Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мерекелік ән, әдетте діни "хорал" (әншілер тобы) және "хоралық музыка".
Festive song, generally religious
"chorale" (a group of singers) and "choral music"
Кэрол – әдетте діни, бірақ міндетті түрде христиан шіркеуінің құлшылығымен байланысты емес, кейде бимен сүйемелденетін мерекелік ән. Кэрол орындаушы – кэрол әндерін айтатын адам. Бүгінде кэрол көбінесе Адвент кэролі, Рождество кэролі және аз дәрежеде Пасха кэролі түрінде кездеседі; алайда, олардың қазіргі уақытта дінмен байланысты болуына қарамастан, бұрын олар солай болмаған.
A carol is a festive song, generally religious but not necessarily connected with Christian church worship, and sometimes accompanied by a dance. A caroller (or caroler) is someone who sings carols, and is said to be carolling (or caroling). Today the carol is represented almost exclusively by the Advent carol, the Christmas carol, and to a lesser extent by the Easter carol; however, despite their present association with religion, this has not always been the case.
Тарих
Карол сөзі көне француз тіліндегі кароль сөзінен шыққан, ол әншілермен бірге орындалатын шеңбер би (бұл сөз латынша хораула сөзінен туындаған). Каролдар 1150-1350 жылдар аралығында би әндері ретінде кең таралды, кейін олар мерекелерде орындалатын процессиялық әндер ретінде қолданыла бастады, ал кейбіреулері діни мистириялық пьесаларға қосымша жазылды (мысалы, 1534 жылға дейін жазылған "Ковентри каролі"). Қасиетті музыка дәстүрлі түрде католик шіркеуінің дін қызметкерлері немесе тағайындалған канторлары латын тілінде орындаған. Протестанттық реформациядан кейін реформаторлар музыканы "халыққа қайтаруға" тырысты. Шіркеу музыкасын қарапайым адамдардың орындауы үшін, музыкалық мәтіндерді латын тілінен халықтың сөйлейтін тілдеріне аударуға көп күш жұмсалды. Лютерандық христиан дінінің негізін қалаушы Мартин Лютер, литургиядан тыс жерлерде де қауымдық ән салуды қолдады, сонымен қатар кароль айтуды кеңінен таратуға көмектесті. Уильям Бёрд сияқты композиторлар Рождествоға арналған мотет сияқты шығармалар жазды, оларды кароль деп атады; халық әндері ауылдық жерлерде орындала берді. Дегенмен, осы кезеңде бірнеше танымал карольдар жазылды, және олар 19 ғасырдан бастап қайта жандандырылып, көрнекті композиторлар жазып, өңдеуге кірісті.
The word carol is derived from the Old French word carole, a circle dance accompanied by singers (in turn derived from the Latin choraula). Carols were very popular as dance songs from the 1150s to the 1350s, after which their use expanded as processional songs sung during festivals, while others were written to accompany religious mystery plays (such as the "Coventry Carol", written before 1534). Sacred music was traditionally sung in Latin by clergy or appointed cantors of the Catholic church. Following the Protestant Reformation, reformers aimed to bring music "back to the people". To enable the common person to sing church music, great efforts were made to translate musical texts from Latin into the native languages that people spoke. Martin Luther, the father of Lutheran Christianity, encouraged congregational singing during the Mass, in addition to spreading the practice of caroling outside the liturgy. Composers such as William Byrd composed motet like works for Christmas that they termed carols; and folk carols continued to be sung in rural areas. Nonetheless, some famous carols were written in this period, and they were more strongly revived from the nineteenth century and began to be written and adapted by eminent composers.
Қазіргі заманғы күйлер
Қазіргі заманда бұрын ән-күй ретінде қарастырылатын әндер енді солай жіктеліп саналмайды (әсіресе Рождество әндері), тіпті маусымдық тақырыпты тойлайтын, өлеңдер мен қосымшаларды кезектестіретін және билеуге ыңғайлы музыкаға ие болатын дәстүрлі белгілерін сақтайтын әндер де. Кейбір ән жазушылар, мысалы Джордж Ратклиф Вудворд, "Динг Донг Мерилли он Хай" және Уильям Моррис, "Мастерс ин зис Холл" шығармаларын жазғанда, жартылай ортағасырлық стильге қайта оралды; бұл ХХ ғасыр басындағы Рождество әндерінің қайта жаңғыруының ерекшелігіне айналды. Кейбір композиторлар ән-күйлер негізінде кеңейтілген туындылар жазды. Мысалдарға Бенджамин Бриттеннің ("Әндердің салтанаты"), Ральф Вон Уильямстың ("Рождество әндеріне арналған фантазия") және Виктор Хели Хатчинсонның ("Ән симфониясы") туындылары жатады.
In modern times, songs that may once have been regarded as carols are now no longer classified as such (especially Christmas songs), even those that retain the traditional attributes of a carol – celebrating a seasonal topic, alternating verses and chorus, and danceable music. Some writers of carols, such as George Ratcliffe Woodward who wrote "Ding Dong Merrily on High" and William Morris who wrote "Masters in This Hall", reverted to a quasi mediaeval style; this became a feature of the early twentieth century revival in Christmas Carols. Some composers have written extended works based on carols. Examples include Benjamin Britten (A Ceremony of Carols), Ralph Vaughan Williams (Fantasia on Christmas Carols) and Victor Hely Hutchinson (Carol Symphony).