Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1949 жылы құрылған халықаралық ұйым.
International organization founded in 1949
Еуропа Кеңесі (ЕК; , CdE) – Еуропада адам құқықтарын, демократияны және заң үстемдігін қорғау мақсатында құрылған халықаралық ұйым. 1949 жылы құрылған бұл ұйымға шамамен 675 миллион халқы бар 46 мүше мемлекет кіреді; оның жылдық бюджеті шамамен 500 миллион евроны құрайды. Еуропа Кеңесі Еуропалық Одақтан (ЕО) ерекшеленеді, бірақ кейде екі ұйымды шатастырады, себебі ЕО 1955 жылы Еуропа Кеңесі үшін жасалған бастапқы Еуропа туын және Еуропа әнұранын қабылдады. Ешбір ел Еуропа Кеңесіне мүше болмай, ЕО-ға қосылған емес. Еуропа Кеңесі Біріккен Ұлттар Ұйымының ресми байқаушысы болып табылады. Халықаралық ұйым ретінде Еуропа Кеңесі заң шығара алмайды, бірақ мүше мемлекеттердің әртүрлі мәселелер бойынша қол жеткізген халықаралық келісімдерін іске асыруға ықпал ете алады. Еуропа Кеңесінің ең танымал органы – 1953 жылғы Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенция негізінде жұмыс істейтін Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық сот. Кеңестің екі заңдық органы – Министрлер комитеті, оған әр мүше мемлекеттің сыртқы істер министрлері кіреді, және Еуропа Кеңесінің Парламенттік Ассамблеясы (ПАСЕ), ол әр мүше мемлекеттің ұлттық парламенттерінің өкілдерінен құралған. Адам құқықтары жөніндегі комиссар – Еуропа Кеңесінің мүше мемлекеттерде адам құқықтары туралы хабардарлықты арттыру және оларды құрметтеуді насихаттаумен айналысатын институты. Бас хатшы ұйымның хатшылығына басшылық етеді. Еуропа Кеңесінің басқа да маңызды органдары – Еуропалық дәрі-дәрмектерді сапасын бақылау дирекциясы (EDQM) және Еуропалық аудиовизуалды обсерватория. Еуропа Кеңесінің штаб-квартирасы және Адам құқықтары жөніндегі соты Францияның Страсбург қаласында орналасқан. Кеңес ағылшын және француз тілдерін екі ресми тіл ретінде пайдаланады. Министрлер комитеті, ПАСЕ және Еуропа Кеңесінің Конгресі кейбір жұмыстарында неміс және итальян тілдерін де қолданады.
The Council of Europe (CoE; , CdE) is an international organisation with the goal of upholding human rights, democracy and the rule of law in Europe. Founded in 1949, it brings together 46 member states with a population of approximately 675 million ; it operates with an annual budget of approximately 500 million euros. The organisation is distinct from the European Union (EU), although people sometimes confuse the two organisations – partly because the EU has adopted the original European flag, designed for the Council of Europe in 1955, as well as the European anthem. No country has ever joined the EU without first belonging to the Council of Europe. The Council of Europe is an official United Nations Observer. As an international organisation, the Council of Europe cannot make laws, but it does have the ability to push for the enforcement of select international agreements reached by member states on various topics. The best known body of the Council of Europe is the European Court of Human Rights, which functions on the basis of the European Convention on Human Rights of 1953. The council's two statutory bodies are the Committee of Ministers, which comprises the foreign ministers of each member state, and the Parliamentary Assembly of the Council of Europe (PACE), which is composed of members of the national parliaments of each member state. The Commissioner for Human Rights is an institution within the Council of Europe, mandated to promote awareness of and respect for human rights within the member states. The secretary general presides over the secretariat of the organisation. Other major CoE bodies include the European Directorate for the Quality of Medicines & HealthCare (EDQM) and the European Audiovisual Observatory. The headquarters of the Council of Europe, as well as its Court of Human Rights, are situated in Strasbourg, France. The Council uses English and French as its two official languages. The Committee of Ministers, the PACE, and the Congress of the Council of Europe also use German and Italian for some of their work.
