескені үшін оны жақсы есте сақтайды. Шайнер «Мен коммодор Исаак Халлға үлкен қарыздымын, өйткені ол Джорджқа әйелімді сатқанда, ол маған мейірімділік көрсеткен Вашингтон әскери-теңіз кемежайының командасы болды» деп жазды. Халлдың сырттай басқару стилі оның ақ жұмыс күшінің наразылығын тез тудырды. Ол келгеннен кейін Халл өзінің кейбір жоғары лауазымды азаматтық менеджерлерінің негізсіз тәуелсіздігі деп санаған нәрсесін тексеруге, әскери-теңіз кемежайының алаңдарының нашар көрінісін жақсартуға және мемлекеттік мүліктің жоғалуын бақылауға тырысты. Халлдың қатаң басқаруы, жалақы, жұмыс уақыты және қара нәсілділерді жұмысқа орналастыру туралы ұзақ уақыт бойы өрбіген даулар 1835 жылдың жазында шиеленістің шыңына жетті.

1835 жылғы WNY ереуілі

1835 жылғы 29 шілдеде басталған еңбек ереуілі Халлдың жұмысшылардың түскі ас уақытын және теңіз кемежайына әкелуге рұқсат етілген нәрсені шектеу туралы бұйрықтарына жауап болды. Бостондық сауалдағы қиын тәжірибеден кейін, ол кез келген заңсыздыққа қатысты өте сезімтал болды. Ол мемлекеттік мүліктің ұрланғаны туралы хабарды естіген соң, дереу жұмысшылардың түскі асқа қатысты артықшылықтарын шектейтін бұйрық шығарды, ал жұмысшылар жауап ретінде ереуілге шықты. Халл өзінің жұмысшыларының жаңадан енгізілген шектеулерден гөрі басқа мәселелерге байланысты ереуілге шыққанын білді. Ол "механиктерге басқа себептер әсер еткенін" болжады. Халл он сағаттық жұмыс күні қозғалысы және Теңіз комиссарлары кеңесінің жұмыс аптасын қысқартуға қарсылығы ереуілдің нақты себебі болуы мүмкін деп алаңдады, сондай-ақ Филадельфия кеме құрылысшыларының сол жаздағы жалпы ереуілге шақыруы жауап тапқан болуы мүмкін еді. Халлдың ашуын тудырған нәрсе – ереуілшілерді әскери кемелерді салушы Уильям Доути жоғары жалақы талап етуге шақырды. Жұмысшылар Халлтың оларға көбінесе "жай ынқылабсыздықпен" қарағанын сезінді, бұл оның саңыраулығының салдары болуы мүмкін еді. Халл әскери-теңіз министрі Махлон Дикерсонға жолдаған есебінде 175 ақ механик пен жұмысшы ереуілге қосылғанын мәлімдеді. Олардың акциясы ұзақ жылдар бойы қалыптасқан нәсілдік келіспеушілікті көрсетті. Ереуіл тез арада "Snow Riot" деп аталатын бүлікке айналды, өйткені көптеген ашулы ақ жұмысшылар жұмыссызданғандықтан, қара қоғамға деген наразылықтарын білдірді, олардың ашуы Беверли Сноудың, еркін қара мейрамхана иесінің, олардың әйелдерін қорлаған деген жалған қауесеттің арқасында қоздырылды. National Intelligencer басылымының редакторы Уильям Ситонның әйелі Жозефин Ситон ереуіл мен бүлік туралы хатында алаңдауын білдірді: "Егер оны ұстаса, механиктер Сноуді әзір-әзір болып тілкейді, және олар оны қазірдің өзінде қууға шығып кетті. Өкінішке орай, теңіз кемежайындағы бірнеше жүз механик жұмыссыз қалды, олар өздерінің жанашырларының көмегімен және қолдауымен бүлік тудырып жатыр, бұл шынымен де алаңдатады". Бүлік кеңіне тарағанда қала билігі алаңдады, ереуілшілер президент Эндрю Джексонға делегация жіберді, ол оларға көңіл бөлді, оның араласуын сұрап, Коммодор Халлдың бұйрығын "деспотиялық" деп атады. Шамамен екі аптадан кейін басталған ереуіл мен одан кейінгі бүлік теңіз кемежайының жұмыскерлерін жалақысыз қалдырды және қоғамдық қолдау нашарлады. Ереуілді тарату үшін және келісімге келу үшін доктор Александр А. МакУильямс делдал ретінде шақырылды, одан кейін ереуілшілер Халлға қарсы айыптамаларын қайтарып алғаннан кейін жұмысқа оралуға рұқсат берілді. Ереуіл 1835 жылғы 15 тамызда ресми түрде аяқталды және жұмысшылар сол күні таңертең кемежайға оралды. Халл мен механиктер өздерінің айырмашылықтарын "түсінбеушілік" деп түсіндіріп, жағдайды жақсартуға тырысқанмен, екі тарап та ереуіл кезінде көптеген нәрседен айырылды. Жұмысшылар жұмысына оралуға рұқсат алғанмен, олар қаржылық шығынға ұшырады. Жұмысшылар үшін ең маңыздысы – ереуіл олардың келіссөздердегі әлсіздігін және осалдығын көрсетті. Ұзаққа созылған дауларда және тиімді ұйымның болмауында олар сөзсіз зардап шегеді. Сондай-ақ ереуіл жұмыс күшіне расизмнің зиянды әсерін көрсетті, өйткені ақ жұмысшылар өздерінің нашар экономикалық жағдайын еркін және құлдықтағы африкалық американдықтарға жүктеуге тырысты. Бұған қоса, ереуіл нәсілдік сенімсіздіктің терең және берік сезімін қалдырды, ол ұзақ уақытқа созылды. Келесі ғасыр бойы ереуіл мен одан кейінгі нәсілдік бүлік тарихы Вашингтон теңіз кемежайының ресми тарихынан жасырылып, ұятқа қалдырылды. Халл да биліктің шектеулері туралы маңызды сабақ алды; ол бұйрық бере алады, бірақ оны орындауға мәжбүрлей алмайды. Оқиғаның барлығы Халлдың ереуілшілердің мінез-құлқына және теңіз министрі Дикерсонның делдалдық келісімді қабылдауды ұсынғандығына қатты ренжігенін көрсетті. 1835 жылғы 10 қыркүйекте Исаак Халл бір жылдық демалыс сұрап, оны алды. Ол Вашингтон теңіз кемежайына қайтып келмеді.

