«Joy to the World» рождестволық ән, 1719 ж. Исаак Уоттс жазған. Ән Псалм 98 мен Жаратылыс кітабының христиандық түсіндірмесі. Ең танымал рождество гимні!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1719 жылы Исаак Уоттс жазған Рождестволық ән
1719 Christmas hymn by Isaac Watts
the Christmas carol
"Joy to the World" – ағылшын Рождестволық әні. Оны 1719 жылы ағылшын пасторы және ән жазушы Исаак Уоттс жазған, ал оның мәтіні 98-ші псалом мен Жаратылыстың 3-ші кітабының христиандық түсіндірмесі болып табылады. Әдетте, бұл ән американдық композитор Лоуэлл Мейсонның 1848 жылғы әдемілеуімен орындалады. 20-шы ғасырдан бері "Joy to the World" Солтүстік Америкада ең көп жарияланған Рождестволық ән болып келеді. 2009 жылдың желтоқсанына дейін, Солтүстік Америкадағы 1387 ән жинағында жарияланғаны анықталды, деп хабарлайды Солтүстік Америкалық ән кітабының сөздігі.
"Joy to the World" is an English Christmas carol. It was written in 1719 by the English minister and hymnwriter Isaac Watts, and its lyrics are a Christian reinterpretation of Psalm 98 and Genesis 3. The carol is usually sung to an 1848 arrangement by the American composer Lowell Mason. Since the 20th century, "Joy to the World" has been the most published Christmas hymn in North America. as of December 2009, it was published in 1387 hymnals in North America, according to the Dictionary of North American Hymnology.
Шығу тегі
"Joy to the World" әнін ағылшын дін қызметкері және ән жазушы Исаак Уоттс жазды, ол 98-ші Забур мен Жаратылыс кітабының 3-тарауының христиандық түсіндірмесіне негізделген. Ән алғаш рет 1719 жылы Уоттстың "Дәуіт Забурлары: Жаңа өсиет тілінде бейнеленген, христиан мемлекеті мен құлшылығына қатысты" атты жинағында жарияланды. Бұл парафраз Уоттстың Христиандық түсіндірмесі болып табылады. Сондықтан ол 98-ші Забурдың әртүрлі тақырыптарына бірдей мән бермейді. Бірінші және екінші шумақтарында Уоттс Патшаның келуіне көк пен жердің қуанын білдіреді. Уоттс бұл әнді бастапқыда Рождество әні ретінде жазбаған, себебі оның мәтіні Исаның бойжеткен қызбен туғандығын емес, Мәсіхтің екінші келуін көрсетеді. Үшінші шумақ, Забур мәтініне емес, Жаратылыс 3:17–19-ға сілтеме жасайтын аралық, күнә патшалығына қарсы Мәсіхтің жеңісті құт-берекесі туралы айтады. "Қарғысқа ұшыраған жерге дейін" деген сөз тіркесінің шаттықпен қайталануы кейбір ән жинақтарынан осы шумақты алып тастауға себеп болды. Бірақ бұл жол Уоттстың Забурды түсіндірген Жаңа өсиет көздері арқылы түсінілгенде қуанышты мағынаға ие. Төртінші шумақ Мәсіхтің халықтар үстінен билік етуін жұртқа жеткізеді. Халықтар Құдайдың Израиль халқына көрсеткен адалдығының арқасында әлемге құтқару келгендігіне қуанып тойтастайды.
"Joy to the World" was written by English minister and hymnist Isaac Watts, based on a Christian interpretation of Psalm 98 and Genesis 3. The song was first published in 1719 in Watts' collection The Psalms of David: Imitated in the Language of the New Testament, and applied to the Christian State and Worship. The paraphrase is Watts' Christological interpretation. Consequently, he does not emphasize with equal weight the various themes of Psalm 98. In first and second stanzas, Watts writes of heaven and earth rejoicing at the coming of the King. Watts also didn't write this to originally be a Christmas carol, as the lyrics do not reflect the Virgin birth of Jesus, but rather Christ's Second Coming. Stanza three, an interlude that alludes to Genesis 3:17–19 rather than to the psalm text, speaks of Christ's blessings extending victoriously over the realm of sin. The cheerful repetition of the phrase "far as the curse is found" has caused this stanza to be omitted from some hymnals. But the line makes joyful sense when understood from the New Testament eyes through which Watts interprets the psalm. Stanza four celebrates Christ's rule over the nations." The nations are called to celebrate because God's faithfulness to the house of Israel has brought salvation to the world.