Негізін қалау
1929 жылы сөйлеген сөзінде француз сыртқы істер министрі Аристид Бриан ортақ мәселелерді шешу үшін Еуропа елдерін "федералдық одаққа" біріктіретін ұйым идеясын ұсынды. Ұлыбританияның соғыс уақытындағы премьер-министрі Уинстон Черчилль алғаш рет "Еуропа кеңесін" құруды ұсынды. Оның сөзінше, ол "соғыс аяқталғанға дейін болашақтың тұмандылығын көруге" және қираған континентте бейбітшілікті қалай қалпына келтіру және сақтауға болатынын ойлауға тырысты. Еуропа екі дүниежүзілік соғыстың бастауы болғандықтан, мұндай орган құру "ұлы іс" болады деп ойлады. Ол бұл идеяға 1946 жылғы 19 қыркүйекте Цюрих университетінде сөйлеген танымал сөзінде қайта оралды, соғыстан кейінгі беделінің барлық салмағын оған салған. Сонымен қатар, континенттің барлық жерінде көптеген басқа мемлекет қайраткерлері мен саясаткерлер, олардың көпшілігі Еуропалық қозғалыстың мүшелері, кеңес құру үшін тыныш жұмыс істеді. Кейбіреулер оны соғыстың қасіреттерінің немесе нацистік режимнің адам құқықтарын бұзуы континентке ешқашан қайта оралмайтынының кепілі деп қарастырды, ал басқалары оны Шығыс блогына жататын тоталитарлық мемлекеттерге қарсы тұра алатын ортақ құндылықтарға негізделген "демократиялар клубы" деп қарастырды. Тағы басқалары оны Черчилль 1946 жылы Цюрихте қолдаған есімді сөзбен – "Еуропаның Біріккен Штаттары" деп қарастырды. Еуропа Кеңесінің болашақ құрылымы 1948 жылы Гаагада өткен Еуропа конгресінде талқыланды, онда бірнеше жүз жетекші саясаткерлер, үкімет өкілдері және азаматтық қоғам мүшелері жиналды. Еуропа конгресінің қорытындыларына жауап ретінде Брюссель шартының Консультативтік кеңесі Еуропалық бірлікті зерттеу комитетін құрды, ол 1948 жылдың қарашасынан 1949 жылдың қаңтарына дейін сегіз рет жиналып, жаңа, кең ауқымды еуропалық ұйымның жоспарын жасады. Екі бағыт болды: біреулері үкімет өкілдерінен тұратын классикалық халықаралық ұйымды жақтады, ал екіншілері парламентарийлермен саяси форумды жақтады. Екі тәсіл де ақырында Министрлер комитеті (үкіметтер өкілдік ететін) және Консультативтік Ассамблея (парламенттер өкілдік ететін) құрылуы арқылы біріктірілді, бұл екі негізгі орган Еуропа Кеңесінің Жарғысында көрсетілген. Бұл үкіметаралық және парламентаралық құрылым кейіннен Еуропалық қауымдастықтар, НАТО және ЕҚЫҰ үшін үлгі ретінде алынды. Еуропа Кеңесі 1949 жылғы 5 мамырда Лондон шартына қол қойылып құрылды, ұйымның негізгі Жарғысы оның жұмысына басшылық ететін үш негізгі құндылықты белгіледі: демократия, адам құқықтары және құқықтық мемлекет. Сол күні Лондонда он мемлекет қол қойды: Бельгия, Дания, Франция, Ирландия, Италия, Люксембург, Нидерланды, Норвегия, Швеция және Ұлыбритания, бірақ Түркия мен Грекия үш айдан кейін қосылды. 1949 жылғы 10 тамызда кеңестің Консультативтік Ассамблеясының 100 мүшесі, он екі мүше елдердің парламентарийлері Страсбургте алғашқы пленарлық отырысын өткізді, ол 18 отырыстан асты және шамамен бір айға созылды. Олар соғыстан әлі де арыла алмай жатқан, бірақ жаңа Шығыс-Батыс арасындағы ажырымға тап болған континентті қалай татуластыру және қайта құру туралы пікір алмасты, әрбір азаматтың негізгі адам құқықтарын қорғау үшін трансұлттық сот құру тұжырымын ұсынды және ақырында Еуропалық Одақ деп аталатын ұйым құруға әкелетін процестің алғашқы қадамдарын жасады. 1949 жылдың тамызында Поль Анри Спаак Бельгияның сыртқы істер министрі лауазымынан кетіп, Ассамблеяның бірінші президенті болып сайланды. Ол да кеңес құруға тыныш жұмыс істеді және оның алғашқы жұмысына жетекшілік етуде маңызды рөл атқарды. Алайда 1951 жылдың желтоқсанында, үш жылға жуық қызмет еткеннен кейін, Ассамблея "Еуропалық саяси билік" туралы ұсыныстарды қабылдамағанына көңіл көшіп, Спаак отставкаға кетті. Еуропа Кеңесінің ұзақ мерзімді мақсатына – Еуропаның бірігуіне қол жеткізе алмайтынына сенімді болған ол көп ұзамай жаңа және үміт беретін форматта, бұл жолы экономикалық интеграцияға негізделген, Еуропалық Одақтың негізін қалаушылардың бірі болуға тырысты.
