Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы Үндістанның маратхи тіліндегі ақыны және қасиетті адам Рамдас (шамамен 1608 – шамамен 1682 жылдар), сондай-ақ Самарт Рамдас немесе Рамдас Свами деп белгілі. Ол индуизм дініндегі Рама және Хануман құдайларына табынушы болған, философ, ақын, жазушы және рухани ұстаз.
17th century Marathi poet saint in India
Ramdas (c. 1608 – c. 1682), also known as Samarth Ramdas or Ramdas Swami, was an Indian Hindu saint, philosopher, poet, writer and spiritual master. He was a devotee of the Hindu deities Rama and Hanuman.
Ерте өмір
Рамдас немесе бұрын Нараян 1608 жылы Рама Навами мерекесінде қазіргі Махараштра штатының Жална ауданындағы Джамб ауылында дүниеге келген. Ол маратхи Дешастха Ригведи брахман отбасында Сурьяжипант пен Ранубай Тосардың ұлы ретінде туған. Оның әкесі Веда құдайы Сурьяға табынушы болған деп есептеледі. Рамдастың Гангадар есімді ағасы болған. Нараян жеті жасқа толғанда әкесі қайтыс болды. Әкесінің өлімінен кейін ол өзіне-өзі жұмылуға бейімді болды және көбінесе құдай туралы ойларға берілгенін байқады. Аңыз бойынша, Нараян 12 жасында Джамбтың жанындағы Асангаодағы үйлену рәсімінен қашып кеткен. Дәстүрлі индуистік үйлену рәсімі кезінде бір пандитің (индуист ділдары) «Саавадхаана!» (Сақтаныңыз!) деген сөзін айтқанда ол қашқан. Ол Годавари өзенінің жағасымен 200 километрден астам қашықтықты жүріп, Нашик қаласына жақын орналасқан Панчавати индуист қасиетті жеріне жеткені айтылады. Кейіннен ол Годавари және Нандини өзендерінің қосылған жеріне орналасқан Нашик қаласының Таакли ауылына көшіп барды. Тааклиде ол келесі он екі жыл Рамаға толыққанды берілгендікпен аскеттік өмір салған. Осы кезеңде ол қатаң күнделікті тәртіпті сақтап, уақытының көп бөлігін медитацияға, құдайылыққа және жаттығуларға арнаған. Аңыз бойынша, ол бір күйеуі жақында қайтыс болғанын білмей, ұзақ жылдар бойы тұрмыс құрған жесір әйелге бата берген. Ол оның күйеуінің денесіне қайтадан жан берген, және бұл кереметі оған Нашикте үлкен даңқ әкелген. Ол 24 жасында рухани аянға жеткені айтылады. Осы шамада ол Рамдас есімін қабылдады. Кейіннен ол Тааклиде сиырдың тынысынан Хануманның мүсінін жасатып орнатқан.
Ramdas or previously Narayan was born at Jamb, a village in present day Jalna district, Maharashtra on the occasion of Rama Navami, probably in 1608 CE. He was born into a Marathi Deshastha Rigvedi Brahmin family to Suryajipant and Ranubai Thosar. His father was thought to have been a devotee of the Vedic deity, Surya. Ramdas had an elder brother named Gangadhar. His father died when Narayan was only seven years of age. He turned into an introvert after the demise of his father and would often be noticed to be engrossed in thoughts about the divine. As per legend, Narayan fled his wedding ceremony in Asangao near Jamb, at age 12, upon hearing a pandit (Hindu priest) chant the word 'Saawadhaana!' (Beware!) during a customary Hindu wedding ritual. He is believed to have walked over 200 km along the banks of Godavari river to Panchavati, a Hindu pilgrimage town near Nashik. He later moved to Taakli near Nashik at the confluence of Godavari and Nandini river. At Taakli, he spent the next twelve years as an ascetic in complete devotion to Rama. During this period, he adhered to a rigorous daily routine and devoted most of his time to meditation, worship and exercise. As per legend, he once blessed a widow lady of a long married life, without knowing that her husband has just died. It is said that he was able to give life back to the dead body of her husband and this act of miracle made him very famous in Nashik. He is thought to have attained enlightenment at the age of 24. He adopted the name Ramdas around this period. He later had an idol of Hanuman made from cowdung installed at Taakli.
