Кіріспе
1365 жылдан 1399 жылға дейін Бретань герцогы, кейде "Джон IV" деп аталатын әкесі, Джон IV Жеңімпаз KG (бретон тілінде Yann IV, француз тілінде Jean IV, ал дәстүрлі ағылшын дереккөздерінде Джон Монфорт және Джон V) (1339 – 1 қараша 1399), 1345 жылдан өмірінің соңына дейін Бретань герцогы және Монфорт графы, сондай-ақ 1372 жылдан өмірінің соңына дейін 7-ші Ричмонд графы болды.
his father, who is sometimes referred to as "John IV"
John IV the Conqueror KG (in Breton Yann IV, in French Jean IV, and traditionally in English sources both John of Montfort and John V) (1339 – 1 November 1399), was Duke of Brittany and Count of Montfort from 1345 until his death and 7th Earl of Richmond from 1372 until his death.
Реттік нөмірі
Ол Иоанн Монфорт пен Иоанна Фландрияның ұлы болды. Әкесі Бретань герцогы атағына талаптанды, бірақ оның талабын ұзақ уақытқа жүзеге асыра алмады. Әкесінің атаққа деген құқығы даулы болғандықтан, оны тек ағылшын королі мойындады, сондықтан осы мақаланың тақырыбы француз тіліндегі дереккөздерде "Жан IV" деп, ал әкесі жай ғана "Жан де Монфорт" деп аталады, ал ағылшын тіліндегі дереккөздерде ол "Жан V" деп танылады. Дегенмен, "Жеңімпаз" деген лақабы оның кім екенін нақты анықтайды.
Жаулап алу
Оның билігінің алғашқы кезеңі әкесінің кузені Иоанна Пентиевр және оның күйеуі Карл де Блуаға қарсы жүргізген Бретань мұрагерлік соғысымен дағыланды. Француз әскерінің қолдауымен Карл Бретаньдің көп бөлігін бақылауға алды. Әкесінің қайтысынан кейін Джонның анасы Джоанна, нәсібі жетпеген ұлының атынан соғысты жалғастыруға тырысты. Ол өзінің шарпыған мінезі үшін "Жанна ла Фламм" (Шарпыған Джоанна) деп белгілі болды. Бірақ, ол ұлымен бірге Англияға Эдуард III-тен көмек сұрауға мәжбүр болды. Кейіннен ол ақыл-есінен жаңылып, 1343 жылы Тикхилл қамалына қамалды. Одан кейін Джон мен оның әпкесі Жанна Бретаньді корольдік сарайға жеткізілді. Джон ағылшын көмегімен өз құқығын қорғау үшін Бретаньге қайта оралды. 1364 жылы Джон Чандос басқарған ағылшын әскерінің қолдауымен Ауре шайқасында Блуа үйіне қарсы шешуші жеңіске жетті. Оның қарсыласы Карл шайқаста қаза тапты, ал Карлдың жесірі Жоанна 1365 жылдың 12 сәуірінде Геранда шартына қол қоюға мәжбүр болды. Шарты бойынша, Жоанна Бретаньға деген құқықтарынан бас тарды және Джонды герцогтықтың жалғыз билеушісі деп мойындады.
Билік күрес
Ағылшын қолдауымен жеңіске жеткеннен кейін (және ағылшын корольдік отбасына үйленгеннен кейін) герцог Иоанн IV бірнеше ағылшын барондарын Бреттаньдегі билік орындарына бекітуге мәжбүр болды, әсіресе Брест портының маңындағы стратегиялық маңызды бекіністерді бақылаушылар ретінде. Бұл ағылшын әскерлеріне жарым аралға кіруге және Бреттань кірісін ағылшын тәжіне бағындыруға мүмкіндік берді. Бреттаньдегі ағылшын билігінің бұл негізі бретон аристократтары мен француз монархиясы үшін, сондай-ақ Иоаннның ағылшын кеңесшілерін пайдалануы үшін наразылық тудырды. Дегенмен, Иоанн IV өзін Англияның Эдуард III емес, Франция патшасы Карл V-нің вассалы деп жариялады. Бірақ бұл қадам оның сыншыларын қанағаттандырмады, олар ағылшын әскерлері мен феодалдарының болуын тұрақсыздық тудыратын фактор деп қарады. Бретон аристократиясының қарсылығына тап болған Иоанн IV король Карл V-ге қарсы әскери қолдау таба алмады, ол бұл мүмкіндікті пайдаланып, Бреттаньға қысым көрсетті. Жергілікті қолдаусыз, 1373 жылы ол тағы да Англияға жер аударылуға мәжбүр болды. Алайда, Карл V герцогтікті Францияға толыққанды қосып алуға тырысты, бұл қателік болды. Бертран де Гесклин 1378 жылы герцогтікті күшпен француз патшасына бағындыру үшін жіберілді. Бретон барондары билікті басып алуға қарсы көтеріліп, 1379 жылы герцог Иоанн IV-ті елге қайта шақырды. Ол Динарға қонды және жергілікті барондардың қолдауымен герцогтікті қайтадан бақылауға алды. Глостердің 1-ші герцогы Томас Вудсток басқаратын ағылшын әскері Каледе қонып, қаланы басып алу үшін Нантқа қарай жорыққа шықты. Алайда, Иоанн IV кейіннен Францияның жаңа патшасы Карл VI-мен келісімге келіп, қақтығыстан аулақ болу үшін ағылшын әскерлеріне ақша төледі. Ол одан кейін он жылдан астам уақыт бойы герцогтігін француз және ағылшын тәждерімен татулықта басқарды, екеуімен де байланыста болды, бірақ Англиямен ашық байланыстарды шектеді. 1380 және 1385 жылдар аралығында Иоанн IV Ванн қаласында Гермин сарайын (Château de l'Hermine) салдырды, ол қорғаныс бекінісі және Бретань герцогтарының резиденциясына айналды. Ол оны Ванн қаласының герцогтіктегі орталық орнынан пайдалану үшін салды. 1397 жылы герцог Иоанн IV дипломатиялық қысым мен қаржылық жеңілдіктер арқылы Бресті ағылшын бақылауынан босатуға қол жеткізді. 2) Леди Джоан Холланд (1350–1384), Томас Холландтың қызы, Кенттің 1-ші графы және Джоан Кент, 1366 жылдың мамыр айында Лондонда. ), Шантосе және Ингранде иелері. Бриттаниялық Ричард (1395 – Клисон сарайы, 2 маусым 1438), Бенон, Этамп және Мант графы, 1423 жылдың 29 тамызында Блоа, Луар және Шер сарайында Орлеан герцогы Луи де Валуаның қызы Вертус графшасы Маргарет д'Орлеанға үйленді. Бреттаниялық Бланша (1397 – 1419 жылға дейін), 1407 жылдың 26 маусымында Нант қаласында Арманьяк графы Иоанн IV-ке тұрмысқа шықты.