In a speech in 1929, French Foreign Minister Aristide Briand floated the idea of an organisation which would gather European nations together in a "federal union" to resolve common problems. The United Kingdom's wartime Prime Minister Winston Churchill first publicly suggested the creation of a "Council of Europe" in a BBC radio broadcast on 21 March 1943, while the Second World War was still raging. In his own words, he tried to "peer through the mists of the future to the end of the war", and think about how to rebuild and maintain peace on a shattered continent. Given that Europe had been at the origin of two world wars, the creation of such a body would be, he suggested, "a stupendous business". He returned to the idea during a well known speech at the University of Zurich on 19 September 1946, throwing the full weight of his considerable post war prestige behind it. Additionally, there were also many other statesmen and politicians across the continent, many of them members of the European Movement, who were quietly working towards the creation of the council. Some regarded it as a guarantee that the horrors of war – or the human rights violations of the Nazi regime – could never again be visited on the continent, others came to see it as a "club of democracies", built around a set of common values that could stand as a bulwark against totalitarian states belonging to the Eastern Bloc. Others again saw it as a nascent "United States of Europe", the resonant phrase that Churchill had reached for at Zurich in 1946. The future structure of the Council of Europe was discussed at the Congress of Europe, which brought together several hundred leading politicians, government representatives and members of civil society in The Hague, Netherlands, in 1948. Responding to the conclusions of the Congress of Europe, the Consultative Council of the Treaty of Brussels convened a Committee for the Study of European Unity, which met eight times from November 1948 to January 1949 to draw up the blueprint of a new broad based European organisation. There were two competing schools of thought: some favoured a classical international organisation with representatives of governments, while others preferred a political forum with parliamentarians. Both approaches were finally combined through the creation of a Committee of Ministers (in which governments were represented) and a Consultative Assembly (in which parliaments were represented), the two main bodies mentioned in the Statute of the Council of Europe. This dual intergovernmental and inter parliamentary structure was later copied for the European Communities, NATO and OSCE. The Council of Europe was signed into existence on 5 May 1949 by the Treaty of London, the organisation's founding Statute which set out the three basic values that should guide its work: democracy, human rights and the rule of law. It was signed in London on that day by ten states: Belgium, Denmark, France, Ireland, Italy, Luxembourg, the Netherlands, Norway, Sweden and the United Kingdom, though Turkey and Greece joined three months later. On 10 August 1949, 100 members of the council's Consultative Assembly, parliamentarians drawn from the twelve member nations, met in Strasbourg for its first plenary session, held over 18 sittings and lasting nearly a month. They debated how to reconcile and reconstruct a continent still reeling from war, yet already facing a new East–West divide, launched the radical concept of a trans national court to protect the basic human rights of every citizen, and took the first steps in a process that would eventually lead to the creation of an offshoot organisation, the European Union. In August 1949, Paul Henri Spaak resigned as Belgium's foreign minister in order to be elected as the first president of the assembly. Behind the scenes, he too had been quietly working towards the creation of the council, and played a key role in steering its early work. However, in December 1951, after nearly three years in the role, Spaak resigned in disappointment after the Assembly rejected proposals for a "European political authority". Convinced that the Council of Europe was never going to be in a position to achieve his long term goal of a unified Europe, he soon tried again in a new and more promising format, based this time on economic integration, becoming one of the founders of the European Union.
Алғашқы жылдар
Еуропа Кеңесінің алғашқы жылдары оның негізін қалаушылары адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенцияны – жеке құқықтардың жарғысын әзірлеуге кіріскен кезде зор ынта-күш болды. Олар шамамен бірнеше ай бұрын Парижде қол қойылған Адам құқықтарының жалпыға ортақ декларациясының қағидаларын пайдаланды. Бірақ, ең маңыздысы, Адам құқықтарының жалпыға ортақ декларациясы көбінесе тілектерді білдіргенмен, Еуропалық конвенцияның басынан-ақ оның ережелерін бұзу туралы шағымдарды қарап, үкіметтерді жауапқа тартатын халықаралық сот механизмі болды, бұл халықаралық әділеттілік үшін маңызды қадам болды. Бүгінде бұл – Еуропалық адам құқықтары жөніндегі сот, оның шешімдері 46 еуропалық елде міндетті болып табылады және бұл әлемдегі ең кең ауқымды халықаралық әділет жүйесі. Кеңестің алғашқы қадамдарының бірі – 1951 жылдың 2 мамырында Батыс Германияны қабылдап, соғыстан кейінгі келісімнің үлгісін орнату болды, бұл кеңестің айрықша ерекшелігіне айналды және ұйымды бастапқы он мүше мемлекеттен бүгінгі Еуропа Кеңесін құрайтын 46 мемлекетке дейін өсірген «кеңейту» процесін бастады. 1950 жылы Исландия, 1956 жылы Австрия, 1961 жылы Кипр, 1963 жылы Швейцария және 1965 жылы Мальта қосылды.
There was huge enthusiasm for the Council of Europe in its early years, as its pioneers set about drafting what was to become the European Convention on Human Rights, a charter of individual rights which – it was hoped – no member government could ever again violate. They drew, in part, on the tenets of the Universal Declaration of Human Rights, signed only a few months earlier in Paris. But crucially, where the Universal Declaration was essentially aspirational, the European Convention from the beginning featured an enforcement mechanism – an international Court – which was to adjudicate on alleged violations of its articles and to hold governments to account, a dramatic leap forward for international justice. Today, this is the European Court of Human Rights, whose rulings are binding on 46 European nations, the most far reaching system of international justice anywhere in the world. One of the council's first acts was to welcome West Germany into its fold on 2 May 1951, setting a pattern of post war reconciliation that was to become a hallmark of the council, and beginning a long process of "enlargement" which was to see the organisation grow from its original ten founding member states to the 46 nations that make up the Council of Europe today. Iceland had already joined in 1950, followed in 1956 by Austria, Cyprus in 1961, Switzerland in 1963 and Malta in 1965.