Музыка
Уоттстың 1719 жылғы алғы сөзінде өлеңдер "Ескі Забур кітабының әуендеріне сәйкес келеді" делінеді және "Жалпы әуендерге Жалпы өлшем" деген нұсқау берілген. "Ескі Забур кітабы" Плейфордтың 1677 жылғы басылымын білдіре ме, әлде басқасын ма, бұл нақты емес. Стернхольд пен Хопкинстің "ескі нұсқасы" және Тейт пен Брейдидің "жаңа нұсқасы" сол кезде таралған. XVIII ғасырдың соңында "Дүниеге қуаныш" әні бірнеше рет музыкамен бірге басылып шықты, бірақ әуені бүгінде жиі қолданылатын әуенмен ешқандай қатысы болмады. Бүгінде әдетте қолданылатын әуен 1848 жылы Лоуэлл Мейсонның "The National Psalmist" (Бостон, 1848) басылымынан алынған. Бұл әуеннің бүгінгі күйі мен бүгінгі мәтіні Мейсонның 1839 жылғы "Заманауи Забуршы" кітабында жарияланған. Ол "Антиохия" деп аталған және Генделге жатқызылған. Музыкалық тұрғыдан алғанда, "Дүниеге қуаныш" әнінің алғашқы төрт нотасы Генделдің "Мессиясынан" (1742) "Бастарыңды көтеріңдер" хорының алғашқы төртеуімен бірдей, ал үшінші жолда Генделдің "Мессиясынан" тағы бір шығармада кездесетін ариозо, "Жыныстырыңдар" сияқты. Осының салдарынан және Мейсонның Генделге сенгендігін ескере отырып, Генделдің "Мессиясы" "Дүниеге қуаныш" әніне қаншалықты әсер еткені туралы көптен бері пікірталас болып келеді. Мейсон Генделдің музыкасын өте бағалаған және зерттеген адам болғандығы белгілі, тіпті 1827 жылы Бостонның Гендел және Хайдн қоғамының президенті болды және олардың редакторы болды. Дегенмен, "Мессия" мен "Дүниеге қуаныш" арасындағы ұқсастықтар бүгінгі Гендел зерттеушілері тарапынан 'жай ғана сәйкес келу' деп есептеледі. Сонымен қатар, 1830-шы жылдардың басында "Антиохия" әуеніне ұқсас бірнеше әуендер табылды, олардың ең ертесі 1832 жылы "Жыныстырыңдар" деген атпен жарияланды (бұл Генделдің "Жыныстырыңдар" әніне сілтеу болуы мүмкін). Бұл Мейсонның "Антиохия" әнінің алғашқы басылымынан кем дегенде төрт жыл бұрын жасалды. 1830-жылдардың басындағы басқа басылымдар бұл әуен Мейсон өзінің аранжировкасын жариялағанға дейін біраз уақыт бойы болған болуы мүмкін екенін көрсетеді. Томас Хоукс 1833 жылы "Жыныстырыңдар" әнін өзінің "Әндер жинағында" жариялады. Онда автор аты көрсетілмеген, бұл оның көне екенін көрсетеді. Джон Уилсонның 1986 жылғы мақаласы "Антиохияның" 1833 жылғы "Жыныстырыңдар" әнімен және оған байланысты Уэслидің "Ой, қуанышты дыбыс" әнұранымен тығыз ұқсастығын көрсетті. Дегенмен, бұл әуен Мартин Лютердің "Vom Himmel hoch da komm ich her" рождестволық хорынан бұрын пайда болған деген дәлел жоқ, ал "Антиохия" оның кеңейтілген түсіндірмесі болып көрінеді. Осы ұқсастық "Дүниеге қуаныш" әнінің Рождестволық ән ретінде кеңінен таралғанына ықпал еткен болуы мүмкін. Тринити хорының нұсқасы 1911 жылы өте танымал болды. 2009 жылдың желтоқсанына қарай "Дүниеге қуаныш" Солтүстік Америкада ең көп басылған Рождестволық әнұран болды.
Watts's 1719 preface says the verses "are fitted to the Tunes of the Old Psalm Book" and includes the instruction, "To the Common Tunes sing all entitled Common Metre." It is not clear whether "Old Psalm Book" means Playford's 1677 publication or some other. Sternhold and Hopkins' "old version" and Tate and Brady's "new version", among others, circulated at that time as well. In the late 18th century, "Joy to the World" was printed with music several times, but the tunes were unrelated to the one commonly used today. The tune usually used today is from an 1848 edition by Lowell Mason for The National Psalmist (Boston, 1848). A very similar arrangement of the tune to today's arrangement, and also with the present day lyrics, was published in Mason's 1839 book The Modern Psalmist. It was also titled "Antioch" and attributed to Handel. Musically, the first four notes of "Joy to the World" are the same as the first four in the chorus "Lift up your heads" from Handel's Messiah (premiered 1742), and, in the third line, the same as found in another Messiah piece: the arioso, "Comfort ye". Consequently, and with Mason's attribution to Handel, there has long been speculation over how much a part Handel's Messiah had in "Joy to the World". It is known Mason was a great admirer and scholar of Handel's music, and had in fact became president of the Boston Handel and Haydn Society in 1827 and was also an editor for them. However, resemblances between Messiah and "Joy to the World", have been dismissed as 'chance resemblance' by Handel scholars today. Moreover, several tunes have been found from the early 1830s closely resembling that of "Antioch", the earliest of which was published in 1832 under the title "Comfort" (possibly as a nod to Handel's "Comfort ye"). This would make it at least four years older than Mason's first publication of "Antioch". Other publications from the early 1830s further suggest the tune may have been around for some time before Mason published his arrangement. Thomas Hawkes published the "Comfort" tune in 1833 in his Collection of Tunes. In it, the attribution was given simply as "Author Unknown", suggesting it may have been older. A 1986 article by John Wilson also showed "Antioch"'s close resemblance to an 1833 publication of "Comfort" and its associated Wesley hymn "O Joyful Sound". In any case, there is no evidence to suggest that the tune is older than Martin Luther's "Vom Himmel hoch da komm ich her", a Christmas chorale of which Antioch appears to be an expanded paraphrase. This resemblance may have contributed to the widespread use of "Joy to the World" as a Christmas hymn. A version by the Trinity Choir was very popular in 1911. as of December 2009, "Joy to the World" was the most published Christmas hymn in North America.