Философия
Рамдас Двайта философиясының жақтаушысы болды, бұл философияны алғаш рет 13 ғасырлық үнді философы Мадвачарья ұсынған. Рамдас Бхакти-йога, яғни адалдық жолын уағыздады. Оның сөзіне қарағанда, Рамаға толыққанды берілу рухани жетілуге алып келеді. Ол жеке даму үшін дене күшінің және білімнің маңыздылығын баса көрсетті. Ол батырларға деген құрметін білдіріп, олардың қоғамды қорғаудағы рөлін атап өтті. Оның пікірінше, әулиелер қоғамнан оқшауланбауы, керісінше, әлеуметтік және рухани жаңаруға белсенді түрде қатысуы керек. Ол шетелдік басқыншылықтың салдарынан ғасырлар бойы құлдыраған индуизм мәдениетін қайта жаңғыртуды көздеді. Сондай-ақ, ол жергілікті мәдениетті сақтап, дамыту үшін маратхалардың бірігуін қадағалады.
Ramdas was a proponent of Dvaita, a philosophy first proposed by the 13th century Indian philosopher, Madhvacharya. Ramdas was an exponent of Bhakti Yoga or the path of devotion. According to him, total devotion to Rama brings about spiritual evolution. He endorsed significance of physical strength and knowledge towards individual development. He expressed his admiration for warriors and highlighted their role in safeguarding the society. He was of the opinion that saints must not withdraw from society but instead actively engage towards social and moral transformation. He aimed to resuscitate the Hindu culture after its disintegration over several centuries owing to consistent foreign occupation. He also called for unity among the Marathas to preserve and promote the local culture.
Самарт сектасы
Рамдас үнді қоғамының түрлі топтары арасында руханиатты жандандыру үшін Самарт ағымын құрды. Өмірінің барысында ол бірнеше мата құрды.
Ramdas initiated the Samarth sect to revive spirituality among the various sections of Indian society. He established several matha during his lifetime.
Шатрапати Шиваджи Махарадж Бхонсле І
Мараттардың алғашқы билеушісі Чатрапати Шиваджи Бхонсле I Рамдаспен бір заманда өмір сүрді.
The first Maratha ruler Chhatrapati Shivaji Bhonsle I was a contemporary of Ramdas.<
Гуру Харгобинд
Панджах Сахиан деп аталатын сикх дәстүріндегі қолжазбаға сәйкес, Рамдас Свами Гархвал төбелерінің жанында Шринагарда Гуру Харгобиндпен (1595–1644) кездесті. Бұл кездесу туралы 18 ғасырдағы маратхи әдебиетінің "Рамдас Свамичи Бахар" атты туындысында, авторы Ханумант Свами, да айтылған. Кездесу, шамасы, 1630 жылдардың басында Рамдастың Солтүстік Үндістанға қажына жасауы және Харгобиндтің қазіргі Уттаракханд штатындағы Нанакматта қаласына сапары кезінде болған. Кездесу алдында Харгобинд аң ауынан қайтып келген болуы мүмкін.
According to a manuscript in the Sikh tradition known as Panjāh Sakhīān, Ramdas Swami met Guru Hargobind (1595 1644) at Srinagar near the Garhwal hills. This meeting also finds a mention in an 18th century Marathi literary work known as Ramdas Swamichi Bakhar, composed by Hanumant Swami. The meeting probably took place in the early 1630s during Ramdas' pilgrimage to northern India and Hargobind's journey to Nanakmatta, a town in present day Uttarakhand. Before the meeting, Hargobind had probably returned from a hunting excursion.
Өлім
Бес күн бұрын ол тамақ пен су ішуді тоқтатты. Өлгенше ашалаудың осы тәсілі Праяопавешана деп аталады. Ол Танжордан әкелінген Рама бейнесінің қасында жатып, "Шри Рам Джей Рам Джей Джей Рам" таарака мантрасын үздіксіз жатқа алды. Оның шәкірттері Ұддав Свами мен Акка Свами осы уақыт аралығында оған қызмет етті. Ұддав Свами соңғы тиянақтау рәсімдерін өткізді.
For five days prior, he had ceased consuming food and water. This practice of fasting unto death is known as Praayopaveshana. He continuously recited the taaraka mantra "Shree Ram Jai Ram Jai Jai Ram" while resting beside an idol of Rama brought from Tanjore. His disciples Uddhav Swami and Akka Swami remained in his service during this period. Uddhav Swami had the final rites performed.