Еуропа Кеңесінің тарихи баяндамалары
2018 жылы Еуропа Кеңесі құрылған 1949 жылдан бері, ПАСЕ-де мемлекет басшылары мен үкімет басшылары жасаған барлық сөздердің архиві интернетке жарияланды, бұл «Еуропа дауыстары» атты екі жылдық жобаның нәтижесі болды. Іске қосылған кезде архивке 70 жыл ішінде 45 елден келген 216 президент, премьер-министр, монарх және діни лидерлердің жасаған 263 сөзі енгізілді – бірақ жаңа сөздер әрбір бірнеше ай сайын қосылатындықтан, архив кеңейуде. Еуропалық институттардың «негізін қалаушы тұлғалары» саналатын адамдардың, тіпті олар сол кезде мемлекет немесе үкімет басшылары болмаса да (мысалы, Уинстон Черчилль немесе Роберт Шуман), ерте жасаған сөздері де қосылған. Тізімде сегіз монархтың (Испания королі Хуан Карлос I, Бельгия королі Альберт II және Люксембург Ұлы Герцогы Анри) сөздері, сондай-ақ діни қайраткерлердің (Папа Иоанн Павел II және Папа Франциск) және Таяу Шығыс пен Солтүстік Африка елдерінің бірнеше лидерлерінің (Шимон Перес, Ясер Арафат, Хосни Мубарак, Леопольд Седар Сенгор немесе Иордания королі Хусейн) сөздері бар. Сөздердің толық мәтіні түпнұсқа тіліне қарамастан, ағылшын және француз тілдерінде ұсынылған. Архивті ел бойынша, есім бойынша және хронологиялық тәртіппен іздеуге болады.
In 2018, an archive of all speeches made to the PACE by heads of state or government since the Council of Europe's creation in 1949 appeared online, the fruit of a two year project entitled "Voices of Europe". At the time of its launch, the archive comprised 263 speeches delivered over a 70 year period by some 216 presidents, prime ministers, monarchs and religious leaders from 45 countries – though it continues to expand, as new speeches are added every few months. Some very early speeches by individuals considered to be "founding figures" of the European institutions, even if they were not heads of state or government at the time, are also included (such as Sir Winston Churchill or Robert Schuman). Addresses by eight monarchs appear in the list (such as King Juan Carlos I of Spain, King Albert II of Belgium and Grand Duke Henri of Luxembourg) as well as the speeches given by religious figures (such as Pope John Paul II, and Pope Francis) and several leaders from countries in the Middle East and North Africa (such as Shimon Peres, Yasser Arafat, Hosni Mubarak, Léopold Sédar Senghor or King Hussein of Jordan). The full text of the speeches is given in both English and French, regardless of the original language used. The archive is searchable by country, by name, and chronologically.
Қайтарып алу, тоқтату және шығару
Еуропа Кеңесінің Статуты мүшелердің өз еркімен, мәжбүрлеп тоқтатылуы және шығарылуы мүмкіндіктерін қарастырады. Статуттың 8-бабында 3-бапты «қайырсыз бұзған» кез келген мүше өкілдік құқықтарынан шеттетілуі мүмкін екендігі, ал Министрлер комитеті осындай мүшеден 7-бапқа сәйкес Кеңестен шығуын сұрауға құқылы екендігі айтылған. (Статутта «қайырсыз бұзушылық» деген ұғым анықталмаған.)
The Statute of the Council of Europe provides for the voluntary suspension, involuntary suspension, and exclusion of members. Article 8 of the Statute provides that any member who has "seriously violated" Article 3 may be suspended from its rights of representation, and that the Committee of Ministers may request that such a member withdraws from the Council under Article 7. (The Statute does not define the "serious violation" phrase.
