Кіріспе

1958 жылы Ричард Э. Куньяның түсірген «Франкенштейннің қызы» – 1958 жылы Марк Фредерик және Джордж Фаули өндірген, Ричард Э. Кунья режиссерлік еткен, Джон Эшли, Сандра Найт, Дональд Мерфи және Салли Тодд қатысқан тәуелсіз америкалық қара-ақ фантастикалық/қорқыныш фильм. Фильмді Astor Pictures компаниясы таратты және «Айға зымыран» фильмімен бірге қос фильм ретінде көрсетілді. 20 ғасырдың ортасында Америкада өтетін фильм алғашқы әйел «Франкенштейннің монстрының» жасалу тарихын баяндайды.

Сюжет

Труди Мортон, өзінің ағасы Картер Морганмен бірге тұратын жасөспірім қыз, қайта-қайта кошмар көреді, онда ол көшеде жүгіріп шарлайтын монстрге айналады. Оның жігіті Джонни Брудер оның түсін бекерлік деп есептейді. Бірақ Трудидың білмейтіні, ол түнгі уақытта, Картердің зертханалық ассистенті Оливер Фрэнктың әрекетінен соң, шынымен монстрға айналады. Оливер олармен бірге тұрады және Картермен үй зертханасында жасап жатқан формуласын Трудиның жеміс суына құйып отырады. Картердің мақсаты – барлық ауруды жойып, адамдардың мәңгі өмір сүруіне мүмкіндік беру; ал Оливердің мақсаты өзгеше: бағбан Эльсудың көмегімен ол "мүкел тіршілік иесін" құрастыруда, себебі Оливер Фрэнк – шын мәнінде Оливер Франкенштейн, түпнұсқа доктор Франкенштейннің немересі. Картердің жобасы тоқтап қалады және ол эксперименттері үшін қажетті химиялық зат – Digenerol үшін Роквелл зертханасына тығылып кіреді. Полиция лейтенанты Бойд пен детектив Билл Диллон, суға түсу костюмі киген монстрдің бір әйелге шабуыл жасағаны туралы хабарды тергеп жатыр. Олар Трудидың монстрға айналған түрін көріп, оған оқ атып, бірақ ешқандай нәтижеге қол жеткізе алмайды. Оливер оны ұстап, үйге сүйреп әкеліп, жазылуына көмектеседі. Ертесі күні Картер Оливерден "Франкенштейн монстры" туралы газетте жарияланған мақаланы көрген-көрмегенін сұрайды. Оливер бұл әңгімеге күліп, оны мазақтайды, бірақ Картер Франкенштейндерді кемсіткенде, Оливер оларды қорғау үшін тік тұрады. Бойд пен Диллонға Роквелл зертханасының өкілі мистер Роквелл келіп қайтады. Роквелл ұрланған Digenerolдың монстр мәселесімен қатысы болуы мүмкін екенін айтады. Үй зертханасында Картер мен Оливер жұмыс істеп жатқанда, Эльсу құпия есіктен кіріп келеді. Оливер оны қуа жөнелтеді, ал Картердің қолынан Digenerolдың бөтелкесін түсіріп, барлық сұйықтықты төгіп алады. Картер енді көбірек Digenerol ұрлап алуға тиіс екенін айтады. Трудидың досы Сюзи Лоулер оны зияратқа келеді, олар ұрысады. Ол ашуланып, Оливермен кездесуге келіседі. Кездесу жаман өтеді, Оливер Сюзиге күштеп жақындасуға тырысады. Оған өзінің туындысына ми қажет болғандықтан, ол Сюзиді көлігімен қағып, өлтіреді. Эльсу оның осы жаратылысты не үшін жасағысы келетінін сұрағанда, Оливер: "Қазір әйел ақылы еркек әлеміне бейімделгенін білеміз. Сондықтан ол басқалары орындамаған бұйрықтарды орындайды" дейді. Оливер монстрды қайта тірілтуге тырысқанда, Бойд пен Диллон келіп жетеді. Олар Оливерге Картердің Digenerol ұрысы болуын күдіктенгендерін айтқанда, "ол" тіріліп, жаралы және танылмас күйде пайда болады. Полиция кеткеннен кейін "ол" қашып кетеді және қоймада жұмыс істейтін бір адамды өлтіреді. Тағы бір жұмысшы, Мак, полицияға хабарласады. Үйде есік қағылады. Труди есікті ашады. Есікте монстр тұр. Труди қорқып айқайлап, есінен танып құлайды. Эльсу монстрды зертханаға шақырады. Джонни келгенде және болған оқиғаны айтқанда, Оливер Джонниді Трудидің қиялы тым белсенді екеніне сендіреді. Оливер зертхананы өзіне алғысы келеді және Картерді өлтіруді шешеді. Ол Картерді тұншықтырғанда, Бойл мен Диллон Digenerol туралы қосымша сұрақтар қою үшін келіп жетеді. Оливер оларға Картердің ұрлағанын айтады, ал Картер Оливердің оны өлтіруге тырысқанын айтады. Оливер оларды Картердің психикалық ауруға шалдыққанына көндіреді және оны тұтқындайды. Оливер одан әрі көмек көрсетуден бас тартқан Эльсумен дауласады, содан кейін монстр Эльсуді өлтіреді. Картер тұтқындалғанын білгеннен кейін, Джонни полиция бөліміне кетеді, ал Труди артта қалады. Оливер отбасының атын ашады және оған өзінің туындысын көрсетеді. Труди қайтадан есінен танып, оянады және полиция бөліміне барады, онда Картердің қайтыс болғанын біледі. Бойл мен Диллон Оливерді тағы да тексеру үшін үйге қайта оралады. Бойл кеткенде, Диллон Оливерді бақылап қалады. Диллон монстрдың жасырынған жеріне тап болады және Оливер "оған" Диллонды өлтіруді бұйырады. Труди мен Джонни үйге келіп, жасырынды да табады. Оливер "оған" оларды да өлтіруді бұйырады. "Ол" мен Джонни зертханада шайқасады. Джонни "оған" қышқыл құяды, бірақ орнына Оливерге тигізеді, оның беті еріп кетеді. Оливер құлағанда, монстр кездейсоқ түрде Бунсен отығында өзін өртеді. Труди мен Джонни "ол" отқа жалынып кеткен кезде қашады.