USS Ohio және Еуропалық эскадрильяның командалығы

1839 жылдан 1841 жылға дейін Комодор Халл флагмандық "Огайо" кемесінің және Еуропа эскадрильясының командирі болды. Еуропа эскадрильясының құрамына "Брандивайн" фрегаты, сондай-ақ "Пребл" және "Циан" соғыс шлюптері кірді.

Өлім және мұра

Жасы ұлғайып, денсаулығы нашарлағандықтан, ол келесі екі жыл бойы демалысқа шықты. Комодор Исаак Халл 69 жасында Филадельфия, Пенсильванияда қайтыс болды және Лорел-Хилл зиратына жерленді. АҚШ Әскери-теңіз күштері Исаак Халлдың құрметіне бес кемеге ат қойды, олардың ішінде: Комодор Халл, Халл, Халл, Халл және Халл. Дерби мен Шелтон қалалары арасындағы Хаусатоник өзенін көлденең кесетін Комодор Исаак Халл ескерткіш көпірі оның құрметіне аталды. Нью-Йорк штатының Бронкс ауданындағы Халл даңғылы Халлдың құрметіне аталған. Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Халл көшесі Халлдың құрметіне аталған. Алабама штатының Монтгомери қаласындағы Халл көшесі де Халлдың құрметіне аталған. Ол 1812 жылғы соғыс және Барбариялық соғыстың теңіз батырларының есімдерімен аталған көшелермен қатар жүреді. Крик соғысы кезінде Федералдық жол бойында салынған Форт Халл Халлдың құрметіне аталған. Саванна қаласындағы (Джорджия штаты) Халл көшесі де оның құрметіне аталған.