Ресейдің қатысуын тоқтату және одан шығару
Ресей 1996 жылы Еуропа Кеңесіне мүше болды. 2014 жылы Ресей Украинадан Қырымды басып алып, Украинаның шығысындағы сепаратистерді қолдағаннан кейін, Кеңес Ресейді ПАСЕ-де дауыс беру құқығынан айырды. Осыған жауап ретінде Ресей 2016 жылы Ассамблеяға бойкот жариялай бастады, ал 2017 жылдан бастап Кеңеске 32,6 миллион евро (37,1 миллион АҚШ доллары) жылдық мүшелік жарнасын төлемей қалды, бұл мекемені қаржылық қиындыққа ұшыратты. Ресей өзінің Кеңес тарапынан тоқтатылуы әділетсіз екенін мәлімдеп, өзінің дауыс беру құқығын қалпына келтіруді талап етті. Ресей жаңа бас хатшыны сайлауға дейін дауыс беру құқығын қалпына келтірмесе, Кеңестен шығатынын мәлімдеген еді. 2019 жылдың маусым айында Кеңестің шамамен үштен екі бөлігі Ресейдің дауыс беру құқығын қалпына келтіру үшін дауыс берді (118–62 дауыспен, 10 адам дауыс беруден бас тартты). Дауыс беру құқығын қалпына келтіруге қарсы болғандардың арасында Украина және басқа посткеңестік елдер, мысалы, Балтық мемлекеттері болды, олардың пікірінше, мүшелікті қайта жаңарту Ресейдің зиянды әрекеттерін қалыпқа келтірумен тең болар еді. Олар Ресейдің Кеңестен шығуы зиянды болады, себебі ол Ресей азаматтарын Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық сотта іс қозғау мүмкіндігінен айырады деп санайтын. 2022 жылдың 15 наурызында, елді шығару туралы дауыс беруге бірнеше сағат қалғанда Ресей Кеңестен ерікті түрде шығу рәсімін бастады. Ресей делегациясы 2022 жылғы 31 желтоқсанда ресми түрде ЕҚАД-тан бас тартуды жоспарлап, одан әрі ЕҚАД-ны денонсациялау ниетін жариялады. Алайда, сол күні Министрлер комитеті Ресейдің Кеңестегі мүшелігі дереу тоқтатылатынын және Ресейдің шығу механизмі емес, шеттету механизмі арқылы Кеңестен шығарылғанын анықтады. Еуропа Кеңесінен шеттетуге ұшырағаннан кейін Ресейдің бұрынғы президенті және премьер-министрі Дмитрий Медведев Ресейде өлім жазасын қайта енгізуді қолдады.
Russia became a member of the Council of Europe in 1996. In 2014, after Russia annexed Crimea from Ukraine and supported separatists in eastern Ukraine, precipitating a conflict, the Council stripped Russia of its voting rights in the PACE. In response, Russia began to boycott the Assembly in 2016, and beginning from 2017 ceased paying its annual membership dues of 32.6 million euros (US$37.1 million) to the Council placing the institution under financial strain. Russia stated that its suspension by the council was unfair, and demanded the restoration of its voting rights. Russia had threatened to withdraw from the Council unless its voting rights were restored in time for the election of a new secretary general. In June 2019, an approximately two thirds majority of the Council voted (on a 118–62 vote, with 10 abstentions) to restore Russia's voting rights in the council. Opponents of lifting the suspension included Ukraine and other post Soviet countries, such as the Baltic states, who argued that readmission amounted to normalizing Russia's malign activity. which argued that a Russian withdrawal from the council would be harmful because it would deprive Russian citizens of their ability to initiate cases in the European Court of Human Rights. On 15 March 2022, hours before the vote to expel the country, Russia initiated a voluntary withdrawal procedure from the council. The Russian delegation planned to deliver its formal withdrawal on 31 December 2022, and announced its intent to denounce the ECHR. However, on the same day, the council's Committee of Ministers decided Russia's membership in the council would be terminated immediately, and determined that Russia had been excluded from the Council instead under its exclusion mechanism rather than the withdrawal mechanism. After being excluded from the Council of Europe, Russia's former president and prime minister Dmitry Medvedev endorsed restoring the death penalty in Russia.
Конвенциялар: Еуропалық шарттар жинағы
Еуропа Кеңесі көбінесе халықаралық шарттар арқылы жұмыс істейді, олар оның жүйесінде конвенциялар деп аталады. Конвенциялар немесе халықаралық шарттарды жобалау арқылы мүше мемлекеттері үшін ортақ құқықтық нормалар белгіленеді. Конвенциялар Еуропалық шарттар сериясында жарияланады.
The Council of Europe works mainly through international treaties, usually called conventions in its system. By drafting conventions or international treaties, common legal standards are set for its member states. The conventions are collected in the European Treaty Series.
Еуропалық Одақ
Еуропа Кеңесі Еуропалық Одақ Кеңесі ("Министрлер Кеңесі") немесе Еуропалық Кеңеспен шатастырылмайды. Бұл органдар Еуропалық Одаққа жатады, ал Еуропа Кеңесі олардан мүлдем бөлек. Дегенмен, екеуі де еуропалық интеграцияны қолдайтындықтан, 1980 жылдан бері ортақ еуропалық ту мен әнұранды пайдаланады. Еуропа Кеңесінің өзі Еуропалық Одақпен де шатастырылмайды. Еуропа Кеңесі Еуропалық Одақтан тәуелсіз және оның бақылауында емес. Еуропалық Одақ пен Еуропа Кеңесі арасындағы ынтымақтастық 2000-шы жылдардың ортасында, әсіресе мәдениет, білім беру, сондай-ақ әділеттіліктің халықаралық деңгейде қамтамасыз етілуі және адам құқықтары саласында күшейтілді. Еуропалық Одақтың Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенциясына (Конвенция) қосылуы күтілуде. Сот шешімдерінің үйлесімділігіне қатысты да алаңдаушылықтар бар. Еуропалық сот (Люксембургтегі ЕО соты) Конвенцияны барлық ЕО мүше мемлекеттерінің құқықтық жүйесінің бір бөлігі деп қарастырады, бұл оның және Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық соттың (Страсбургтегі Конвенцияны түсіндіретін сот) шешімдері арасындағы қақтығыстарды болдырмау мақсатында жасалып жатыр. Конвенцияның 14-хаттамасы Еуропалық Одақтың оған қосылуына мүмкіндік беруге бағытталған, ал Еуропалық Одақтың Лиссабон шартында Еуропалық Одақтың қосылуына байланысты хаттама бар. Осылайша, Еуропалық Одақ қазіргі мүше мемлекеттер сияқты, адам құқықтары заңнамасына және сыртқы бақылауға бағынатын болады.
