Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық графиня Жанна Бар (1361 жылы қайтыс болды) – француз-англиалық ақсүйек. 1353-1356 жылдары ол өзінің туған інісі Роберт үшін Бар графының регенті қызметін атқарды. Ол Генрих III, Бар графы мен Англияның Элеонорасының қызы, сондай-ақ Англияның Эдуард II-нің сіңлісі болды. Ол Джон де Варренге, Суррейдің 7-ші графына тұрмысқа шыққан, бірақ бұл некенің бақытсыз болғаны мәлім.
English countess
Joan of Bar (died 1361) was a French English noble. She acted as regent of the County of Bar for her for her great nephew Robert in 1353 1356. She was a daughter of Henry III, Count of Bar and Eleanor of England, and niece of Edward II of England. She was unhappily married to John de Warenne, 7th Earl of Surrey.
Өмір
1306 жылғы 25 мамырда Джоан Англияның жетекші дворяндарының бірі, Суррейдің 7-ші графы Джон де Варренге, "жаман, қатыгез мінезді, ешқандай ізгі қасиеті жоқ" адамға үйленді. Ол күйеуі 1313 жылдан бері одан ажырасуға тырысып, оны тастап кеткен Конисбро және Сандал қамалдарында тұрды. Англияда ол Францияның Изабелласына жақын болды, оның күйеуі (Изабелланың күйеуі Эдуард II Джоанның анасының інісі болған) оның жасында болды және онымен бірге сарайда уақыт өткізді. Ол, мүмкін, өзінің туысы Елизавета де Клэрге жақын болған, ол өсиетімен Иоанн Крестительдің суретін Джоанға қалдырған. Төрт бақытсыз жыл некеде өткен соң, 1313 жылы Варрен осы одақтың заңсыз екенін мәлімдеді, себебі Джоан оған үшінші және төртінші дәрежеде туысқан, сондай-ақ ол Джоанға үйленбес бұрын Мод Нерфордпен алдын ала келісім жасаған. 1311 жылға қарай ол Модпен ашық түрде бірге тұрды. 1313 жылы король өзінің қарақшысы Вильям Оунге Джоанды Конисбро қамалынан алып, оны өзіне жеткізуді бұйырды. Англияның Эдуард II-і Джоан Лондон мұнарасында болған кезде оның барлық шығындарын төледі. Варреннің талаптарына қарамастан, ажырасу мақұлданбады.
On 25 May 1306, Joan was married to one of the leading nobles of England, John de Warenne, 7th Earl of Surrey, a "nasty, brutal man with scarcely one redeeming quality". She lived at the Warenne family estates, Conisbrough Castle and Sandal Castle, abandoned by her husband, who since 1313 had been trying to divorce her. In England, she was close to Isabella of France, her aunt by marriage (Isabella’s husband Edward II was Joan’s maternal uncle) who was about her same age, and spent time with her at court. She was probably close to her cousin Elizabeth de Clare, who left Joan an image of John the Baptist in her will. After four unhappy years of marriage, Warenne alleged in 1313 that the union was unlawful because Joan was related to him in the third and fourth degree, and because he had been "precontracted" to Maud of Nerford before marrying Joan. He was living openly with Maud by 1311. In 1313 the King arranged for his yeoman William Aune to take Joan from Conisbrough Castle, and bring her to him. Edward II of England then paid all Joan's expenses while she lodged at the Tower of London. Despite Warenne's claims, a divorce was never granted.
Регенттік
1345 жылы Жоанна Франция королі Филипп VI өзінің үлкен немере інісі Эдуард II Бар графы үшін Бар графтығының регенті қызметін атқаруға шақырды. Бірақ, оны немере інісінің жесірі Дампьерлік Йоланда сынға алды және регенттікке өзі ие болды. 1352 жылы Эдуард қайтыс болды, ал оның ағасы Роберт жеті жасында герцог деп жарияланды. Оның анасы Йоланданың регенттік лауазымын сақтап қалуына байланысты саяси қиындықтар туды. Йоланда Франция тағын Джон Игіден тартып алуға тырысқан Наварра әулетінің мүшесі, Лонгуэвиль графы Филиппке қайта тұрмысқа шығуға азыр тұрды. Роберттің әжесі Жоанна Бар корольге Йоланданың орнын басып, регенттікке өзі кірісуге дайын екенін жеткізді. Париж Парламенты 1352 жылғы 5 маусымдағы жарғысымен графтық патшаның бақылауында екенін мәлімдеді. Джон Игі сол жылдың 27 шілдесінде регенттікті Жоаннаға тапсырды. Йоланда бастапқыда регенттікке бас тартты, бірақ кейін шешімінен қайтып, Жоаннамен күресу үшін әскер жинады. Джон Игі араласып, Йоланданы 1353 жылғы 2 шілдеде регенттікке тағы бір рет бас тартуға мәжбүр етті. Жоанна тағы үш жыл билік етті.
In 1345, Joan was invited by Philip VI of France to act as regent of the County of Bar for her great nephew Edward II, Count of Bar. However, she was challenged by her nephew's widow Yolande of Dampierre, who secured the regency instead. Edward died in 1352 and his brother Robert was proclaimed duke at only seven years old. Political problems associated with his mother Yolande's continued position as regent had arisen. Yolande was on the point of remarrying to Philip of Navarre, count of Longueville, a member of the Navarre family which was attempting to claim the French crown from John the Good. Joan of Bar, Robert's grandaunt, made known to the king that she was ready to replace Yolande and assume the regency. The Parlement of Paris, by decree of 5 June 1352, declared that the county was under the king's control. John the Good then entrusted the regency to Joan on 27 July of that year. Yolande initially renounced the regency, but then went back on her decision, levying troops to fight Joan. John the Good intervened, to force Yolande to renounce the regency again on 2 July 1353. Joan ruled for another three years.
Кейінгі өмірі
Пуатье жеңілісі және 1356 жылы Жан Игінің тұтқындалуы Жаннаны Жанның қолдауынан айырды, ал Йоланде регенттікке қайта келді. Жоан содан кейін Англияға қайтып оралды. Франция королі Жан II тұтқындалып, Лондонда қамауда отырғанда, оны көруге рұқсат берілді және оның сүйіктісі болғаны айтылады. 1361 жылы Жоан Лондонда қайтыс болды.
The defeat of Poitiers and the capture of John the Good in 1356 deprived Joan of John's support, and Yolande retook the regency. Joan then returned to England. When John II of France was captured and imprisoned in London, she was allowed to visit him, and is said to have become his mistress. Joan died in 1361 in London.