Мұра
Самарта Рамдас Свами Бал Гангадар Тилак, Кешав Хеджевар, Вишванат Раджваде, Рамчандра Ранаде және Винаяк Дамодар Саваркар сияқты көптеген үнді ойшылдарына, тарихшыларына және әлеуметтік реформаторларына үлгі болды. Тилак британдық отаршылдыққа қарсы белсенді стратегиялар жасағанда Рамдастан шабыттанды. Нанасахеб Дхармадхикари рухани ұстаз ретінде Рамдас Свамидің философиясын рухани дәрістері арқылы таратып жүрді. XIX ғасырдың рухани тәлімгері Гондавалекар Махарадж өзінің үйретулері арқылы Рамдастың рухани жолдарын кеңейтті. Инчегери Сампрадаясының негізін қалаушы Бхаусахеб Махарадж шәкірттерін тәрбиелеу үшін «Дасбодхты» пайдаланды. «Дасбодх» Инчегери Сампрадаясының рухани ұстазы Ранжит Махарадждың американдық жақтастары тарапынан аударылып, жарияланды. Рамдас индуист ұлтшыл ұйымы «Раштрия Сваямсевак Сангх» құрушысы Кешав Хеджеварға зор әсер етті. Хеджевар Рамдастың ойларын көптеген рет келтіріп, оның көзқарастарын жеке күнделігіне жиі жазып отырды. Оның 1929 жылғы 4 наурыздағы күнделік жазбасына сәйкес, Хеджевар: «Шри Самарт өзі үшін ештеңе тілемеді. Ол жетістік пен ұлылықтан туындаған мақтандықтың алдын алуға еңбек етті. Осы қағиданы бойына сіңірген соң, ол халқының әл-ауқатына және жоғары рухани жаңаруға өзін арнады» деп жазды.
Samartha Ramdas Swami served an inspiration for a number of Indian thinkers, historians and social reformers such as Bal Gangadhar Tilak, Keshav Hedgewar, Vishwanath Rajwade ,Ramchandra Ranade, and Vinayak Damodar Savarkar. Tilak derived inspiration from Ramdas when devising aggressive strategies to counter the British colonial rule. Nanasaheb Dharmadhikari, a spiritual teacher promoted Ramdas Swami’s philosophy through his spiritual discourses. Gondavalekar Maharaj, a 19th century spiritual master promoted Ramdas' spiritual methods through his teachings. Bhausaheb Maharaj, founder of the Inchegeri Sampradaya used Dasbodh as a means of instruction to his disciples. Dasbodh has been translated and published by the American followers of Ranjit Maharaj, a spiritual teacher of the Inchegeri Sampradaya. Ramdas had a profound influence on Keshav Hedgewar, the founder of Hindu nationalist organization Rashtriya Swayamsevak Sangh. Hedgewar quoted Ramdas on numerous occasions and would often note the latter's views in his personal diary. According to one entry in his diary dated 4 March 1929, Hedgewar writes "Shri Samarth did not want anything for himself. He mindfully guarded against self pride which could result from success and greatness. Ingraining this discipline, he devoted himself to the welfare of his people and a higher self realization."
Мәдени мұра
Рамдас Свами Махараштрадағы құрметті рухани тұлға және оның әдеби еңбектерінің арқасында Махараштраның қазіргі қоғамымен байланысын сақтап келеді. Ол Генеш құдайына арнап жазған аарти (ғибадат әні) көптеген индуист діни рәсімдерінде жиі оқылады. Оның Хануманды мақтаған Марути Стотра әнін мектеп оқушылары, сондай-ақ Махараштрадағы дәстүрлі "акхада" деп аталатын жаттығу залдарындағы күрескерлер де жиі оқиды. Маратхи тілінде сөйлейтін балалардың буыннан буынға жалғасқан ұрпақтары Маначе Шлокты үйде немесе мектепте оқып келеді. Үндістанның тәуелсіздік күрескері және жазушысы Сватантравир Винаяк Дамодар Саваркардың Дасбодхтан шабыт алғаны айтылады. Рамдастың үйретімдері мен философиясы Махараштрадағы түрлі саяси және әлеуметтік ұйымдар тарапынан насихатталып, қолдау көрсетілген.
Ramdas Swami is a revered spiritual figure in Maharashtra and remains relevant to contemporary society in Maharashtra, thanks to his literary contributions. An aarti composed by him in reverence of the Hindu deity Ganesh is often recited first in numerous Hindu rituals. Maruti Stotra, his hymn in praise of Hanuman is commonly recited by school children as well as wrestlers at traditional gyms known as akhada in Maharashtra. Generations of Marathi children have been reciting Manache Shlok at home or at school. Swatantravir Vinayak Damodar Savarkar, an Indian independence activist and writer is believed to have derived inspiration from Dasbodh. Ramdas' teachings and philosophy have been promoted and endorsed by various political and social organizations in Maharashtra.