The Council of Europe is not to be confused with the Council of the European Union (the "Council of Ministers") or the European Council. These belong to the European Union, which is separate from the Council of Europe, although they have shared the same European flag and anthem since the 1980s since they both work for European integration. Nor is the Council of Europe to be confused with the European Union itself. The Council of Europe is an entirely separate body from the European Union. It is not controlled by it. Cooperation between the European Union and the Council of Europe was reinforced in the mid 2000s, notably on culture and education as well as on the international enforcement of justice and Human Rights. The European Union is expected to accede to the European Convention on Human Rights (the convention). There are also concerns about consistency in case law – the European Court of Justice (the EU's court in Luxembourg) is treating the convention as part of the legal system of all EU member states in order to prevent conflict between its judgements and those of the European Court of Human Rights (the court in Strasbourg interpreting the convention). Protocol No. 14 of the convention is designed to allow the EU to accede to it and the EU Treaty of Lisbon contains a protocol binding the EU to join. The EU would thus be subject to its human rights law and external monitoring as its member states currently are.
Саяси зерттеулер мектептері
Еуропа Кеңесінің саяси зерттеулер мектептері, өтпелі кезеңдегі елдерде болашақ саяси, экономикалық, әлеуметтік және мәдени лидерлерді даярлау мақсатында құрылды. Ұлттық және халықаралық сарапшылардың қатысуымен, олар жыл сайын Еуропалық интеграция, демократия, адам құқықтары, құқықтық мемлекет және жаһандану тақырыптары бойынша семинарлар мен конференциялар өткізеді. Алғашқы саяси зерттеулер мектебі 1992 жылы Мәскеуде ашылды. 2020 жылға дейін осы үлгіде тағы 20 мектеп құрылып, қауымдастық құрылды; бұл қауымдастық Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Еуропаның, Кавкастың және Оңтүстік Жерорта теңізі аймағындағы бірқатар елдерді қамтитын желіні құрайды. Мектептер Еуропа Кеңесінің Демократия Бас дирекциясының (ДГИ) Демократиялық қатысу дирекциясының құрамындағы Білім департаментіне бағынады.
The Council of Europe Schools of Political Studies were established to train future generations of political, economic, social and cultural leaders in countries in transition. With the participation of national and international experts, they run annual series of seminars and conferences on topics such as European integration, democracy, human rights, the rule of law and globalisation. The first School of Political Studies was created in Moscow in 1992. By 2020, 20 other schools had been set up along the same lines, forming an association; a network covering the whole of Eastern and South Eastern Europe and the Caucasus, as well as some countries in the Southern Mediterranean region. The schools are part of the Education Department, which is part of the Directorate of Democratic Participation within the Directorate General of Democracy ("DGII") of the Council of Europe.
Біріккен Ұлттар Ұйымы
ЕО және БҰҰ арасындағы ынтымақтастық 1951 жылғы 15 желтоқсанда осы институттардың хатшылықтары қол қойған келісіммен басталды. 1989 жылғы 17 қазанда Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясы Еуропа Кеңесіне бақылаушы мәртебесін беру туралы резолюцияны мақұлдады, бұл ұсынысты Еуропа Кеңесінің бірнеше мүше мемлекеттері енгізді. Қазіргі уақытта Еуропа Кеңесі Біріккен Ұлттар Ұйымында бақылаушы мәртебесіне ие және БҰҰ Бас Ассамблеясында тұрақты түрде өкілдік етеді. Ол БҰҰ-ның расизмге қарсы күреске және әйелдер мәселелеріне арналған аймақтық конференцияларын ұйымдастырды. Еуропа Кеңесі БҰҰ-мен көптеген деңгейде, әсіресе адам құқықтары, азшылықтар, көші-қон және терроризмге қарсы күрес салаларында ынтымақтасады. 2016 жылғы қарашада БҰҰ Бас Ассамблеясы Біріккен Ұлттар Ұйымы мен Еуропа Кеңесі арасындағы ынтымақтастық туралы (A/Res/71/17) резолюцияны консенсус негізінде қабылдады, ол Еуропа Кеңесінің адам құқықтары мен негізгі бостандықтарды, демократияны және құқықтық мемлекетті қорғау мен нығайтуға қосқан үлесін мойындады және түрлі салалардағы жалғасып жатқан ынтымақтастықты құптады.
