Кіріспе

Неолиттік хенге ескерткіші

Гөзек шеңбері (немісше: Sonnenobservatorium Goseck) – Германияның Саксония-Анхальт жеріндегі Бургенландкрейс ауданындағы Гөзекте орналасқан неолиттік құрылым. Оның салынысы шамамен б.з.д. 4900 жылға дейін жетеді және шамамен б.з.д. 4700 жылға дейін пайдаланылған болуы мүмкін. Осылайша, ол Орталық Еуропа неолитімен байланысты шеңберлі қоршаулардың ең ежелгісі және ең танымалдарының бірі болуы мүмкін. Қазіргі таңда бұл орынды мемлекеттік археологтар мен оны сақтап, күтіп келе жатқан жергілікті қоғамдық ұйым ритуалдық немесе культтік құрылым ретінде ресми түрде таныстыруда. Шеңбер 75 метрлік (246 фут) концентрлі ормен және екі қоршау қабырғасынан тұрады. Бұл қабырғаларда қысқы күн тоқырауындағы күннің шығуы мен батуына сәйкес келетін кіреберістер, ал жазғы күн тоқырауындағы күнге сәйкес келетін кішірек кіреберістер бар. Маркетингтік материалдарда бұл орын әлемдегі ең көне "күн обсерваторияларының" бірі деп сипатталған, бірақ құрылымның қалдықтарында қысқы және жазғы күн тоқырауындағы күннің шығуы мен батуынан басқа ешқандай астрономиялық сәйкестік анықталған жоқ. Бұл орынның бар екені 2003 жылдың тамызында хабарланды. Ол 2005 жылдың желтоқсан айында келушілерге ашылды.

Орналасқан жері

Бұл жер Саксония-Анхальт федералды жерінің Бургенланд ауданындағы Гозек маңындағы егіс жерінде, Наумбург пен Вайсенфельс қалалары арасында орналасқан. Шеңбер оңтүстікке қарай бірте-бірте көтерілетін жер учаскесінде жатыр, ол Унструт өзенінің Заале өзеніне құяр жеріне жақын, Лейпциг шығанағы деп аталатын аймақтың шекарасында. Құрып кету қаупі төнген қалдықтарды сақтау мақсатында Саксония-Анхальттың ескерткіштерді қорғау және археология жөніндегі мемлекеттік басқармасы (Landesamt für Denkmalpflege und Archäologie Sachsen Anhalt) қазба жұмыстарын жүргізуге шешім қабылдады. Ол Халле-Виттенберг университетінің Тарихқа дейінгі археология институтымен ынтымақтастықта жұмыс істеді. Франсуа Бертемес және Питер Биль 2002 жылы осы жерде ауқымды қазба жұмыстарын бастады. Археологтар жинаған мәліметтерді GPS деректерімен салыстырғанда, оңтүстік жаққа қараған екі тесіктің қысқы және жазғы күн тоқырауларының күн шығысы мен батысын көрсететінін анықтады. Радиокөміртектік талдау көрсеткендей, осы орынның құрылысы шамамен б.з.д. 4900 жылға жатады, ал табылған қыш сынықтарының стилі оны б.з.д. 4700 жылға жататын, ою-өрнекпен безенділген керамика мәдениетімен байланыстырады, бұл орын екі немесе үш ғасыр бойы пайдаланылғанын көрсетеді. Қазба жұмыстары кезінде ырымдық оттардың қалдықтары, жануарлар мен адам сүйектері, сондай-ақ оңтүстік-шығыс қақпасының жанынан бассыз дене табылды. Бұл белгілі бір жерлеу салтының немесе адамды құрбан етудің белгісі болуы мүмкін. Бертемес пен Биль жыл сайын бірнеше апта бойы қазба жұмыстарын жалғастырды. 2004 жылы Берклидегі Калифорния университетінен келген топ қазба жұмыстарына қосылды. Қазба жұмыстары аяқталғаннан кейін орын қалпына келтірілді. Археологтар мен мемлекеттік қызметкерлер 2,5 метр биіктіктегі 1675 емен ағашынан жасалған бағаналарды пайдаланып шеңбердің ағаш қоршауын қайта тұрғызды. Ағаш өңдеушілер қол құралдарын пайдаланды, осылайша ағаш тіреулердің түрі шынайы болды. Орын 2005 жылдың 21 желтоқсанында, қысқы күн тоқырауы күні жұртшылыққа ашылды.

Бүгін

Қайта жаңартылған нысан қазір көпшілікке ашық. Жақын жердегі Шлосс Гозекте экспозиция мен қазба жұмыстары туралы ақпарат ұсынатын ақпараттық орталық ашылды. Бұл нысанды Verein Gosecker Sonnenobservatorium e. V ұйымы күтіп ұстап тұрады.

Гозек Саксония-Анхальт аймағындағы археологиялық орындарды байланыстыратын «Himmelswege» туристік жолындағы бір аялдама болып табылады.