Өндіріс

Layton Films – режиссер Дик Кунья, Screencraft Productions компаниясынан жаңа ғана кеткен, және инвестор Марк Фредерик құрған компания. 1958 жылдың сәуір айында Лейтонның Astor Films арқылы таратылатын 24 айдың ішінде 10 фильм түсіретіні жарияланды, бастапқысы – «Франкенштейннің қызы» (соңында тағы екі фильм ғана түсірілді: «Айға зымыран» және «13-бөлмедегі қыз»). «Франкенштейннің қызы» шамамен 65 000 долларға бар болғаны алты күнде түсіріліп, Astor Pictures кинокомпаниясына 80 000 долларға сатылды. Фильм Голливудтағы Screencraft Studios студиясында түсірілді, бірақ көптеген оқиғалар продюсер Марк Фредериктің үйінде болды. Фильмнің түсірілімі 1958 жылдың мамыр айында аяқталды. Джон Эшли American International Pictures компаниясы үшін бірнеше фильм түсірген еді. Кейін ол: «AIP-тің бюджеті төмен болды – фильмге жүз мың доллар, бірақ олар кем дегенде дыбыс жазу студияларында түсіріп, актерлік топтың мөлшері үлкен болды. «Франкенштейннің қызы» шынымен төменгі шегіне жетті. Бірақ адамдар өте жақсы болды, әсіресе режиссер Дик Кунья, бірақ түсіру жұмысы жылдам болды, AIP-ге қарағанда біршама қиын және лас» деп еске алды. Эшли кейінірек фильм туралы екі нәрсені есіне түсіргенін айтты: «құбыжық, ол ер адам болды, себебі гример оның әйел болуы керек екенін білмеді, және біз соңын Гарольд Ллойдтың меншігінде түсірдік, өйткені Гарольд Ллойд кіші онда жасөспірімнің рөлін ойнады». Титрлерде «және таныстырамыз» деген сөздер Гарольд Ллойд кішіге қатысты қолданылса да, оның алғашқы кино рөлі 1953 жылғы «Отты құштарлық» фильмінде болған. «Франкенштейннің қызы» фильміне Пол Стэнхоуп пен Гарри Томас грим жасады. Қосымша өндіріс туралы ақпаратты Том Уивер, Дэвид Шектер, Стив Кроненберг және Ларри Бламирдің Film Detective компаниясының 2021 жылғы «Франкенштейннің қызы» арнайы Blu-ray нұсқасындағы аудио түсіндірулерінен табуға болады.