Cooperation between the CoE and the UN started with the agreement signed by the Secretariats of these institutions on 15 December 1951. On 17 October 1989, the General Assembly of the United Nations approved a resolution on granting observer status to the Council of Europe which was proposed by several member states of the CoE. Currently, the Council of Europe holds observer status with the United Nations and is regularly represented in the UN General Assembly. It has organised the regional UN conferences against racism and on women. It co operates with the United Nations at many levels, in particular in the areas of human rights, minorities, migration and counter terrorism. In November 2016, the UN General Assembly adopted by consensus Resolution (A/Res/71/17) on Cooperation between the United Nations and the Council of Europe whereby it acknowledged the contribution of the Council of Europe to the protection and strengthening of human rights and fundamental freedoms, democracy and the rule of law, welcomed the ongoing co operation in a variety of fields.
Үкіметтік емес ұйымдар
Үкіметтік емес ұйымдар (ҮЕҰ) Еуропа Кеңесінің халықаралық ҮЕҰ конференциясына қатыса алады және үкіметаралық сарапшылар комитеттеріне бақылаушы бола алады. Еуропа Кеңесі 1986 жылы халықаралық үкіметтік емес ұйымдардың заңдық тұлғасын тану туралы Еуропалық конвенцияны жасады, ол Еуропадағы ҮЕҰ-лардың құрылуы мен жұмыс істеуінің заңдық негізін белгілейді. Адам құқықтары жөніндегі Еуропалық конвенцияның 11-бабы бірлесу еркіндігі құқығын қорғайды, бұл ҮЕҰ-лар үшін де маңызды норма болып табылады. "Еуропа Кеңесі мен үкіметтік емес ұйымдар арасындағы қарым-қатынас туралы" (93)38 қарарына қосымша ретінде ИНГО-ларға консультативтік мәртебе беру ережелері, 1993 жылғы 18 қазанда Министрлер комитетінің Министрлер орынбасарларының 500-ші отырысында қабылданды. 2003 жылғы 19 қарашада Министрлер комитеті консультативтік мәртебені қатысу мәртебесіне өзгертіп, "Еуропа Кеңесі мен ҮЕҰ арасындағы қарым-қатынасты реттейтін ережелер халықаралық үкіметтік емес ұйымдардың Ұйымның саясаты мен жұмыс жоспарына белсенді қатысуын көрсететіндей етіп дамуы қажет" деп мәлімдеді.
Non governmental organisations (NGOs) can participate in the INGOs Conference of the Council of Europe and become observers to inter governmental committees of experts. The Council of Europe drafted the European Convention on the Recognition of the Legal Personality of International Non Governmental Organisations in 1986, which sets the legal basis for the existence and work of NGOs in Europe. Article 11 of the European Convention on Human Rights protects the right to freedom of association, which is also a fundamental norm for NGOs. The rules for consultative status for INGOs appended to the resolution (93)38 "On relation between the Council of Europe and non governmental organisations", adopted by the Committee of Ministers on 18 October 1993 at the 500th meeting of the Ministers' Deputies. On 19 November 2003, the Committee of Ministers changed the consultative status into a participatory status, "considering that it is indispensable that the rules governing the relations between the Council of Europe and NGOs evolve to reflect the active participation of international non governmental organisations (INGOs) in the Organisation's policy and work programme".
Басқалар
2018 жылғы 30 мамырда Еуропа Кеңесі Еуропалық футбол конфедерациясы УЕФА-мен өзара түсіністік туралы меморандумға қол қойды. Еуропа Кеңесі сондай-ақ ФИФА-мен келісімге қол қойды, онда екі тарап ортақ мүдделер саласындағы болашақ ынтымақтастықты күшейтуге келісті. Бұл келісім, мүше мемлекеттер арасындағы футбол спорты және футбол матчтарындағы қауіпсіздік пен тәртіпті қамтамасыз етуді де қамтиды, 2018 жылдың қазан айында аяқталды.
On 30 May 2018, the Council of Europe signed a memorandum of understanding with the European football confederation UEFA. The Council of Europe also signed an agreement with FIFA in which the two agreed to strengthen future cooperation in areas of common interests. The deal which included cooperation between member states in the sport of football and safety and security at football matches was finalized in October 2018.
Арнайы артықшылықтар мен иммунитеттер
Еуропа Кеңесінің Артықшылықтар мен иммунитеттер туралы жалпы келісімі ұйымға белгілі бір артықшылықтар мен иммунитеттер береді. Қызметкерлердің еңбек жағдайлары Кеңестің қызметкерлер ережесімен реттеледі, ол жариялы түрде қолжетімді. Еуропа Кеңесінің лауазымды тұлғаларына төленетін жалақы мен еңбекақысы Еуропа Кеңесінің Артықшылықтар мен иммунитеттер туралы жалпы келісімнің 18-бабы негізінде салықтан босатылады. Еуропалық тудың жеке және қоғамдық кең қолданылуы еуропалық өлшемді көрсетуге ынталандырылады. 1980 жылдары осы туды қабылдаған Еуропалық Одақпен және басқа да еуропалық институттармен шатасуды болдырмау үшін, Еуропа Кеңесі көбінесе жұлдыздарды қоршап тұрған кіші әріпті "e" белгісі бар өзгертілген нұсқасын қолданады, ол "Еуропа Кеңесінің логотипі" деп аталады.
