Кениялық драматург Нгуги ва Мирии өмірі мен шығармашылығы
Ngũgĩ wa Mirii
🇰🇿 Ngũgĩ wa Mirii – кениялық драматург, "Ngaahika Ndeenda" пьесасының авторы. Постколониалдық Кениядағы әділетсіздіктерді көрсетеді. Биографиясы мен еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кениялық драматург Нгуги ва Мири (1951 – 2/3 мамыр 2008) – кениялық зимбабвелік драматург, әлеуметтік жұмыскер және мұғалім. Ол ең көп танымал болған туындысы – Нгаахика Ндеенда пьесасы, оны ол әріптесі, гикую жазушысы Нгуги ва Тионгомен бірлесіп жазған. Пьеса постколониалдық Кениядағы әділетсіздіктер мен зорлық-зомбылықты көрсетеді. Ол Лимуру қаласындағы Камириту білім және мәдениет орталығындағы ашық аспан астындағы театрда зиялы емес адамдар қойған.
Kenyan playwright
Ngũgĩ wa Mirii (1951 – 2/3 May 2008) was a Kenyan Zimbabwean playwright, social worker and teacher, most known for his play Ngaahika Ndeenda, which he co authored with fellow Gikuyu writer Ngũgĩ wa Thiong'o. The play depicts the injustices and excesses of post colonial Kenya, and was staged by non intellectuals in an open air theatre at the Kamirithu Educational and Cultural Center in Limuru.
Ерте өмір
Роромо, Лимуру, Кенияда туған Нгуги ва Мири Джон Мири мен Элизабет Ванджикутың алты балалы отбасында екінші бала болып дүниеге келді. Ол Нгения орта мектебінде білім алды және 1972 жылдан 1974 жылға дейін Кения пошта және телекоммуникация корпорациясында жұмыс істеді. Найроби университетінің Ересектер білімі институтында ересектер білімі саласында диплом алды, содан кейін Даму зерттеу институтына оқуға түсті. Пьеса тұсаукесерінен кейін алты апта өткен соң екі драматург те тұтқындалып, түрмеге қамалды. Бес жылдан кейін олардың келесі пьесасы – "Ана мен үшін жыла" екеуін де елден қууға мәжбүр етті, Нгуги ва Мири Зимбабведе қоныстанды, ал Нгуги ва Тхенго алдымен Ұлыбританияға, содан кейін АҚШ-қа қашты.
Born in Roromo, Limuru, Kenya, Ngũgĩ wa Mirii was the second born in a family of six children born to John Mirii and Elizabeth Wanjiku. He was educated at Ngenia Secondary School and from 1972 to 1974 worked with the Kenya Posts and Telecommunications Corporation. He obtained a diploma in Adult Education at the Institute of Adult Studies, Nairobi University, and then joined the Institute of Development Studies. Both playwrights were arrested six weeks after the play debuted, and detained in prison. Five years later, their next play Mother Cry for Me, forced both playwrights into exile, with Ngũgĩ wa Mirii settling in Zimbabwe while Ngũgĩ wa Thiong'o fled first to Britain, and then to the United States.
Жер аудару
1982 жылы Нгуги ва Мири Зимбабвеге қашып, эмиграцияда өмір сүрді. Бір жыл өткен соң оның әйелі Ваириму ва Нгуги және бір жасар қызы Элизабет Ванджику Нгуги оған қосылды. Одан кейін ол Зимбабведегі Білім беру және өндіріс қорында (ZIMFEP) бірнеше жыл жұмыс істеді. Зимбабведе ол Пан-Африкалық идеяны қолдау туралы көп жазды. 1985 жылы оған Зимбабве қауымдық театры қауымдастығын құруға қаржы берілді. Одан кейін ол Зимбабве азаматтығын алды. Нгуги ва Мири Роберт Мугабе мен Zanu PF партиясын қолдаушы ретінде белгілі болды.
In 1982, Ngũgĩ wa Mirii fled to Zimbabwe where he lived in exile. Ngũgĩ wa Mirii was joined a year later by his wife, Wairimu wa Ngũgĩ and one year old daughter, Elizabeth Wanjiku Ngũgĩ. He then joined Zimbabwean Foundation for Education with Production (ZIMFEP) where he worked for several years. In Zimbabwe, he wrote extensively about the Pan African cause. In 1985, he was awarded funding to found the Zimbabwean Association of Community Theatre. He was granted Zimbabwean citizenship shortly after. Ngũgĩ wa Mirii was known as a supporter of Robert Mugabe and Zanu PF.
Өлім
2008 жылдың 3 мамырында Нгуги ва Мири Зимбабведе автомобиль апатында қаза тапты, ол Истлиа қаласының жанында тұрған жүк көлігіне соқтығысқан. Ол кезде ол 57 жаста болған.
On 3 May 2008, Ngũgĩ wa Mirii died in a car accident in Zimbabwe, after he drove into a stationary lorry nearby the suburb of Eastlea. He was 57 at the time.