Атау

Киносыншы Билл Уоррен "Франкенштейннің қызы" фильмі 8 мм форматта қолжетімді болған кезде "Түннің жындысы" деп аталғанын, ал кейін Чикаго театры үшін "Франкенштейннің жабайы сиқыршысы" деп қайта аталған болуы мүмкін екенін айтады. Ол театрдың атын атамайды және атау өзгерту себебін түсіндірмейді, бірақ сол кезде Чикагода көрсетілген басқа фильмдердің де атаулары өзгергенін жазады. Британдық сыншы Фил Харди бұл фильмін "Франкенштейннің қызы, әлде "Түннің жындысы"" деп те атайды.

Шығарылу күні

Фильмнің АҚШ-тағы нақты шығу күні біршама жатыр. Американдық кино институты (AFI) оның 1958 жылдың қараша айында шыққанын ғана көрсетеді, ал Интернет кино дерекқоры (IMDb) Нью-Йорк қаласындағы тұңғыш көрсетілімін 1958 жылдың 15 қарашасы деп нақтырақ көрсетеді. Дегенмен, Уоррен фильмнің шығу күнін "1958 жылдың 15 желтоқсаны (Лос-Анджелесте 1960 жылдың 4 наурызы)" деп жазады. Бір кезде ол Ұлыбританияда "The Giant Gila Monster" фильмімен бірге қос фильм ретінде көрсетілген. "Франкенштейннің қызы" фильміне британдық киноцензура кеңесі (BBFC) X сертификатын берді, бұл оны 16 жасқа толған және одан үлкен ересектер ғана көре алатынын білдіреді, ал "Гигант Гила Монстры" фильміне A сертификаты берілді, яғни бұл фильм балаларға қарағанда ересектерге арналған деп есептелді.