The General Agreement on Privileges and Immunities of the Council of Europe grants the organisation certain privileges and immunities. The working conditions of staff are governed by the council's staff regulations, which are public. Salaries and emoluments paid by the Council of Europe to its officials are tax exempt on the basis of Article 18 of the General Agreement on Privileges and Immunities of the Council of Europe. The wide private and public use of the European Flag is encouraged to symbolise a European dimension. To avoid confusion with the European Union which subsequently adopted the same flag in the 1980s, as well as other European institutions, the Council of Europe often uses a modified version with a lower case "e" surrounding the stars which are referred to as the "Council of Europe Logo".
Сын-пікірлер мен даулар
Еуропа Кеңесінің мағыналы мақсаты жоқ деп айыпталып, оның міндеттері Еуропалық Одақ және ЕҚЫҰ сияқты басқа да жалпы еуропалық ұйымдарға қарағанда артықшылық тудырады. 2013 жылы «Экономист» журналы келісіп, «Еуропа Кеңесінің беделі күмәнді ахуалда» екенін айтты. Human Rights Watch және European Stability Initiative Еуропа Кеңесінен «адам құқықтарын қорғау және қамтамасыз ету жөніндегі бастапқы миссиясына» оралуға дайын және қабілетті екенін көрсету үшін нақты шаралар қабылдауды сұрады. 2022 жылдың қазан айында 44 мемлекеттің қатысуымен «Еуропалық саяси қауымдастықтың алғашқы саммиті» өтті, бұл жаңа форумды негізінен Франция президенті Эммануэль Макрон ұйымдастырды. Еуропа Кеңесі бұл жаңалыққа «тығырықтан шығу жолын таппай» қалған, өкілі «адам құқықтары, демократия және құқықтық мемлекет саласында мұндай жалпы еуропалық қауымдастықтан Еуропа Кеңесі бар» деген мәлімдеме жасады. Жаңа форумның ерекшелігі – Ресей мен Беларусьдің қасақана шеттетуі. Human Rights Watch 2014 жылы Еуропа Кеңесінің Әзірбайжанға Кеңестің Министрлер Комитетінің алты айлық төрағалығын тапсырғаны үшін сынады, бұл ел үкіметінің адам құқықтарын қорғаушыларға, диссиденттерге және журналистерге жасаған қанаушылығы «Еуропа Кеңесіне берген уәделеріне ешқандай құрметсіздік көрсетуімен» байланысты екенін жазды. 2017 жылы Әзірбайжан үкіметінің шенеуніктерiнен пара алу туралы айыптаулар мен Кеңестегі «кавиар дипломатиясын» сынағаннан кейін ішкі тергеу басталды. Он айлық тергеуден кейін 2018 жылы 219 беттік есеп жарияланды. 2021 жылы Волонте Әзірбайжан шенеуніктерiнен елдің адам құқықтары жағдайына қатысты сынды жұмсарту үшін пара алғаны үшін сотталды және Милан соты оны төрт жылға бас бостандығынан айырды.
The Council of Europe has been accused of not having any meaningful purpose, being superfluous in its aims to other pan European bodies, including the European Union and OSCE. In 2013 The Economist agreed, saying that the "Council of Europe's credibility is on the line". Both Human Rights Watch and the European Stability Initiative have called on the Council of Europe to undertake concrete actions to show that it is willing and able to return to its "original mission to protect and ensure human rights". In October 2022, a new and different Pan European meeting of 44 states was held, as the "inaugural summit of the European Political Community", a new forum largely organized by French President Emmanuel Macron. The Council of Europe, sidelined, reportedly was "perplexed" with this development, with a spokesperson stating "In the field of human rights, democracy and the rule of law, such a pan European community already exists: it is the Council of Europe." A feature of the new forum is that Russia and Belarus are deliberately excluded, The Human Rights Watch criticized the Council of Europe in 2014 for allowing Azerbaijan to assume the six month rotating chairmanship of the council's Committee of Ministers, writing that the Azeri government's repression of human rights defenders, dissidents, and journalists "shows sheer contempt for its commitments to the Council of Europe". An internal inquiry was set up in 2017 amid allegations of bribery by Azerbaijan government officials and criticism of "caviar diplomacy" at the Council. A 219 page report was issued in 2018 after a ten month investigation. In 2021, Volontè was convicted of accepting bribes from Azerbaijani officials to water down critiques of the nation's human rights record, and he was sentenced by a court in Milan to four years in prison.