Клиптер

Фильмге неоднократно ссылались, использовали его фрагменты или полностью показывали по телевидению на протяжении многих лет. Например, он был упомянут в эпизоде "Неохотный герой" комедийного сериала "Моя тайная личность" в феврале 1990 года. Фрагменты фильма были использованы в эпизоде "Друзья Франкенштейна" из цикла "100 лет ужасов" в декабре 1996 года и в эпизоде "Дракула против Франкенштейна" из Monster Madness от Cinemassacre в октябре 2010 года. Полный фильм был показан на Frightmare Theater в мае 2017 года. "Дочь Франкенштейна" также была включена как минимум в один театральный киноцикл. В декабре 2011 года он был показан вместе с "Леди Франкенштейн" в рамках киноцикла "Шоу ужасов" Майкла В. Филиппса, который специализировался на показе 16-миллиметровых копий "ужасов для автокинотеатров". Цикл транслировался по пятницам в Wicker Park Arts Center в Чикаго. "Дочь Франкенштейна" доступна в США для индивидуального домашнего просмотра с 2000 года, когда Vintage Video выпустила ее на VHS. Englewood Entertainment и Image Entertainment также выпустили ее на DVD. Synergy Entertainment распространяла фильм по всему миру на DVD, начиная с 2008 года, и он доступен во Франции на DVD от Bach Entertainment с 2009 года; в Испании на DVD от L'Atelier с 2009 года и в Германии на DVD от Edel Media & Entertainment с 2013 года. Современные критики в целом относятся к фильму негативно. Харди называет его "откровенно небрежным подростковым фильмом о монстрах, обремененным обычными сценами подростковых вечеринок" и заканчивающимся "рутинным пожаром, когда достигнуто необходимое время". Однако кинокритик Остин (Техас) Хроникл Майк Эмери придерживается более благоприятного мнения. Он называет фильм "неплохим для вечера ностальгии и смеха. Не говоря уже о напоминании об эпохе, когда веселые "фильмы о существах" выпускались дюжинами". Уоррену не нравится макияж монстра, который носил Гарри Уилсон, и гендерная путаница, возникающая из-за того, что мужчина играет дочь Франкенштейна. Он пишет, что "никогда не ясно, является ли монстр полностью женщиной - он, конечно, не выглядит как женщина - или имеет тело мужчины и голову женщины - мы никогда не знаем, является ли монстр мужчиной, женщиной или смесью - или почему это имело бы какое-либо значение". Он возлагает вину за многое из этого на макияж монстра, утверждая, что "когда он узнал в последний момент, что монстр должен быть женщиной, [мастер по макияжу Гарри] Томас поспешно нарисовал помаду на его рту и отправил его к кинематографической бессмертию". Кинокритик Брайан Сенн говорит, что "хотя в этом гендерно-извращенном дешевом фильме есть много над чем посмеяться, режиссер Куна и оператор Мередит Николсон, по крайней мере, пытаются придать происходящему некоторый визуальный интерес, используя тени, глубину резкости и даже изменение фокуса в кадре, чтобы выделить персонажа в драматический момент". Однако эти попытки не кажутся полностью успешными. Харди пишет, что "мрачное освещение Николсона, однако, не может полностью скрыть несколько тесных студийных декораций и банальные экстерьеры - и поэтому картина обладает дешевым, клаустрофобным ощущением". Режиссер сказал, что фильм был его "самым большим разочарованием - из-за нашего создателя монстров; я не могу никого винить в этом, у нас просто не было достаточно денег, чтобы создать монстра, который бы представлял Салли Тодд". В настоящее время фильм имеет рейтинг 3,8/10 на Internet Movie Database, с 647 рейтингами, 36 пользовательскими отзывами и 12 внешними отзывами. На сайте-агрегаторе рецензий Rotten Tomatoes нет рейтингов от профессиональных критиков и только 14 отзывов от широкой публики. 20 процентов аудитории говорят, что им нравится "Дочь Франкенштейна" и оценивают фильм в среднем 2,5/5, основываясь на 315 зрителях.

Музыка

Пейдж Кавано және оның триосы фильмде "Special Date" әнін орындады, ал Гарольд Ллойд-младший "Daddy Bird" атты тағы бір әнді орындады. Бұл ән 1958 жылы Surf Records компаниясымен 45 айналымдық синглдің A жағы ретінде жарық көрді, ал B жағында "Grind Me a Pound" әні болды. Дискіде Ллойдтің есімі Герцог Ллойд деп көрсетілген. "Missile to the Moon" және "Frankenstein's Daughter" фильмдерінен алынған аспаптық музыканың CD-сі "Missile to the Moon/Frankenstein's Daughter" деген атпен 2012 жылдың қазан айында Monstrous Movie Music компаниясынан шықты. 1958 жылы "тамаша, бірақ көпке танылмаған композитор және оркестрші Николас Каррас" әр фильмге 9000-нан 10000 долларға дейін музыка жазды.